Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

Wpis użytkownika Marcus-Aurelius-64 w Dyskusje

Inspirator

w Dyskusje

20piorunów

Jaka jest według was najważniejsza cecha charakteru, którą może posiadać człowiek?

Dla mnie jest to pewien zlepek podobnych cech - pokora intelektualna, elastyczność poznawcza, otwartość umysłu, gotowość do rewizji przekonań. Wydaję mi się, że osoba z takimi cechami ma największe szanse na sukces w każdej dziedzinie życia. Potrafi się dostosować do sytuacji, wyciągać wnioski ze swoich i czyiś błędów. Potrafi z godnością przyjąć krytykę i ocenić jej słuszność.

Jakie jest wasze zdanie?

tag do zablokowania (?)

Komentarze (16)

Fanatyk3piorunów

Cecha charakteru? Bogaci rodzicie/wygląd.

Wydaje mi się, że mam każdą z opisanych przez Ciebie cech, poza elastycznością poznawczą. Dość mi zajmuje aby coś "przyswoić", ale jak już przyswoję to siedzi to u mnie bardzo długo w głowie . Poza tym jestem centrystą kulturowym/politycznym, mogę prowadzić dyskusje i rozkminy na różne tematy, coś tam z empatii mi zostało, a w niczym nie osiągnąłem sukcesu.

Osobistość5piorunów

Autorefleksja

Gruba ryba2piorunów

@Marcus-Aurelius-64 *czyichś

Sum2piorunów

@Marcus-Aurelius-64 Czyiś jest odmianą w liczbie mnogiej w rodzaju żeńskim w mianowniku i wołaczu. Czyichś jest odmianą w liczbie mnogiej w rodzaju męskim i i niemęskoosobowym w dopełniaczu i miejscowniku oraz tylko w bierniku rodzaju męskiego. (Polszczyzna.pl)

Tak więc "czyichś" :smiley:

Polska trudna język. Weź się naucz jako obcokrajowiec "czyjś, czyiś, czyichś" xD

Inspirator0piorunów

@Olmec masz rację, dobrze rozumiem że "czyiś" to liczba pojedyncza, a u mnie wymagana jest liczba mnoga?

Gruba ryba2piorunów

@Marcus-Aurelius-64 nie, nie w tym kontekście

Fenomen4piorunów

@Marcus-Aurelius-64 Nie wiem czy to cecha ale - poczucie wlasnej wartosci.

Osoby z niskim poczuciem wartosci, czesto sa zlymi partnerami do rozmowy. Bronia swojego stanowiska jakby od tego zalezal ich honor i to czy wyjda z twarza z tej dyskusji. Stawiaja wiec na ostrzu noza i bronia swoich racji tak zaciekle, ze nie probujac nawet zrozumiec perspektywy innych. Podswiadomie, sprowadzaja dyskusje do walki o uznanie. Przyznanie sie do bledu, odbierane jest jako ujma na honorze. Przez to jak traktowali nas nasi rodzice w latach 80-90, jako narod jestesmy mocno zakompleksieni. Te kompleksy, powoduja ze kazdy chce byc kims i chce sie pokazac z jak najlepszej strony zamiast pokazac kim tak naprawde sa. Wszelka krytyka odbierana jest wtedy personalnie, bo ludzie z niskim poczuciem wartosci uzalezniaja swoja samoocene od aprobaty innych, zdobytych osiagniec czy statusu materialnego.

Z drugiej strony, czlowiek ktory ma poczucie swojej wartosci nie musi niczego udowadniac. Chlonie wiec perspektywe innych, bo dopuszcza ze ta moze wplynac na zmiane jego. Wie, ze wysluchanie nic nie kosztuje i wie ze opinia innych nie musi automatycznie znaczyc ze jego samoocena zostanie zachwiana. Nie czuje problemu z tym, kiedy ktos zacznie dowodzic ze jest w bledzie. Zamiast obruszac sie, ze ktos podwaza jego ego - podziekuje, bo wie ze jego wartosc nie zalezy od tego kto cos powie bo wynika z wlasnego rachunku sumienia a nie z tego jak postrzegaja go inni.

Gruba ryba2piorunów

Szczera empatia, nieprzesadna pokora

Lider1piorunów

Cierpliwość, samokontrola, dyscyplina.

Nie jestem przekonany czy są to najważniejsze cechy. Po prostu jest lubię i dają dużo możliwości. Mogą być one też podwaliną do wykształcania kolejnych pożądanych cech charakteru.

Osobistość1piorunów

zaradnosc

GURU2piorunów

Jest przyzwoity i nie jest hipokrytą