Gorące

Przykro 😒 A dzieci są?

Życie podobno zaczyna się po 1 rozwodzie, powodzenia :)

Gratulacje baw się dobrze póki możesz

Czy z zawobu byłeś partnerem @KatieWee ?

@FunkyKoval muszę się zdecydowanie nie zgodzić
chryzantemy się uprawia, a nie hoduje
poza tym masz pioruna

Dobrze pamiętam, ale spora część ludzi mogła już zapomnieć.

Głównie przez fakt, że chore akcje z pisiorami odbywają się niemal dzień w dzień. Afera za afera, kradzież za kradzieżą, zamachy stanu, republiki, ziobry, mateckie, smolenskie, odzież patriotyczne, nawrockie, obsrajtkie i tak sobie można wymieniać i wymieniać do usranej.

Skala syfu, złodziejstwa i buty tak wielka, że już ciężko z głowy przytoczyć wszystkie przewały, bo z samego tego okresu są jeszcze maseczki, respiratory, szczepionki, szpitale namiotowe xd

Kompletna patologia, do której widocznie przywykliśmy.

@Yes_Man ja pi⁎⁎⁎⁎le, dawno tyle rzygów na mieście nie widziałem, co dziś rano. Co za zwierzęta 😒

Tak. Piekna ta fota, prezes miał sraczke wtedy. Myśleli że go ludzie rozniosą.
Były protesty, a i tak do niczego one nie doprowadziły. Taki gówno zryw polaków, robaków

@bartek555 #parkology

Policjant też człowiek. Może zdarzyć się zwykły chłop, a może się zdarzyć też służbista. Albo zły dzień ma itp itd.

Tutaj chyba akurat mieli bekę, ale szczerze im współczuję jak muszą się z takimi pajacami i ignorantami użerać. Nikomu tego nie życzę.

@festiwal_otwartego_parasola Matecki kiedyś przestanie być posłem i straci parasol. A wydaje mi się że policmajstry pamiętliwe są.

@evilonep Można w 5 minut napisać skrypt, który z listy użytkowników wyszukuje wszystkich, którzy ostatni post napisali rok temu. Jeśli nie napisali przez ostatni rok, to odeszli. W taki czy inny sposób.

KasiaJ, Walenciakowa, rebe-szunis, a i tak "pani" co to na początku przyciągała do portalu swoimi zdjęciami 😅:see_no_evil: . Było kilka ciekawych person na tym portalu

@Kolekcjoner_dusz @bojowonastawionaowca Tak, jestem w trakcie rozwiązywania tego problemu :grinning:

@Kolekcjoner_dusz Yup. Skończyło się na załamaniu nerwowym w pracy i ponad roku dochodzenia do siebie. Myślałem, że nowa praca coś zmieni, ale to jest gówno prawda. Jak jesteś wypalony zawodowo, to tak jakbyś ucieczki od toksycznej partnerki szukał u prostytutki - zawsze będziesz stratny i nie znajdziesz tego, czego ci brakowało.

Dużo zależy od tego czy wiesz co cię wypala - czy czujesz się nieszanowany, czy może niedopłacony, czy może uważasz że to co robisz nie ma sensu, czy jeszcze coś innego. To co mi mocno pomogło, to zdanie sobie sprawy że praca mnie nie definiuje jako człowieka. Pracę zacząłem traktować jako środek do zdobycia środków na realizację rzeczy na których mi zależy.
Zależy mi na tym żeby być w dobrej formie, więc zacząłem biegać. Czy lubię biegać? Absolutnie nie. Czy bieganie w jakikolwiek sposób robi ze mnie osobę, którą należy postrzegać tylko jako biegacza? Absolutnie nie. Czy to bieganie komukolwiek na około pomaga? Wcale. Ale czy sprawi, że będę bardziej na chodzie za 30 lat? Pewnie tak. Tego się trzymam.

Czy moja praca to cokolwiek społecznie ważnego? Nie, nikt nie potrzebuje tego co robię. Czy ją lubię? Nienawidzę. Ale dzięki niej zarabiam pieniądze za które mogę iść z synem na gokarty, pójść z żoną na fajną randkę, kupić sobie lepsze struny do gitary, a to są dla mnie rzeczy ważne.

Jeśli praca jest, mimo tego. co do niej czujesz, środkiem do realizacji czegoś większego, to jesteś na dobrej drodze do przestania postrzegania jej jako czegoś co cię definiuje i czegoś co musi ci dawać spełnienie. Praca to praca. Robisz swoje, dostajesz hajs i tyle cię widzieli. Nie trzeba mieć ambicji zawodowych, nie trzeba czuć satysfakcji, spełnienia itd. z pracy. Ale jest nam to potrzebne jako ludziom do czucia radości z życia, dlatego musisz znaleźć źródło tych rzeczy gdzieś indziej. Gdzie? Nie wiem, nie umiem ci na to odpowiedzieć bo cię nie znam. Ja, odkąd wiem co sprawia że mogę nazwać tydzień dobrym, że wiem co robić aby czuć się dobrze, aby mieć poczucie że się rozwijam, abym wiedział że dokądś zmierzam dużo mniej przejmuję się pracą i nie potrzebuję aby mi to dawała. Daje mi to ogromną kontrolę. Praca nadal mnie wkurza, frustruje, najchętniej bym tego nie robił. Ale muszę. Tak samo jak nie znoszę robienia zakupów, ale muszę je robić.

Nienawidzę swojej pracy, gdybym wygrał w totka, to wypowiedzenie byłoby pierwszą rzeczą jaką bym zrobił, ale tak jak muszę jeść, muszę spać, muszę robić kupę, tak muszę chodzić do pracy po to, żeby osiągać to co chcę robić poza nią. I tylko po to, niczego więcej tam nie szukam, niczego więcej nie oczekuję.

Zdanie sobie sprawy z tego, że nie potrzebujesz określać siebie jako człowieka pracą to pierwszy krok do tego, żeby pokonać wypalenie zawodowe. Szukaj sensu, tego czego ci brakuje, poza nią.

Czemu pani Wiedźmie ujebało nogi powyżej kolan? wpadła pod pociąg?

@Yes_Man Zacne nad wyraz.

@festiwal_otwartego_parasola ale jakie pisma? 😁 Przecież poza blokowaniem pracy sędziów to on tam w tym TK c⁎⁎ja robił, żadne prawomocne wyroki nie były wydawane, a jakieś tam pisma co on podpisywał to się nadawały co najwyżej do podtarcia d⁎⁎y :rolling_on_the_floor_laughing:

@vrkr Elder Hater

@vrkr to znaczy że wszystko się wyrównało :smiley: