MahjongFenomen

1170 + 1 = 1171

Tytuł: Pułapka

Rok produkcji: 2018

Kategoria: Akcja / Kryminał

Ocena: 5+/10

Ogla to uznana pisarka, która zmaga się ze śmiercią męża, alkoholizmem oraz traumą z dzieciństwa. Szuka nowego motywu do powieści, to zaprowadza ją do sierocińca, w którym mieszkała jako dziewczynka. Tam zniknęła jedna z dziewczyn i Ogla wyniuchuje swoim detektywistycznym nosem intrygę.

W tym pomoże jej jedna z wychowanek, skrajnie znerwicowana Ewa, która nie chce dłużej żyć w nieprzyjaznym środowisku, gdzie jest nękana. Nastolatka jest bardzo nieufna, ale z czasem powoli nauczy się ufać Oldze.

Inni bohaterzy to koleżanka Olgi z policji oraz Czarny - gliniarz z niejednoznaczną przeszłością i niejasnymi powodami by, śledzić Ewę.

Ogólnie aktorka grająca Ewę i jak zwykle kunszt Agaty Kuleszy trzymają serial za postronki. Początkowe odcinki oglądało mi się całkiem nieźle nawet. Kulesza na granicy wprost próbowała widzom przedstawić jak nieźle pokręcona jest Olga, ale dzięki współpracy z dziewczyną jej życie trochę się polepsza.

Jednak im dalej w las tym gorzej. Akcja skacze, i to mnie mega nudziło, w gruncie rzeczy nie czekałam nawet na finał by wszystko się rozwiązało, tylko by się wreszcie skończyło.

Jest drugi sezon i niby trochę mnie tam nęci by sprawdzić, ale z drugiej strony nie czuję jakieś większej potrzeby ani chęci.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #seriale #kinozmahjongiem

1169 + 1 = 1170

Tytuł: Poważny człowiek

Rok produkcji: 2009

Kategoria: Dramat / Komedia

Reżyseria: Joel Coen, Ethan Coen

Czas trwania: 1h 45m

Ocena: 9+/10

Powrót po latach do mojego ulubionego filmu braci Coen.

Larry Gopnik to typowy przedstawiciel zwykłego amerykańskiego przedmieścia. Pracuje od lat na uniwersytecie jako wykładowca, ma żonę i dwójkę dorastających dzieci. Ot, zwykłe życie toczy się. Czasem są jakieś problemy z trochę niezrównoważonym bratem Larry'ego, ale poza tym wszystko wydaje się ok.

Do czasu. Lawina nieszczęść spadnie na Larry'ego - a to problemy na uczelni, żona rzuca go dla innego, zostaje wyrzucony z własnego domu. Można zauważyć, że wszystko zaczyna się od koperty z kasą, zostawioną przez pewnego studenta, który nie dostał zaliczenia. Larry co prawda nie przyjął łapówki, ale wszystko zaczyna się psuć momentalnie.

W tle perypetie jego młodszego syna, który szykuje się do bar micwy, ale poza tym jego życie jest typowo nastoletnie - słucha rockowej muzyki i pali blanty z kolegami.

Larry nie wie już co ma robić w sensie ratowania swojego życia - zwraca się nawet z prośbą o pomoc do rabinów. Ale ci, jak to rabinowe - jeden rabin powie tak, drugi powie tak. Jeden nawet nie przyjmie Larry'ego, bo jest zajęty. Myśleniem.

Piękna jest też otwierająca scena filmu, dziejąca się setkę lat temu gdy pewne małżeństwo zastanawia się czy gość w ich domu to żywy człowiek czy dybuk.

Larry miota się w swym hiobowym losie, nie wiedząc co począć, i czasem słońce wychodzi za chmur. Ale równie dobrze to może być dopiero cisza przed burzą.

Jak odszyfrować ludzki los? Czy jest on powiązany z naszych duchowym rozwojem (albo zastojem), a może to karma za wybory moralne? A może po prostu czysty niefart, ot, nieprzyjazne dary losu. Coenowie nie dają jasnej odpowiedzi, bo widocznie nie ma takiej odpowiedzi.

Na pewno gdy życie zmienia się całkowicie mamy stanowisko "poważnego człowieka", przecież wykształconego fizyka, który nie potrafi zaakceptować tych zmian i szuka rozwiązania. Chociaż przecież powinien wiedzieć, że równie dobrze rozwiązanie może nie istnieć.

