Wpis użytkownika splash545 w Psychologia
splash545Lider
1piorunów„To nie byłem ja, tylko alkohol”. Wszystko pięknie, ale wyniki badań dowodzą jednoznacznie, że odurzenie alkoholem ułatwia ludziom ujawnianie skrywanych uprzedzeń, lecz nie wkłada takich postaw do ich umysłów. Kiedy więc ludzie przepraszają, mówiąc: „Wcale nie myślę tego, co powiedziałem. Byłem zmęczony (zmartwiony, wściekły, pijany)” – czy też, jak ujął to Al Campanis, „wykończony” – możemy być niemal pewni, że wcześniej powiedzieli to, w co naprawdę wierzą.
Carol Tavris
Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)
Komentarze (4)
@splash545 gówno prawda i pod górkę. Ja po alko potrafiłem takie kocopoły opowiadać, że rano się zastanawiałem, co mi strzeliło do głowy. Żadna teoria o tym, że nagle ukryty ja się wyłania po alko, mnie nie przekona. W złości można powiedzieć coś z czym się absolutnie nie zgadzamy - byle dowalić drugiej stronie.
Widzę te Twoje cytaty z tej książki i w co drugim mógłbym napisać - gównoprawda.
@peposlav jestem w stanie z tym się zgodzić.
@splash545 ale nie że jakoś emocjonalnie, pomieszane fakty, przypadkowe przemyślenia, które są "mądre" tylko po alko, po na trzeźwo już nie XD moim zdaniem alko nie odkrywa mr hyde tylko upośledza zdolności poznawcze i kognitywistyczne. Jestem pewien, że są badania na ten temat.
To tak jakby twierdzić, że najebany kierowca wjeżdżający w przystanek, w głębi duszy zawsze był chujowym kierowcą, tylko to alkohol z niego wyciągnął.
Wydaje mi się, że rzeczywiście hamulce mogą puścić po alko i powiesz coś co szczerze myślisz, ale nie należy brać tego jako aksjomatu, bo można pierdolić zwykłe głupoty, nie będąc osobą intelektualnie upośledzoną.
@peposlav oczywiście w złości można powiedzieć coś z czym się absolutnie nie zgadzamy. Czy w przypadku alkoholu tak jest? Nie jestem przekonany, jednak wydaje mi się, że problem jest bardziej złożony, żeby można było przedstawić to w tak jednoznaczny sposób jak w powyższym cytacie. Uważam, że po alkoholu może wychodzić na wierzch jakaś część naszych ukrytych przekonań, z którymi walczymy i staramy się je ukryć nie tylko przed innymi, ale też przed sobą. Bo prawda jest taka, że jak ktoś jest w miarę poukładany i nie dusi w sobie jakiejś frustracji, bądź żalu, to nawet po alkoholu nie będzie wygadywać głupot i nie będzie mu się ulewać emocjonalnie pod jego wpływem.
Dziękuję za komentarz, bo liczyłem na dyskusję. 😉