fonfiFanatyk

Dzień dobry wieczór się z Państwem,

Wylosowałem się Państwu ja, więc zapraszam:

Temat: Nowa fryzura
Rymy: cacka - znienacka - groszy - rozkoszy

Zasady:
- Masz podany temat i rymy
- Ogarniasz wierszyk w tej tematyce i z tymi rymami.
- Oczywiście rymy mają być użyte z zachowaniem podanej kolejności
- Szerzysz radość z tworzenia
- Piorunujesz jak najęty
- Wiersz z największą liczbą piorunów do 20:00 wygrywa, a jego autor najpóźniej do godziny 21:37 wrzuca własny temat i rymy
- Pamiętasz o tagach i społeczności

#zafirewallem #naczteryrymy

Cytat na dziś:

Późnym popołudniem spalili Ankh-Morpork.

Prawdziwe miasto w swej długiej historii zostało spalone wielokrotnie - z zemsty, z nieuwagi, ze złości, a nawet dla ubezpieczenia. Większość kamiennych budynków, które tak naprawdę czyniły je miastem, a więc odróżniały od zbiorowiska szop ustawionych w jednym miejscu, przetrwała te pożary. Wielu ludzi (przynajmniej ci, którzy mieszkali w kamiennych domach) uważało, że solidny pożar - mniej więcej co kilkaset lat - jest niezwykle ważny dla zdrowia samego miasta, gdyż pozwala pozbyć się szczurów, karaluchów, pcheł i - oczywiście - ludzi nie dość bogatych, żeby mieszkać w kamiennych domach.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Cytat na dziś:

Nowe miasto było starym miastem wydestylowanym. Wąskie zaułki były węższe, wysokie budynki wyższe. Gargulce wydawały się straszniejsze, a dachy bardziej strome. Wznosząca się nad Niewidocznym Uniwersytetem Wieża Sztuk - choć cztery razy mniejsza od oryginału - okazała się tutaj jeszcze wyższa i wznosiła się bardziej imponująco; sam Niewidoczny Uniwersytet sprawiał wrażenie silniej barokowego, z liczniejszymi przyporami, a pałac Patrycjusza miał więcej kolumn. Stolarze biegali po konstrukcji, która - po dokończeniu - uczyni Ankh-Morpork nędzną kopią samego siebie. Tyle że budynki w oryginalnym mieście nie były zwykle wymalowane na płótnie rozpiętym na deskach i nie miały na ścianach starannie naniesionego brudu. Budynki w Ankh-Morpork brudziły się same z siebie.

Ankh-Morpork w Świętym Gaju wyglądało bardziej jak Ankh-Morpork, niż kiedykolwiek prawdziwe Ankh-Morpork.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Dzień dobry wieczór się z Państwem,

Jest ósmy dzień listopada, niedziela wieczur, a zatem idealny moment, żeby zakończyć CXLIII (słownie: 143) edycję zabawy #nasonety w kawiarni #zafirewallem i tym samym popsuć komuś humor.

Kandydatów uzbierało się pięciu (słownie: 5), ale jako że jednym z nich jestem ja sam (a humor mam już wystarczająco popsuty koniecznością pisania podsumowania) to, po dokonaniu samowykluczenia, na placu boju zostało Was czterech (słownie: 4).

Ale zanim przejdziemy do tej złośliwej części ceremonii to najpierw przyjrzyjmy się nadesłanym wytworom.

*

**Recepta na jesień** by @Piechur

Pierwszy do konkursu ze swoim utworem zgłosił się kolega @Piechur. Autor przestawia nam podmiot liryczny, który pogodowy armageddon traktuje jak swoiste, klimatyczne “all inclusive”. Deszcz, mgły, burze, mróz czy wichury są dla niego niczym wizyta w spa. A to wszystko w zwartej konstrukcji pięciozgłoskowca! Podziwiam kunszt, zazdroszczę talentu i dostępu do Prozacu - prawdziwej chemii szczęścia.

