Najnowsze dyskusje

24 306 460 - 200 = 24 306 260

#pompujwpoprzekziemi

---

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

1147 + 1 = 1148

Tytuł: Fantastyczna 4: Pierwsze kroki

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Akcja / Sci-Fi

Reżyseria: Matt Shakman

Czas trwania: 1h 55m

Ocena: 7/10

Za filmweb: Osadzona w inspirowanym latami '60 retro-futurystycznym świecie, historia przedstawia Pierwszą Rodzinę Marvela - Reeda Richardsa/Mistera Fantastica (Pedro Pascal), Sue Storm/Niewidzialną Kobietę (Vanessa Kirby), Johnny’ego Storma/Ludzką Pochodnię (Joseph Quinn) oraz Bena Grimma/Stwora (Ebon Moss-Bachrach). Bohaterowie stają przed najtrudniejszym dotąd wyzwaniem. Zmagając się z koniecznością pogodzenia swoich superbohaterskich obowiązków z siłą rodzinnych więzi, muszą stanąć w obronie Ziemi przed wygłodniałym kosmicznym bogiem, Galactusem (Ralph Ineson), i jego enigmatycznym heroldem, Srebrnym Surferem (Julia Garner). Sytuacja staje się jeszcze bardziej dramatyczna, gdy plan Galactusa - pożarcie całej planety i jej mieszkańców - nabiera dla nich osobistego wymiaru.

Ode mnie: najbardziej mi się podobał styl lat 60tych. Taki troche Fallout vibe :slightly_smiling_face: Połączenie bardzo futurystycznej technologii z tamtym stylem. A film? Może być. Trochę aktorsko słabo (nawet bardzo). Scenariusz bardzo średni. Efekty ładne. Na pewno powyżej średniej Marvela z ostatnich lat, ale d⁎⁎y nie urywa.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #marvel

1389 + 1 = 1390

Tytuł: Lęk przed czarnym wszechświatem. Przyszłość fizyki oczami outsidera

Autor: Stephon Alexander

Kategoria: popularnonaukowa, fizyka

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Format: papierowa

Liczba stron: 271

Ocena: 2/10

Często czytając prace popularnonaukowe narzekam, że pomimo kilkukrotnego czytania nie rozumiem, co autor miał na myśli. Po tytule spodziewałem się, że książka będzie przedstawiać kierunku badań nad fizyką oczami amatora, a tutaj mamy czarnoskórego naukowca, który wielokrotnie skarży się, że nawet w fizyce spotyka się z dyskryminacją. Autor nie potrafi w interesujący i zrozumiały sposób przedstawić danego problemu, pełno jest urwanych dygresji, o przyszłości fizyki jest bardzo mało informacji. A jak już się pojawia to w formie hipotezy, czy czarna materia ma związek z cywilizacją pozaziemską, która tworzy swoje wirtualne rzeczywistości. Jak autor tak opowiada o fizyce to nie jestem zaskoczony, że mało kto poważa go w świecie naukowym.

Prywatny licznik: 43/50

#bookmeter #bapitankombaczyta #historia #fizyka

Trochę się stresowałem, ale druga połowa tak jak powinno być.

#fcbarcelona #mecz

#bekazpisu #bekazsakiewicza #bekaztvrepublika #polityka #heheszki #humorobrazkowy #memy

Gazeta zakrzywia rzeczywistość.

Kraków miasto pokoju

No nigdy nie słyszałem.

#krakow #wiadomoscipolska #dziennikarstwo

1146 + 1 = 1147

Tytuł: Przerwane objęcia

Rok produkcji: 2009

Kategoria: Melodramat

Reżyseria: Pedro Almodóvar

Czas trwania: 2h 8m

Ocena: 5/10

Ociemniały były reżyser filmowy opowiada synowi przyjaciółki historię romansu z konkubiną pierdyliardera, która zagrała główną rolę w jego ostatnim filmie.

Specyficzny film, czasem ocierał się o wybitność, czasem o kicz na poziomie paradokumentów, ale przeważnie d⁎⁎y nie urywał. Trochę ciężko wczuć się emocjonalnie w dramat nieszczęśliwych kochanków, Lena to w sumie taka gold digerka, która wymienia betabankomaty jak tylko spotka cukrowego tatuśka oferującego lepsze korzyści. Szczerze mówiąc, chętniej bym obejrzała historię Judith, niż Leny.

Z plusów to jedynie niektóre zdjęcia, Penelope Cruz (uwaga: pokazuje tzytzki) i fragment jak Harry i Diego wymyślają scenariusz blockbustera o wampirach i wychodzi im parodia Underworld.