Realizacyjnie to świetne kino, dobrze dobrani aktorzy, fajne zdjęcia oddające klimat przedmieść USA w pod koniec lat 60. To zapewne powrót braci Coen do czasów ich dorastania, gdzie niby żyli jak wszyscy nastolatkowie, ale ich życie zarazem było przeżarte religijnością.

To w sumie trochę też ostra oda do judaizmu, który wydaje się bardzo filozoficzną religią, która ma pomóc odnaleźć się człowiekowi w obliczu świata stworzonego przez Boga, a tymczasem w obliczu realnych problemów zwykłego człowieka nie daje żadnej jasnej wskazówki.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

1168 + 1 = 1169

Tytuł: Gra pozorów

Rok produkcji: 1992

Kategoria: Dramat / Akcja

Reżyseria: Neil Jordan

Czas trwania: 1h 52m

Ocena: 7+/10

Fergus z ekipą IRA porywają Brytyjczyka na wymianę za swojego żołnierza. W trakcie krótkiego czasu zaprzyjaźnia się z Jodym. Ale ostatecznie wiadomo już, że Brytyjczyk nie wyjdzie z tego żyw, więc prosi Fergusa by po wszystkim odnalazł jego dziewczynę Dil.

Po obławie na nich Fergus ucieka. Udaje mu się też znaleźć Dil. Ich relacja pogłębia się i Fergusowi zaczyna zależeć na dziewczynie. Jednak nie wszystko jest takie jak się wydaje, ale to nie jedyna rzecz, z którą Fergus będzie musiał się zmierzyć, bo przeszłość wraca po niego.

Zapewne w tamtych czasach pewna scena musiała nieźle zaskoczyć widzów. Mnie akurat taki motyw nie dziwi Jordan to dość wszechstronny reżyser, który lubi dotykać materiału jakim jest ludzka natura. W "Grze pozorów" aż dosłownie.

Bardzo ciekawy film, oglądało się dobrze, chociaż realizacyjnie jeszcze daleko temu obrazowi do np. "Śniadania na Plutonie". Na pewno ekran zabiera w całości wspaniały i przyciągający Stephen Rea w roli głównej.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

1163 + 1 = 1164

Tytuł: Szachy na wietrze

Rok produkcji: 1976

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Mohammad Reza Aslani

Czas trwania: 1h 33m

Ocena: 8/10

Film został zakazany po rewolucji islamskiej w Iranie i przez dekady uchodził za zaginiony. Oryginalne taśmy odnaleziono dopiero w 2014 roku w Teheranie (m.in. w beczce z ryżem w sklepie ze starociami), a po gruntownej odrestaurowanej wersji dzieło wróciło na światowe ekrany jako „święty graal” irańskiej Nowej Fali.

Umiera matrona, zostawiając po sobie spadek. Kto jednak go zdobędzie nie jest oczywiste. Prawa do niego powinna mieć kaleka córka kobiety, ale spuściznę chce przejąć mąż zmarłej kobiety oraz jego siostrzeńcy, bo facet nie ma potomków. W tle pokojówka córki, która romansuje z jednym z siostrzeńców.

Coś, co wygląda na wewnętrzną walkę, zaczyna przybierać dziwny tor, gdzie nagle wszystko jest możliwe. Intryga jest w stylu slow-cinema i nie ma naleciałości takich typowych intryg, to faktycznie szachy na wietrze. Ja na przykład nie czytałam nic o tym filmie i dopiero w połowie filmu zrozumiałam, że tam nie ma alegorii, tylko faktyczna realna intryga, która się zawęża do rozwiązania w finale.

Film zrobiony wyłącznie w pomieszczeniach (no dobra, jest też parę scen przed domem). Dość ciekawe zabiegi realizacyjne - sceny w piwnicy z dużymi szklanymi słoikami albo drewniany wózek, na którym jeździ główna bohaterka - to są rzeczy, które ładnie wchodzą do głowy widza i zostają.

Nie dłużył mi się, postacie są dość dobrze zarysowane, ale największe wrażenie robią właśnie te wnętrzarskie zdjęcia, w którym dzieje się praktycznie cała akcja filmu.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

1162 + 1 = 1163

Tytuł: Maniac Cop

Rok produkcji: 1998

Kategoria: Horror

Reżyseria: William Lustig

Czas trwania: 1h 25m

Ocena: 5/10

Klasyka vhsowa.

Tak, obejrzałam to po MC 3. No ale już kiedyś widziałam Maniakalnego glinę, dawno temu, gdy w domach królowały magnetowidy.