**Sonet o pogodnych, wesołych, słonecznych i roześmianych** by @adamszuba

Kolejny utwór to manifest. Manifest człowieka, dla którego widok tęczy jest wynaturzoną demonstracją optymizmu. Człowieka, dla którego szczęście oznacza stagnację, a bunt stanowi paliwo prawdziwego życia. Szczególną uwagę zwraca tajemniczy _„orenż”_, który najwyraźniej jest rodzajem broni w walce z rzeczywistością, choć nie wykluczam, że chodzi o wyjątkowo agresywną odmianę cytrusa. Finałowe przywołanie Szekspira jedynie podkreśla filozoficzną rangę dzieła.

**Sonet radosny (jesienny)** by @splash545

Z kolei kolega @splash545 zabiera nas na spotkanie z ekstremalną poezją przyrodniczą. Poezją, która bardzo szybko porzuca konwencjonalne ramy liryki jesiennej i udaje się w rejony gdzie definicja leśnego relaksu zdaje się niebezpiecznie odbiegać standardów. Przynajmniej tych cywilizowanych. Dobrze by było ustalić, gdzie kolega te spacery odbywa, żeby przypadkiem tam grzyba nie znaleźć…

**Miało wyjść inaczej** by @fonfi

Miało być mrocznie. Miało być dekadencko. Z deszczem kapiącym na duszę. Ale na drodze stanęły dzieci, żona i… kot – siły, z którymi nawet najbardziej zdeterminowany poeta nie ma najmniejszych szans. Okazuje się, że napisanie depresyjnego sonetu to nie lada wyzwanie, gdy w tle nieustannie trwa rodzinny kabaret.

**Gór radości mogiła** by @sireplama

@sireplama maluje przed nami epicką batalię. Batalię dobra ze złem. Batalię, w której podmiot liryczny staje do walki, uzbrojony w niezłomną wolę, wypiętą pierś i... całkiem pokaźne pokłady samozadowolenia. Warto zwrócić uwagę na stopniową przemianę bohatera, który z każdym wersem nabiera pewności siebie, by w finale wykrzyczeć _“Gloria!”_. Ten hymn to jest poradnik pozytywnego myślenia. Poradnik, o który nie prosiliśmy, ale który nam się po prostu należał!

*

No dobrze.

Najwyższy czas wyłonić zwycięzcę.

A zostaje nim: kolega @Piechur (pssst, dostanę teraz trochę tego Prozacu?)

Zwycięzcy klasycznie ~współczujemy~ gratulujemy!

A ja dziękuję za uwagę i dobranoc się z Państwem.

#zafirewallem #nasonety #podsumowanienasonety

Dzień dobry się z Państwem,

Sam napisałem, że ma być na wesoło. Po czym sam siadłem i chciałem na przekór sobie polecieć jakimś jesiennym "depreche mode". I nawet w ten deseń zacząłem. I co? I oczywiście, jak zwykle - ja sobie, a wena sobie (╯°□°）╯︵ ┻━┻

Miało wyjść inaczej

"Wilgotna i mglista spowija myśli chmura,

Łzawymi kroplami wraz z deszczem smutek ścieka,

Muzyka się z radia sączy smętna, ponura,

A życie apatią mi przez palce przecieka..."

Już zaczął w tym tonie pisać Tomasz swój sonet,

Lecz słowa się zdały fałszywe i kłamliwe,

Bo spojrzał na dzieci, popatrzył też na żonę

I poczuł, jak się budzą w nim uczucia tkliwe.

Bo syn dokazuje, córka z czegoś się śmieje,

Żona książkę czyta, kot rozrabia nikczemnie,

Choć za oknem jesień – szaro, zimno i deszcz leje,

To jemu się zrobiło ciepło i przyjemnie.

Więc na melancholię wnet się przestał silić

I w swych rymach zamknął czar i urok tej chwili.

