Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

splash545Lider

Dołączył/a:

  • 4251 wpisów
  • 21618 komentarzy
  • 35 obserwujących

Lider

w Psychologia

16

Ponieważ pamięć ma charakter odtwórczy, bywa obiektem konfabulacji – mylenia zdarzeń, które przytrafiły się innym ludziom, z tymi, które spotkały nas samych, czy też przeświadczenia, że pamiętamy coś, co tak naprawdę wcale się nie wydarzyło. Odtwarzając dane wspomnienie, korzystamy z wielu źródeł. Kiedy przypominasz sobie swoje przyjęcie z okazji piątych urodzin, możesz przywołać bezpośrednie wspomnienie tego, jak Twój młodszy brat wsadził palec w Twój tort urodzinowy, ale możesz też sięgnąć po informacje, które uzyskałeś później, pochodzące z opowieści rodzinnych, fotografii, nagrań wideo i przyjęć urodzinowych, które widziałeś w telewizji. Łączysz ze sobą wszystkie te elementy, tworząc spójną całość. Gdyby ktoś Cię zahipnotyzował, a potem poprosił, żebyś cofnął się do dnia swoich piątych urodzin, opowiedziałbyś barwną historię, która wydawałaby Ci się całkowicie prawdziwa, choć w rzeczywistości zawierałaby wiele dodanych później szczegółów. Po jakimś czasie nie jesteśmy w stanie odróżnić rzeczywistego wspomnienia od informacji, które wkradły się do niego później.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Lider

w Stoicyzm

18

Jeśli zaś innych przyjaciół nie mamy, tedy sami wyrządziliśmy sobie krzywdę większą niż ta, której doznaliśmy od losu: ten porwał nam jednego, myśmy pozbawili się wszystkich, których sobie nie zjednaliśmy. Następnie, nie kochał zbyt głęboko nawet jednego ten, kto nie był zdolny pokochać więcej niż jednego. Gdyby ktoś, utraciwszy wskutek rabunku jedyną tunikę, wolał głośno biadolić zamiast rozejrzeć się, w jaki sposób ochronić się przed chłodem i znaleźć coś takiego, czym mógłby okryć grzbiet, czy nie wyda ci się ostatnim głupcem? Pogrzebałeś umiłowanego człowieka? Szukaj drugiego, którego mógłbyś miłować. Lepiej zjednać nowego przyjaciela niż płakać po dawnym.

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Lider

w Psychologia

22

Opowiadając swoje historie, dodajemy pewne szczegóły i pomijamy niewygodne fakty. Nieznacznie podrasowujemy swoją opowieść, żeby przedstawić siebie w korzystnym świetle. Te niewielkie modyfikacje zostają przyjęte tak dobrze, że następnym razem dodajemy nieco więcej korzystnych dla siebie szczegółów. Usprawiedliwiamy kolejne białe kłamstewka, przekonując samych siebie, że uczyniły naszą historię bardziej interesującą i przejrzystą, aż w końcu nasze wspomnienia stają się niezgodne z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń, lub nawet dotyczą czegoś, co się nigdy nie wydarzyło.

W ten sposób pamięć staje się naszym osobistym, nieodłącznym historykiem, który nieustannie usprawiedliwia nasze decyzje i działania.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Fanatyk4

Nie jestem dokońca pewien, czy to opis postępujące mitomani, czy faktu, że umysł w kwestii wspomnień idzie na skróty i ,,dośpiewuje" część historii, a nawet zmyśla jak najęty :thinking_face:

Eksperyment: Loftus, E. F., Pickrell, J. E. (1995). The Formation of False Memories. Psychiatric Annals, 25(12), 720–725.

https://repozytorium.amu.edu.pl/server/api/core/bitstreams/86f55bbc-aee4-4797-bb81-e0410a8ce63d/content

Lider2

@Byk

umysł w kwestii wspomnień idzie na skróty i ,,dośpiewuje" część historii, a nawet zmyśla jak najęty

Dokładnie o to chodzi.

Pokaż więcej komentarzy (3)

Lider

w Stoicyzm

22

Choćby wasze życie, na boga, trwało więcej niż tysiąc lat, i tak skurczy się ono do skrajnej cieśni: wasze występki pochłoną każdy, nawet najdłuższy okres. Ten czas natomiast, który natura przebywa biegiem, a który rozum może wprawdzie przedłużyć, prędko musi wam się wymknąć, nie staracie się bowiem pochwycić, zatrzymać ani opóźnić tej najszybszej ze wszystkiego rzeczy, lecz pozwalacie, aby odeszła jak coś zbędnego i możliwego do powetowania.

Seneka, O krótkości życia

Lider

w Kawiarnia "Za Firewallem"

22

Bunt

Jebać państwo, przynależność, j⁎⁎ać hejto i sonety!

Jebać jesiennewyzwania i mizerię i kotlety!

Może to jest kontrowersja, no i z tego będzie drama,

ale j⁎⁎ać tłustą Owcę, no i pana sireplama!

Pierdolę też bose stopy i Erwino czerstwy bebek!

Pierdoliłem też boriego, aż do skutku, w wielki bęben,

że już mając tego dosyć zrzucił z niego kilogramy,

a by było tu punkowo, słowem kluczem rzucę – glany!

Wyjebane w hejtopiwa – dla elity te bankiety!

Wyjebane w tomek wierszy, toż to wydał jakiś kretyn!

Wyjebane również w Kielce, sram na jego lustro z niebem!

Wyjebane mam w adminów! Lecz nie w krisa, j⁎⁎ać ebe!

Skiepiłem peta do kubka, a że była w nim Amanda,

to jej smak się nic nie zmienił, a kurz z cukrem, to jest chałwa!

