Na #jesiennewyzwania mogłem się przebrać za jesieniarę/jesieniarza. Naaah. Mogłem przejść/przejechać rowerem tyle kilometrów, ile mam lat. Ale po pierwsze musiałbym się ruszyć, a że zostawiłem to na ostatnią chwilę to pogoda się popsuła na tyle, że bardziej mnie to zniechęciło, a po drugie wygadałbym się ile mam lat. Czyli ni. Pozostało mi zadanie pod tytułem ,,pozbądź się z szafy ubrañ i rzeczy, których nie potrzebujesz". Chwilę nad tym myślałem, bo niedawno robiłem przegląd szafy, więc co ja tam miałbym znowu sprzątać? No i moje szafy są pełne tzw. przydasiów, z którymi wolałbym się nie rozstawać.
Przyszedł jednak on. Deadline.
Ok, no to sprzątam. W sumie miałem szufladę i jedną szafkę, które były nieruszone dawno. Z szuflady nie mam zdjęć, bo zapomniałem, z szafki już są. Ciekawa była to przygoda: Uporządkowałem paragony z rzeczami na gwarancji. W tych paragonach spotkałem studencka wersję siebie, bo odlożony był paragon na t-shirt za 20 zł, paragon na zegarek za 5 zł i na torbę sportową za 35 zł. Z łezką w oku porównałem ceny mojej ulubionej makreli w sosie pomidorowym (5 lat temu kosztowała połowę tego co dzisiaj). Z większą łezką w oku popatrzyłem chwilę na odcisk łapki mojego psiaka. To już z 5 lat jak go nie ma :C Zarobiłem 1000 zł! (Znalazłem w starym portfelu, który miałem wrażenie że opróżniałem, ale najwidoczniej ni). Znalazłem i przekartkowałem paszkwila Kapeli, może niedługo się zabiorę za to coś. No i wywaliłem dużo starych kopert, jakichś folijek, paragonów
Dokumentów w teczkach nie ruszałem bo też niedawno robione.
Dziękuję i do zobaczenia (oby już nie na ostatnią chwilę) za rok! :D
Z trzech zadań zleconych przez @bojowonastawionaowca że pierwszego nie zrobię wiedziałem od początku - żołędzi nie ma w okolicy, a kasztany dzieciaki wybrały. Myślałem, że uda mi się zrobić bukiet z liści, ale próba wykonania róży z liści klonu zakończyła się klęską. Jak i druga. I trzecia. No i czwarta. Zostało więc upiec chleb. To akurat było proste i było pewniaczkiem, bo chleby robię od dawna. Składają się z dwóch zasadniczych części, mokrej i suchej. Sucha to mąki, koniecznie z Młynomaga, żytnia i orkiszowa i dodatki typu słonecznik, sezam, płatki pszenne. Mokra to podkarmiony zaczyn z poprzedniego pieczenia i woda Muszynianka niebieska. Składniki się łączy i następnie od 16 do 20 minut miesza w rytm muzyki filmowej wedle tempa utworów. Na koniec chleb trafia do formy i czeka na wypiek całą noc. Rano w temperaturze 180-200 stopni dochodzi do wypieku bochenka. Pierwszą kromkę jadam na sucho aby sprawdzić smak, a tak to jako podkład pod kanapek. W sumie to mogłem to zgłosić wcześniej, ale skoro Moderator Naszych Marzeń upiera się na 11-tego to na 11-tego.
#jesiennewyzwania rok temu Owcen mnie wyzwał do napisania maila do samego siebie. Update co do tego co sobie napisałem:
- Z roboty mnie wyjebali dwa miesiące później, ale no hard feelings i pożegnaliśmy sie w zgodzie - Z dwóch koleżanek zaprosiłem jedną, i spierdoliło sie bardziej niż ktokolwiek by przewidział. Druga okazała sie nie taka fajna - Niemiecki ogarniam bez studiów i coś tam sprecham. W Dortmundzie sie dogadałem - Krav mage dalej ćwicze, i dodatkowo Judo - Z ekipą objeżdżamy tory gokartowe w okolicy i został chyba jeden tor na Śląsku gdzie nas nie było - Clio dalej jeździ, ale teraz musze ustawić zbieżność
Po najbliższym deszczu przeskocz przez 20 kałuż (i nie nabaw się przy tym kontuzji)
Myślałam, że będę musiała prosić mamę, żeby napisała mi zwolnienie z tegorocznych wyzwań, ale wczoraj w Poznaniu pod wiaduktem przy dworcu trafiłam na te piękne kałuże, przeskoczyłam je więc tam i z powrotem i mam chociaż jedno zaliczone :grinning:
1. Zrób zdjęcie wschodu bądź zachodu słońca :x: - wczoraj wieczorem i dzisiaj rano zachmurzenie 100% ( ͠° ͟ʖ ͡°)
2. Zrób jesienną akcję sprzątania świata i podziel się zdjęciami :x: - niestety kalendarz na dzisiaj pełny
3. Upiecz chleb bądź jesienne ciasto :white_check_mark: - zrobiłem cynamonkę na przyprawach korzennych Pumpkin Spice, mam nadzieję że wystarczająco jesienne
to już ostatnie 12h tegorocznej edycji #jesiennewyzwania ! Na 89 uczestników, 36 z nich udało się wykonać przynajmniej jedno zadania, z czego 3 osobom udało się zrealizować komplet wyzwań :smiley: Na resztę czekam do północy, o 0:00 budka się zamyka (acz nie bronię dalszego wykonywania zadań oczywiście xD)
Stwórz karmnik dla ptaków i zawieś go w swojej okolicy
Ten cel sprawił, że stałem się bogatszy o pile do drewna, porządny młotek, brzeszczot, trochę sklejki, tubajforek i gwoździ, bo wcześniej nie było potrzeby ich posiadać.