Dostępny na TVP VOD.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter

1388 + 1 = 1389

Tytuł: Zapłata dla flecisty

Autor: George A. Romero, Daniel Kraus

Kategoria: horror

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Format: ebook

Liczba stron: 392

Ocena: 8/10

Jak pewnie pamiętacie, po recenzjach Sagi Blackwater, jestem wielkim fanem takich książek: małe miasteczko, tajemniczy bohaterowie, nadprzyrodzone siły i przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć. I dokładnie to tutaj dostajemy, z tą różnicą, że to pierwszy i ostatni tom.

Małe sprostowanie, które moim zdaniem powinno być na początku książki, a znalazło się na jej końcu:

Ksiązkę napisał George A. Romero, jako jedną z 2 w jego pisarskim dorobku, choć "napisał", to może też trochę za duże słowo, bo autor ją zaczął i prawie ukończył. Natomiast zakończenie i domknięcie wszystkich wątków dopisał już Daniel Kraus po śmierci Romero. Nie ma natomiast nigdzie powiedziane w jakim stopniu ją dokończył, czy to było 5% czy 50%, czy dopisywał też coś do treści napisanej przez Romero i jeśli tak, to w jakim stopniu.

Mamy tu do czynienia z weird fiction, chyba najbliżej jej do książek Lovecrafta (ewentualnie Derletha), "Sagi Blackwater", czy do "Krainy Lovecrafta". Mamy Nowy Orlean, bagna, małe miasteczko (Alligator Point) ze swoimi tajemnicami, mamy przeszłość, która okształtowała te miasto i Renee Pontiac, którą wkurza imię i woli by zwracać się do niej po nazwisku. Mamy wreszcie tytułowego Flecistę, ducha a może demona, tego miejsca, który raz na jakiś czas porywa mieszkańców i zostawia po nich członki ciał na pamiątkę. Ducha, który objawia się ludziom w czymś co przypomina sny i demona, który oczekuje ofiar i straszy dorosłych, że zabierze im dzieci, jak flecista, który gra, na flecie a zwierzęta za nim podążają.

Do pewnego stopnia nie czułem, że to będzie horror, ale było go na pewno więcej niż w serii "Blackwater". Demon, dzikie zwierzęta, śmierć i części ciał zostawionych, jako jedyne pamiątki po ofiarach. A w tym wszystkim kląca jak szewc dziewczynka, wychowująca się tylko z ojcem, którego najlepszym przyjacielem jest butelka. Oczywiście nie mogło zabraknąć elementu rozpoznawczego dla Romero - zombie. Było 1, ale było 😉

Czyta się to całkiem nieźle, choć trochę czuć, że mamy tu dwóch autorów, którzy siadali do maszyny, po sobie. Cieszę się, że książka została dokończona i nie skończyła w szufladzie, szczególnie, że to jednak duża zmiana tematyki dla autora, a one nie cieszą się zbyt dobrym przyjęciem czytelników. Wolałbym chyba jednak, żeby Kraus się wzorował na zapiskach Romero i napisał swoją książkę od nowa.

Bardzo siadł mi klimat tej książki, lubie odludzia, bagna, południe Stanów Zjednoczonych, niewyjaśnione zjawiska i coś, co czai się we mgle. Nie bardzo natomiast siadł mi wątek lesbijski, który z jakiegoś powodu miał się toczyć między dziewczynką, a jej nauczycielką. Nic nie wniósł do historii, po za kilkoma stronami, a jednak budził niesmak, bo nawet dziewczynka nie rozumiała tego, co jej "obiecywała" zrobić nauczycielka.

Ostatecznie 8/10, bo trafiła do mnie ta historia i chętnie przeczytałbym podobne. A zbyt wiele książek w tym klimacie nie wychodzi.

Ta książka też przebija mój wynik czytelniczy z ubiegłego roku (209).

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik: 210/128

#bookmeter #ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto

qrde oglądam Diune i mam strasznie mieszane uczucia co do Zandai. Z jednej strony ma coś w sobie co mi się nawet podoba ale chyba wolał bym inną aktorkę do tej roli. #filmy

#memy

#memy #heheszki

Dobry wieczór Państwu!

Przyszło mi poprowadzić kolejne rozdanie #naczteryrymy więc do dzieła :smiley:

Temat: Idiota

Rymy: ptaszek - chęci - fistaszek - nęci

Jak rymujemy?