#nasonety #zafirewallem #diriposta

Takie tam kadry ze stolycy...

#fotografia #streetphotography #ricohgr

Cytat na dziś:

Wszechświat dopuszcza liczne sposoby straszliwego przebudzenia, na przykład ryk tłumu wyłamującego drzwi frontowe, wycie syren straży pożarnej czy nagła świadomość, że dziś jest właśnie poniedziałek, który jeszcze w piątek wieczorem wydawał się przyjemnie odległy. Wilgotny psi nos nie jest - ściśle rzecz ujmując - najgorszą możliwością; posiada jednak własną, niezwykłą straszność, którą koneserzy koszmarów oraz właściciele psów dobrze poznali i nauczyli się jej lękać. To jakby ktoś przycisnął człowiekowi do skóry kawałek zamrożonej i tającej powoli wątróbki.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Cytat na dziś:

– Jest zakochany – wyjaśnił Gaspode. – To trudna sprawa.

– Tak... Wiem, jak to jeszt – wyznał kot ze współczuciem. – Ludzie rzuczają w ciebie butami i różnymi rzeczami.

– Butami? – zdziwiła się mysz.

– We mnie zawsze rzuczali, kiedy byłem zakochany.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Cytat na dziś:

– W Ankh nie można utonąć – stwierdził po namyśle. – Twarda rzeka z tej Ankh.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Dzień dobry wieczór się z Państwem,

Rano był poranek, to teraz niech do kompletu będzie...

Temat: Wieczór

Rymy: gnicie - łkanie - życie - spanie

Zasady:

* Masz podany temat i rymy

* Ogarniasz wierszyk w tej tematyce i z tymi rymami.

* Oczywiście rymy mają być użyte z zachowaniem podanej kolejności

* Szerzysz radość z tworzenia

* Piorunujesz jak najęty

* Wiersz z największą liczbą piorunów do 20:00 wygrywa, a jego autor najpóźniej do godziny 21:37 wrzuca własny temat i rymy

* Pamiętasz o tagach i społeczności

#zafirewallem #naczteryrymy

Cytat na dziś:

Kiedy wyrzucili ich już z baru, Gaspode uznał, że przyszła pora na wykład prawdziwej psiowości.
– Nie wolno tak się nanizać... polizać... poniżać wofec ludzi – oświadczył. – W ten sposóf kompletujesz... kompromitujesz wszystkich. Nigdy nie zrzucimy kajdan zależności od ludzi, jeśli takie psy jak ty tylko fiegają i fez przerwy się cieszą na widok człowieka. Muszę zaznaczyć, że poczułem się osofiście narażony... porażony... urażony, kiedy rofiłeś ten numer z leżeniem na grzfiecie i udawaniem trupa.

– Hau.

– Jesteś psem łańcuchowym ludzkiego imperializmu – dodał oskarżycielskim tonem Gaspode.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Cytat na dziś:

Magia nie jest trudna. To największa tajemnica, jaką miała ukrywać wzniesiona przez magów barokowa hierarchia. Kto tylko posiadał choć odrobinę inteligencji i dostateczny upór, mógł dokonywać czarów; właśnie dlatego magowie przesłaniali ten fakt rytuałami i całą tą zabawą ze szpiczastymi kapeluszami.

Sztuka polegała na tym, żeby czarować i wyjść z tego cało.

Całkiem tak jakby rasa ludzka była polem kukurydzy, a magia pomagała jej użytkownikom wyrosnąć nieco wyżej, tak że wystawali ponad resztę. A to ściągało na nich uwagę bogów i... Victor zawahał się... i różnych Stworów spoza tego świata. Ludzie, którzy zajmowali się magią, nie wiedząc, co robią, kończyli zwykle lepko.