Pokaż więcej komentarzy (18)

Lider

w Stoicyzm

19

Nie wskażesz mi nikogo, kto by wiedział, jak mianowicie zachciało mu się tego, czego pragnie: nie nakłoniło go owo rozważne obliczenie, lecz pchnął jakowyś popęd. Przypadek spotyka nas nie mniej często, jak my go spotykamy. Brzydko jest nie chodzić samemu, lecz dawać się unosić i nagle wśród zamętu rzeczy ze zdumieniem zadawać pytanie: «Jakem się tu dostał?»

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Pokaż więcej komentarzy (2)

Lider

w Psychologia

37

„To nie byłem ja, tylko alkohol”. Wszystko pięknie, ale wyniki badań dowodzą jednoznacznie, że odurzenie alkoholem ułatwia ludziom ujawnianie skrywanych uprzedzeń, lecz nie wkłada takich postaw do ich umysłów. Kiedy więc ludzie przepraszają, mówiąc: „Wcale nie myślę tego, co powiedziałem. Byłem zmęczony (zmartwiony, wściekły, pijany)” – czy też, jak ujął to Al Campanis, „wykończony” – możemy być niemal pewni, że wcześniej powiedzieli to, w co naprawdę wierzą.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Gruba ryba3

Ja po alko zawsze byłem turbo śmieszkiem poza kontrolo, to chyba nie najgorzej o mnie świadczy ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Pokaż więcej komentarzy (9)

Lider

w Psychologia

12

Bez poczucia przynależności do grup, które nadają naszemu życiu sens i cel, przypominalibyśmy ruchome kule unoszące się swobodnie w chaotycznym wszechświecie. Dlatego jesteśmy gotowi zrobić, co w naszej mocy, aby utrzymać poczucie przynależności. Według psychologów ewolucyjnych etnocentryzm – przekonanie, że nasza kultura, kraj czy religia są lepsze od pozostałych – pomaga nam przetrwać, wzmacniając więzi łączące nas z naszymi najważniejszymi grupami społecznymi, a co za tym idzie – wzmagając naszą gotowość do pracy na rzecz tych grup, do walki w ich obronie, a czasami nawet do oddania za nie życia. Kiedy wszystko układa się pomyślnie, ludzie są dość tolerancyjni wobec innych kultur i religii – a nawet wobec przedstawicieli drugiej płci! – ale kiedy czują złość lub lęk, bądź też mają poczucie zagrożenia, automatycznie aktywizują się u nich martwe punkty. My możemy się poszczycić ludzkimi przymiotami – inteligencją i głębią uczuć – ale oni są głupi; oni to beksy; oni nie wiedzą, co to miłość, wstyd, żal i wyrzuty sumienia.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Lider

w Stoicyzm

18

Przypadek władny jest bądź ojczyznę pozbawić ciebie, bądź tobie odebrać ojczyznę; może on rzucić cię gdzieś na odludzie, może również przemienić w odludzie to miejsce, gdzie się teraz gniecie całe kłębowisko ludzkie. Postawmy sobie przed oczy wszystkie odmiany losów człowieczych i—jeśli nie chcemy być zaskoczeni albo też wprawieni w zdumienie przez owe niezwykłe czy jakby całkiem nowe wydarzenia — przedstawiajmy sobie w duchu nie tylko to, co się często przytrafia, lecz i to, co może nas spotkać w najgorszym razie. Trzeba wyobrażać sobie los z całą pełnią jego możliwości.

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza

Lider

w Psychologia

22

Oprócz błędu konfirmacji nasz mózg jest wyposażony w kilka innych mechanizmów w służbie ego, które pozwalają nam uzasadniać własne spostrzeżenia i przekonania jako trafne, realistyczne i bezstronne. Psycholog społeczny Lee Ross nazywa to zjawisko „naiwnym realizmem” – nieodpartym przekonaniem, że spostrzegamy obiekty i zdarzenia „takimi, jakie są”. Zakładamy, że inni rozsądni ludzie odbierają świat tak samo jak my. Jeśli ktoś się z nami nie zgadza, to z pewnością nie widzi wystarczająco wyraźnie. Naiwny realizm tworzy labirynt logiczny, ponieważ opiera się na dwóch założeniach: po pierwsze, ludzie otwarci i uczciwi powinni się zgodzić z rozsądną opinią; po drugie, wszystkie moje opinie z pewnością są rozsądne – gdyby takie nie były, nie wierzyłbym w ich słuszność. Zatem jeśli tylko zdołam nakłonić swoich przeciwników, żeby mnie wysłuchali – abym mógł im powiedzieć, jak jest naprawdę – na pewno się ze mną zgodzą. A jeżeli się nie zgadzają, to dlatego, że nie są obiektywni.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

Lider

w Stoicyzm

28

(...) uparcie popełniamy ten błąd, że postępujemy wedle przykładu drugich i nie bierzemy pod uwagę tego, co trzeba czynić, lecz to, co się zazwyczaj w takich razach czyni. Odstępujemy od natury, podporządkowujemy się zaś pospólstwu, które w żadnej sprawie nie bywa dobrym przewodnikiem, a w tej, tak jak we wszystkich jej podobnych, okazuje największą chwiejność. Oto widzi kogoś mężnie znoszącego swoją żałobę: zwie go niegodziwym i dzikim. Widzi kogoś drugiego, upadłego na duchu i miotającego się ku drogim zwłokom: mieni go zniewieściałym i słabym. We wszystkim tedy trzeba odwoływać się do rozumu. Nie ma zaś nic głupszego, jak zabieganie o rozgłos dla swego smutnego usposobienia i popisywanie się łzami, które moim zdaniem inaczej spływają mądremu człowiekowi, gdy im na to zezwala, a inaczej, gdy dobywają się własną swą mocą

Seneka, Listy moralne do Lucyliusza