Koniec końców jak na mój warsztat pracy czyli kafelkowana podłoga przy kuchni i stolik w salonie to jestem zadowolony ze efekty. Przez jakiś czas będę jeszce pewnie zbierał trociny w skarpety xd
Będzie stał na balkonie, tylko jeszce muszę wyczaić jakiś stojaczek do niego
Coś więcej niż ognisko, ostatnio w ramach społeczności szkolnej zorganizowaliśmy wyjście ojców z dziećmi na Równicę z ogniskiem. Wziąłem swoją starszą dwójkę
W ramach #jesiennewyzwania dostałem zadanie: "Udaj się do najbliższego rezerwatu albo pomnika przyrody i go zaprezentuj" Nie jest to wprawdzie najbliższy tego typu obiekt ale mam nadzieję, że zadanie zostanie zaliczone.
Rezerwat przyrody Prządki im. prof. Henryka Świdzińskiego to rezerwat niedaleko Krosna na Podkarpaciu. Założony w 1957 roku, ma powierzchnię 13,62 ha
Główną atrakcją rezerwatu są monumentalne ostańce skalne, których wysokość przekracza nawet 20 metrów. Skały te zbudowane są z piaskowca ciężkowickiego, który powstał kilkadziesiąt milionów lat temu, a swój obecny, oryginalny kształt zawdzięcza długotrwałym procesom erozji oraz wietrzenia. Ze względu na charakterystyczny wygląd, poszczególne grupy skalne zyskały własne nazwy, takie jak Prządka-Matka, Prządka-Baba, Herszt czy Zbój Madej.
Z nazwą rezerwatu wiąże się legenda o dziewczętach, które zostały zamienione w kamień. Miała to być kara za to, że postanowiły prząść len w niedzielę.
Dla odwiedzających rezerwat jest bardzo łatwo dostępnym i atrakcyjnym miejscem na krótki spacer. Wstęp na teren chroniony oraz pobliskie parkingi są całkowicie bezpłatne, a przejście głównego szlaku zajmuje zazwyczaj około godziny. Wizytę w tym miejscu warto połączyć ze spacerem do oddalonych o zaledwie dwa kilometry ruin Zamku Kamieniec w Odrzykoniu, którego historia zainspirowała Aleksandra Fredrę do napisania słynnej „Zemsty”.
Jako że chwilę już jestem na tym portalu, nawet kojarzę niektórych po nickach i mordach, postanowiłem, że podzielę się z Wami historią, która ostatnio mi się przydarzyła.
Dla zrozumienia kontekstu: jak pewnie duża część użytkowników, wychowywałem się na przełomie lat 90./00. na typowym blokowisku z wielkiej płyty, na którym było jeszcze mniej kolorowo niż w znanej piosence Łazarskiego Gladiatora.
Takim kolorowym aspektem rzeczywistości na naszym osiedlu była niezwykle barwna postać. Był to żul.
Wszyscy mówili na niego Maradona. Zawsze był elegancko ubrany i kulturalnie na⁎⁎⁎⁎ny. Kulturalnie w sensie, że nigdy się nie awanturował, nie przejawiał żadnej agresji. Tylko po prostu był na⁎⁎⁎⁎ny, taki wesoły i trochę krzywo chodził.
Co wyróżniało Maradonę spośród innych żuli, to to, że zawsze jak przychodził do sklepu, można było podać mu piłkę, bo boisko było dosłownie obok sklepu, i krzyknąć: „Dawaj, Maradona!”, a on coś tam próbował pożonglować, coś tam kiwał w miejscu, przekładał piłkę z zewnętrznej na wewnętrzną. A potem zawsze, bez wyjątków, ceremonialnie wypierdalał piłkę z buta tak mocno, jak tylko umiał, a my, dzieciaki, biegaliśmy po nią.