Ważna jest kolejność słów i słowa muszą znaleźć się na końcu frazy.

Powodzenia :smiley:

#zafirewallem

293 134,81 - 0,52 - 5,48 - 1,35 - 0,71 = 293 126,75

#ksiezycowyspacer

---

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

Cyka blyat. Dzie je moderacja?

#gownowpis

Recenzja: Idący na śmierć. Gladiatorzy w starożytnym Rzymie

Książka „Idący na śmierć. Gladiatorzy w starożytnym Rzymie” autorstwa Harry’ego Sidebottoma przedstawia życie gladiatorów, ich pochodzenie, szkolenie, codzienne zwyczaje, warunki życia, walki na arenie oraz znaczenie igrzysk w kulturze i społeczeństwie antycznego Rzymu. Publikacja ukazała się nakładem Domu Wydawniczego REBIS.

Harry Sidebottom jest brytyjskim historykiem i archeologiem, doktorem związanym z Uniwersytetem Oksfordzkim. Specjalizuje się w historii starożytnego Rzymu, szczególnie w zagadnieniach związanych z wojskowością, kulturą i społeczeństwem antycznym. Jest również autorem cenionych publikacji historycznych i powieści osadzonych w świecie starożytnym.

„Idący na śmierć. Gladiatorzy w starożytnym Rzymie” to jego kolejna książka o starożytnym Rzymie. Tym razem autor pozwala spojrzeć na świat gladiatorów z zupełnie innej perspektywy. Harry Sidebottom nie ogranicza się do opisywania walk na arenie, uzbrojenia czy poszczególnych typów gladiatorów. Pokazuje przede wszystkim ludzi stojących za tym widowiskiem, ich codzienne życie, pochodzenie, trening, status społeczny, relacje z otoczeniem i stosunek Rzymian do śmierci.

Ciekawym pomysłem jest przedstawienie wydarzeń w rytmie rzymskiej doby. Autor prowadzi czytelnika przez kolejne pory dnia i nocy, wykorzystując je do omówienia różnych aspektów życia gladiatorów. Dzięki temu książka ma przemyślaną konstrukcję i nie przypomina zwykłego zbioru historycznych ciekawostek.

Szczególnie interesujące są fragmenty dotyczące szkolenia gladiatorów, ich diety, warunków życia w szkołach, organizacji igrzysk oraz samego przebiegu walk. Sporo miejsca poświęcono również psychologii, religii, przesądom i wyobrażeniom związanym ze śmiercią. Autor pokazuje, że arena była nie tylko miejscem brutalnej rozrywki, ale również ważnym elementem rzymskiej kultury, polityki i życia społecznego.

Dużym atutem publikacji jest solidne zaplecze naukowe. Widać, że za tekstem stoi historyk, który dobrze zna źródła antyczne i współczesne badania. Przypisy, obszerna bibliografia i indeks ułatwiają weryfikowanie informacji oraz dalsze zgłębianie poruszanych tematów. Co ważne, książka nie opiera się wyłącznie na popularnych wyobrażeniach o gladiatorach znanych z filmów.

„Idący na śmierć” to wartościowa pozycja dla osób zainteresowanych historią starożytnego Rzymu, ale także dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć, jak naprawdę funkcjonował świat gladiatorów. Bez sensacyjnego upraszczania i powielania filmowych stereotypów. Konkretna, dobrze udokumentowana książka, do której warto zajrzeć nie tylko dla opisów walk na arenie.

Gdzie kupić? https://www.poczytaj.pl/ksiazka/idacy-na-smierc-gladiatorzy-w-starozytnym-rzymie-harry,707460?pp=5

https://imperiumromanum.pl/recenzje/recenzja-idacy-na-smierc-gladiatorzy-w-starozytnym-rzymie/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu #ksiazki

428 335 - 21 = 428 314

263/1000 codziennej #medytacja z #dailytrip

#rokmedytacji

---

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

Jak to jest być na randce (?), bo ja nigdy nie był. Co się właściwie na takowej robi i o czym się gada (?) #przegryw

#randki

Dzień dobry wieczór się z Państwem,

Jest ósmy dzień listopada, niedziela wieczur, a zatem idealny moment, żeby zakończyć CXLIII (słownie: 143) edycję zabawy #nasonety w kawiarni #zafirewallem i tym samym popsuć komuś humor.

Kandydatów uzbierało się pięciu (słownie: 5), ale jako że jednym z nich jestem ja sam (a humor mam już wystarczająco popsuty koniecznością pisania podsumowania) to, po dokonaniu samowykluczenia, na placu boju zostało Was czterech (słownie: 4).

