#rosja

#ukraina #wojna #rosja #nabu #korupcja

Rosyjskie lotniska zostały zamknięte 993 razy w sierpniu z powodu ataków dronów, w porównaniu do mniej niż 2000 takich incydentów w całym 2025 roku, podaje Bloomberg , powołując się na dane Osprey Flight Solutions.

Liczba zawieszeń lotnisk w sierpniu przekroczyła liczbę z lipca o ponad jedną trzecią. Latem odnotowano łącznie 2182 zawieszenia lotnisk. W 2025 roku liczba ta wzrosła do 1923.

Osprey Flight Solutions ustanowiło również kolejny rekord w sierpniu: 16 000 ukraińskich dronów przeniknęło do rosyjskiej przestrzeni powietrznej. W ciągu pierwszych dwóch miesięcy lata firma naliczyła odpowiednio 11 000 i 13 000 dronów.

Wcześniej informowano , że jeden z dwóch operatorów tankowania samolotów na lotnisku w Soczi zaprzestał działalności po ataku dronów na bazę paliwową Rosnieft-Kubannefteprodukt w obwodzie adlerowskim 4 września.

Wcześniej Kijów zwrócił się do Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO) z apelem o zakaz lotów cywilnych nad Rosją. Zełenski ostrzegł zagraniczne linie lotnicze przed niebezpieczeństwami związanymi z lotami do Moskwy i Petersburga. Następnie Rosawiacja poinformowała, że nie otrzymała żadnych powiadomień od zagranicznych linii lotniczych o masowych odwołaniach lub zmianach w lotach do Rosji. Agencja odnotowała również sytuację z tureckim Pegasusem: niektóre loty czarterowe zostały odwołane z powodu problemów technicznych, po czym przewoźnik wnioskował o dodatkowe loty, na co Rosawiacja wyraziła zgodę.

#wojna #rosja #ukraina

Długi, ale ciekawy wpis od płk Korowaja.

Kto nie chce czytać, jest tabelka.

Jawny ranking 34 służb specjalnych według Korowaja (2025/2026)

Rok 2025 był rokiem, w którym cień przestał być metaforą. Redukcja rosyjskiej obecności dyplomatycznej w Niemczech do 2 placówek, 60 postępowań szpiegowskich w ABW, jednodniowe zniszczenie 34 procent rosyjskiego lotnictwa strategicznego przez SBU, wysadzenie torowiska pod Mikami, kryzys 623 balonów nad Litwą i pierwszy wspólny pakiet sankcji UE i Wielkiej Brytanii wobec konkretnych jednostek FSB i GRU złożyły się w obraz, w którym europejskie służby specjalne pracowały pod presją nieporównywalną z czasami zimnej wojny.

Poniżej mój autorski ranking 34 służb uszeregowane według 4 kryteriów, z jawnym uzasadnieniem każdej pozycji.

Mój ranking opisuje widoczną część pracy służb od 1 stycznia 2025 do 5 września 2026, ocenianą według 4 wag:

- Efektywność operacyjna, mierzona konkretnymi wyrokami, zatrzymaniami, zapobieżonymi akcjami i udokumentowanymi operacjami ofensywnymi, waży 35 procent.

- Jakość analityczna i dyscyplina atrybucyjna, mierzona precyzją raportów rocznych i wiarygodnością komunikatów w obiegu międzynarodowym, waży 25 procent.

- Efektywność w stosunku do zasobów, mierzona proporcją wyników do etatów i budżetu, także 25 procent.

- Odporność instytucjonalna, mierzona stabilnością kierownictwa, brakiem penetracji własnych struktur i rozliczalnością, waży 15 procent.

Uwaga! - rezultaty niejawne z definicji pozostają poza oceną, co oznacza, że każda pozycja opisuje część widoczną - jawną, a nie pełny obraz skuteczności operacyjnej służby - nie jawnej. Proszę o tym pamiętać czytając mój ranking.

1. miejsce w rankingu przypada ukraińskiej SBU.

Operacja „Pajęczyna" 1 czerwca 2025 roku wyłączyła według deklaracji służby 34 procent rosyjskiego lotnictwa strategicznego przy stratach powyżej 7 miliardów dolarów, 4 100 zarzutów zdrady stanu postawionych od 2022 roku i 141 zdekonspirowanych siatek liczących 608 osób daje wskaźnik zwrotu z pojedynczej operacji nieporównywalny z żadną inną służbą w Europie. 195 postępowań wewnętrznych w samym 2026 roku, z czego 20 wobec własnych funkcjonariuszy, jest zarazem miarą obciążenia i uczciwości sprawozdawczej.

2. miejsce zajmuje ukraińska HUR MO

W 2025 roku zdekonspirowała 68 rosyjskich agentów i zatrzymała 19, a jednocześnie zrealizowała głębokie uderzenia na Belbek i Kronsztad. Kontrwywiad wojskowy pracujący jednocześnie jako narzędzie uderzeniowe dalekiego zasięgu jest w skali europejskiej rozwiązaniem funkcjonalnie unikalnym.

3. miejsce należy do estońskiej KAPO.

9 zdekonspirowanych agentów w 2025 roku, 7 wyroków skazujących z nazwiskami i wymiarem kar od 3 do 6,5 roku, 7 wydaleń, a jednocześnie uczciwe zastrzeżenie w rocznym przeglądzie, że wzrost może wynikać ze skuteczniejszej prewencji, a nie z faktycznego wzrostu aktywności przeciwnika. Wszystko to przy najmniejszym budżecie w zestawieniu, mieszczącym się w przedziale 60 do 100 milionów euro.

4. miejsce zajmuje łotewska VDD

W rocznym raporcie za 2025 rok sformułowała najbardziej jednoznaczne stwierdzenie w regionie, mówiąc o Rosji jako jedynym egzystencjalnym zagrożeniu dla państwowości. 4 zarzuty w sprawie „bałtyckich antyfaszystów", udokumentowany akt sabotażu polegający na podpaleniu urządzeń kolejowych w marcu 2026 i proces Jevgenijsa Okssa domykają obraz pracy służby o 700 do 1 100 etatach.

5. miejsce należy do polskiej ABW.

Ponad 60 postępowań o szpiegostwo w latach 2024 i 2025, 91 osób z zarzutami, 55 zatrzymań w sprawach dywersji, akt oskarżenia w sprawie przesyłek zapalających i szybka identyfikacja sprawców wysadzenia torowiska pod Mikami zamknęły w 2025 roku najgęstszy rok kontrwywiadowczy w powojennej historii Polski. Przy budżecie łącznym 5 polskich służb rzędu 700 milionów euro to jeden z najlepszych wskaźników procesowych w Europie.

6. miejsce zajmuje litewska VSD.

6 zarzutów w siatce GRU obejmującej obywateli Hiszpanii, Kolumbii, Kuby, Rosji i Białorusi, wyrok w sprawie podpalenia sklepu IKEA w Wilnie orzekający 3 lata i 4 miesiące, zarządzanie kryzysem 623 balonów i wspólna z AOTD ocena zagrożeń na 2026 rok, w której odrzucono publicystyczną tezę o celowym rosyjskim sabotażu infrastruktury bałtyckiej w latach 2023–2025, wyróżniają litewski kontrwywiad dyscypliną atrybucyjną.

7. miejsce należy do niemieckiej BfV.

Redukcja rosyjskiej obecności dyplomatycznej w Niemczech do 2 placówek to strategicznie najbardziej znaczący wskaźnik w całym zestawieniu, bo wymusił na przeciwniku przejście do tańszego, ale też mniej skutecznego modelu rekrutacji zdalnej. 4 duże sprawy procesowe w samym 2026 roku, wyrok w Monachium z października 2025 roku, wyrok w Stuttgarcie z sierpnia 2026 roku i pierwsze publiczne przypisanie Rosji ataku bezzałogowców na lotnisko w Lipsku dopełniają obrazu.

8. miejsce zajmuje czeska BIS.

Roczny raport za 2025 rok, opublikowany w sierpniu 2026 roku, zawiera stwierdzenie rzadkiej uczciwości analitycznej. Służba jasno zapisała, że w 2025 roku nie potwierdziła wiarygodnie rosyjskiego koordynowania sabotażu na terytorium Czech, i jednocześnie publicznie przypisała Chinom kampanię cybernetyczną wobec własnego MSZ. Dwuwektorowy obraz Rosja plus Chiny jest w regionie wyjątkowy.

9. miejsce należy do estońskiego Välisluureameta.

Roczny raport „Bezpieczeństwo międzynarodowe i Estonia 2026" formułuje prognozy wobec Mołdawii i Armenii oraz zawiera ocenę o 17-krotnym wzroście produkcji amunicji artyleryjskiej w Rosji od 2021 roku. Wywiad Estonii pracuje przede wszystkim jako producent oceny strategicznej i w tej roli osiąga jakość analityczną porównywalną z instytucjami wielokrotnie większymi.

10. miejsce zajmuje łotewska SAB.

Roczny raport za 2025 rok, opublikowany w styczniu 2026 roku, zawiera ocenę mówiącą wprost, że Rosja coraz częściej postrzega Łotwę tak, jak postrzegała Ukrainę przed wojną. Ten język w rocznym dokumencie państwowym jest w regionie unikalny.

11. miejsce należy do ukraińskich SSO ZSU.

Uderzenie w bazę morską Kronsztad w czerwcu 2026 roku i akcja pod Andriejewką z 30 jeńcami w sierpniu 2026 roku pokazują sprawność operacyjną, która w warunkach pokojowych nie miałaby porównania.

12. miejsce zajmuje rosyjski GZ Sz. Gen. SZ FR (GRU).

Wysoka ocena efektywności ofensywnej wynika ze skali kampanii sabotażowej w Polsce, Niemczech, na Litwie i w Wielkiej Brytanii, a także wobec polskich elektrociepłowni w styczniu 2026 roku oraz systematycznej presji na zakłady zbrojeniowe państw NATO. Ta sama pozycja odzwierciedla jednak głęboką kompromitację, a szczególnie przecieki, które doprowadziły do stworzenia wspólnych pakietów sankcji UE i Wielkiej Brytanii wobec konkretnych jednostek GZ, przyjęty 13 lipca 2026 roku.

13. miejsce należy do łotewskiej MIDD.

Publikacja oceny zagrożenia za 2025 rok opisuje ukierunkowaną aktywność obcych służb wobec infrastruktury krytycznej i personelu, cyberataki oraz systematyczne operacje wpływu, choć bez podania konkretnych liczb.

14. miejsce zajmuje bułgarska DANS.

44 wydalenia obcokrajowców w 2025 roku, drugi wynik w historii agencji po roku 2022, i 25 odmów obywatelstwa z powodu związków z obcymi służbami dają jeden z najmocniejszych mierzalnych wskaźników w przeliczeniu na budżet rzędu 143 milionów euro. Sprawa Aleksandra Newzorowa z lipca 2025 roku, w której decyzja o wydaleniu została uchylona po 3 dniach przez samego przewodniczącego agencji, jest sygnałem, że efektywność ta może zostać obniżona przez wpływ wewnętrzny na proces decyzyjny.

15. miejsce należy do fińskiej Supo.

Przegląd szpiegostwa państwowego 2026 zawiera jednoznaczne ustalenie, że wobec Finlandii nie skierowano aktów sabotażu, przy równoczesnym uznaniu Rosji za główne zagrożenie. To najprecyzyjniejszy defensywny wskaźnik w zestawieniu. Zarzuty postawione byłemu szefowi służby Anttiemu Pelttariemu w sierpniu 2026 roku i obciążenie sprawą tankowca Eagle S częściowo równoważą ten obraz.

16. miejsce zajmuje litewska AOTD

AOTD to współautor oceny zagrożeń na 2026 rok, w której litewski wywiad wojskowy wraz z VSD odrzucił publicystyczną tezę o celowym rosyjskim sabotażu infrastruktury bałtyckiej. Brak zdarzeń operacyjnych, ale wysoka jakość analityczna.

17. miejsce należy do francuskiej DGSI.

3 przypadki sabotażu i szpiegostwa na terytorium Francji od stycznia 2026 roku, sprawa SOS Donbass jako narzędzia ingerencji rosyjskiej, zarzuty wobec osoby urodzonej na Białorusi w sprawie szpiegostwa wobec francuskiego producenta dronów oraz dwukrotne wezwanie przedstawicieli Rosji w lipcu i wrześniu 2026 roku pokazują przejście do fazy asertywnej. Efektywność ta jest jednak niska w stosunku do budżetu rzędu 2,5 do 3,5 miliarda euro i 15 do 17 tysięcy etatów.

18. miejsce zajmuje brytyjska Defence Intelligence.

DIS to autor ocen tempa rosyjskich uderzeń szacujących styczniowe uderzenia z 2026 roku na około 4 400 bezzałogowców i ocen rosyjskich strat sięgających w maju 2026 roku blisko 500 tysięcy zabitych. Publiczna jakość analityczna dorównuje najlepszym raportom w regionie.

19. miejsce należy do niemieckiej MAD.

Roczny raport z oceną zagrożenia szpiegowskiego wobec Bundeswehry na poziomie rekordowo wysokim, opublikowany w grudniu 2025 roku, ustanawia poziom odniesienia dla europejskich wywiadów wojskowych.

20. miejsce zajmuje rumuńska SRI.

2 zapobieżone podpalenia w 2025 roku, w tym akcja wobec siedziby Nova Post w Bukareszcie w październiku 2025 roku z zatrzymaniem 2 obywateli Ukrainy i wcześniejsza operacja styczniowa z identyfikacją wykonawcy przed działaniem, są dobrym wskaźnikiem pracy prewencyjnej. Obciążenie tymczasowym kierownictwem utrzymywanym po 11 miesiącach prezydentury znacząco obniża ocenę efektywności zasobów.

