Cori01Osobistość
5piorunówSEN TO NAJTANSZA ROZRYWKA
Jako nastolatka zafascynowalam się świadomym śnieniem, jeszcze zanim postał film incepcja xd Czytalam rozne poradniki jak do niego doprowadzic i jak "obudzić się " we własnym śnie. Oczywiscie bez zadnych specyfików jedynie praca nad wlasnym umyslem.
Jednym ze sposob jakie wtedy poznalam to, wyobrazenie sobie swojej "jaskini spokoju" czyli jakiegos miejsca, ktore przed snem należało sobie wyobrazić, wchodzac w coraz ro większe szczegóły i tak za kazdym razem. Sposob prosty i skuteczny - do dzis go stosuje jak sposob na szybkie zasniencie (sic! Nie dziala jak jestem bardzo zestresowana)
Byla tez cala reszta innych metod, w tym znany z filmu motyw bączka, przedmiotu ktory mial sie dziwnie zachowywać jedynie w swiecie snów.
Czy udało mi sie osiagnac swiadomy sen? Jak najbardziej. Nie udalo mi sie osiagnac snow w ktorych kreowalabym rzeczywistosc, ale jak najbardziej bylam swiadoma ze snie i robilam w tych snach co chciałam, jednak gdy zmianialam swoimi myslami otoczenie to rozplywala sie ona rowniez podobnie jak w filmie i doprowadzało to, do wybudzenia.
Im dluzej staralam sie to osiaganac i udoskonalić umiejetnosc swiadomego snu tym wiecej szkód dzialo sie w mojej glowie. Do dzis sie smieje z siebie ze mialam doswiadczenia jak na LSD czy po grzybkach nie biorac ich.
Najgorszy byl paraliz senny, ktory miewalam codziennie przez kilka miesiecy. Moje cialo sie nie wybudzało w tym samym czasie co mózg. Pierwsze takie doświadczenie sprawialo, ze balam sie zanac ponownie i robilam wszystko zeby tego nie zrobić. Za kazdym razem kiedy tego doswiadczalam krzyczalam choc nikt mnie nie slyszlam, próbowałam sie poruszyc ale dostawalam wtedy tak silnego bólu glowy, ze jedyne co moglam robic to czekac az samo przejdzie.
Przypadkiem w radiu uslyszalam o tym zjawisku. Dowiedzialam sie wtedy, ze jak sie to ma to trzeba sie uspokoic i zasnac ponownie - podziałało.
Pozniej czesto podczas paraliżu sennego mialam uczucie ze moja swiadomosc izoluje sie od ciala - cholernie po⁎⁎⁎⁎ne wrazenie, ale ingrugujace bo moglam eksplorowac okolice latajac. Co ciekawe w tych snach niebo zawsze bylo czerwone z drzewa czarnobiałe.
Z biegiem doswiadczenie swiadome sny mialam za kazdym razem kiedy zasypialam. Punkt zwrotny pojawil sie wtedy kiedy nie moglam sie wybudzic, a glos w mojej glowie mowil, ze juz na zawsze zostane w snie, a ja chodzilam do tym swiecie, ponurym jak z stranger things w upside down, bez ludzi i wystraszona ze sie juz nie obudze. Do dzis pamietam ten sen, mimo, ze byl on ponad 10 lat temu.
Po tym snie, przestalam sie bawic w swiadome snienie, choć tego sie nie da tak po prostu porzucic. Do tej pory mam sny rodem z filmow przygodowych, pelnych akcji, pamietam je jak zwykle wydarzenie z poprzedniego dnia choc pamiec o nich jest duzo mniej trwała. Czesto mam swiadomosc ze snie i ze to co robie to iluzja, ale ide z fabuła do przodu, jak wczoraszy sen w ktorym byłam Aragornem przemierzajacym srodziemie z drużyną pierscienia i walczylam z trollami czy innymi stworami.
Minusem tego wszystkiego jest zbyt dlugi sen, mozna go traktowac jak granie w gry ale ono nie ma skutkow ubocznych w postachi bólu glowy czy zbyt krotkiego dnia, ktory mozna wykorzystac na produktywne czynnosci.

@Cori01 przejebana sprawa z tym świadomym snem.
Ja się w to wkręciłem zupełnie - hehe - nieświadomie. Po prostu słuchałem sobie muzyki przed snem, a że słuchawki uniemożliwiały mi spanie inaczej niż na plecach to tak sobie zasypiałem. No i było spoko dopóki nie odkryłem, że podczas takiego "półsnu", gdzie organizm niby juz śpi, ale muzyka jednak cały czas trochę wybudza, zupełnie inaczej się tę muzykę odbiera.
No i się zaczęło testowanie różnych gatunków i albumów i coraz dłuższe utrzymywanie organizmu w stanie hmm "pośrednim".
Do czasu aż pojawiły sie świadome sny. Pamiętam taki chyba pierwszy, gdzie sobie eksplorowałem wraki statków, nurkowałem wyraźnie czując oddech i bicie serca. Mega za⁎⁎⁎⁎ste to było, takie pływanie sobie coraz głębiej, powolutku pokonywanie oporu wody, światełka w oddali i coraz większe ciśnienie i eksplorowanie wnętrza wraku. Ulver - Silence Teaches You How to Sing wtedy wjeżdżało. Wielokrotnie próbowałem powtórzyć ten efekt, ale bez powodzenia.
No i potem słuchałem sobie tego i tamtego głównie żeby zgłębiać muzykę, a nie tam jakieś śnienie...do czasu xD
Już podczas Neurosis zaczęły sie niepokojące objawy. Co prawda nie było paraliżu, ale były niepokojąco intensywne myśli samobójcze połączone z paniką, ale to mnie jeszcze nie zniechęciło, brnąłem dalej. Poszło ostanie Elend i tu już zaczęły wychodzic stwory ze ścian i to trochę mnie przyhamowało, bo już był moment, ze nie wiedziałem gdzie jestem i co sie odjaniepawla. Postanowiłem jednak muzykę odstawic, ale - co za niespodzianka- sny nie zniknęły. Wrecz przeciwnie, pojawił sie paraliż, ściany czasem sie ruszały, czasem nie, ale przytłaczajace uczucie paniki niemożliwej do pokonania pojawiało sie zecydowanie zbyt często. Jak u jakiegoś ćpuna na odwyku. Teraz sobie słucham muzyki przed snem, ale NIE LEŻĄC NA PLECACH i wszystko jest spoko.
Potem dopiero zacząłem czytać, że wszystko co robiłem nieświadomie było pod podręcznik żeby sobie świadomy sen trenować.
Teraz tylko czesem po wybudzeniu rano i ponownym zaśnięciu mam takie jazdy, ale raczej lajcik.



















