Wpis użytkownika adamszuba w Kawiarnia "Za Firewallem"

Dobry wieczór wszystkim. Jako, że dawno nie pisałem, a naszła mnie ochota, a i temat okazał się interesujący, to piszę.

Uwaga! W utworze zastosowano pointę figlarną. Bezsensowną, ale figlarną.

Sonet o pogodnych, wesołych, słonecznych i roześmianych

Gdy widzę uśmiechy, aż mi cierpnie skóra,

Od pogodnych ludzi trzymam się z daleka,

Wolę, gdy słońce zasłoni czarna chmura

A szarej jesieni nie mogę się doczekać.

Wolę gdy przeciw mnie wszystko nastawione,

Wiję się i walczę wówczas rozpaczliwie,

Wymachuję orenżem w każdą świata stronę

I dopiero czuję, że żyję prawdziwie!

Jak mam iść pod wiatr, kiedy nic nie wieje,

Kiedy wszystko łatwe buntować się daremnie.

W przeciwnościach losu pokładam nadzieję,

Że wyrzeźbią jeszcze coś lepszego ze mnie.

Kiedy zatem rozpaczy dopadnie cię chwila,

Wspomnij słowa moje i Szekspira Willa.

Pozdrowienia dla kawiarenkowiczów!