Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#astronomia

Lider

w Hydepark

31piorunów

Galaktyka Bodego (Messier 81, M81, NGC 3031) to jasna galaktyka spiralna znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Należy do tzw. grupy galaktyk M81. Jest stosunkowo blisko Ziemi, a jej duże rozmiary i aktywne jądro sprawiają, że stanowi jeden z najlepiej przebadanych obiektów tego typu. Dzięki jasności na poziomie ok. 6,9 mag można ją obserwować również amatorsko – zwłaszcza przy użyciu lornetki lub teleskopu, gdzie prezentuje się jako rozległe, owalne pojaśnienie.

Prawa autorskie Paolo De Salvatore

Gruba ryba2piorunów

W teleskopie widać ją bardzo dobrze i choć to "wiosenny obiekt" to jeśli ktoś się uprze to może ją obserwować "już teraz", tylko tak po północy albo jeszcze później, wtedy jest bardzo wysoko, a im obiekt wyżej tym lepsze warunki do jego obserwacji. Oczywiście teraz to kiepsko, bo księżyc przeszkadza, ale miałem na myśli że można ją obserwować już jesienią.

Jest bardzo jasna i dosyć duża, ale dla mnie ciekawsza jest jej towarzyszka czyli M82 "cygaro". Wizualnie można w niej dostrzec wiele szczegółów, w tym pociemnienie centralne spowodowane przez pyły, których w niej nie brakuje.

Lider

w Hydepark

24piorunów

NGC 3521 (również PGC 33550 lub UGC 6150) – galaktyka spiralna z poprzeczką, znajdująca się w gwiazdozbiorze Lwa, w odległości około 35 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 22 lutego 1784 roku przez Williama Herschela.

Galaktyka ta rozciąga się na przestrzeni około 50 000 lat świetlnych, a jej jasność obserwowana wynosi około 9,2 m.

Lider

w Hydepark

47piorunów

Galaktyka Sombrero (również Messier 104, M104, NGC 4594) – galaktyka spiralna położona w południowej części gwiazdozbioru Panny, tuż przy granicy z konstelacją Kruka, o jasności 8,7 mag. Zdjęcie powstało w wyniku ponad 10 godzin obserwacji wykonanych przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a.

Autorytet4piorunów

@Rzeznik Coś absolutnie przepięknego i wspaniałego. Cieszę się, że dożyliśmy czasów, kiedy możemy to sobie oglądać na ekranie. Tysiące astronomów przez tysiące lat nie miało takiego luksusu.

Pokaż więcej komentarzy (2)

Fanatyk

w Hydepark

44piorunów

Jak zawsze na ostania chwile ale jestem xD (Edit: o, jednak nie xD)

Zglaszam zaliczenie zadan

~Napisz list do samego siebie, który otworzysz za rok o tej porze~

~Zrób zdjęcie wschodu bądź zachodu słońca~

~Samodzielnie ugotuj bądź spróbuj sezonowego dania z pobliskiej restauracji~

1. Troche oszukalem i zamiast listu to do koperty poszly memy xD

2. Tutaj combo zachod Slonca + kometa Lemmon nad Talikn Fell

3. Zupa krem z dyni i mleka kokosowego

Fanatyk4piorunów

Komentarz usunięty przez moderatora

Fanatyk9piorunów

@onpanopticon a dziekuje :relaxed:

Pare osob wydruki zamowilo nawet i pan ze szkoly sie odezwal, czy moze studentom pokazac. Byl tez wpis w lokalnej gazecie :grinning:

Fanatyk8piorunów

@onpanopticon polecam sie na przyszlosc haha. Na komete poluje juz jakis czas, ostatnie dwie niestety sie nie udalo, pomimo wyjscia w teren i dobrej prognozy ale prognoza swoje a pogoda swoje xD Bogatszy w wiedze z tego wypadu, bede wyczekiwal kolejnej :grinning:

Pokaż więcej komentarzy (22)

Lider

w Hydepark

26piorunów

Messier 96 (M96, NGC 3368, PGC 32192) to spiralna galaktyka z poprzeczką znajdująca się w gwiazdozbiorze Lwa. Należy do grupy galaktyk Lew I i jest jej najjaśniejszym członkiem. Odległość M96 od Ziemi szacuje się na około 34,3 miliona lat świetlnych. W centrum galaktyki dominują stare, żółte gwiazdy, natomiast w spiralnych ramionach widoczne są gromady młodych, błękitnych gwiazd, świadczące o aktywnych procesach formowania nowych układów. Jasność obserwowana galaktyki wynosi 9,2 magnitudo.

Źródło obrazu i prawa autorskie: Mark Hanson oraz Mike Selby

Lider

w Hydepark

27piorunów

Pluton nocą
W lipcu 2015 roku sonda New Horizons uchwyciła niezwykły widok – nocną stronę Plutona. Z odległości nieco ponad 21000 km zarejestrowano delikatnie podświetloną atmosferę tej odległej planety karłowatej.
Światło Słońca, mimo ogromnego dystansu, tworzy wokół Plutona cienką, błękitną poświatę – efekt rozpraszania światła w jego lodowatej atmosferze.