Koleś w stroju policjanta morduje niewinnych ludzi na ulicach Nowego Jorku. Niesłusznie oskarżony zostaje o to policjant Jack (w tej roli Bruce Campbell). Ale nie wszyscy wierzą w jego winę.

Prawda okaże się równie przerażająca co widok prawdziwego zabójcy.

Maniaccopa zagrał w franczyzie Robert Z'Dar - koleś ze zdeformowaną szczęką i wbił się tym samym w kanon kina, swoją potężną posturą i złowrogą twarzą.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #horror

1161 + 1 = 1162

Tytuł: Maniac Cop 3

Rok produkcji: 1993

Kategoria: Horror

Reżyseria: Joel Soisson, William Lustig

Czas trwania: 1h 25m

Ocena: 6/10

Voodoo-man przywołuje zza grobu Matta Cordella, by zabijał dla niego. Maniakalny glina znajduje sobie też swoją narzeczoną Frankensteina, czyli niesłusznie podejrzaną policjantkę.

Detektyw z zaprzyjaźnioną reporterką starają się rozwiązać sprawę i stawić czoła zombie-glinie.

Dałam szóstkę, bo... naprawdę dobrze się oglądało. Akcja leci, aktorstwo nie jest złe, bardzo fajne ujęcia i muzyczka tworzą swoisty klimat. Na pewno nie jest to typowy gniot VHS, a raczej solidnie skonstruowany horror.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #horror

1150 + 1 = 1151

Tytuł: Zobaczysz Wszystko

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dokumentalny

Reżyseria: Nathan Fielder, Lance Oppenheim

Czas trwania: 2h 54m

Brak oceny

Kim jest Elizabeth Holmes? Można się dowiedzieć z internetu, że to oszustka, która opracowała wynalazek, który nie działał, a mimo to działała w sensie inwestycji w niego. Ostatecznie została skazana za to na więzienie.

Zanim jednak posłusznie poszła odsiedzieć swoje - zaprosiła do nagrywania swoich ostatnich dni na wolności Nathana Fieldera.

---- I tu SPOILER ALERT, bo sami twórcy proszą by nie ujawniać zbyt wiele, nie czytać zbyt wiele itp, przed pójściem na seans. ---- więc poniżej lecą SPOILERY jak coś! ----

I dzięki temu dostajemy dość nietypowy dokument, w którym twórca nie chowa się za kamerą, a wprost przeciwnie, wyrasta na jednego z głównych bohaterów filmu.

Początek to dość nieźle dobrane zdjęcia rodzinnej sielanki - Elizabeth i jej partner Bill, oraz w tle ich dzieci. Nathan obserwuje ich codzienność, już powoli zaczynamy rozumieć kobietę, może nawet zyskać naszą empatię. Nawet bardziej, gdy reżyser już mocniej wchodzi w życie tej rodziny, zadając pytania, tworząc eksperymenty myślowe - to ciekawe właśnie jak na prostym żarcie o nieporozumieniu słownym dziwnie wypada sama Elizabeth, która mówi, że nie zrozumiała dowcipu.

Nathan eksperymentuje dalej - np. oglądają w trójkę serial, który powstał na kanwie jej historii - ale Elizabeth zaczyna w końcu płakać przy którymś odcinku, wygląda na zdewastowaną przez to, jak ją przedstawiono.

Ciężko ocenić Elisabeth, ale za to dość łatwo ocenić Billa, który jest autorytatywny, narcystyczny i kontrolujący, a zarazem imponuje zapewnieniami o wielkiej, niesamowitej miłości, która łączy go i Elisabeth. Mu ciężko uwierzyć, ale Elisabeth sprawia wrażenie niewinnej ofiary własnej niesławnej popularności, odrzuca dość emocjonalnie swój wizerunek, stworzony w mediach. I łatwo nam w to uwierzyć, bo i sam Nathan wydaje się w to wierzyć.

Ale jest wiele torów, na których spotykamy zepsute szyny. Na przykład, na rzecz kręcenia dokumentu Holmes z Billem wynajęli do tego specjalnie domek nad morzem, czyli nie zaproszono ekipy do ich prawdziwego domu. Inną zepsutą szyną jest właśnie wyjaśnienie tego, jak rozumie kłamstwo Elisabeth, czym zaskakuje Nathana, albo właśnie niezrozumienie dowcipu słownego z popularnego skeczu.

Druga część filmu dzieje się już, gdy Holmes trafia do odsiadki. Te fragmenty, których nie udało się sfilmować reżyser inscenizuje, paradoksalnie aktorką, która grała Holmes w serialu, czyli Amandą Seyfried. Sama aktorka nie raz punktuje reżysera, zauważając, że wkręcił się w postać Elisabeth.

Próbują oboje zrozumieć jedno - czy Holmes naprawdę padła ofiarą tego wszystkiego, a może kolejny raz za nią stoi facet, który wszystkim kieruje, a ta bezwolnie oddaje mu taką władzę? A może jest po prostu świetną manipulantką, która potrafiła przez wiele dni wodzić za nos reżysera, aż sam wpadł w dołek, w który chciał wkręcić widzów.

To też demaskuje nieco gatunek dokumentu - nie ma możliwości, by zobaczyć wszystko, mimo że filmy dokumentalne niby po to się kręci - by przedstawić porządnie jakiś temat. Zawsze jest trochę "nadkręcone", zawsze jest trochę udawania, zawsze jest prawda ukryta, gdzieś wewnątrz, i mimo że Fielder badawczo patrzy w wielkie oczy Holmes, to czy widzi to co chce zobaczyć, czy może szuka czegoś, czego i tak nie zobaczy?

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

1149 + 1 = 1150

Tytuł: Matki pingwinów (sezon 2)

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Ocena: 8/10

Oglądałam z mamą pierwszy sezon, więc w niedzielę zaproponowałam dwa odcinki drugiego sezonu, ale mamełe wybłagała byśmy już obejrzały do końca.

W drugim sezonie poznajemy perypetie rodziców i ich dzieci, gdy już oni sami kierują szkołą. Pojawiają się problemy, zarówno finansowe jak i edukacyjne.

Kama, mimo problemów ze zdrowiem, postanawia zawalczyć w walce o pas, by zyskać forsę na szkołę. Jej partner z córką na początku mają utrudniony start z powody synka Kamy w spektrum, ale z czasem stworzą nową rodzinę.

Ula nie może do końca sobie poradzić jako dyrektorka, chociaż bardzo się stara. Okazuje się, że nie tylko jej dzieci z orzeczeniem mogą być problematyczne, ale także jej, normalny synek.

Jerzy ledwo mieści się w małym mieszkaniu ze swoim partnerem i wciąż żywiołową Helą. Do tego matka Jerzego miała udar i trzeba nią się zaopiekować, ale to akurat pomoże w akceptacji Roberta.

Tatiana, namawiana przez szkolną psycholog, postanawia trochę skorzystać z życia, chociaż to wymaga rozluźnienia ogromnej troski wobec syna, który odkrywa "dziewczyny", oraz dopuszczenia byłego męża do bycia rodzicem. Tutaj też wątek nowych rzeczy odkrywania - bo Tatiana zakochuje się troszku w pani psycholog.

Ogólnie poziom sezonu drugiego nie odbiega od pierwszego.

Wciąż mamy dużo śmiechu i dużo łez. Jest to naprawdę świetnie skonstruowana opowieść o takich rodzicach i ich dzieciach. O tym, że wychowywanie ich to zarazem też ciągłe wychowywanie samych siebie, dorosłych dookoła też.

Komu się podobał pierwszy sezon, drugi też powinien dostarczyć.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #seriale #kinozmahjongiem

411 624 + 41 = 411 665

Rzadkie jeżdżenie odbija się na kondycji - odczułam to dziś.

#rowerowyrownik

---

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

1137 + 1 = 1138

Tytuł: Flow

Rok produkcji: 2024

Kategoria: Animacja / Fantasy / Przygodowy

Reżyseria: Gints Zilbalodis

Czas trwania: 1h 24min

Ocena: 10/10

Wielka powódź dewastuje świat, w tym świat zwierzątek i kotka, który musi zmienić swoje postrzeganie na inne zwierzęta, by przeżyć.

Wspaniała to była podróż, wizualnie przepiękna - kompletnie coś innego co widziałam dotychczas, i mimo, że styl animacji był odbierający od typowych realiów, wprost lustrzanie odzwierciedlał niektóre zachowania zwierząt, szczególnie Kotka - kto ma takie zwierzę w domu, ten wie.