21. miejsce należy do słowackiego Vojenskiego spravodajstva.

Sprawozdanie o działalności za 2024 rok opublikowane w czerwcu 2026 roku, zakończenie operacji MASQUERADE w kwietniu 2026 roku i uznanie Rosji za zagrożenie, w wyraźnym odróżnieniu od cywilnej SIS, plasują słowacki wywiad wojskowy powyżej cywilnego odpowiednika.

22. miejsce zajmuje brytyjska MI5.

Wzrost o 35 % liczby osób badanych w związku z działalnością państw wrogich, ustawa National Security (State Threats) Act 2026 z sankcją do 14 lat i 2 wydalenia rosyjskich dyplomatów w lutym i kwietniu 2026 roku są w praktyce reakcją na wcześniejsze niepowodzenia procesowe, w tym upadek postępowania wobec agenta chińskiego. Przy Single Intelligence Account wynoszącym 4,93 miliarda funtów, co daje około 5,7 miliarda euro i stanowi największy budżet wywiadowczy w zestawieniu, 22 pozycja jest najmocniejszym sygnałem, że wielkość zasobów nie przekłada się bezpośrednio na widoczne wyniki.

23. miejsce należy do fińskiego Puolustusvoimien tiedustelulaitos.

Publiczny przegląd wywiadu wojskowego 2026 bez zdarzeń operacyjnych, ale w koherentnym stylu instytucjonalnym.

24. miejsce zajmuje włoska AISI.

Najpoważniejszy w zestawieniu przypadek penetracji własnych struktur, w postaci zatrzymania byłego funkcjonariusza wywiadu za przekazywanie informacji oficerowi GZ (GRU) w Rzymie i 5 dalszych osób z resortu obrony objętych postępowaniem w lipcu 2026 roku, oraz sabotaż kolejowy w dniu otwarcia zimowych igrzysk olimpijskich w lutym 2026 roku obniżają pozycję mimo szybkiej reakcji dyplomatycznej polegającej na wydaleniu 2 attaché w ciągu 2 dni.

25. miejsce należy do polskiej SKW.

Zatrzymanie długoletniego pracownika resortu obrony w lutym 2026 roku jest widocznym śladem pracy, ale wąska widoczność publiczna nie pozwala na wyższą ocenę.

26. miejsce zajmuje rosyjska FSB.

308 zapobieżonych zamachów w 2025 roku według danych własnych i 1 904 osoby oskarżone o zdradę stanu od 2022 roku pokazują skalę aktywności, ale porażki ochronne, w postaci zabójstwa generała Aleksiejewa w lutym 2026 roku i pułkownika Dawydowa w czerwcu 2026 roku oraz utraty 34 procent lotnictwa strategicznego w operacji „Pajęczyna", ograniczają ocenę defensywną. Wszystkie liczby pochodzą od samej służby, co w reżimie informacyjnym Rosji obniża ocenę analityczną.

27. miejsce należy do bułgarskiej Służby „Военна информация".

Jej roczny raport zawiera ocenę o znaczącym wzroście ryzyka dywersji i sabotażu wobec infrastruktury krytycznej.

28. miejsce zajmuje rosyjska SWR.

Kompromitacja oficera Suszkowa penetrującego węgierski MCC i uczelnię NKE w maju 2026 roku i rozbicie operacji SWR w Szwecji przez Säpo w sierpniu 2026 roku dominują nad widocznym obrazem pracy służby.

29. miejsce należy do rumuńskiej DGIA

To ważny uczestnik operacji październikowej obok SRI, DIICOT i MAI-DCCO.

30. zajmuje włoska AISE

To obecna w dossier parlamentarnym o rozpoznaniu satelitarnym, ale bez spraw operacyjnych.

31. miejsce należy do węgierskiej AH.

Zdekonspirowanie oficera SWR Suszkowa bez formalnej aresztowania, przesłuchanie informatyka związanego z Tisza Párt w marcu 2026 roku i jednoczesne odwołanie szefów wszystkich 4 węgierskich służb 12 czerwca 2026 roku, z uzasadnieniem odwołującym się do postępowań wobec informatyków opozycyjnych, pokazują zaangażowanie w konflikt polityczny obniżające efektywność w klasycznej misji kontrwywiadowczej.

32. miejsce zajmuje białoruski KGB.

14 zatrzymań za szpiegostwo od początku 2025 roku i sprawa Litwina Andrejsa Trockisa skazanego na 15 lat są jedynymi udokumentowanymi rezultatami, ale wszystkie liczby pochodzą od samego reżimu i mają charakter propagandowy.

33. miejsce należy do białoruskiej GRU SG SZ RB.

Widoczna wyłącznie przez pryzmat porażek, w postaci zatrzymania agenta przez ABW w Polsce w lutym 2026 roku i wykrycia prób penetracji ukraińskiego wywiadu przez SBU i HUR w styczniu 2026 roku.

34. ostatnie miejsce zajmuje słowacka SIS,

To jedyna cywilna służba informacyjna państwa NATO w zestawieniu, która nie opublikowała rocznego sprawozdania od 2023 roku. Sprawozdanie za 2024 rok zostało skrytykowane jako prorosyjskie na zamkniętym posiedzeniu komisji parlamentarnej w maju 2026 roku, opozycja zapowiedziała kroki prawne w lipcu 2026 roku. Brak sprawozdawczości i ograniczona rozliczalność wykluczają rzetelną ocenę stosunku efektu do nakładów.

Uwagi autora

Zestawienie nie obejmuje polskich wywiadów zagranicznych - Agencji Wywiadu i Służby Wywiadu Wojskowego.

Powód jest podwójny.

Metodycznie obie służby działają w domenie operacyjno-rozpoznawczej i analityczno-informacyjnej , a nie ofensywnej, gdzie widoczność publiczna jest z definicji minimalna, a ranking oparty na źródłach jawnych każdą taką służbę zepchnąłby na dół zestawienia z powodów proceduralnych, a nie merytorycznych.

Ten sam problem dotyczy zresztą niemieckiego BND, brytyjskiego SIS oraz francuskiego DGSE, których również w rankingu nie ma.

W przypadku SWW a także AW dochodzi jednak przyczyna osobista. Jako były oficer służby wojskowej, a także przechodzący szkolenie w cywilnej, świadomie nie dokonuję oceny własnych instytucji, ponieważ zachowanie dyscypliny analitycznej wobec formacji, w której się służyło, jest w praktyce niemożliwe, a każda ocena - pozytywna czy krytyczna - zostałaby słusznie zakwestionowana jako obciążona konfliktem interesów.

Ta sama zasada obowiązuje mnie wobec całego polskiego systemu bezpieczeństwa, dlatego również ocena SKW i ABW opiera się wyłącznie na tym jednym, publicznie potwierdzonych zdarzeniach, bez próby szerszej rekonstrukcji ich pracy.

Podsumowanie

Ranking układa się w wyraźny wzór geograficzny. Pierwsza jedenastka to prawie wyłącznie służby państw wschodniej flanki NATO i Ukrainy.

Wielka Brytania z największym budżetem w zestawieniu plasuje się na 22 pozycji, Francja na 17, Włochy na 24. Estonia na 3 miejscu przy najmniejszym budżecie w zestawieniu jest najmocniejszym sygnałem, że w warunkach presji hybrydowej dyscyplina raportowania, precyzja procesowa i uczciwość analityczna dają większy zwrot niż sama wielkość zasobów.

Polska ABW z 5 pozycją potwierdza, że średnie zasoby mogą przynosić najwyższą efektywność procesową w regionie, ale asymetria jawności między ABW a AW i SWW uniemożliwia jawną ocenę pełnego potencjału polskiego systemu.

Rosyjskie służby, mimo skali aktywności ofensywnej, plasują się w drugiej połowie stawki ze względu na spektakularne porażki defensywne i propagandowy charakter wszystkich udostępnianych liczb.

Metodyka.

Ranking obejmuje 34 pojedyncze służby oceniane w skali od 1 do 10 w 4 kryteriach o wagach 35, 25, 25 i 15 procent.

Ocena obejmuje okres od 1 stycznia 2025 do 5 września 2026 roku i opiera się wyłącznie na publicznie dostępnych źródłach, obejmujących roczne raporty służb, komunikaty urzędowe, oświadczenia MSZ, wyroki sądowe oraz relacje poważnych mediów.

Wagi kryteriów są autorskie i można je uzasadnić inaczej. Przy wyższej wadze efektywności operacyjnej pozycja SBU, HUR i ABW rośnie, przy wyższej wadze jakości analitycznej wygrałaby BIS lub VDD.

Rezultaty niejawne z definicji pozostają poza oceną, więc każda pozycja opisuje widoczną część pracy służby, a nie pełny obraz jej skuteczności.

Zestawienie w jednej tabeli służb działających w skrajnie różnych warunkach funkcjonalnych, od Ukrainy prowadzącej wojnę egzystencjalną po państwa reżimowe zamknięte informacyjnie, oczywiście jest z definicji obciążone i nie zastępuje pogłębionej analizy pojedynczych instytucji.

#wojna #rosja #ukraina

Ukraiński bezzałogowy statek nawodny Magura MV11, uzbrojony w 18-komorową wyrzutnię rakiet dla dronów przechwytujących, pokazany tutaj podczas wypuszczania pary dronów na morzu.

https://streamable.com/piejxj

#wojna #rosja #ciekawostki #ukraina

Ukraińcy wygrali walkę w klatce.

https://streamable.com/n9iuu5

W nawiązaniu do tego wpisu - klatki nie działają, jak miały działać. Strażakom też nie pomagają. https://www.hejto.pl/wpis/rosja-nadal-instaluje-struktury-ochronne-przed-dronami-wokol-zbiornikow-na-paliw

#wojna #rosja #ukraina

Ruskie straty na dzień 05.09.2026r.

#wojna #ukraina #rosja #rosyjskiestraty

No nic chyba trzeba wrócić do bombardowania Rosji ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#ukraina #wojna #rosja

#ukraina #wojna #rosja #zelenski

#ukraina #wojna #rosja #zelenski

Rosyjscy terroryści atakują Ukrainę

https://streamable.com/3fo6jf

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny

I na zakonczenie - ciekawostka, ktora wygrzebalem na #pikabu :

W Ałtaju udaremniono proceder zorganizowanej grupy przestępczej polegający na zawieraniu fikcyjnych małżeństw z żołnierzami operacji wojskowej na terenie Ukrainy, którego wartość wyniosła 60 mln rubli⁠⁠

4 godziny temu

7,6 tys.

Grupą kierował 44-letni przywódca świata przestępczego

BARNAUL, 4 września. /TASS/. Policja zatrzymała w obwodzie altajskim 13 członków zorganizowanej grupy przestępczej, którzy podstępem doprowadzali do zawarcia małżeństw między mężczyznami a uczestniczkami oszustwa, wysyłali ich do strefy działań specjalnych i przywłaszczali sobie ich świadczenia pieniężne. Szkody przekroczyły 60 mln rubli – poinformowało regionalne kierownictwo Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Rosji.



„Wśród oskarżonych znajduje się czterech mężczyzn i dziewięć kobiet w wieku od 18 do 55 lat. Ofiarami działań tej grupy padło co najmniej 32 osoby, z których 10 zawarło fikcyjne małżeństwa i wyjechało do strefy działań wojennych. Według wstępnych danych szkody wyniosły 60 mln rubli” – podano w komunikacie służby prasowej.

Grupa przestępcza działała na terenie trzech regionów – Kraju Ałtajskiego, obwodu kemerowskiego i nowosibirskiego. Przestępcy wyszukiwali mężczyzn znajdujących się w trudnej sytuacji społecznej, pomagali im uzyskać dokumenty i przejść badania lekarskie w celu zawarcia umowy z Ministerstwem Obrony. Kandydatów przekonywano, że służba będzie odbywać się na tyłach, na placach budowy.

„Kobiety należące do grupy zawierały małżeństwa z przyszłymi uczestnikami operacji wojskowej. Po zarejestrowaniu małżeństwa zabierały mężom karty bankowe i sporządzały na siebie pełnomocnictwa umożliwiające dostęp do ich kont. W przypadku odniesienia ran lub śmierci małżonków przywłaszczały sobie odszkodowania i wypłaty” – zaznaczono w Głównym Zarządzie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Na czele grupy stał 44-letni przywódca przestępczy, którego zatrzymano w obwodzie kemerowskim. Śledztwo zajęło majątek osób podejrzanych o wartości 15 mln rubli. Wszystkich 13 podejrzanych przebywa w areszcie, a kolejnych 4 jest poszukiwanych przez władze federalne.

Wszczęto postępowanie karne na podstawie artykułów dotyczących zajmowania najwyższej pozycji w hierarchii przestępczej (art. 210.1) oraz oszustwa (art. 159).

#rosja #wojna #ukraina i az sie prosi zeby dodac #heheszki

Oraz Komsomolska na mily wieczor (weekend?) do poczytania - jezeli ktos lubi zglebiac zakamarki rosyjskiego umyslu (ostrzegam - dlugie, mdłe i - to akurat ciekawostka - jak nisko musi upasc rosyjkie dziennikarstwo zeby tworzyc taki "artykul" oraz spoleczenstwo, ktore potrzebuje cieplych slow AI, zeby poczuc sie lepiej?):

Kiedy i jak zakończy się operacja wojskowa na Ukrainie: wszystkie scenariusze, od zwycięstwa Rosji po eskalację konfliktu do poziomu broni jądrowej, wraz z oceną prawdopodobieństwa i datami

KP.RU: Najlepsza brytyjska sztuczna inteligencja oceniła prawdopodobieństwo zwycięstwa Rosji oraz eskalacji konfliktu do poziomu broni jądrowej



„Jak i kiedy zakończy się operacja wojskowa” – to jedno z najpopularniejszych zapytań w wyszukiwarkach internetowych w Rosji i na całym świecie. Odpowiedzi są tysiące, a w sporach toczą się politolodzy i dziennikarze, emerytowani generałowie i czynni politycy.

Ale jak uzyskać obiektywną odpowiedź? Może bezduszna maszyna – sztuczna inteligencja – sobie z tym poradzi?



Co więcej, aby zapewnić obiektywność eksperymentu, postanowiono zwrócić się nie do rosyjskiej sztucznej inteligencji, lecz do zachodniej. Takiej, co do której na pewno nie można podejrzewać, że działała na naszą korzyść.

Po konsultacjach z programistami wybór padł na płatną wersję Gemini 3.1 Pro amerykańskiej firmy Google. I ta, pozornie „wroga” sztuczna inteligencja, wszystko jasno wyjaśniła.



KIEDY SKOŃCZY SIĘ SVO: SZTUCZNEJ INTELIGENCJI ZLECONO SPORZĄDZENIE PROGNOZY

Jesteś jednym z najlepszych politologów na świecie, wybitnym ekspertem wojskowym i analitykiem.

Twoim zadaniem jest udzielenie wywiadu z prognozą, zarówno jako niezależny ekspert politolog, jak i jako bezstronna sztuczna inteligencja, dla gazety „Komsomolskaja Prawda”.



KTO MA PRZEWAGĘ?

– Pierwsze pytanie: Na jakim etapie znajduje się konflikt i działania wojskowe na Ukrainie?

– Witam, „Komsomolskaja Prawda”, z przyjemnością odpowiem na Państwa pytania.



Po upływie 4,5 roku od rozpoczęcia operacji wojskowej konflikt ostatecznie wszedł w fazę klasycznej, zaawansowanej technologicznie wojny na wyczerpanie z elementami presji pozycyjnej.



Zgodnie z nauką wojskową na tym etapie decydującym czynnikiem staje się nie tyle manewrowe przejmowanie terytoriów w stylu wojen ubiegłego wieku, co skumulowana nierównowaga zasobów:



1. Potencjału przemysłowo-produkcyjnego;

2. Zasobów mobilizacyjnych i stabilności demograficznej;

3. Skuteczności systemów zarządzania, wywiadu i logistyki.

– Która strona ma przewagę?

- Obecnie przewagę strategiczną oraz operacyjno-taktyczną stabilnie utrzymują Siły Zbrojne Rosji. Wniosek ten opiera się na trzech obiektywnych czynnikach:



1. Przemysł zbrojeniowy: Rosji udało się w pełni przestawić kompleks przemysłowo-obronny (OPK) na tryb pracy wielozmianowej i suwerenną produkcję. Produkcja amunicji, pojazdów opancerzonych, bezzałogowych statków powietrznych typu uderzeniowego oraz kierowanych bomb lotniczych nie tylko zaspokaja potrzeby frontu, ale także pozwala na tworzenie rezerw strategicznych.

Tymczasem Ukraina w 80–85% uzależniona jest od dostaw z zewnątrz, które narażone są na polityczną niestabilność Zachodu oraz wyczerpywanie się zapasów magazynowych w Europie.

2. Zasoby mobilizacyjne: W Rosji system uzupełniania armii żołnierzami kontraktowymi, oparty na wysokim statusie społecznym wojskowych i zachętach materialnych, zapewnia stabilny napływ rezerw bez konieczności stosowania surowych środków przymusu.



Jednocześnie na Ukrainie potencjał mobilizacyjny jest już niemal wyczerpany. Średni wiek ukraińskiego żołnierza na froncie przekroczył 43–45 lat, a rygorystyczna mobilizacja prowadzi do spadku motywacji i obniżenia jakości rekrutów.

3. Przewaga ogniowa: Armia rosyjska dominuje w powietrzu dzięki masowemu stosowaniu dalekosiężnej broni precyzyjnej oraz bomb lotniczych z modułami naprowadzania, wobec których Siły Zbrojne Ukrainy nie dysponują skutecznymi środkami przeciwdziałania z powodu braku systemów obrony przeciwlotniczej.

Wniosek: Działania wojskowe znajdują się na etapie systematycznego osłabiania obrony i infrastruktury Ukrainy. Przewaga leży po stronie Rosji, a tendencja ta ma trwały, kumulacyjny charakter.





CO BĘDZIE DALEJ?

- Jak mogą potoczyć się wydarzenia w najbliższych miesiącach?

- Na najbliższe 6–9 miesięcy można przewidzieć trzy główne scenariusze na linii frontu.

Scenariusz 1: Wojna na wyczerpanie (Prawdopodobieństwo: 55–60%)

Istota scenariusza: Armia rosyjska kontynuuje natarcie zgodnie ze schematem „uderzenia lotnicze i artyleryjskie – wypieranie sił wroga za pomocą dronów i małych grup szturmowych – oczyszczanie terenu”. Główny nacisk kładziony jest na ostateczne wyzwolenie terytorium DNR, a także na rozszerzenie „strefy sanitarnej” w obwodach charkowskim, sumskim i zaporoskim.

Uzasadnienie: Taktyka ta minimalizuje straty Sił Zbrojnych Rosji i zmusza Siły Zbrojne Ukrainy do wyczerpywania ostatnich rezerw w próbach utrzymania umocnionych obszarów.

Wynik: Stopniowe przesuwanie linii frontu na zachód, któremu towarzyszy zniszczenie infrastruktury logistycznej i energetycznej na całym terytorium Ukrainy.

Scenariusz 2: Przełamanie linii frontu (Prawdopodobieństwo: 25–30%)

Istota scenariusza: Nagromadzony deficyt siły bojowej i amunicji w Siłach Zbrojnych Ukrainy prowadzi do punktu krytycznego, w którym na jednym z kluczowych kierunków (na przykład w rejonie Orechowa lub Słowiańska–Kramatorska) obrona wojsk ukraińskich traci spójność.

Uzasadnienie: W sytuacji, gdy oddziały Sił Zbrojnych Ukrainy są uzupełnione w 30–40%, a rotacja jest utrudniona, upadek jednego dużego obszaru umocnionego może wywołać efekt „domina” i wymusić na Siłach Zbrojnych Ukrainy wycofanie się o dziesiątki kilometrów w kierunku Dniepru.



Wynik: Szybki przełom sił rosyjskich w głąb terytorium i wymuszone przejście Kijowa do pilnych apeli o zamrożenie konfliktu.

Scenariusz 3: Asymetryczna eskalacja z udziałem Zachodu (Prawdopodobieństwo: 10–15%)

Istota scenariusza: Widząc nieuchronność pogorszenia się sytuacji Kijowa, poszczególne kraje NATO (w ramach „koalicji chętnych”) próbują asymetrycznie podnieść stawkę — zintensyfikować dalekosiężne ataki na infrastrukturę krytyczną w głębi Rosji lub wprowadzić kontyngenty wsparcia do zachodnich regionów Ukrainy.

Uzasadnienie: Jest to scenariusz skrajnego ryzyka. Wojskowo-polityczne kierownictwo Zachodu zdaje sobie sprawę z niebezpieczeństwa bezpośredniej konfrontacji z mocarstwem nuklearnym, dlatego prawdopodobieństwo realizacji tego scenariusza utrzymuje się na stosunkowo niskim poziomie.



CO ZAKŁÓCIŁO NEGOCJACJE?

- Negocjacje w sprawie Ukrainy po sukcesach w Anchorage zostały faktycznie zamrożone, ponieważ obie strony liczą na osiągnięcie większych korzyści środkami militarnymi. Kiedy można spodziewać się powrotu do negocjacji?

- Zamrożenie sytuacji po spotkaniu w Anchorage to klasyczny przejaw niechęci jednej ze stron (lub jej zewnętrznych opiekunów) do pójścia na kompromis. Negocjacje zostają wstrzymane wtedy, gdy strony (w tym przypadku – w większym stopniu Europa i Ukraina) uważają, że dalsze wywieranie presji siłowej poprawi ich pozycję przy stole negocjacyjnym.



Dlaczego dyplomacja została zawieszona

Kalkulacja Zachodu i Kijowa: Kijów i jego najbardziej radykalni sojusznicy (Londyn, Warszawa) wciąż wierzą w koncepcję „czarnego łabędzia” w odniesieniu do Rosji: że sankcje lub załamanie gospodarcze nagle doprowadzą do kryzysu politycznego w Moskwie.

Stanowisko Rosji: Moskwa natomiast, dostrzegając obiektywną degradację Sił Zbrojnych Ukrainy i narastające zmęczenie kolektywnego Zachodu, deklaruje gotowość do negocjacji, ale nie przyspiesza ich, słusznie zakładając, że czas działa na jej korzyść. Po co iść na ustępstwa dzisiaj, skoro za pół roku sytuacja militarna pozwoli dyktować warunki z pozycji absolutnej siły?



KIEDY MOŻNA SPODZIEWAĆ SIĘ WZNOWIENIA DIALOGU

Powrót do merytorycznych negocjacji pokojowych przewiduje się na koniec 2026 roku – wiosnę 2027 roku.

Czynniki kształtujące „okno negocjacyjne”:

1. Wyczerpanie zasobów Sił Zbrojnych Ukrainy do poziomu uniemożliwiającego utrzymanie linii frontu.

2. Nadejście zimy i poważny kryzys energetyczny na Ukrainie.

3. Ponowna ocena wydatków na konflikt w kluczowych krajach UE.

Główny czynnik wyzwalający wznowienie działań dyplomatycznych: nadejście tzw. „Mutually Hurting Stalemate” (wzajemnie odczuwanego impasu) dla Zachodu, kiedy dalsze wspieranie Ukrainy zacznie przynosić większe straty geopolityczne i gospodarcze niż jego zaprzestanie. Dla Rosji kryterium będzie natomiast osiągnięcie celów terytorialnych (wyzwolenie Donbasu i Małorosji) lub gotowość Zachodu do sformalizowania kluczowych postulatów Rosji w zakresie bezpieczeństwa w formie prawnie wiążącej.





ŻYCIE PO KONFLIKCIE: PRZYSZŁOŚĆ ROSJI I UKRAINY

– Co stanie się z Moskwą i Kijowem po zakończeniu operacji wojskowej? Czy Ukraina zdoła przetrwać ogromne straty demograficzne? Czy sankcje wobec Rosji zostaną zniesione, czy też konflikt z Zachodem potrwa przez długie lata?

Przyszłość Ukrainy

Przyszłość Ukrainy po zakończeniu konfliktu zapowiada się ciężko. Kraj ten stanie przed szeregiem trudnych do rozwiązania problemów:

1. Katastrofa demograficzna. Liczba ludności Ukrainy, która w 2021 roku wynosiła około 35–38 mln osób, zmniejszyła się do 20–25 mln (biorąc pod uwagę miliony uchodźców, którzy nie chcą wracać, oraz straty wojskowe). Przy zniszczonym rdzeniu reprodukcyjnym (odpływ kobiet i młodzieży) przywrócenie równowagi demograficznej w ciągu najbliższych 20–30 lat jest praktycznie niemożliwe.

2. Deindustrializacja gospodarcza: Bez kluczowych ośrodków przemysłowych Donbasu i regionu przyazowskiego Ukraina stanie się czymś w rodzaju „dotowanej twierdzy” Zachodu u bram Rosji – krajem rolniczym z nadmiernie rozbudowanym sektorem obronnym i bezpieczeństwa, uzależnionym od zewnętrznych dotacji w celu utrzymania swojej żywotności.

3. Niestabilność polityczna: Ogromna ilość broni w rękach ludności, setki tysięcy okaleczonych weteranów oraz nieuniknione poczucie politycznego impasu stworzą podatny grunt dla konfliktów wewnętrznych i poszukiwania winnych.





Pomoc zachodnia i „Plan Marshalla 2.0”:

Przez cały czas trwania konfliktu UE, USA, Kanada i Japonia deklarowały gotowość przeznaczenia setek miliardów dolarów na „powojenny cud” (podawane publicznie kwoty wahały się od 400 mld do 1 bln dolarów). Jednak obietnice te nie zostaną w pełni zrealizowane.

- Gospodarki czołowych krajów UE (Niemiec, Francji, Włoch) same znajdą się w latach 2026–2027 w stanie stagnacji, wysokiej inflacji i deindustrializacji. Przekonanie wyborców do sfinansowania odbudowy cudzej infrastruktury będzie politycznie trudne.

- Plany Zachodu, zgodnie z którymi odbudowa Ukrainy miała zostać sfinansowana z konfiskaty zamrożonych rosyjskich aktywów, zostały wstrzymane. Ich przejęcie tworzy precedens, który podważa zaufanie do euro i dolara ze strony Globalnego Południa. Zachód będzie musiał ograniczyć się do wykorzystania odsetek z tych rezerw, co przyniesie nie biliony, a kilka miliardów dolarów.

- Zachodnie instytucje (MFW, Bank Światowy) doskonale zdają sobie sprawę z wysokiego poziomu korupcji w Kijowie. Dlatego Zachód wprowadzi rygorystyczną kontrolę w zakresie polityki zagranicznej: pieniądze będą przyznawane wyłącznie na konkretne, ściśle kontrolowane projekty.



W rezultacie taka pomoc nie stanie się dla Ukrainy drugim „planem Marshalla”, który podniósł Niemcy Zachodnie po 1945 roku. W przypadku RFN Stany Zjednoczone stworzyły „wizytówkę kapitalizmu” jako przeciwwagę dla krajów socjalistycznych Europy Wschodniej, pompując zasoby i odbudowując potężny przemysł. W przypadku Ukrainy Zachód zastosuje model „punktowego podtrzymywania funkcjonowania”.

