Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

splash545Lider

Dołączył/a:

  • 4259 wpisów
  • 21628 komentarzy
  • 35 obserwujących

Lider

w Psychologia

41

Aby pokazać, w jaki sposób wspomnienia się zmieniają, żeby dopasować się do naszej historii, psychologowie badają ewolucję wspomnień na przestrzeni czasu. Jeśli Twoje wspomnienia dotyczące tych samych osób się zmieniają – stają się bardziej pozytywne lub negatywne – w zależności od tego, co w danym momencie dzieje się w Twoim życiu, to przyczyna owych zmian tkwi w Tobie, a nie w tych osobach. Ów proces przebiega tak stopniowo, że możesz doznać wstrząsu, kiedy sobie uświadomisz, iż w przeszłości czułeś lub myślałeś zupełnie inaczej. „Kilka lat temu znalazłam pamiętnik, który pisałam jako nastolatka” – napisała pewna kobieta do Amy Dickinson, autorki kolumny z poradami dla czytelników w dzienniku „Chicago Tribune”. „Był przesycony niepewnością i gniewem. Byłam zdumiona, że kiedykolwiek mogłam się tak czuć. Uważam, że zawsze miałam bardzo dobre relacje z mamą, i nie pamiętam żadnych poważnych problemów, chociaż z mojego pamiętnika wynika, że było zupełnie inaczej”.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Gruba ryba4

@splash545 widzę to u siebie po tym, jaką muzykę puszczam częściej i to nie jest tak, że te wszystkie agresywne metalowe piosenki poszły w zapomnienie, bo dalej są na moich playlistach. Różnica jest taka, że już nie stanowią 90% pl, a max 20% i część z nich jest tylko z sentymentu, a nawet w obrębie tych samych zespołów wybieram lżejsze nuty. Ehhh starzeje się...

Lider1

@Loginus07 tu powodem faktycznie jest starzenie m.in. ucha wewnętrznego, które sprawia, że przyjemne w młodości mocne dźwięki z wiekiem stają się po prostu męczące. Też tak mam. ( ͡ಥ ͜ʖ ͡ಥ)

Pokaż więcej komentarzy (4)

Lider

w Stoicyzm

21

Attalus zwykł tutaj używać takiego oto podobieństwa: «Czyś widział kiedykolwiek, jak pies rozwartą paszczą chwyta rzucane przez pana kąski chleba lub mięsa? Co pochwycił, natychmiast w całości to łyka i wciąż otwiera pysk w nadziei, że znów mu coś tam wpadnie. To samo dzieje się i z nami: cokolwiek czekającym z upragnieniem los podrzucił, zaraz to bez żadnego smaku połykamy, wypatrując i nieprzytomnie rwąc się do jakiegoś nowego łupu». (...)

Kto zaś myśli o tym, co ma otrzymać, zapomniał o tym, co otrzymał. I nie zawiera się w chciwości nic gorszego niż to, że jest niewdzięczna.

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Lider

w Psychologia

15

(...) zwykle opowiadamy swoje historie w przeświadczeniu, że słuchacz nie będzie podawał ich w wątpliwość ani pytał o informacje, które mogłyby im przeczyć, a co za tym idzie – rzadko mamy motywację do ich zweryfikowania. Masz wspomnienia dotyczące Twojego ojca, które są dla Ciebie ważne i które pokazują, jakim był człowiekiem i jakie relacje Cię z nim łączyły. O czym zapomniałeś? Pamiętasz, jak byłeś nieposłuszny, a on dał Ci klapsa. Do dzisiaj jesteś na niego wściekły o to, że nie wytłumaczył Ci, dlaczego Cię ukarał. A może byłeś dzieckiem, któremu ojciec nie mógł niczego wytłumaczyć, ponieważ byłeś niecierpliwy, impulsywny i nie chciałeś go słuchać? Kiedy opowiadamy jakąś historię, zwykle pomijamy samych siebie – mój ojciec zrobił to i to, ponieważ był takim, a nie innym człowiekiem, a nie z powodu tego, jakim ja byłem dzieckiem. Oto samousprawiedliwienie, które powstaje w naszej pamięci. To dlatego, kiedy odkrywamy, że któreś z naszych wspomnień jest nieprawdziwe, czujemy się zszokowani i zdezorientowani, jakbyśmy stracili grunt pod nogami. W pewnym sensie rzeczywiście tak jest. Musimy jeszcze raz zastanowić się nad swoją rolą w tej historii.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Lider

w Psychologia

21

Ponieważ pamięć ma charakter odtwórczy, bywa obiektem konfabulacji – mylenia zdarzeń, które przytrafiły się innym ludziom, z tymi, które spotkały nas samych, czy też przeświadczenia, że pamiętamy coś, co tak naprawdę wcale się nie wydarzyło. Odtwarzając dane wspomnienie, korzystamy z wielu źródeł. Kiedy przypominasz sobie swoje przyjęcie z okazji piątych urodzin, możesz przywołać bezpośrednie wspomnienie tego, jak Twój młodszy brat wsadził palec w Twój tort urodzinowy, ale możesz też sięgnąć po informacje, które uzyskałeś później, pochodzące z opowieści rodzinnych, fotografii, nagrań wideo i przyjęć urodzinowych, które widziałeś w telewizji. Łączysz ze sobą wszystkie te elementy, tworząc spójną całość. Gdyby ktoś Cię zahipnotyzował, a potem poprosił, żebyś cofnął się do dnia swoich piątych urodzin, opowiedziałbyś barwną historię, która wydawałaby Ci się całkowicie prawdziwa, choć w rzeczywistości zawierałaby wiele dodanych później szczegółów. Po jakimś czasie nie jesteśmy w stanie odróżnić rzeczywistego wspomnienia od informacji, które wkradły się do niego później.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Lider

w Stoicyzm

22

Jeśli zaś innych przyjaciół nie mamy, tedy sami wyrządziliśmy sobie krzywdę większą niż ta, której doznaliśmy od losu: ten porwał nam jednego, myśmy pozbawili się wszystkich, których sobie nie zjednaliśmy. Następnie, nie kochał zbyt głęboko nawet jednego ten, kto nie był zdolny pokochać więcej niż jednego. Gdyby ktoś, utraciwszy wskutek rabunku jedyną tunikę, wolał głośno biadolić zamiast rozejrzeć się, w jaki sposób ochronić się przed chłodem i znaleźć coś takiego, czym mógłby okryć grzbiet, czy nie wyda ci się ostatnim głupcem? Pogrzebałeś umiłowanego człowieka? Szukaj drugiego, którego mógłbyś miłować. Lepiej zjednać nowego przyjaciela niż płakać po dawnym.

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Lider

w Psychologia

23

Opowiadając swoje historie, dodajemy pewne szczegóły i pomijamy niewygodne fakty. Nieznacznie podrasowujemy swoją opowieść, żeby przedstawić siebie w korzystnym świetle. Te niewielkie modyfikacje zostają przyjęte tak dobrze, że następnym razem dodajemy nieco więcej korzystnych dla siebie szczegółów. Usprawiedliwiamy kolejne białe kłamstewka, przekonując samych siebie, że uczyniły naszą historię bardziej interesującą i przejrzystą, aż w końcu nasze wspomnienia stają się niezgodne z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń, lub nawet dotyczą czegoś, co się nigdy nie wydarzyło.

W ten sposób pamięć staje się naszym osobistym, nieodłącznym historykiem, który nieustannie usprawiedliwia nasze decyzje i działania.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Fanatyk4

Nie jestem dokońca pewien, czy to opis postępujące mitomani, czy faktu, że umysł w kwestii wspomnień idzie na skróty i ,,dośpiewuje" część historii, a nawet zmyśla jak najęty :thinking_face:

Eksperyment: Loftus, E. F., Pickrell, J. E. (1995). The Formation of False Memories. Psychiatric Annals, 25(12), 720–725.

https://repozytorium.amu.edu.pl/server/api/core/bitstreams/86f55bbc-aee4-4797-bb81-e0410a8ce63d/content

Lider2

@Byk

umysł w kwestii wspomnień idzie na skróty i ,,dośpiewuje" część historii, a nawet zmyśla jak najęty

Dokładnie o to chodzi.

Pokaż więcej komentarzy (3)

Lider

w Stoicyzm

22

Choćby wasze życie, na boga, trwało więcej niż tysiąc lat, i tak skurczy się ono do skrajnej cieśni: wasze występki pochłoną każdy, nawet najdłuższy okres. Ten czas natomiast, który natura przebywa biegiem, a który rozum może wprawdzie przedłużyć, prędko musi wam się wymknąć, nie staracie się bowiem pochwycić, zatrzymać ani opóźnić tej najszybszej ze wszystkiego rzeczy, lecz pozwalacie, aby odeszła jak coś zbędnego i możliwego do powetowania.

Seneka, O krótkości życia

Lider

w Kawiarnia "Za Firewallem"

22

Bunt

Jebać państwo, przynależność, j⁎⁎ać hejto i sonety!

Jebać jesiennewyzwania i mizerię i kotlety!

Może to jest kontrowersja, no i z tego będzie drama,

ale j⁎⁎ać tłustą Owcę, no i pana sireplama!

Pierdolę też bose stopy i Erwino czerstwy bebek!

Pierdoliłem też boriego, aż do skutku, w wielki bęben,

że już mając tego dosyć zrzucił z niego kilogramy,

a by było tu punkowo, słowem kluczem rzucę – glany!

Wyjebane w hejtopiwa – dla elity te bankiety!

Wyjebane w tomek wierszy, toż to wydał jakiś kretyn!

Wyjebane również w Kielce, sram na jego lustro z niebem!

Wyjebane mam w adminów! Lecz nie w krisa, j⁎⁎ać ebe!

Skiepiłem peta do kubka, a że była w nim Amanda,

to jej smak się nic nie zmienił, a kurz z cukrem, to jest chałwa!

Pokaż więcej komentarzy (18)

Lider

w Stoicyzm

19

Nie wskażesz mi nikogo, kto by wiedział, jak mianowicie zachciało mu się tego, czego pragnie: nie nakłoniło go owo rozważne obliczenie, lecz pchnął jakowyś popęd. Przypadek spotyka nas nie mniej często, jak my go spotykamy. Brzydko jest nie chodzić samemu, lecz dawać się unosić i nagle wśród zamętu rzeczy ze zdumieniem zadawać pytanie: «Jakem się tu dostał?»

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Pokaż więcej komentarzy (2)

Lider

w Psychologia

37

„To nie byłem ja, tylko alkohol”. Wszystko pięknie, ale wyniki badań dowodzą jednoznacznie, że odurzenie alkoholem ułatwia ludziom ujawnianie skrywanych uprzedzeń, lecz nie wkłada takich postaw do ich umysłów. Kiedy więc ludzie przepraszają, mówiąc: „Wcale nie myślę tego, co powiedziałem. Byłem zmęczony (zmartwiony, wściekły, pijany)” – czy też, jak ujął to Al Campanis, „wykończony” – możemy być niemal pewni, że wcześniej powiedzieli to, w co naprawdę wierzą.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Gruba ryba3

Ja po alko zawsze byłem turbo śmieszkiem poza kontrolo, to chyba nie najgorzej o mnie świadczy ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Pokaż więcej komentarzy (9)