Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#ksiazki

Mistrz

w Książki

5piorunów

1439 + 1 = 1440

Prywatny licznik: 43+1=44

Tytuł: Pan Prezydent

Autor: Miguel Ángel Asturias

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy

Format: książka papierowa

ISBN: 9788381967471

Liczba stron: 408

Ocena: 8/10

Wszechmocna gwatelmalska dyktatura z początków XX wieku w najpełniejszej krasie. Jedna z pierwszych książek podejmujących ten temat, a jednocześnie bardzo uniwersalna. Dyktatura wkracza w absolutnie każdy zakamarek życia człowieka, a areszt za dowolny czyn, który się nie spodoba nadpobudliwym wysłannikom reżimu, może się kryć za każdym rogiem. Nad tym wszystkim czuwa Prezydent, który jest jednocześnie nadstworzeniem, patrzącym na wszystko i mogącym jednym skinieniem ręki zdecydować o losie człowieka, jak i zwykłym człowiekiem, mającym swoje słabości. A mimo to w całym tym mroku zaczyna pojawiać się ośrodek oporu, w dodatku tuż pod samymi skrzydłami przywódcy. Miguel Cara de Ángel z miłości do córki człowieka określonego wrogiem ojczyzny zaczyna stopniowo przechodzić na drugą stronę i dostrzega kolejne niesprawiedliwości.

Nie będzie to wielkim spoilerem, happy endu tu nie ma, dyktatura jest zawsze mocniejsza i o przynajmniej jeden krok przed wrogami. Nie jest to więc powieść ku pokrzepieniu zniewolonych serc. Czasem trudności może sprawiać stosowany przez autora język, pełen symboliki czy poetyckiego spojrzenia, ale taki chaos kompozycyjny moim zdaniem dobrze odzwierciedla rzeczywistość w takim kraju.

Niesamowitym jest, jak powieść pisana w latach 20. i 30., ubiegłego wieku jest wciąż niesamowicie aktualna - a to cechuje książki wielkie. Do tego Asturias jest jednym z przodowników stosowania realizmu magicznego, choć na szczęście nie ma go aż tak wiele. To sprawia, że jest to powieść po prostu historycznie ważna i naprawdę dobrze, że po prawie 80 latach od wydania tej książki, w końcu doczekaliśmy się polskiego jej przekładu. Podejrzewam, że cała gama przede wszystkim latynoamerykańskich autorów bardzo głęboko czerpała z tego wzoru i warto odnaleźć ten punkt odniesienia.

Mistrz

w Książki

10piorunów

1438 + 1 = 1439

Prywatny licznik: 42+1=43

Tytuł: Listonoszka z Apulii. Włoska opowieść o nadziei i odwadze

Autor: Francesca Giannone

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Znak Koncept

Format: książka papierowa

ISBN: 9788324094783

Liczba stron: 464

Ocena: 7/10

Młoda, wykształcona dziewczyna z północy Włoch udaje się za swoim mężem do jego rodzinnego miasta, jako że ten ma tam objąć kontrolę na gruntami i zacząć tworzyć swoje wina. Ona zaś szuka pomysłu na siebie, aż w końcu rzuca jej się w oczy wolna posada listonosza, którą przyjmuje mimo sprzeciwu męża i wielu mieszkańców miasteczka. I tak z listonoszką i jej kolejnymi pomysłami na rozwiązywanie problemów niektórych ludzi trwamy przez kilkanaście lat.

A że to południowe Włochy, no to mamy wszystko co najlepsze i najgorsze: romanse i zdrady ścielą się grubo (acz na szczęście bez epatowania seksem), mnóstwo obgadywania, plotkowania, intryg, jest ksiądz seksoholik, są koneksje, gotujące nonny, i tak dalej, i tak dalej. Książka jest bardzo schematyczna i dosyć mocno feministyczna, nie ma fajerwerków, acz poziom jest bardzo dobry i tak też się powieść czyta. Szkoda, że pominięty został okres II Wojny Światowej i apogeum faszyzmu, no ale nie można mieć wszystkiego. No, ale Włochy (kocham Włochy)... Właściwie jest idealna na takie letnie wieczory spędzone właśnie we Włoszech i tam polecam ją czytać :grinning:

Fanatyk

w Książki

10piorunów

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo MG ogłasza wznowienie zbioru felietonów. "Ślady potyczek" Pawła Jasienicy w sprzedaży od 13 stycznia 2027 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 304 strony, w cenie detalicznej 69,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Wyjątkowy zbiór felietonów Pawła Jasienicy, publikowanych w latach 1947–1955.

Pierwsze dwa artykuły poświęcone są niedalekiej przeszłości, czyli drugiej wojnie, reszta zaś przybliża nam codzienność lat 1954-1955. 

Publicystyka Jasienicy z tamtych czasów to swoisty zapis zmagań autora z rzeczywistością, którą tak pragnął poprawić…i chyba miał naprawdę tę chwilową, krótką nadzieję, że warto i że może się uda…

Bo to był taki moment, gdy po czasach terroru przychodziła chwila wytchnienia, odwilży, nadziei…My dziś już wiemy, że to była tylko chwila, ale oni wtedy  tego wiedzieć nie mogli… 

I do nas więc wprasza się to pytanie – czego dzisiaj nie wiemy, co dla następnego pokolenia będzie takie oczywiste…?

'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

 

Pokaż więcej komentarzy (2)

Mistrz

w Książki

15piorunów

1436 + 1 = 1437

Prywatny licznik: 41+1=42

Tytuł: Młody Mungo

Autor: Douglas Stuart

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie

Format: książka papierowa

ISBN: 9788367616690

Liczba stron: 443

Ocena: 8/10

Jak Douglas Stuart, to wiadomo, czego można się spodziewać: okolice Glasgow, patologia, ubóstwo, alkohol i przemoc. I kurczę jest w opisywaniu tego naprawdę znakomity, to już druga jego książka, gdzie po drodze czułem często i gęsto obrzydzenie, ale i tak z ciekawością i zachwytem skończyłem.

Tym razem historia miłości podwójnie niemożliwej: nie dość, że homoseksualnej, to jeszcze międzywyznaniowej. A jak ktoś kojarzy relacje katolików i protestantów w Glasgow, no to wiadomo, że o miłość do bliźniego tam trudno. Wszystko to pod opieką starszego brata, który kieruje osiedlową bandą, oraz pod nieopieką matki, która najchętniej zapomniałaby o własnych dzieciach, byleby móc dalej żyć pełnią życia (acz trudno z mojej perspektywy nazwać to życiem). Dla Mungo spotkania z Jamesem przy gołębniku (a z czasem i w innych miejscach) stają się szybko jedyną bezpieczną przystanią, w której chłopak chce się chronić. Ale w takich miejscach jak robotnicze osiedle w Glasgow (a ZWŁASZCZA w książce Stuarta) nigdzie nie jest bezpiecznie. Aha, wspominałem może, że to wszystko dzieje się równolegle z wyjazdem Mungo "na ryby" z dwójką mężczyzn, których jego matka poznała akurat na spotkaniu anonimowych alkoholików, których poprosiła o "opiekę" nad synem? Nie będę nic więcej mówił, ale można się domyślić wszystkiego.

Nie ma co dłużej strzępić język, bardzo polecam.

Pokaż więcej komentarzy (5)

Mistrz

w Książki

16piorunów

1435 + 1 = 1436

Prywatny licznik: 40+1=41

Tytuł: Bękart ze Stambułu

Autor: Elif Shafak

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie

Format: książka papierowa

ISBN: 9788366736559

Liczba stron: 408

Ocena: 7/10

Był burdel bałkański, pora na burdel bliskowschodni - jedna z najsłynniejszych tureckich autorek bierze na warsztat relacje turecko ormiańskie.

Rodzina Kazanci, składająca się niemalże z samych kobiet (bo tak się składa, że mężczyźni zazwyczaj szybko kończą swój żywot), jest niesamowitą mieszanką ludzi. Znajdziemy to wszystko, z czego składa się obecna Turcja: przywiązanie do tradycji i religii, mistycyzm, ale jednocześnie dążenie do zachodniej nowoczesności i wyzwolenia. Wszystko to utożsamiają 4 siostry, z których jedna decyduje się na aborcję. Finalnie jednak zabieg nie dochodzi do skutku za sprawą czegoś, co młoda kobieta odbiera jako znak od Allaha. Jeden jedyny mężczyzna, który ostał się w rodzinie, został wysłany do USA by uniknąć losu pozostałych mężczyzn rodu. Tam jednak poznaje się z pewną Ormianką, która na złość swojej rodzinie postanawia hajtnąć się z Turkiem. Brzmi oryginalnie? A to dopiero wstęp do tego, co dziać się będzie kilkanaście lat później, kiedy do głosu w głównej części książki dojdzie nowe pokolenie rodu.

Autorka absolutnie nie ukrywa, że jej zamiarem jest pokazanie za pomocą metafor i porównania Turcji i Armenii, zachowań obu społeczności oraz wzajemnych relacji i powodów, dla których obie nacje nie są w stanie ze sobą rozmawiać. Czasem robi to naprawdę łopatologicznie, jak chociaż na przykładzie dwóch czatów na stronach internetowych - parokrotnie zdarzało mi się przewrócić wtedy oczami.

Co mi się nie podoba - w pewnym momencie pod koniec książki akcję w przód popychają w zasadzie wyłącznie elementy realizmu magicznego, Ja wiem, taka ich zasada, że są dosyć niewiarygodne, no ale wciąż, kompletnie tego nie kupiłem. Zwrot akcji dosyć przewidywalny, nawet jeśli miał być szokujący. Klimat Stambułu, zarówno tego pędzącego do przodu, jak i opierającego się pośpiechowi w zaciszu kawiarni wyszedł całkiem nieźle (choć nie wiem, znam go tylko z literatury xD).

Ogółem czyta się dobrze, kolejna powieść autorki literatury zdecydowanie bardziej kobiecej (i to w dobrym tego słowa znaczeniu, nie że "seks, ruchanie, 69" znajduje się co drugą stronę) już czeka na mnie na półce na swoją kolej. Doceniam oprawę całej serii, dobrze wyglądają obok siebie.

Mistrz

w Książki

29piorunów

1434 + 1 = 1435

Prywatny licznik: 39+1=40

Tytuł: Epoka alchemii. Jak magia stała się nauką

Autor: Kit Chapman

Kategoria: popularnonaukowa

Wydawnictwo: Znak Koncept

Format: książka papierowa

ISBN: 9788384276914

Liczba stron: 400

Ocena: 8/10

Znakomicie się bawiłem przy czytaniu tej książki. Autor w sposób zabawny i naprawdę rzeczowy zaznajamia nas z historią sztuki przetwarzania i wytwarzania surowców od czasów antycznych aż po XVIII wiek, kiedy to dochodzi od naukowych odkryć podstaw chemii. Wraz z autorem podróżujemy po całym świecie, szukając śladów alchemii zarówno w najlepiej znanych przez nas regionach świata, ale również chociażby w Chinach, Sri Lance czy Ameryce przed jej odkryciem przez Europejczyków.

Ktoś nawet bez większej wiedzy chemicznej, fizycznej, biologicznej, geologicznej czy historycznej naprawdę dobrze się odnajdzie przy czytaniu tej książki. Czasem sposób opowiadania przypominał wręcz baśń o historii ludzkości, przez co wyjątkowo dobrze czytało się ją po zmierzchu - więc na jesienne ciemne wieczory była jak znalazł 😉

Bardzo, bardzo polecam!

Autorytet0piorunów

@bojowonastawionaowca W sumie dam linka do miejsca, gdzie alchemia nie umarła.

/goto?url=CAESXQHEIkXXkPs0Ti8XfMdqCSWFIUGtxAjHydVgWP13d-YfqbjSB8_n1C3xfv9RfchIEF9clcrjoJWLXuRJLDt5BvZ0qz3OqpQ8OrGHiHdCY62UkUehAv8FBgLYXodEXw

GURU

w Hydepark

13piorunów

1433 + 1 = 1434

Tytuł: Dzieje łakomstwa i obżarstwa

Autor: Stawska-Ostaszewska Adrianna Ewa

Kategoria: H.G.W.