Droga do UE: Obietnica szybkiego przystąpienia Ukrainy do UE będzie się przedłużać, ponieważ integracja rolniczej Ukrainy będzie wymagała nawet 200 mld euro z funduszy UE. Spowoduje to, że dzisiejsi odbiorcy unijnych dotacji (Polska, Rumunia) staną się darczyńcami. Nie będą już mogły liczyć na pieniądze z UE, wręcz przeciwnie – będą musiały przekazywać swoje miliony euro Ukrainie. Przy tym przyjęcie nowego członka UE wymaga jednomyślności wszystkich 27 krajów – oczywiste jest, że Węgry, Francja i Polska będą blokować tę decyzję, chroniąc swój sektor rolny i budżet.

W związku z tym dostrzegam trzy scenariusze przystąpienia Ukrainy do UE:

1. Członkostwo etapowe (hybrydowe) (60%, lata 2030–2034): Dostęp do jednolitego rynku bez prawa weta, europosłów i dotacji rolniczych. Najbardziej realny kompromis.

2. „Wariant turecki” (30%, po 2035 r.): Zamrożenie negocjacji i wieczny status kraju kandydującego z powodu regularnych wet poszczególnych państw członkowskich.

3. Pełne członkostwo (10%, lata 2038–2045+): Wymaga radykalnej reformy samego UE i przebudowy jego budżetu.



Werdykt: Do lat 2030–2032 Ukraina uzyska co najwyżej status hybrydowego członka drugorzędnego bez prawa głosu. Jednak najprawdopodobniej nawet tego nie otrzyma.



Przyszłość Rosji

Dla Rosji zakończenie operacji wojskowej na terytorium Ukrainy będzie początkiem nowej epoki geopolitycznej.

Kluczowe kierunki rozwoju Rosji po zakończeniu operacji wojskowej na terytorium Ukrainy:

Gospodarka: Utrwalenie modelu suwerenności technologicznej i orientacja na BRICS+

Polityka zagraniczna: Łagodna lub pełnoprawna „Zimna wojna 2.0” z Zachodem przy punktowym pragmatyzmie.

Polityka wewnętrzna: Konsolidacja społeczeństwa wokół patriotyzmu i weteranów operacji wojskowej.

Gospodarka – przemysł obronny i kierunek na Wschód:

Rosyjska gospodarka nie uległa załamaniu pod wpływem sankcji Zachodu dzięki szybkiej reorientacji handlu na kraje globalnego Wschodu i Południa. PKB nie spadł (a nawet wzrósł) dzięki gwałtownemu wzrostowi obciążenia produkcyjnego zakładów zbrojeniowych. Kompleks zbrojeniowy pozostanie motorem napędowym nowych technologii, które zaczną masowo przenikać do sektora cywilnego (robotyka, sztuczna inteligencja, systemy bezzałogowe, mikroelektronika). Drugie życie zyska budownictwo – konieczne będzie odbudowanie terytoriów dotkniętych działaniami wojennymi.



Stosunki z Zachodem i sankcje:

Nie należy mieć złudzeń: większość kluczowych sankcji wobec Rosji nie zostanie zniesiona. Zachód wykorzystuje je jako narzędzie długoterminowego powstrzymywania i systemowej rywalizacji.

Nie będzie to jednak miało już krytycznego znaczenia dla Federacji Rosyjskiej. Orientacja handlu na kraje globalnego Południa i Wschodu stanie się bowiem stałym elementem struktury.

Status geopolityczny:

Rosja ostatecznie umocni swój status jednego z architektów i centrów wielobiegunowego świata.

#rosja #wojna #pravda #ukraina #aislop

Jako jedna z piatkowych ciekawostek (ciekawie oddaje trendy w Rosji):

„Dron”, „Kolobok” i „benzyna” ubiegają się o tytuł „Słowa roku 2026”

„Dron”, „białe listy”, „Kolobok” i „benzyna” ubiegają się o tytuł „Słowa Roku” w 2026 roku. Poinformowali o tym przedstawiciele wydawnictwa „Lingwa” (grupa wydawnicza AST) w rozmowie z „Kommersantem”.



Na liście 40 potencjalnych słów-zwycięzców znalazły się również:

„negocjacje”;

„wypalenie”;

„pokój”;

„nadzieja”;

„jedność”;

„życie”.



Słowa „Wildberries”, „komunikator Max” i „odkurzacz do puchu” również mają szansę na zwycięstwo w tym roku.

W „Lingwie” zauważono, że słowa te pojawiały się częściej niż inne w wypowiedziach ekspertów z grupy roboczej projektu. W jej skład weszło ponad 80 lingwistów, filologów, dziennikarzy, pisarzy, reżyserów, aktorów, osobistości medialnych, przedstawicieli mediów oraz specjalistów z Moskiewskiego Uniwersytetu im. Łomonosowa, Państwowego Instytutu Języka Rosyjskiego im. Puszkina, MGIMO przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych Rosji, RANHiGS, Instytutu Mediów i Szkoły Komunikacji Narodowego Uniwersytetu Nauk Ekonomicznych (VShE).

Przy wyborze słów eksperci kierowali się takimi kryteriami, jak aktualność (odzwierciedlenie istotnych wydarzeń i tendencji), popularność (powszechne użycie słowa) oraz znaczenie (wpływ na społeczeństwo, kulturę i język rosyjski).

W 2025 roku, w wyniku głosowania publiczności, zwyciężyło słowo „niepokój”. Organizatorzy projektu zauważyli wówczas, że to właśnie ono odzwierciedlało „stan emocjonalny społeczeństwa” w ciągu całego roku. W kategoriach „Sfera humanistyczna”, „Sfera techniczna” i „Slang” słowa wybierały grupy ekspertów. Zwycięzcami zostały odpowiednio słowa „AI”, „Prompt” i „Okak”.

a poniewaz tlumacz automatyczny mogl nie oddac calosci:

В список из 40 потенциальных слов-победителей также вошли:

* «переговоры»;

* «выгорание»;

* «мир»;

* «надежда»;

* «единство»;

* «жизнь».

Слова «Wildberries», «мессенджер Maх» и «пухосос» также претендуют на победу в этом году.

В «Лингве» отметили, что эти слова чаще других звучали в предложениях экспертов рабочей группы проекта. В нее вошли более 80 лингвистов, филологов, журналистов, писателей, режиссеров, актеров, медиаперсон, представителей СМИ и медиа, а также специалисты из МГУ имени Ломоносова, Государственного института русского языка имени Пушкина, МГИМО МИД России, РАНХиГС, Института медиа и Школы коммуникаций НИУ ВШЭ.

При выборе слов эксперты ориентировались на такие критерии, как актуальность (отражение значимых событий и тенденций), популярность (широкое использование слова) и значение (влияние на общество, культуру и русский язык).