Czasem nawet rozmazani po całym pokoju.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Cytat na dziś:

Pośród mgieł prehistorii istniało kiedyś wielkie miasto, większe niż Ankh-Morpork, jeśli coś takiego jest możliwe. Jego mieszkańcy zrobili... coś. Popełnili jakąś przerażającą zbrodnię, nie przeciwko Ludzkości czy bogom, ale przeciwko samej naturze wszechświata - zbrodnię tak potworną, że pewnej burzliwej nocy miasto zatonęło w morzu. Tylko niewielka grupka ocalała z katastrofy, by ponieść do barbarzyńskich plemion Dysku wszelkie sztuki i zdobycze cywilizacji, takie jak lichwa czy tkanie dywanów.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Takie tam z metra

#fotografia #streetphotography #ricohgr

Cytat na dziś:

Autorem Necrotelicomniconu był klatchiański nekromanta, znany światu jako Ahmed Szalony, chociaż osobiście wolał, by nazywano go Ahmedem Czasem Tylko Boli Mnie Głowa. Legenda głosi, że księga powstała pewnego dnia, kiedy Ahmed wypił za dużo niezwykle mocnej klatchiańskiej kawy, która nie tylko człowieka otrzeźwia, ale przenosi poprzez trzeźwość na drugą stronę, tak że można spojrzeć na wszechświat znad chmur ciepłej samoobłudy, generowanych zwykle wokół siebie przez inteligencję. Niewiele wiadomo o jego życiu w czasach poprzedzających to zdarzenie, ponieważ stronica zatytułowana Informacje o autorze uległa samozapłonowi wkrótce po jego śmierci. Jednak informacja Inne książki tego samego autora wskazuje, że jego poprzednio opublikowane dzieło nosiło tytuł Ahmeda Czasem Tylko Boli Mnie Głowa Księga Wesołych Opowiastek o Kotach, co może wiele tłumaczyć.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Dzień dobry wieczór się z Państwem,

Mam zaszczyt i (wątpliwą) przyjemność otworzyć kolejną, CXLIII (słownie: 143) edycję zabawy #nasonety w kawiarni #zafirewallem. Żeby nie szukać zbyt długo i zbyt daleko, dzisiaj za utwór #diproposta posłuży nam sonet - a jakże - CXLIII, Williama Szekspira. Tak na marginesie to za chwilę będziemy mieli więcej edycji naszej zabawy, niż kolega William sonetów wyprodukował.

Ale wracając to meritum - za oknem mamy szarą, polską jesień, nastroje depresyjne i słońca jak na lekarstwo, dlatego w tej edycji bardzo Państwa proszę i zachęcam do pisania utworów pogodnych, wesołych, słonecznych i roześmianych. Na złość tej paskudnej aurze.

CXLIII

Jako ta skrzętna gospodyni, _która_,

Widząc, jak jedno z drobiu precz _ucieka_,

Rzuca się w pogoń, ażeby za _pióra_

Pochwycić zbiega i znowu z _daleka_

Przynieść do kojca, a _pozostawione_

Przez nią dzieciątko, drąc się _rozpaczliwie_,

Chce dognać matkę, mknącą w kwoki _stronę_

Bez troski o nie, tak i ty, o _dziwie_!

Za czemś się zrywasz, co przed tobą _wieje_,

Gdy ja, twe dziecię, ścigam cię _daremnie_.

Lecz wróć, gdy swoją dopędzisz _nadzieję_,

Pieść mnie, jak matka, całuj, ciesz się ze _mnie_ —
_Wróć, usłysz płacz mój, o, będzie to _chwila_,

_Że będziesz miała wolę swą i _Willa_

Zasady i kwestie formalne
Jak zawsze układamy sonety, w których rymy w poszczególnych wersach zgadzają się z rymami w tych samych wersach w powyższym utworze #diproposta.

Bawimy się do najbliższej niedzieli, czyli do 08.11.2026, ale w przypadku małej frekwencji zastrzegam sobie prawo do przedłużenia edycji, z którego to prawa bardzo nie chciałbym korzystać.