Towarzyszami Kotka będą miłosierna czapla, która zapłaciła słoną cenę za swoją dobroduszność, opiekuńczy i wyluzowany kapibar, empatyczny labrador, który zamiast paki psów wybierze swoich zróżnicowanych przyjaciół, i lemur-kolekcooner, który nie potrafi się obejść bez swoich zdobyczy. I gdzieś, w wielkiej wodzie, wieloryb, który nie raz pomoże Kotkowi.

Emocjonalnie tak się wczułam mocno, że ostatnie pół godziny praktycznie przepłakałam.

Wspaniała historia... wspaniały film.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

Ogladamy Flow.

#filmy #koty

#silownia #nietylkotrypsyna

Ale wczoraj miałam towarzyski dzień na siłce, jak nigdy. Najpierw w szatni spotkałam kuzynkę, a na sali jedna z babek, którą już widziałam tu kilka razy, powiedziała do mnie "cześć".

Jeszcze trochę i będę przybijać piąteczki z koksami XD

1127 + 1 = 1128

Tytuł: Zabójczyni

Rok produkcji: 2015

Kategoria: Sztuki walki / Akcja / Dramat

Reżyseria: Hsiao-hsien Hou

Czas trwania: 1h 45m

Ocena: 7+/10

Wyszkolona w klasztorze na perfekcyjną zabójczynię Nie Yinniang, była kiedyś mieszkanką prowincji Weibo. Miała nawet przypisanego jej narzeczonego, ale ostatecznie ojciec jego ożenił go z córką gubernatora sąsiedniej prowincji. Młodą odesłano do księżniczki Jiaxin, gdzie przeszła szkolenie pod okiem mniszki, zamieniając się w asasyna.

Kilkanaście lat później księżniczka wysyła Yinniang, by zabiła Tiana, który teraz rządzki Weibo (to ten niedoszły narzeczony). Cesarstwu nie pasuje to, że kolejna potężna prowincja wymyka się spod władzy.

Czy dziewczyna będzie posłuszna, a może rodzinne strony i poznawanie na nowo tych ludzi zmieni jej percepcję i obierze inną drogę?

Sceny walk są wyśmienite, jak w sumie zawsze w chińskich filmach - cicha, niemal niema Yinniang potrafi pokonać złożoną z ponad dziesięciu ludzi gwardię bez większego wysiłku.

Ale żebyście nie dali się nabrać, wy tam, maniacy sztuk walk - "Zabójczyni" to tak naprawdę slow cinema przebrane za kino akcji. Gdy nie ma walk, akcja zwalnia masakrycznie, powolne ujęcia przeciągające każdą chwilę, gmatwające fabułę - dla mnie oprócz walk to największy plus tego obrazu. Wielkie krajobrazy, oglądanie sceny rozmowy Tiana z żoną oczami schowanej Yinniang za zasłoną - to są niuanse, które wznoszą dla mnie ten film na wyżyny.

Niestety, nie do końca się połapałam kto jest kim, dużo udało się rozwiązać w trakcie filmu - myślę, że w sumie całe clue, więc nie jest tak źle.

Mam wrażenie, że nie do końca w ogóle chciano pokazać rozterki młodej dziewczyny ani nikogo innego - te przejawiają się zaledwie w słowach i to wypowiadanych bez większych emocji.

Czy taki był zamysł? Nie wiem. Ale sceny walk i owa slow-kinowatość skradły moje serce.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

1126 + 1 = 1127

Tytuł: Number One Gun

Rok produkcji: 1990

Kategoria: Komedia

Reżyseria: Lindsay Shonteff

Czas trwania: 1h 36m

Ocena: 1/10

Brytyjska parodia filmów o Jamesie Bondzie.

Mnie nie śmieszyła ani razu.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

1119 + 1 = 1120

Tytuł: Diuna (cz. 1)

Rok produkcji: 2021

Kategoria: Sci-Fi

Reżyseria: Denis Villeneuve

Czas trwania: 2h 35m

Ocena: 8/10

Nie wiem co mi odwaliło, ale wystraszyłam się, że zaraz premiera trójki i trzeba sobie odświeżyć poprzednie części. No ale pierwotny plan miałam taki, by to poszło ciągiem dosłownie kilka dni przed pójściem do kina.

Niezrozumiały impuls nieco nadpsuł ten plan, ale trudno - drugą część rewatchnę sobie dopiero przed wyjściem do kina.

Co tu dużo pisać? Bardzo zgrabne wejście do historii - poznajemy rodzinę Atrydów i całą resztę, tylko Chani pojawia się dopiero pod koniec.