I to była nasza rozrywka. Smartfonów jeszcze nie było, a fotka.pl i photoblogi były tylko dla dziewczyn.
Potem, jak już byłem nastolatkiem, no i w piłkę rzadziej grałem, to moja relacja z Maradoną się zmieniła. Otóż teraz to on sam zagadywał i prosił o papierosa albo trzy. Niestety jako nastolatkowi nieobce mi były różne używki.
No i z „Dawaj, Maradona!” nasze dialogi przeszły w „Kopsnij szluga, młody kierowniku” czy coś w ten deseń. A jako że mam dobre serce, to zawsze poratowałem biedaka.
Co istotne w tej historii, to to, że w pewnym momencie pan Maradona zniknął. Po prostu nie wyświetlał się na osiedlu. Nic. Null.
Nikt w sumie nie zwracał na to uwagi. Nie stanowił on głównej osi życia w sumie pewnie nikogo. W sposób dorozumiany stało się wiedzą powszechną, że albo gdzieś wyjechał, albo siedzi, albo się zapił.
No i ogólnie wylosowała się bramka nr 3.
Ale jak?
Otóż ciało denata zostało odnalezione na wiosnę, przy roztopach. Okazało się, że chłop w listopadzie, nachlany, wy⁎⁎⁎ał się na trawniku, przez noc przysypał go śnieg i tak już leżał do marca/kwietnia.
W ogóle jak go znaleźli, to podobno miał przymarzniętą do ręki ćwiarę i nie sposób jej było wyjąć. Podobno pochowali go ze szkłem w ręce, schowali mu rękę za pazuchę jak Napoleonowi.
I teraz robi się ciekawie, bo w tym roku, co do dnia, w 20. rocznicę odnalezienia Maradony, w tym samym miejscu, przy tym samym chodniku, znaleziono ciało nastolatka, który przekręcił się, bo coś poszło nie tak przy kręceniu jakiegoś challenge'u na TikToka.
Nie wiem, nie znam się. Coś tam chyba skakał do muzyki, nie ogarnął, przewrócił się i uderzył głową w płytę chodnikową. Miał chyba zrobić 67 backflipów z rzędu i po każdym mówić „six-seven”.
Nie znałem go za bardzo, ale pamiętam, że ubierał się zawsze na szeroko, tak trochę hip-hopowo. A no i chłopa zawsze otaczała chmura dymu. Non stop palił vape'y w dużych ilościach.
No ale tyle wstępu. Wracamy do historii sprzed kilku dni.
Idę sobie ostatnio do pracy, coś tam scrolluję, coś tam słucham muzyki i nagle, ni stąd, ni zowąd, mój nie do końca normalny mózg mówi do mnie:
„Ty, dzisiaj jest dokładnie 6 miesięcy, 6 tygodni i 6 dni od śmierci tego zioma”.
Tak się zamyśliłem, że prawie wpadłem na sąsiada, który akurat był na spacerze z psem.
W ogóle ten pies to taki mutant. Oczy wyłupione w zezie rozbieżnym, non stop leci mu piana z pyska i na dodatek głośno i często pierdzi.
No ale nic. Idę do pracy, wykonuję swoje zadania itd. W przerwach przeglądam SM, w tym grupę facebookową osiedla. I o dziwo widzę posty jakichś ludzi o tym, że od rana jakieś dziwne rzeczy się dzieją.
W okolicach boiska, sklepu słychać jakieś dziwne dźwięki: „łuuu”. Podobno też w sklepie flaszki wódki traciły swoją zawartość bez bycia odkręcanymi. Tak o, na ladzie.
Dziwne.
Dzień mija, wracam więc do domu. Idę standardową drogą, tak więc mijam sklep. Ten sam, pod którym przed dwudziestu laty Maradona dryblował w miejscu.
Nagle, zszokowany, zatrzymuję się, bo w miejscu zgonu obu denatów... stoi odwrócona do mnie plecami postać.
Nie rusza się. Ale w sensie, w ogóle nie rusza. Nie oddycha, nie wierci się w miejscu. Stoi jak posąg.
Dobra, myślę sobie, że i tak już w pracy dzisiaj tyle się odjebało, że mam dość przygód na dziś i grzecznie sobie zawrócę, i wrócę do domu inną drogą. Czytałem, że to zdrowe na mózg.
Zaczynam się wycofywać, ale w tym momencie postać się odwraca.
Odwraca się, a ja widzę jej oblicze.
Jest blade. Przeźroczyste.
Ale pomimo translucentnej faktury mordę poznaję od razu.
To był Maradona.
Ale ubrany w ciuchy tego feralnego TikTokera.
„Co tu się odpierdala?”
Z trybu „flight” przechodzę we „freeze”.
Szybuje w moją stronę i nie dłużej niż po jednym mrugnięciu okiem stoi tak blisko, że moglibyśmy zbić pionę. Ale raczej nikt nie był w nastroju.