Zwycięzcę wybiorę według całkowicie subiektywnej oceny nadesłanej twórczości.

I to tyle. Zapraszam i powodzenia!

#zafirewallem #nasonety #diproposta

Dzień dobry wieczór się z Państwem,

Północ za pasem, nie ma co dłużej zwlekać :smiley:

Temat: Wyznanie

Rymy: gruby - luby - oczy - wtoczy

Zasady:

* Masz podany temat i rymy

* Ogarniasz wierszyk w tej tematyce i z tymi rymami.

* Oczywiście rymy mają być użyte z zachowaniem podanej kolejności

* Szerzysz radość z tworzenia

* Piorunujesz jak najęty

* Wiersz z największą liczbą piorunów do 20:00 wygrywa, a jego autor najpóźniej do godziny 21:37 wrzuca własny temat i rymy

* Pamiętasz o tagach i społeczności

#zafirewallem #naczteryrymy

Dzień dobry wieczór się z Państwem,

W tym poście kolega @winiucho zaproponował, żeby z wpisów dodawanych z hejtostats.pl pod tagiem #rowerowyrownik wyrzucić tag #rower, pod którym to tagiem jest sporo "spamu". Koncepcja wydała mi się słuszna, dlatego też została "od ręki" zrealizowana.

Teraz przychodzę do Państwa truchtających z pytaniem, czy taki sam zabieg mam zrobić dla tagu #sztafeta. W sensie, czy mam wyrzucić z wpisów dodawanych przez skrypt tag #bieganie? Zapoznajcie się z argumentacją kolegi @winiucho i dajcie znać. To minuta roboty, a może faktycznie uporządkuje trochę wpisy.

Dzień dobry się z Państwem ponownie,

A to skoro już siedzę przed komputerem i wkurzam żonę, to jeszcze jeden sobie napiszę, żeby kolega @bori nie narzekał, że ma mało roboty przy podsumowaniu.

Kapryśna dama

Ochota ją naszła by pobaraszkować,

Lecz fonfi (szalony?!) odprawił precz żonę,

Gdyż w głowie mu właśnie jął rodzić się sonet,

Bo teraz - złośliwie - składały się słowa.

A wena jak sraczka albo choroba,

I czas wybierają nie ty, lecz one,

Więc fonfi próbował przekonać żonę,

Że z weną nie wolno mu negocjować.

Że z daru należy jej łaskawego

korzystać, gdy w końcu się go dostało -

Kapryśną wszak damą jest wena fonfiego.

Lecz żona (z uśmiechem) odpowiedziała:

Kapryśna dama to u nas zagości,

Gdy tym rymowaniem mnie całkiem rozzłościsz!

#zafirewallem #nasonety #diriposta

Dzień dobry się z Państwem jeszcze raz,

Jak już napisałem odpowiedź do kolegi @splash545 to przypomniałem sobie, że przecież kolega @bori chciał żebyśmy się zatopili w tematyce funeralnej. No nieładnie by było tak oczekiwania kolegi pominąć. A skoro i tak już nie spałem, to coś tam napisałem.

Sonet z ukrytym morałem,

a nawet dwoma

"A z czego ja mam się w życiu radować?"

Tak Heniek wciąż świata z miną skrzywioną

pytał, żal wódką znów tłumiąc zmrożoną -

o pomoc cicho wołała wątroba.

Marudził, że wspólnik dom wybudował,

Że tę, a nie inną, wziął sobie za żonę,

Że teraz to wódki są nawet chrzczone -

o pomoc ciszej wołała wątroba.

I ciągle od życia chciał więcej czegoś,

I ciągle mu było mało i mało -

do pary z wątrobą cierpiało ego.

A kiedy nareszcie poddało się ciało,

Przed samą śmiercią się Heniek zezłościł,

Że z życia za życia nie czerpał radości.

#nasonety #diriposta #zafirewallem