Wydawnictwo: Harde

Format: książka papierowa

ISBN: 9788366252325

Liczba stron: 224

Ocena: -10/10

Czy wqr..ła Was kiedyś książka, bo mnie tak.

Istotny błąd w drugim słowie, później już tylko gorzej.

Chaos treści, przepisy jakby autorka nigdy nie była w kuchni, przy schabie wołowym odpadłem.

W końcówce jakieś feministyczne bzdury i dorabianie ideologii na siłę.

Całość sprawia wrażenie dzieła AI dla AI.

Odradzam.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Fenomen

w Książki

25piorunów

1431 + 1 = 1432

Tytuł: Samochód osobowo-terenowy TARPAN 4WD HONKER

Autor: Sławomir Drążkiewicz

Kategoria: motoryzacja, militaria

Wydawnictwo: Alegancja Wydawnicza CB

Format: książka papierowa

ISBN: 9788373391659

Liczba stron: 44

Ocena: 8/10

Magiczna kostka ostatnio wylosowała kolejny zeszyt z serii Typy Broni i Uzbrojenia. Tym razem padło na numer 226, dotyczący historii Tarpana Honkera. Autorem jest zdecydowanie mój ulubiony motoryzacyjny publicysta, Sławomir Drążkiewicz. Jego książki zawsze pełne są niemal autystycznych detali. Tutaj autor opisał pokrótce historię samego Tarpana, następnie prototypów PW-1 i PW-2 i na koniec całą historię Honkera, aż do definitywnego zakończenia produkcji. Pomimo niewielkiej liczby stron, w dodatku okraszonych wieloma fotografiami, udało się zmieścić sporo ciekawostek. Faktów, o których nie miałem pojęcia mimo pewnego poziomu wiedzy o polskiej motoryzacji. Doskonały wstęp do jego "dorosłych" książek, "Samochód osobowo-terenowy Tarpan" oraz "Wojskowy samochód osobowo-terenowy Honker" które czekają w kolejce na półce. :smiley:

Pokaż więcej komentarzy (6)

GURU

w Książki

21piorunów

1430 + 1 = 1431

Tytuł: Columbine. Masakra w amerykańskim liceum

Autor: Dave Cullen

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie

Format: ebook

ISBN: 9788367324472

Liczba stron: 636

Ocena: 9/10

Książka się już pojawiała pod tagiem, ale skoro tego typu strzelanin od 1999 r. mieli ok. 154, to w sumie nie wiedziałem czemu miałbym czytać o tej konkretnej. Jednak o Columbine wspomniał dr Wojciech Szewko w "wykładzie" o terroryzmie po krakowskim ataku, więc postanowiłem przeczytać.

Autor stara się podjąć temat tak obszernie i szczegółowo, jak to jest tylko możliwe. Początkowo przytłaczała ta liczba szczegółów, choć z drugiej strony mogłem poznać amerykańskie klimaty z dala od Hollywood, a jednak wciąż zaskakujące: liceum z warsztatami stolarskimi i innymi cudami, z przypisanymi miejscami parkingowymi dla uczniów (osobny parking dla uczniów starszych i młodszych xD), uczniowie w czasie strzelaniny dzwoniący bezpośrednio do stacji telewizyjnych (w USA każdy ma kilka stacji TV na szybkim wybieraniu?) i oczywiście problem opłacenia rachunków za leczenie ofiar.

Mamy opisaną lokalną społeczność, podejście różnych grup religijnych, opis zaangażowanych służb i ich niekompetencji, zatajanie niewygodych faktów i oczywiście rzucanie z d⁎⁎y przypuszczeń w pierwszych godzinach ataku jako prawd objawionych (skąd my to znamy?).

Miezwykle dużo uwagi autor poświęcił sprawcom. Ma ku temu ważne powody, bo niestety nawet na Wikipedii jako motyw jest podana: "zemsta za prześladowanie w szkole". No z książki wynika, że jeśli ktoś kogoś prześladował, to raczej sami sprawcy, a ataku dokonali jako najstarsi uczniowie, pod koniec roku szkolnego. Ale oczywiście musi być jakiś "racjonalny" powód - bez niego nikt by czegoś takiego nie zrobił, prawda?

Szokuje też ogrom planów: Eric docelowo chciał zabić wszystkich. Wiedział, że z całą ludzkością, czy choćby z wszystkimi mieszkańcami Denver będzie ciężko, ale uważał, że większość spośród 2000 uczniów i 100 nauczycieli było w zasięgu. Oni właściwie nie planowali strzelaniny, tylko zamach bombowy.

Książka wgniata w fotel, myślałem, że będzie taką "książką na boku", a w rezultacie odłożyłem wszystko inne. Polecam, bo pomaga zrozumieć ataki tego typu, ataki typu "Columbine".

Pokaż więcej komentarzy (2)

Lider

w Książki

12piorunów

1429 + 1 = 1430

Tytuł: Białe krzyże

Autor: Mieczysław Gorzka

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Format: ebook

Liczba stron: 448

Ocena: 7/10

Najnowsza książka Gorzki, która nie jest częścią żadnej serii.

Ciekawie skonstruowana intryga, rytualne morderstwa, specjalna jednostka skupiająca wokół siebie najlepszych funkcjonariuszy ze służb, stworzona tylko w celu rozwikłania zagadki tych zbrodni.

Ta książka ma wszystko to, za co polubiłem Gorzkę jako autora: chemię między bohaterami, morderców, którz zdają się być o krok przed wszystkimi i motywację, której nie poznamy do ostatnich stron. Chemia między Mikkim i Agatą działa świetnie, to typowa relacja szefowa-podwładny, bez zbędnego seksualizowania, ale z poczuciem, że oboje skoczyliby za sobą w ogień (i ostatecznie niemal skaczą).

To co mi się nie podobało, to Wrocław jako miejsce akcji, mieszkałem w nim przez lata, ale totalnie nie czulem, że akcja dzieje się właśnie tu, jakby autor wygooglał najważniejsze miejsca i wrzucił niemal wszytskie do książki na odwal. Za to ciekawie wygląda zima, klimat jaki za sobą niesie (m.in. wszystkie rozmowy prowadzone w pomieszczeniach lub autach) i jaką odgrywa rolę na miejscach zbrodni, gdzie wszystkie ciała są zamrożone na kość.

Czuć trochę utartych schematów autora, ale ostatecznie jest to jego znak rozpoznawczy i wcale mi to nie przeszkadzało, a może nawet pomogło w odbiorze tej pozycji.

Jeśli lubicie tematykę religijnych fanatyków, zagadek, których rozwiązanie jest gorsze niż się początkowo wydaje i brutalnych zbrodni, ale bez brutalnych opisów (przeciwieństwo Cartera), to śmiało możecie sięgać po ten tytuł.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik: 214/128

Gruba ryba

w Hydepark

20piorunów

Przerobiłem w paincie, bo warhammerowi puryści lepiej się znają na kolorach niż modowe influencerki
Dałem z siebie całe XVI %

Pokaż więcej komentarzy (3)

Fanatyk

w Książki

19piorunów

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Albatros zapowiada jubileuszowy omnibus. "Buszujący w zbożu i inne dzieła" J.D. Salingera ma zaplanowaną premierę na 28 grudnia 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie liczy 704 strony, w cenie detalicznej 99,90 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Kompletne wydanie wszystkich dzieł legendarnego J.D. Salingera, jednego z najważniejszych amerykańskich pisarzy XX wieku.

Ekskluzywna edycja jubileuszowa w twardej oprawie – publikowana w 75. Rocznicę premiery „Buszującego w zbożu“, kultowej powieści, która niezmiennie uwodzi kolejne pokolenia młodych, niepokornych czytelników. Jedyne takie wydanie na świecie!

Tom zawiera następujące utwory:
BUSZUJĄCY W ZBOŻU

Powieść będąca symbolem młodzieńczego buntu wobec świata dorosłych. Zaliczana do grona 100 najważniejszych książek XX wieku, jeden z 20 najlepiej sprzedających się tytułów wszech czasów.