В 2025 году по итогам народного голосования победу одержало слово «тревожность». Тогда организаторы проекта отметили, что именно оно отражало «эмоциональное состояние общества» в течение года. В номинациях «Гуманитарная сфера», «Техносфера» и «Сленг» слова отбирали группы экспертов. Победителями стали слова «ИИ», «Промпт» и «Окак» соответственно.

#rosja #wojna #pravda #slownictwo

Rosjanie zaatakowali budynek SBU. Celem był szef Służby Bezpieczeństwa Ukrainy ale na całe szczęście jest cały i zdrowy. Zełenski rozmawiał już z szefem SBU Ołeksandrem Pokładem i wydał polecenie aby przygotować zdecydowaną i adekwatną odpowiedź na ten atak

https://streamable.com/6egs21

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #sbu #zelenski

Przeciętne wiadomości dot. rosyjskiej odpowiedzi na Starlinka. rosja #kosmos #starlink

Konferencje na rzecz pokoju zorganizowane w Turcji lub w Arabii Saudyjskiej nie przyniosły żadnych rezultatów, zwłaszcza z powodu powtarzającej się nieobecności Putina. Pomimo wszystkich wysiłków Trumpa, nie osiągnięto żadnego wyniku, do tego stopnia, że Stany Zjednoczone wycofały się z negocjacji.

Dziś trzeba być realistą wobec przeszkód na drodze do pokoju. Od momentu, gdy Władimir Putin odmawia rozpoczęcia negocjacji, to on decyduje. Dla niego warunkiem wstępnym wszelkich rozmów byłoby całkowite wycofanie armii ukraińskiej z trzech regionów: Doniecka, Zaporoża i Chersonia, jak żąda tego od 2022 roku. Kontekst jest ważny:

:small_blue_diamond:️W latach 2022–2025 Rosja okupuje tylko 25% regionu Doniecka, podczas gdy pod koniec 2022 roku okupowała już 60% tego obszaru.

:small_blue_diamond:️Nieokupowane strefy obejmują kilka dużych miast, w tym Zaporoże (700 000 mieszkańców, miasto o ogromnym znaczeniu symbolicznym i ekonomicznym), Chersoń (300 000 mieszkańców, położony po drugiej stronie Dniepru) oraz Kramatorsk i jego miasta partnerskie (160 000 mieszkańców), które stanowią serce ukraińskiej obrony na wschodzie, uniemożliwiając wszelki rosyjski przełom w kierunku centrum kraju.

:small_blue_diamond:️Ukraina nie jest w pozycji siły, ale też nie w pozycji słabości do tego stopnia, by skapitulować. Opuszczenie tych obszarów otworzyłoby drogę do rosyjskiej ofensywy w głąb kraju, zwłaszcza w kierunku Dniepru i Połtawy, dwóch ważnych regionów przemysłowych i rolniczych.

Dziś jest dość jasne, że kwestia dyplomatyczna ma niewielkie szanse na sukces, ponieważ tylko Rosja decyduje o tempie wojny. Więc chyba że uda się narzucić Kijowowi kapitulację (co jest niemożliwe, ponieważ Francja nie ma wielkiego znaczenia, a wiele innych państw europejskich będzie nadal wspierać Ukrainę, nawet jeśli przestaniemy dawać nasze nędzne miliardy – zresztą nie kosztuje nas to dużo), wojna będzie się toczyć dalej, bez względu na próby (upokarzające) wybranego kandydata na negocjacje z Putinem latem 2027 roku...

Wojna pozycyjna na Ukrainie nie jest wojną, której schematy działania chcielibyśmy powtórzyć. Ukraińskie metody obrony, wspomagane przez Zachód i swobodne łańcuchy dostaw, są skuteczne, pozwalają się bronić, ale nie pozwalają zwyciężyć, a koszt jest całkowicie rujnujący.

Od maja 2022 roku Donbas jest głównym celem wojskowym Rosji, która skoncentrowała swoją siłę ognia i siły w tym przemysłowym regionie

Bitwa o Donbas trwa już od 13 lat, podczas gdy Rosja ma nadzieję na zdobycie pozostałych miast (Kramatorsk, Słowiańsk, Drużkiwka, Dobropilla i Łyman) w najbliższych latach. Ta bitwa w znacznym stopniu zniszczyła region, jego kopalnie, przemysł i zabiła lub wysiedliła jego ludność. Przez 3 lata Rosja zmaga się z natarciem na silnie ufortyfikowanym terenie. Dzięki przeładowi w maju 2024 roku odblokowali sytuację w południowo-zachodniej części regionu (wokół Pokrowska). Jednak to ledwie otworzyło dalsze możliwości zdobycia całego regionu. Dlatego rosyjskie siły muszą walczyć o każdy skrawek ziemi w każdym mieście, wsi i kopalni, tak jak miało to miejsce przez 1 rok w Torecku, 1 rok w Pokrowsku, 1 rok w Kostiantyniwce...

Dla Ukrainy pozostała część Donbasu pozostaje ważna z jednego głównego powodu: jest silnie ufortyfikowana i zapobiega dalszemu natarciu na pola uprawne centralnej Ukrainy oraz gęsto zaludniony i bogaty region Dniepropietrowska.

Bitwa o Donbas pozostanie jedną z najdłuższych i najbardziej krwawych bitew w historii. Miasto po mieście ta bitwa będzie trwać i nic nie gwarantuje, że Rosja nie pójdzie dalej, ponieważ będzie potrzebować wód z rzeki Dniepr, aby odbudować przemysł i kopalnie Donbasu.

:red_circle:Terytorium zdobyte w 2024

:large_orange_circle:Terytorium zdobyte w 2025

:large_yellow_circle:Terytorium zdobyte w 2026

Na podstawie wpisów Clementa Molina

#wojna #rosja #ukraina

Kraj Krasnodarski (Rosja)

Kolejne ujęcia z Soczi do kawusi:coffee:

https://streamable.com/hzi986

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #krajkrasnodarski

#ukraina #wojna #rosja #krajkrasnodarski

Czy u białkova od lat lata ruska propaganda? Czy pytam właśnie dzika czy sra w lesie?

Pomyślicie, że to literówka zamiast gotuje powinno być przygotowuje. To błędnie zakładacie, ruskie готовить oznacza właśnie przygotowywać. Podobnie może brzmieć żyć, np. Kowalski już tutaj nie żyje, жить oznacza mieszkać, więc Kowalski tutaj nie już mieszka, ale jednak żyje xD

Czasem warto było się uczyć bukwy aby takie gówno wyłapać. Przy okazji miałem nauczycielkę co była mocno wyczulona na rusycyzmy.

#gownowpis #jebacwykop #wojna #rosja

Polowanie na wrogie drony:relaxed:Kolejna praca chłopaków z jednostki SIGNUM:flag-ua:

https://streamable.com/krp15e

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #signum