Lider

w Hydepark

23piorunów

Kolejna fotogeniczna galaktyka.

NGC 772 (również PGC 7525 lub UGC 1466) – galaktyka spiralna, bez poprzeczki, znajdująca się w gwiazdozbiorze Barana w odległości około 111 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 29 listopada 1785 roku przez Williama Herschela. Galaktyka ta ma około 240 000 lat świetlnych średnicy.

Lider

w Hydepark

26piorunów

Kwiatek na Marsie? :cherry_blossom:

W lutym 2022 roku łazik Curiosity sfotografował coś naprawdę intrygującego na powierzchni Czerwonej Planety. Obiekt wygląda jak mały kwiatek albo jakaś organiczna forma życia, ale naukowcy potwierdzili, że to mineralna formacja.

Ta delikatna struktura powstała, gdy minerały wytrącały się z wody, tworząc kształt przypominający kwiat i to o średnicy zaledwie 1 centymetra.

Lider

w Hydepark

28piorunów

Piękny obraz NGC 2841 wykonany z wykorzystaniem zdjęć zarejestrowanych w ciągu 32 pogodnych nocy w listopadzie i grudniu 2021 roku oraz styczniu 2022 roku

Jest to galaktyka spiralna, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy w odległości około 46 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 9 marca 1788 roku przez Williama Herschela. Galaktyka ta ma ponad 150 000 lat świetlnych średnicy.

Źródło i prawa autorskie: Vitali Pelenjow

Lider

w Hydepark

34piorunów

Earthrise (z ang. Wschód Ziemi)– zdjęcie Ziemi wynurzającej się zza horyzontu Księżyca, wykonane na orbicie wokółksiężycowej 24 grudnia 1968 r. przez Williama Andersa podczas trwania misji Apollo 8. Zanim Anders zdążył wykonać to sławne zdjęcie (miał problem z odnalezieniem kolorowego filmu), dowódca misji Frank Borman zdążył zrobić czarno-białą fotografię pokazującą moment zetknięcia się ziemskiego terminatora z horyzontem. I właśnie to zdjecie w wersji zremasterowanej jest poniżej.

Lider

w Hydepark

33piorunów

NGC 4945 (PGC 45279) – spiralna galaktyka z poprzeczką położona w gwiazdozbiorze Centaura, oddalona o około 13 milionów lat świetlnych od Ziemi. Odkryta 29 kwietnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Należy do grupy galaktyk M83. Jej jasność obserwowalna wynosi 8,24 magnitudo

Lider

w Hydepark

28piorunów

Kolejne zdjęcie wykonane przez kosmiczny teleskop Euclid. Po lewej stronie w centrum obrazu są dwie oddziałujące ze sobą galaktyki (ESO 364-G035 i ESO 364-G036), znajdujące się 420 milionów lat świetlnych od nas. Po prawej stronie zdjęcia widoczna jest gromada galaktyk Abell 3381, oddalona o 678 milionów lat świetlnych.

Lider

w Hydepark

21piorunów

Wiry pyłowe (ang. dust devils) to zjawiska atmosferyczne na powierzchni Marsa. To jeden ze sposobów, w jaki pył jest unoszony do cienkiej atmosfery Czerwonej Planety i transportowany z jednego miejsca do drugiego.

Kamera stereoskopowa o wysokiej rozdzielczości (HRSC) na pokładzie sondy Mars Express należącej do ESA śledziła tego diabła pyłowego po powierzchni Marsa 20 listopada 2018 roku. Naukowcy wykorzystali 20 lat zdjęć z europejskich orbiterów Marsa, aby za pomocą diabłów pyłowych śledzić silne wiatry powierzchniowe na Czerwonej Planecie.

https://www.esa.int/var/esa/storage/images/esa_multimedia/images/2025/10/mars_express_sees_a_dust_devil_dancing_across_mars/26900419-1-eng-GB/Mars_Express_sees_a_dust_devil_dancing_across_Mars_pillars.gif

Pokaż więcej komentarzy (7)

Lider

w Hydepark

31piorunów

NGC 1841 to gromada kulista w gwiazdozbiorze Góry Stołowej, odkryta przez Johna Herschela w 1836 roku. Choć na niebie leży z dala od Wielkiego Obłoku Magellana, znajduje się w podobnej odległości od Ziemi – około 160 tysięcy lat świetlnych. Prawdopodobnie jest z nim fizycznie powiązana i położona znacznie bliżej niego niż Drogi Mlecznej.

Osobistość

w Astronomia

67piorunów

Wczoraj pogoda nad Lublinem się zlitowała i miałem szansę zobaczyć oraz sfotografować słynną kometę C/2025 A6 Lemmon.