Szesnastoletni Holden Caulfield, który nie może pogodzić się z otaczającą go głupotą, podłością i zakłamaniem, ucieka z college’u i przez kilka dni „buszuje“ po Nowym Jorku, nim wreszcie powróci do domu rodzinnego. Historia tych paru dni, opowiedziana barwnym językiem, jest na pierwszy rzut oka zabawna, wkrótce jednak spostrzegamy, że pod pozorami komizmu ważą się tutaj sprawy bynajmniej nie błahe...

DZIEWIĘĆ OPOWIADAŃ

Antologia krótkich form prozatorskich. Wydana po raz pierwszy w 1953 roku książka zawiera dwa jego najsłynniejsze opowiadania – „Idealny dzień na ryby“ (1948) i „Opowiadanie dla Esme“ (1950).

W pierwszym Salinger opisuje ostatni dzień życia cierpiącego na zaburzenia psychiczne młodego człowieka, Seymoura Glassa, który podczas wakacji z żoną spotyka czteroletnią Sybil, opowiada jej mistyczną historię, a następnie popełnia samobójstwo.

FRANNY I ZOOEY

Dwa opowiadania o najmłodszych z siedmiorga rodzeństwa Glassów. Ta niezwykle inteligentna dwójka od dziecka była kształtowana – czy też raczej zniekształcana – przez silny wpływ dwóch starszych braci: Seymoura i Buddy’ego.

Wzajemnie uzupełniające się opowiadania Franny i Zooey koncentrują się na kryzysie egzystencjalno-religijnym Franny, który doprowadza ją do załamania. Pozostali członkowie rodziny, a przede wszystkim Zooey, próbują jej pomóc, a ich rodzinne dyskusje są wspaniałą ucztą intelektualną.

WYŻEJ PODNIEŚCIE STROP, CIEŚLE oraz SEYMOUR: WPROWADZENIE

Dwa opowiadania połączone postacią Seymoura – najstarszego z rodzeństwa Glassów.

Buddy Glass, narrator opowiadania „Wyżej podnieście strop, cieśle“, bierze urlop, by uczestniczyć w ceremonii ślubnej brata – Seymoura. Podróż gości weselnych niespodziewanie się wydłuża, co daje Salingerowi okazję do wnikliwej analizy osobowości opisywanych przez Buddy’ego postaci, ale także do zagłębienia się w psychikę narratora, który od zawsze żył w cieniu wybitnego brata.

W opowiadaniu „Seymour: wprowadzenie“ Buddy, po samobójczej śmierci brata, Seymoura, w 1948 roku, próbuje opisać całe spektrum jego zainteresowań, od fascynacji buddyzmem, przez filozofię zen, po haiku – japońskie krótkie formy poetyckie.

'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

Gruba ryba

w Książki

22piorunów

1428 + 1 = 1429

Tytuł: Obcy

Autor: Albert Camus

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy

Format: książka papierowa

ISBN: 978-83-8196-431-9

Liczba stron: 167

Ocena: 7/10

Króciutka książka do łyknięcia w jeden dzień. Ponoć jedno z ważniejszych dzieł XX wieku. Nie mi to osądzać. Czytało się w porządku. Kilka razy popatrzyłem na zegarek, pewnie dlatego, że byłem śpiący. Osobiście wolę dłuższe zdania. Mimo wszystko fajnie było przeczytać.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Gruba ryba2piorunów

@Piechur a też sobie dodam na listę, pamiętam, że Dżuma bardzo mi się podobała

Gruba ryba1piorunów

PS. a w ogóle to powinienem dodać na listę jeszcze "Eseje" Camusa, bo Dan Abnett (który uwielbia takie smaczki) w "The End and The Death" puszczał oko w jego kierunku parafrazując fragmenty

Pokaż więcej komentarzy (8)

Mistrz

w Książki

29piorunów

1427 + 1 = 1428

Prywatny licznik: 38+1=39

Tytuł: Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993

Autor: Rafał Księżyk

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

Format: książka papierowa

ISBN: 9788381910767

Liczba stron: 408

Ocena: 7/10

Mam wrażenie, że niewiele mamy książek całościowo opisujących polską scenę muzyczną (pomijam biografie artystów czy zespołów). Jednym z nielicznych wyjątków jest autor, który w swojej książce postanowił opisać bardzo dynamicznie rozwijającą się scenę undergroundową polskiej muzyki tuż po transformacji systemowej. Muzyka typu techno, rave czy postpunk nie jest do końca tym, co szczególnie budzi moją uwagę i większość zespołów czy artystów była mi nieznana (ale dla chcących wtajemniczenia, autor na końcu zamieścił spis muzyki towarzyszącej książce), niemniej absolutnie nie byłem zawiedziony tą książką z jednego powodu.