Z jednej strony boję się w c⁎⁎j, jednak duch to duch. Chociaż z drugiej chyba Kasperek byłby groźniejszy od Maradony. No ale z trzeciej niewykluczone, że ma jakieś magiczne moce i zmieni mnie w żabę albo, co gorsza, we franczyzobiorcę Żabki.
Stoimy/dryfujemy tak z kilka sekund, po czym Maradona zwraca się do mnie znanym mi z dzieciństwa głosem:
„Zalej mi liquida, kierowniku”.
Zerkam w dół okiem i widzę, że w miejscu przymarzniętej ćwiary widnieje vape młodego TikTokera.
Pierwsza myśl: „K⁎⁎wa, już nie młody kierowniku, ale ten czas zasuwa”.
Druga: przecież ja już dawno nie palę, a jakbym palił, to na pewno nie jakieś śmieszne wkłady o smaku bananów i truskawek.
Trzecia: co to za po⁎⁎⁎⁎na akcja, by zmergowało w jednego ducha dwóch zmarłych?
W końcu mówię:
„Nie mam”.
„Albo zalejesz mi liquida, albo nawiedzę twoje ciało i nie wyjdę z niego aż do twojej śmierci”.
„Ja nie mam, ale on ma!” – rzuciłem szybko i pokazałem palcem za jego plecy.
Duch dał się nabić w butelkę i odwrócił się.
Ja wróciłem w tryb ucieczki i dałem w długą. Nie wiem, jak mogłem pomyśleć, że ucieknę latającemu duchowi, tym bardziej jak go wkurwię, no ale chyba raczej w ogóle nie myślałem.
Ku memu niezdziwieniu po chwili usłyszałem gdzieś niedaleko za sobą zawodzenie:
„Ty chujuuu, szykuj się na opętanie”.
W tym momencie na chwilę się obróciłem, by zerknąć, ile mam czasu.
Potknąłem się.
Z rozpędu lecę kilkadziesiąt centymetrów do przodu i upadam na twarz. Podnoszę głowę do góry i widzę przed sobą...
Psi zad.
Ten sam sąsiad na wieczornym spacerze z psem.
Życie to niesamowity splot niesamowicie nieprawdopodobnych wydarzeń.
Bo jakie są szanse, że w tym samym momencie duch Maradony rzuci się na mnie, by mnie opętać, ja się przewrócę tak, że duch we mnie nie trafi i przeleci nade mną, pies sąsiada skończy puszczać bąka i zacznie ścieśniać zwieracze odbytu, a duch zamiast we mnie trafi do d⁎⁎y psa sąsiada, a ten zacznie go wsysać?
No nie mówcie, że życie nie jest niesamowite.
Do końca życia nie zapomnę widoku ducha, który, wsysany, wiruje w d⁎⁎ie psa jak spuszczany w kiblu i zawodzi do mnie:
Xdd jak rozowa pszema kiedy odbierala paczke na pana cebulezrosolu, sluchaj no bejbe jest taki portal ze smiesznymi obrazkami i tam kiedys moderowal taki owca…
To ja dzisiaj sobie przypomniałem, że jutro mój 3 latek ma dzień patriotyczny czy jakoś tak. W związku z tym, wracając z przedszkola, uczyliśmy się piosenek - szedłem piechotą, szarą piechota oraz szary niedźwiedź mocno śpi XD
* Zrób sobie spokojny wieczór ze swoim ulubionym ciepłym napojem
Jedno wykonałem kilka dni temu, to dziś zostało napisać list do siebie przy herbatce :grinning:
Ciekawe to było zadanie, bo się w sumie zastanawiałem co mam w tym liście napisać? I stwierdziłem że zrobię sobie małą kapsułę czasu i opowiem o sobie teraz. O czym myślę, co marzę, czego się obawiam. Dorzuciłem jeszcze mały prezent ode mnie dla mnie za rok na przewalenie na głupoty xd no i żeby formalności przyszło zadość, to uczyniłem to przy moim ulubionym gorącym napoju, czyli herbacie! Czym dokładnie? Pysznej gruzińskiej herbacie Qvevri Etsevi GABA, uwielbiam ją, nie wyobrażam sobie mojej półki herbacianej bez niej!
No to tak. Na wstępie pragnę gorąco podziękować @Evivalarte , że wyróżniła mnie swoją sympatią. Dostałam list (ostatni list jaki czytałam dostałam chyba z 18 lat temu), smakołyki :heart_eyes:, herbatkę do nich, gadżety jesieniary i mnóstwo pozytywnych emocji.
@Evivalarte o ja Cię kręcę - z tymi cenami to ich tam powaliło bez reszty. Podeślij jednak ten kod rabatowy o którym pisałaś - zawsze to będzie stówka mniej