Pokaż więcej komentarzy (4)

Autorytet

w Hydepark

30piorunów

Powiem Wam, że lubię gapić się w niebo. Jest w tym coś magicznego. Lubię też jak niema pełni, bo podczas pełni mam problem z zasypianiem.
Dziś akurat pogoda w miarę ładna z rana, natężenie światła w mieście nie jest na poziomie conajmniej jak podczas jakiegoś tommorowlandu (pozdrawiam warszafke XD), więc można zobaczyć jeszcze nie oświetloną część tarczy księżyca. Zawsze robiło to na mnie wrażenie i dawało mi do myślenia, jak mało znaczący jesteśmy w skali chociażby naszego rodzimego układu słonecznego.

Gruba ryba1piorunów

@l100e to się nazywa światło popielate i w takich fazach księżyca jest widoczne nawet gołym okiem. Jest to światło odbite od naszej planety, Ziemi i to ono oświetla księżyc :smiley:

Pokaż więcej komentarzy (3)

Gruba ryba

w Hydepark

59piorunów

Minęło już sporo czasu od zakończenia misji Slawosza Uznanskiego, jednak to on był niejako ogniskiem zapalnym wszystkich mych perypeti, które chce wam przybliżyć, wiec pasuje o nim wspomnieć. Dlaczego dopiero teraz o tym piszę tez wyjaśnie na końcu, mam nadzieje, ze post nie będzie dzie zbyt długi.

Otóż, przy materiałach o nim, o jego misji w kosmosie niejednokrotnie spotkałem się z twierdzeniem, ze "astronauci skarżą się na dziwne błyski w oczach". Początkowo olalem temat, bo takie błyski towarzyszą mi odkąd pamiętam, od najmłodszych lat, wybuchające, białe światło. Przeważnie przy zasypianiu, po zamknięciu pewiek, ale niekiedy i w ciągu dnia. Wiesz, jak z czymś żyjesz całe życie, uznajesz to za normalne, ze tak po prostu jest i każdy tak ma, wiec nawet do głowy mi nie przyszło drążyć, a oni opisywali je, jak cos niezwykłego. Zacząłem zgłębiać temat i okazało się, ze widocznie to nie do końca taka pospolita przypadłość jak sądziłem, nie każdy tego doświadcza, gdyż po rozpytaniu rodziny i znajomych okazało się, ze nikt na nic podobnego się nie skarży.

Przyszedł czas na wizyte u rodzinnego lekarza, dokładny opis, skierowanie do okulisty, nic więcej. Miejscowy okulista tez nic nie powiedział, zrobił konkret badań, wyniki po tygodniu, wszystko w normie jednak, te błyski nie dawały im spokoju. Powtórka, bardzo dokładne badania, skan 3d, rozłożone na czynniki pierwsze całe oczy, rogówka, siatkówka, kantówka, no wszystko, jakiś wycinek pobrany z dna oka, wszystko rozesłane do analizy na całą europe. Były konsultacje on line ze specjalistami z Niemiec i Hiszpanii, nie było jednak cały czas odpowiedzi:/

Sprawa trochę zaczęła żyć swoim życiem, sam już nie widziałem gdzie moje wyniki krążą, ja wróciłem do życia, jak wcześniej, zapomnialem lekko o niej. Jednak finalnie okazało się, ze moim przypadkiem zainteresowal się Bascom Palmer Eye Institute (część University of Miami Health System), a później już w linii prostej sprawa trafila do o NASA, jako chyba ekspertow najczęściej obcujacych i najbardziej obeznanych w takich błyskach ocznych. Jestem właśnie po kolejnej rozmowie z jakimś ich doktorem i wydaje się, ze ostatecznie rozwiązali zagadkę. Po przeanalizowaniu mojego przypadku, całej dokumentacji, sprawa dla nich była jasna i oczywista, całe te błyski w oczach i w ogóle zamieszania przez to, ze...

Jestem wyjebany w kosmos!!

P.S. tak, sam wymyśliłem te brednie, jako potwierdzenie powyższej tezy

Pokaż więcej komentarzy (20)

Lider

w Hydepark

41piorunów

Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba uchwycił centralny obszar Gromady Pocisk za pomocą kamery NIRCam. Obraz pokazuje dwa masywne skupiska galaktyk po obu stronach dużej, jasnoniebieskiej galaktyki spiralnej w centrum. Widać też pomarańczowe łuki – zniekształcone galaktyki tła, których światło zostało zakrzywione przez grawitację gromad.

Lider

w Hydepark

26piorunów

Poniższa fotografia z teleskopu Jamesa Webba ukazuje niezwykły widok obiektu IRAS 04302+2247 – dysku formującego planety, oddalonego o ok. 525 lat świetlnych w obłoku gwiazdotwórczym w Byku. Webb pozwala naukowcom badać właściwości i wzrost ziaren pyłu w takich dyskach, co pomaga zrozumieć początki tworzenia się planet.

IRAS 04302 to młoda gwiazda (protogwiazda) wciąż gromadząca materię, otoczona ogromnym dyskiem o średnicy 65 miliardów kilometrów, czyli kilkakrotnie większym niż nasz Układ Słoneczny. Z naszej perspektywy dysk jest ustawiony bokiem, przez co widać go jako wąski, ciemny pas pyłu i gazu – materiał, z którego mogą właśnie rodzić się nowe planety.