Otóż moim zdaniem to nie muzyka jest główną bohaterką książki, a ludzie czasu transformacji, których kreatywność w życiu swoją pasją została bardzo gwałtownie uwolniona. I tak towarzyszymy opowieści autora o kartonowym murze rozbijanym na koncercie w Berlinie, pierwszych próbach szukania szczęścia na emigracji, rozwijających się "wytwórniach" muzycznych, festiwalowych zwycięstwach i porażkach, pojawiających się w losowych miejscach klubach muzycznych (pozdrawiam łódzkie podziemne bunkry xD), i tak dalej, i tak dalej, aż do przebicia się do mainstreamu radia i telewizji (na pewno ktoś kojarzy chociażby Lalamido).

Cezurą kończącą ten szalony okres w polskiej muzyce jest zdaniem autora rok 1994, kiedy to w przestrzeni pojawiają się nowe gwiazdy (głównie wokalistki), rynek fonograficzny zaczyna się konsolidować i stabilizować, wchodzi w życie ustawa o prawie autorskim, czy w końcu wejście na szerszy świat disco polo.

Mogę tylko powtórzyć - nawet nie będąc miłośnikiem muzyki towarzyszącej książki, bawiłem się naprawdę znakomicie. Liczba anegdotek jest przepotężna, polska muzyka zasługuje na takie uogólnione upamiętnienie dla młodszego pokolenia, do którego się zaliczam, jako że urodziłem się tuż po opisanym okresie. Świetna książka, szkoda, że nie ma takich więcej (tak, na Falę. Rok 1984 i polski postpunk się czaję 😉 )

GURU1piorunów

Kiedy nie udalo sie wydac ksiazki o starozytnej grecji ale grafik juz przepil i niema opcji refunda wiec zostaja na nastepny projekt.

Sum3piorunów

Czeka na półce od paru lat, muszę się w końcu zabrać

Pokaż więcej komentarzy (3)

Mistrz

w Książki

25piorunów

1426 + 1 = 1427

Prywatny licznik: 37+1=38

Tytuł: Moja Jugosławia

Autor: Goran Vojnović

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Akademickie SEDNO

Format: książka papierowa

ISBN: 9788379630820

Liczba stron: 244

Ocena: 6/10

Książek o bałkańskim burdelu nigdy za wiele. Burdel na poziomie państwowym jest naprawdę dobrze pokazany również na poziomie społecznym za pomocą tej książki. Brak zaufania do siebie wzajemnie wylewa się tu z każdej strony (doceniam zaznajamianie czytelnika z poszczególnymi obraźliwymi określeniami każdej nacji). I w tym wszystkim syn Słowenki oraz Serba (który z kolei miał matkę z Węgier), wychowany na wybrzeżu Chorwacji, po kilkunastu latach przypadkiem dowiaduje się, że jego uśmiercony ojciec wcale nie jest nieżywy, a jest serbskim zbrodniarzem wojennym oskarżonym o masakrę ludności cywilnej ukrywającym się przed sprawiedliwością.

No więc co, bohater udaje się tropem swojego ojca (i przy okazji własnej przeszłości), a jego jedynymi śladami są własne wspomnienia z dzieciństwa. Podróżujemy z bohaterem przez najważniejsze państwa tworzące niegdyś Jugosławię, poznając przy okazji blaski (mniej) i cienie (zdecydowanie więcej) życia na Bałkanach. Jakby mało było burdelu, bohater pokazuje również burdel panujący w jego życiu, z którym zdecydowanie sobie nie radzi i liczy, że odnalezienie ojca w czymś mu pomoże (spoiler alert: ).

No i byłoby fajnie, gdyby nie to, że postacie są strasznie płaskie, z czym się zgadzam z kolegą @George_Stark. Halo, przecież to Bałkany, pełne niesamowicie charakterystycznych postaci. A tymczasem nie spodziewam się, żebym jutro po przebudzeniu zauważył zapisanego w mojej pamięci chociaż jednego z bohaterów. Nie mam pojęcia z czego to wynika, ale to dla mnie duży zawód jeśli chodzi o książkę i dla którego nie czułem pragnienia przeczytania jeszcze jednej strony, jeszcze jednego rozdziału... Obiecywałem sobie więcej po książce nagrodzonej Angelusem. Szkoda.

Pokaż więcej komentarzy (2)

Fanatyk

w Hydepark

4piorunów

Szybkie do Tomków i Kasiów z tagu

Czym, poza okładką, różnią się te dwa wydania? W sensie czy to jakieś inne tłumaczenie? Coś wycięli/dodali?

GURU4piorunów

Wg mnie to jest ta sama zawartość (tłumaczenie Sławomira Kędzierskiego) tylko ta z prawej pochodzi z edycji Dzieł Zebranych Dicka z pięknymi okładkami Wojciecha Siudmaka a ta z lewej jakiś szajs żeby podpiąć się pod film.

Pokaż więcej komentarzy (6)

Mistrz

w Książki

28piorunów

1425 + 1 = 1426

Tytuł: Mesjasz Diuny

Autor: Frank Herbert

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Rebis

Format: książka papierowa

ISBN: 9788381884532

Liczba stron: 288

Ocena: 9/10

Po wydarzeniach znanych z kart "Diuny" upłynęło kilkanaście lat. Paul Atryda zasiada na imperialnym tronie w swojej stolicy na planecie Arrakis, a jego fremeńskie legiony zdobyły i spustoszyły dziesiątki planet pod jego sztandarami. Jednakże zwycięstwo jest częściowe, gdyż jego wciąż istniejący przeciwnicy - Bene Gesserit, Gildia Kosmiczna oraz Bene Tleilax - zawiązują nowy spisek, mający na celu jego zniszczenie. Dzięki swoim profetycznym zdolnościom jest tego brutalnie świadomy, rozpaczliwie próbując znaleźć ścieżkę wśród nieskończonych możliwości przyszłości, która pozwoli ocalić jego i jego ukochaną Chani.

Książka długo leżała na półce, gdyż miałem irracjonalny opór przed sięgnięciem po nią. Impulsem do jej otwarcia była nieuchronnie zbliżająca się premiera trzeciej części Diuny w kinach. I bardzo tego żałuję, gdyż powieść wręcz mnie oczarowała. Świetnie się ją czytało, a fabuła w mojej opinii była ciekawsza niż Diuny, ale to także zasługa tego, że pierwszą część czytałem dopiero po obejrzeniu pierwszego filmu. Bardzo wartka akcja szybko mnie tak wciągnęła, że pół książki pochłonąłem w niedzielę.

Dodatkowo punkt w mojej ocenie za samo wydanie powieści - klimatyczna okładka i ilustracje plus klimatyczne dodatki wewnątrz potęgują przyjemność obcowania z książką.

Licznik : 16/12

Autorytet1piorunów

@bori Kurde a ja od wielu osób słyszałem żeby nie ruszać nic więcej oprócz pierwszej części bo są słabe i odklejone. A kusi mnie, nie powiem xD

Mistrz3piorunów

@hellgihad Jeśli akceptujesz uniwersum Diuny i oprócz czystego sci-fi także jego potężny aspekt religijno-mistyczno-parapsychiczny, to druga część w mojej ocenie jest tak samo "odklejona" jak pierwsza. Po prostu udana kontynuacja.

Osobistość3piorunów

@hellgihad Mesjasza i ew. Dzieci można jeszcze przeczytać, bo później jest niesamowita odklejka. Pierwsza Diuna najlepsza.

Osobistość3piorunów

Kruca fuks, źle się ze mną dzieje. Zapomniałem dopisać, że można te 2 kontynuacje przeczytać, żeby zamknąć wątek Paula, bo potem jest srogi time-skip.

Pokaż więcej komentarzy (6)