Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#natura

Fanatyk

w Hydepark

81piorunów

Tyle lat walki i w końcu przyszedł się poddać.
Pełz po trawniku.
Wywiozłem biedaka do sąsiada, znaczy w okolice rzeki i już po chwili zakopał się w torfie. Podróż w wiadrze chyba obudziła w nim chęć życia.

Pokaż więcej komentarzy (9)

Fanatyk

w Ciekawostki

68piorunów

Motyl z numerkiem :butterfly: :1234: Diaethria anna to gatunek motyla z rodziny rusałkowatych, występujący w tropikalnych lasach Ameryki Środkowej i niekiedy pojawiający się także w południowym Teksasie. Jego skrzydła z wierzchu są ciemnobrązowe z metalicznymi niebieskimi lub zielonkawymi plamami - od spodu natomiast mają deseń składający się z intensywnie czerwonych plam oraz czarnych prążków na białym tle.

Na spodzie tylnych skrzydeł plamki i oczka układają się w kształt przypominający liczbę 88, a w niektórych przypadkach 89 lub 98. Z tego względu Diaethria anna bywa popularnie nazywany w języku angielskim Anna's eighty-eight.

Pokaż więcej komentarzy (11)

GURU

w Turystyka

11piorunów

Bieszczady – kraina ciszy, wolności i górskiej magii - Polonorama

Są w Polsce miejsca, które nie potrzebują wielkich reklam ani głośnych opisów. Wystarczy jedno słowo – Bieszczady – i przed oczami stają połoniny skąpane we mgle, ciche doliny i przestrzeń, gdzie naprawdę można odetchnąć. To tutaj kończą się asfaltowe drogi, a zaczyna się coś

Fanatyk

w Ciekawostki

72piorunów

Jak oczy sowy :owl: :butterfly: Motyle z rodzaju Caligo występujące w lasach deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej wyróżniają się niezwykłym wzorem na skrzydłach, który do złudzenia przypomina oczy drapieżnika.

Caligo to duże motyle dorastające do 20 centymetrów, aktywne głównie o zmierzchu. Wzór na ich skrzydłach najczęściej kojarzy się z oczami sowy, stąd ich popularna nazwa w języku angielskim – owl butterflies. Według innych interpretacji, wzór ten ma przypominać bardziej głowę i oko jaszczurki lub płaza.

Gruba ryba1piorunów

Yebać oczy. Dużo bardziej interesujący jest proces, który doprowadził do powstania takiego wzoru. Przypadek czy celowo? Jeżeli celowo to skąd natura wiedziała jak wygląda oko sowy czy innego drapieżnika?

Osobistość2piorunów

@Kitty Przypadek, było wiele wzorów ale przetrwał ten, reszta mniej kształtnych oczek była szybciej jedzona i zostały głównie realstyczne sowie

Gruba ryba0piorunów

@Johnnoosh niemniej prawdopodobieństwo powstania takiego akurat wzoru jest nieskończenie nikłe. Chyba że ewoluowało to na zasadzie kolejnych iteracji, o coraz większej przeżywalności, co spowodowało ekspresję genów odpowiedzialnych za kształt coraz bardziej zbliżony do tego co widzimy.

A może była to jednorazowa mutacja, kosmiczny traf, który umożliwił przetrwanie? :thinking_face:

Pokaż więcej komentarzy (10)

Fanatyk

w Ciekawostki

86piorunów

Zguba norników :owl::rat:💀 Puszczyk mszarny (Strix nebulosa) należy do dużych sów i ze względu na swoje rozmiary ma dość duże dzienne zapotrzebowanie energetyczne - co oznacza, że musi często polować. Podstawowym pożywieniem tej sowy są małe ssaki, przede wszystkim norniki, które mogą stanowić nawet 90% jej diety.

Puszczyk mszarny jest znakomicie przystosowany do polowania na norniki i jest w stanie usłyszeć swoją zdobycz nawet z odległości 50 metrów. Poluje także zimą - potrafi usłyszeć i upolować nornika ukrywającego się pod warstwą śniegu o grubości dochodzącej nawet do 60 centymetrów. Podczas ataku "nurkuje" w śnieg szponami do przodu, precyzyjnie uderzając w ofiarę.

Zimą, przy zwiększonym zapotrzebowaniu na pokarm, dorosły puszczyk mszarny zjada dziennie około 7 norników lub innych małych ssaków odpowiadających im rozmiarami. W ciągu całego roku zjada ich przeciętnie 1400. Podczas sezonu lęgowego, kiedy para ma pod opieką młode, rodzina puszczyków mszarnych pochłania do 25 norników na dzień.

Pokaż więcej komentarzy (5)

Fanatyk

w Ciekawostki

95piorunów

Sowy w kamuflażu :owl: :ninja: Ubarwienie sów świetnie pomaga im się wtopić w otoczenie – jedną z sów, u których kamuflaż jest często szczególnie udany, jest niewielki syczek (lub syczoń) krzykliwy (Megascops asio). Wzór i kolor jego upierzenia idealnie komponuje się z korą drzew, na których przesiaduje i w których szczelinach odpoczywa. Kamuflaż działa też w przypadku większych gatunków sów, takich jak puszczyk mszarny (Strix nebulosa).

Osobistość5piorunów

Ciekawe czy wybierają celowo takie gatunki drzew czy podświadomie i tam czują się dobrze

Fanatyk2piorunów

@Johnnoosh To zadziałało raczej w ten sposób, że upierzenie różnych gatunków sów w toku ewolucji zyskało kolory i wzory, które pasują do drzew rosnących na terenach typowo przez nie zasiedlanych. Znaczenie miał też pewnie fakt, że sowy różnych gatunków miewają różne preferencje co do drzew. Zwykle wybierają gatunki rosnące wysoko, których konary tworzą dobre miejsca na gniazda lub na odpoczynek w ciągu dnia, takie jak sosny, świerki, dęby i buki.

Na podobnej zasadzie sowa śnieżna ma upierzenie dopasowane do pokrytego śniegiem otoczenia, gatunki sów żyjące w pobliżu mokradeł są ubarwione tak, że dobrze maskują się w wysokich trawach, a gnieżdżąca się w norkach sówka ziemna pasuje kolorem do gruntu :slightly_smiling_face:

Pokaż więcej komentarzy (7)