SzubiDubiDUAutorytet
193piorunówAle jaja xD Na osiedlu grasuje banda dzieciaków lat około 8-12 lat. Mieszanka ta jest dwujęzyczna: zarówno polskie i ukrańskie dzieciaki razem biegają. Dzieci generują wspomnienia z dzieciństwa, czasami przeciągają strunę to ich jakichś dorosły ochrani to wtedy one nauczyły się mówić
-My nie panimaju
Wtedy większość dorosłych tylko mamrocze coś i odchodzi. Karta "Wyjście z więzienia normalnie".
W pewnym momencie wyciągnęły ze śmietnika jakieś wyrzucone meble (gabarytów nie wolno ale jak nikt nie widzi to wolno) i skaczą po tych meblach. W końcu nadeszła sprzątaczka z osiedla. Pani Oksana z Ukrainy, lat około 50, mało umie po polsku. Popatrzyła na ten śmietnik, który rozlał się po osiedlu i ruszyła w stronę dzieci.
Wymachuje ręką, gestykuluje aby to wszystko posprzątali, wydaje komendy głównie po ukraińsku. Reszta dzieciaków zaczęła chować się za sobą aż znalazł się najodważniejszy dzieciak (który sam był ukraińcem) i rzucił standardowe zaklęcie:
-My nie panimaju
Sprzątaczka patrzy na niego jak na ostatniego idiotę po czym się wydarła na całe osiedle
-TY DURAAAAAK!
#dziendobry #niewiemjaktootagowac
gabarytów nie wolno
nie wolno, ale można ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Ale z dwojga złego, lepiej niech sobie skaczą po meblach ze śmietnika zamiast scrollować tiktoki, czy tam wdychać klej z torby.
Kurde, aż się przypomniało jak za bajtla skakaliśmy po dachach blaszanych garażów. To była adrenalina. Co poszło nie tak że dzisiejsze dzieciaki wolą siedziec w domach z betonu niż odwalać osiedlowe przygody.
