Zdjęcia sztos, muzyka, fajni aktorzy, ale bez efektu wielkiego ekranu ucięło mi punkcik w ocenie.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

1118 + 1 = 1119

Tytuł: Backrooms. Bez wyjścia

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Horror

Reżyseria: Kane Parsons

Czas trwania: 1h 45m

Ocena: 7/10

Musiałam sprawdzić o co chodzi z ową pastą, nie znałam jej przyznaję i chatgpt wyskoczył mi z fajna nazwą "horroru atmosferycznego".

Tak, to coś w tym stylu.

Czyli Clark, właściciel salonu meblowego znajduje tajemnicze przejście do przedziwnego świata, pozbawionego innych ludzi, żółte ściany, jakby niedokończone pomieszczenia, które istnieją w niekończącym się labiryncie.

Ale ktoś tam jest, ktoś tam przebywa. Kto? Tego dowiemy się dopiero wtedy, gdy do tego dziwnego świata przejdzie zaciekawiona terapeutka Clarka.

/możliwe spoilery/

Czy mi podpasowało wyjaśnienie? Nie do końca, bo albo to jest dekonstrukcja psychiki złamanego człowieka w skrzywionej nadrzeczywistości, albo naprawdę to miejsce istnieje, niczym Strefa X w "Anihilacji". Bo w końcu terapeutka kończy jako kolejny NCP w Backrooms, a z drugiej strony mamy wątek tajnej organizacji badającej to miejsce.

Widocznie to wszystko w jednym - a Bacrooms niczym solarisowa planeta reaguje na człowieka.

Fajny klimat, to muszę przyznać, ale owo wyjaśnienie-niewyjaśnienie nieco mi zepsuło seans. Ok, nadaje się to do przemyśleń, ale czegoś ewidentnie tam brakuje, więc czy nie lepiej było zawiesić tajemnicę jeszcze wyżej i nie bawić się w rozwiązanie? Trudno mi powiedzieć.

W każdym razie oglądało się dobrze, podobało się to dla mnie.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

410 509 + 77 + 51 = 410 637

Ups, zapomniałam dodać jednego wpisu z października, ale że to było tydzień temu to dodaję - niestety, pracę kończę gdy robi się już ciemno i zimno, więc pozostają tylko weekendy, a też trzeba trafić w ładny dzień. Nie jestem hardkorem - nie przepadam za zimowym ubieraniem się, by wyskoczyć na 30 km, więc tym mniej tego będzie...

77 km - lasami z kumplem, jesienny rajd, zachwycaliśmy się płonącymi kolorami drzew.

wczoraj 51 km, ale asfaltem, nie chciało mi się kombinować, ani wyciągać kolarki - zajechałam do portu zobaczyć jak tam prace na molu - wciąż trwają.

#rowerowyrownik

---

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

1099 + 1 = 1100

Tytuł: Visions of Light

Rok produkcji: 1992

Kategoria: Dokumentalny

Reżyseria: Stuart Samuels, Todd McCarthy

Czas trwania: 1h 32m

Ocena: 6/10

O zdjęciach, roli światła w kinie, operatorach, którzy zostawili swój ślad w światowej kinematografii.

Fajnie wrócić do poszczególnych kadrów, które wbiły się już w mózg fanów filmów.

Tu można obejrzeć: https://youtu.be/ivYs25DHGdo

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

Sprzedaję info dla kinomaniaków:

https://cinobo.pl/

Zapiszcie się teraz mailem, a wpadnie miesiąc za darmo.

#filmy

1098 + 1 = 1099

Tytuł: Sorority Girls and the Creature From Hell

Rok produkcji: 1990

Kategoria: Horror

Reżyseria: John McBrearty

Czas trwania: 1h 25m

Ocena: 1/10

Za filmwebem: Grupa dziewczyn ze stowarzyszenia studenckiego w towarzystwie kilku chłopaków wybiera się do domku w lesie. Na miejscu trafiają na zbiegłego skazańca, który okazuje się być wujkiem jednej z dziewczyn. Na ich nieszczęście jest on opętany przez indiańskiego ducha, który zmienił go w żądnego ludzkiej krwi potwora.

Nie wiem o co chodziło w tym filmie, nie pytajcie się.

Można włączyć dla beki, bo film jest tak cholernie SŁABY, że nie pozostaje nic więcej jak śmiać się, a śmiałam się sporo.

Ale nie powtórzę już tego seansu.

PS. Są cycki.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #horror #kinozmahjongiem