Ale zanim przejdziemy do tej złośliwej części ceremonii to najpierw przyjrzyjmy się nadesłanym wytworom.

*

**Recepta na jesień** by @Piechur

Pierwszy do konkursu ze swoim utworem zgłosił się kolega @Piechur. Autor przestawia nam podmiot liryczny, który pogodowy armageddon traktuje jak swoiste, klimatyczne “all inclusive”. Deszcz, mgły, burze, mróz czy wichury są dla niego niczym wizyta w spa. A to wszystko w zwartej konstrukcji pięciozgłoskowca! Podziwiam kunszt, zazdroszczę talentu i dostępu do Prozacu - prawdziwej chemii szczęścia.

**Sonet o pogodnych, wesołych, słonecznych i roześmianych** by @adamszuba

Kolejny utwór to manifest. Manifest człowieka, dla którego widok tęczy jest wynaturzoną demonstracją optymizmu. Człowieka, dla którego szczęście oznacza stagnację, a bunt stanowi paliwo prawdziwego życia. Szczególną uwagę zwraca tajemniczy _„orenż”_, który najwyraźniej jest rodzajem broni w walce z rzeczywistością, choć nie wykluczam, że chodzi o wyjątkowo agresywną odmianę cytrusa. Finałowe przywołanie Szekspira jedynie podkreśla filozoficzną rangę dzieła.

**Sonet radosny (jesienny)** by @splash545

Z kolei kolega @splash545 zabiera nas na spotkanie z ekstremalną poezją przyrodniczą. Poezją, która bardzo szybko porzuca konwencjonalne ramy liryki jesiennej i udaje się w rejony gdzie definicja leśnego relaksu zdaje się niebezpiecznie odbiegać standardów. Przynajmniej tych cywilizowanych. Dobrze by było ustalić, gdzie kolega te spacery odbywa, żeby przypadkiem tam grzyba nie znaleźć…

**Miało wyjść inaczej** by @fonfi

Miało być mrocznie. Miało być dekadencko. Z deszczem kapiącym na duszę. Ale na drodze stanęły dzieci, żona i… kot – siły, z którymi nawet najbardziej zdeterminowany poeta nie ma najmniejszych szans. Okazuje się, że napisanie depresyjnego sonetu to nie lada wyzwanie, gdy w tle nieustannie trwa rodzinny kabaret.

**Gór radości mogiła** by @sireplama

@sireplama maluje przed nami epicką batalię. Batalię dobra ze złem. Batalię, w której podmiot liryczny staje do walki, uzbrojony w niezłomną wolę, wypiętą pierś i... całkiem pokaźne pokłady samozadowolenia. Warto zwrócić uwagę na stopniową przemianę bohatera, który z każdym wersem nabiera pewności siebie, by w finale wykrzyczeć _“Gloria!”_. Ten hymn to jest poradnik pozytywnego myślenia. Poradnik, o który nie prosiliśmy, ale który nam się po prostu należał!

*

No dobrze.

Najwyższy czas wyłonić zwycięzcę.

A zostaje nim: kolega @Piechur (pssst, dostanę teraz trochę tego Prozacu?)

Zwycięzcy klasycznie ~współczujemy~ gratulujemy!

A ja dziękuję za uwagę i dobranoc się z Państwem.

#zafirewallem #nasonety #podsumowanienasonety

Sąsiad się mocno rozchorował i zadzwonił z prośbą o wyprowadzenie jego psa. Po powrocie ze spaceru przywitał mnie dwiema butelkami. Czasami się spotykamy i testujemy dziwne pielwka. Tym razem zasugerował by wypić, dosłownie, jego zdrowie.

Tak też się stało:

Bojan Edycja świętomarcińska bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła!

Delikatny smak, mocny ale nienachalny aromat. Polecam to piwko.

Specjal Lager bałtycki - tutaj mamy świetne piwko w fantastycznej cenie. Bardzo przyjemne, czuć goryczkę, ale nie jest dominująca. W składzie między innymi kukurydza. Zaskakująco dobre jak na ten browar.

Polecam :smiley:

#piwo

412 687 + 42 = 412 729

Dzisiaj było i nadal jest zimno, mgła osadzała się na rowerze i na mnie, w połowie byłem na ubraniach mokry, a na rowerze w dodatku zamarzała. Przednia tarcza co chwilę zamarzała i nie chciała hamować.

#rowerowyrownik

---

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin