Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

splash545Lider

Dołączył/a:

  • 4242 wpisów
  • 21604 komentarzy
  • 35 obserwujących

Lider

w Stoicyzm

12

Nie wskażesz mi nikogo, kto by wiedział, jak mianowicie zachciało mu się tego, czego pragnie: nie nakłoniło go owo rozważne obliczenie, lecz pchnął jakowyś popęd. Przypadek spotyka nas nie mniej często, jak my go spotykamy. Brzydko jest nie chodzić samemu, lecz dawać się unosić i nagle wśród zamętu rzeczy ze zdumieniem zadawać pytanie: «Jakem się tu dostał?»

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Lider

w Psychologia

18

„To nie byłem ja, tylko alkohol”. Wszystko pięknie, ale wyniki badań dowodzą jednoznacznie, że odurzenie alkoholem ułatwia ludziom ujawnianie skrywanych uprzedzeń, lecz nie wkłada takich postaw do ich umysłów. Kiedy więc ludzie przepraszają, mówiąc: „Wcale nie myślę tego, co powiedziałem. Byłem zmęczony (zmartwiony, wściekły, pijany)” – czy też, jak ujął to Al Campanis, „wykończony” – możemy być niemal pewni, że wcześniej powiedzieli to, w co naprawdę wierzą.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Fanatyk7

@splash545 gówno prawda i pod górkę. Ja po alko potrafiłem takie kocopoły opowiadać, że rano się zastanawiałem, co mi strzeliło do głowy. Żadna teoria o tym, że nagle ukryty ja się wyłania po alko, mnie nie przekona. W złości można powiedzieć coś z czym się absolutnie nie zgadzamy - byle dowalić drugiej stronie.

Widzę te Twoje cytaty z tej książki i w co drugim mógłbym napisać - gównoprawda.

Lider5

@peposlav oczywiście w złości można powiedzieć coś z czym się absolutnie nie zgadzamy. Czy w przypadku alkoholu tak jest? Nie jestem przekonany, jednak wydaje mi się, że problem jest bardziej złożony, żeby można było przedstawić to w tak jednoznaczny sposób jak w powyższym cytacie. Uważam, że po alkoholu może wychodzić na wierzch jakaś część naszych ukrytych przekonań, z którymi walczymy i staramy się je ukryć nie tylko przed innymi, ale też przed sobą. Bo prawda jest taka, że jak ktoś jest w miarę poukładany i nie dusi w sobie jakiejś frustracji, bądź żalu, to nawet po alkoholu nie będzie wygadywać głupot i nie będzie mu się ulewać emocjonalnie pod jego wpływem.

Dziękuję za komentarz, bo liczyłem na dyskusję. 😉

Fanatyk4

@splash545 ale nie że jakoś emocjonalnie, pomieszane fakty, przypadkowe przemyślenia, które są "mądre" tylko po alko, po na trzeźwo już nie XD moim zdaniem alko nie odkrywa mr hyde tylko upośledza zdolności poznawcze i kognitywistyczne. Jestem pewien, że są badania na ten temat.

To tak jakby twierdzić, że najebany kierowca wjeżdżający w przystanek, w głębi duszy zawsze był chujowym kierowcą, tylko to alkohol z niego wyciągnął.

Wydaje mi się, że rzeczywiście hamulce mogą puścić po alko i powiesz coś co szczerze myślisz, ale nie należy brać tego jako aksjomatu, bo można pierdolić zwykłe głupoty, nie będąc osobą intelektualnie upośledzoną.

Osobistość2

@peposlav

Ja po alko potrafiłem takie kocopoły opowiadać, że rano się zastanawiałem, co mi strzeliło do głowy.

Po prostu alkohol uwalnia twojego wewnętrznego mitomana ( ͡° ͜ʖ ͡° )つ──☆*:・ﾟ

Pokaż więcej komentarzy (8)

Lider

w Psychologia

12

Bez poczucia przynależności do grup, które nadają naszemu życiu sens i cel, przypominalibyśmy ruchome kule unoszące się swobodnie w chaotycznym wszechświecie. Dlatego jesteśmy gotowi zrobić, co w naszej mocy, aby utrzymać poczucie przynależności. Według psychologów ewolucyjnych etnocentryzm – przekonanie, że nasza kultura, kraj czy religia są lepsze od pozostałych – pomaga nam przetrwać, wzmacniając więzi łączące nas z naszymi najważniejszymi grupami społecznymi, a co za tym idzie – wzmagając naszą gotowość do pracy na rzecz tych grup, do walki w ich obronie, a czasami nawet do oddania za nie życia. Kiedy wszystko układa się pomyślnie, ludzie są dość tolerancyjni wobec innych kultur i religii – a nawet wobec przedstawicieli drugiej płci! – ale kiedy czują złość lub lęk, bądź też mają poczucie zagrożenia, automatycznie aktywizują się u nich martwe punkty. My możemy się poszczycić ludzkimi przymiotami – inteligencją i głębią uczuć – ale oni są głupi; oni to beksy; oni nie wiedzą, co to miłość, wstyd, żal i wyrzuty sumienia.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Lider

w Stoicyzm

18

Przypadek władny jest bądź ojczyznę pozbawić ciebie, bądź tobie odebrać ojczyznę; może on rzucić cię gdzieś na odludzie, może również przemienić w odludzie to miejsce, gdzie się teraz gniecie całe kłębowisko ludzkie. Postawmy sobie przed oczy wszystkie odmiany losów człowieczych i—jeśli nie chcemy być zaskoczeni albo też wprawieni w zdumienie przez owe niezwykłe czy jakby całkiem nowe wydarzenia — przedstawiajmy sobie w duchu nie tylko to, co się często przytrafia, lecz i to, co może nas spotkać w najgorszym razie. Trzeba wyobrażać sobie los z całą pełnią jego możliwości.

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Lider

w Psychologia

22

Oprócz błędu konfirmacji nasz mózg jest wyposażony w kilka innych mechanizmów w służbie ego, które pozwalają nam uzasadniać własne spostrzeżenia i przekonania jako trafne, realistyczne i bezstronne. Psycholog społeczny Lee Ross nazywa to zjawisko „naiwnym realizmem” – nieodpartym przekonaniem, że spostrzegamy obiekty i zdarzenia „takimi, jakie są”. Zakładamy, że inni rozsądni ludzie odbierają świat tak samo jak my. Jeśli ktoś się z nami nie zgadza, to z pewnością nie widzi wystarczająco wyraźnie. Naiwny realizm tworzy labirynt logiczny, ponieważ opiera się na dwóch założeniach: po pierwsze, ludzie otwarci i uczciwi powinni się zgodzić z rozsądną opinią; po drugie, wszystkie moje opinie z pewnością są rozsądne – gdyby takie nie były, nie wierzyłbym w ich słuszność. Zatem jeśli tylko zdołam nakłonić swoich przeciwników, żeby mnie wysłuchali – abym mógł im powiedzieć, jak jest naprawdę – na pewno się ze mną zgodzą. A jeżeli się nie zgadzają, to dlatego, że nie są obiektywni.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Lider

w Stoicyzm

28

(...) uparcie popełniamy ten błąd, że postępujemy wedle przykładu drugich i nie bierzemy pod uwagę tego, co trzeba czynić, lecz to, co się zazwyczaj w takich razach czyni. Odstępujemy od natury, podporządkowujemy się zaś pospólstwu, które w żadnej sprawie nie bywa dobrym przewodnikiem, a w tej, tak jak we wszystkich jej podobnych, okazuje największą chwiejność. Oto widzi kogoś mężnie znoszącego swoją żałobę: zwie go niegodziwym i dzikim. Widzi kogoś drugiego, upadłego na duchu i miotającego się ku drogim zwłokom: mieni go zniewieściałym i słabym. We wszystkim tedy trzeba odwoływać się do rozumu. Nie ma zaś nic głupszego, jak zabieganie o rozgłos dla swego smutnego usposobienia i popisywanie się łzami, które moim zdaniem inaczej spływają mądremu człowiekowi, gdy im na to zezwala, a inaczej, gdy dobywają się własną swą mocą

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Lider

w Psychologia

21

Nasze przekonania dotyczące tego, kim jesteśmy, towarzyszą nam przez cały czas. Wszystko, co nas spotyka, interpretujemy przez pryzmat owych podstawowych przekonań. Kiedy zostają podważone – nawet przez jakieś pozytywne doświadczenie – odczuwamy dyskomfort. Świadomość potężnej mocy samousprawiedliwiania pomaga nam zrozumieć, dlaczego ludzie o niskiej samoocenie, a także osoby, które sądzą, że są nieudolne w jakiejś dziedzinie, nie promienieją radością, kiedy coś im się udaje; dlaczego – przeciwnie – często czują się jak oszuści. Jeśli kobieta uważająca się za nieatrakcyjną, pozna wspaniałego faceta, który zacznie poważnie o nią zabiegać, to przez chwilę będzie z tego zadowolona, ale przypływ dysonansu wkrótce zmąci to przyjemne uczucie: „Co on we mnie widzi?”. Jest mało prawdopodobne, że w takiej sytuacji kobieta pomyśli: „Jak miło – widocznie jestem bardziej atrakcyjna, niż sądziłam”. Będzie raczej skłonna przypuszczać: „Kiedy tylko odkryje, jaka jestem naprawdę, odejdzie”. Będzie musiała zapłacić wysoką cenę psychologiczną za przywrócenie zgodności.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Lider

w Stoicyzm

24

Nie myśl o tym, czego nie masz, tak jakbyś to już miał. Ale z tego, co masz, wybierz to, co najbardziej jest cenne, i pomyśl, z jakim byś trudem się o to starał, gdyby tego nie było. A uważaj, byś wskutek upodobania w tej rzeczy nie przyzwyczaił się jej tak wysoko cenić, iżbyś miał doznać niepokoju duszy, gdyby ci jej zabrakło.

Marek Aureliusz, Rozmyślania

Lider

w Psychologia

55

Dzieci bardzo wcześnie uczą się usprawiedliwiać swoje agresywne zachowania. Uderzają młodszego brata, a kiedy ten zaczyna płakać, krzyczą: „To on zaczął! Należało mu się!”. Większość rodziców uważa takie dziecięce usprawiedliwienia za mało istotne i w wielu wypadkach rzeczywiście tak jest. Niczym zimny prysznic działa jednak świadomość, że ten sam mechanizm tkwi u podłoża zachowań band nastolatków, którzy znęcają się nad młodszymi dziećmi; pracodawców, którzy źle traktują swoich pracowników; kochanków, którzy ranią się nawzajem; policjantów, którzy nie przestają bić podejrzanego, mimo że ten już się poddał; tyranów, którzy prześladują członków mniejszości etnicznych; oraz żołnierzy, którzy dopuszczają się zbrodni przeciwko ludności cywilnej. We wszystkich tych wypadkach wytwarza się błędne koło – agresja prowadzi do samousprawiedliwiania, które z kolei wzmaga agresję.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Gruba ryba1

Ja moim dzieciakom i gówniakom sąsiadów powiedziałem, że jak bardzo ich energia rozpiera to zapraszam do mnie o każdej porze, to pójdziemy się bić. A później kazałem przerzucać górkę piachu z jednej strony 30 metrów dalej xD

Lider

w Stoicyzm

23

Piekarz mój nie ma chleba; lecz ma mój rządca, ma odźwierny, ma dzierżawca roli. «Mają oni lichy chleb» — rzeczesz.

Poczekaj, stanie się dobry. Głód sprawi, że i ten chleb także wyda ci się świeży i pszenny. Dlatego też nie trzeba jeść wcześniej, aż każe głód. Zaczekam więc i nie będę jadł póty, póki albo będę miał dobry chleb, albo przestanę czuć odrazę do złego. Trzeba koniecznie przyzwyczaić się do poprzestawania na małym. Nawet bogatych i zasobnych spotyka wiele trudności związanych z miejscem i czasem, a stających na zawadzie do użycia rozkoszy. Nikt nie może mieć tego wszystkiego, czego chce; każdy może natomiast nie chcieć tego, czego nie ma, i pogodnie korzystać z rzeczy zdobytych. Znaczna część wolności polega na mającym dobre obyczaje i wytrzymałym na złe traktowanie żołądku.

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza