#fantastyka

1416 + 1 = 1417

Tytuł: Taniec ze smokami. Część 2

Autor: George R.R. Martin

Tłumacz: Michał Jakuszewski

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

ISBN: 9788375068986

Liczba stron: 759

Ocena: 9/10

Smutek wielki, ponieważ wiem, że nie ma kolejnej części i podejrzewam, że ta nie powstanie. Przynajmniej spod pióra Martina, ponieważ może kiedyś znajdzie się ktoś, kto postanowi dociągnąć sprawę do końca i komu na to pozwolą (pomijam serialową wersję historii).

Tym większy smutek, że „Taniec ze smokami” kończy się tak ciekawymi zwrotami akcji, że kilkukrotnie pytałem samego siebie na głos, co się właśnie wydarzyło. W szczególności w przypadku Jona Snow, którego wątek z dzikimi stał się dla mnie najciekawszy. Przykro mi, Tyrion.

Cóż rzecz więcej? Brak zakończenia „Pieśni Lodu i Ognia” to wielka strata dla czytelników, nie tylko tych, którzy już przeczytali, ale także tych, którzy dopiero będą mieli okazję. Trudno jest mi wskazać inną serię fantasy, która oferuje tak zapadających w pamięć bohaterów.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #fantastyka #fantasy

Oglądnijcie sobie pierwszego Terminatora w obecnych czasach. Zauważyliście masę nieścisłości i braku ogarnięcia ludzkiego ruchu oporu? W serii pojawia się kilka faktów, które stają się kanonem całej historii przedstawionej w filmach.

- Jest sobie AI, Skynet.

- Ludzie go tworzą ale AI wymyka się spod ich kontroli (to ważne, kontroli)

- Skynet ma trochę inne poczucie moralności niż jego twórcy

- Powstaje Ludzki Ruch Oporu, wśród ocalałych

- W międzyczasie pobąkiwania, że Skynet rzekomo wymordował prawie całą ludzkość

- Pokazywane są tylko roboty i drony, czyli w zasadzie jednostki bojowe piechoty robotycznej (coś się gryzie wersja z oficjalną, gdzie spadają bomby)

- Roboty z czasem chcą się "integrować" i udają ludzi coraz bardziej przekonywująco (to chcą ludzi eliminować czy wśród nich żyć?)

- Ludzi jest zaskakująco dużo ale żyją w gruzach i nędzy

- Ludzie pokazywani w filmie to Ruch Oporu, czyli ma sens, że kryją się przed terminatorem

- Kyle Reese zostaje zindoktrynowany przez Johna Connora i przenosi się w czasie żeby uratować Sarah Connor, matkę Johna

- John Connor sprawia wrażenie czubka, programuje Kyle'a tak, że młody żołnierz dostaje obsesji na punkcie matki swojego dowódcy

- Tam jest fabuła, Kyle ratuje Sarę, robi jej dziecko, tym dzieckiem okazuje się John Connor, jego dowódca. No po⁎⁎⁎⁎ne trochę i zawiłe

Teraz rozkminka. Tak jak rozwija się fabuła, pojawiają kolejne części i retcony okazuje się, że Skynet nie walczył z ludźmi tylko z tym słynnym Ruchem Oporu.

Ludzie żyli sobie pewnie szczęśliwi gdzieś tam daleko, wpisywali prompty do Skyneta, dostawali przepisy na sernik z rodzynkami, uprawiali ten słynny wajb kołding żeby sobie emulować gierki z Pegazusa.

To kim był John Connor? Bohaterem? Czy bardziej takim typem co na Reddicie obsrywa się codziennie o ludzi korzystających z Aj Ej?

Czy Sarah Connor ratowała świat przed AI, czy sobie przyśniła bombę spadającą na nią i ubzdurała taki scenariusz na podstawie makaronu jaki jej nawinął na uszy Reese?

A teraz finalny argument. T-800 czyli ten słynny "dobry" Terminator Schwarzenegger. To jest taki Kerfuś. Pomaga Johnowi i Sarah. W sumie został zaprogramowany do tego. Jest AI. Uczy się. Pomaga ludziom. Pewnie potrafiłby wygenerować za⁎⁎⁎⁎ste anime z dużymi cycami z prompta gdyby John Connor mu go zapodał. To o co cho? Przecież to jest to dobre AI.

Kuźwa banda hipokrytów. Pewnie cały ten Ruch Oporu to ludki co nie dziękowały Skynetowi na kasach samoobsługowych, pisały banialuki po forach, po czym im odbiło i się zradykalizowali.

Ten terminator do przeszłości jest wysłany żeby uratować świat przed ludzką interferencją w ciągłość czasową. Zauważyliście? Przecież T-1000 nie stosuje bombowania miasta ani nawet ataków AOE. Single target tym swoim ramienio-mieczem wojuje. Dlaczego jego celem byli Connorowie? To byli ludzie co w przyszłości pokonali Skynet? No chyba nie, skoro ludzie się nadal kryli przed Skynetem kiedy Connor wysyłał w przeszłość Reesa. Czyli logiczne jest, że John Connor z przyszłości to kłamca i manipulant z obsesją na punkcie zniszczenia AI za wszelką cenę. Jest człowiekiem, który wykrada od AI technologię podróżowania w czasie i użył jej pierwszy (potwierdza to twierdzenie, że tylko ludzka tkanka może być przeniesiona czyli ludzie się przenosili pierwsi a dopiero z czasem Skynet wymyślił czita z tkanką powlekającą).

#rozkminy #filmy #fantastyka #scifi #heheszki

1384 + 1 = 1385

Tytuł: Sądny dzień Carla

Autor: Matt Dinniman

Tłumaczka: Sara Manasterska

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Czarna Owca

Format: ebook

ISBN: 9788383821924

Liczba stron: 448

Ocena: 6/10

Jednak się skusiłem i zaopatrzyłem w drugą część szybciej, niż zamierzałem. Byłem zbyt ciekawski, co autor pokaże na kolejnych poziomach Lochu.

Jest więcej tego samego - doszły nowe zawiłości mechanik rządzących grą, więc jeśli cyferki spodobały się w poprzedniej części, tak będzie też i tutaj.

Autor trochę zluzował z humorem i to chyba dlatego, że postanowił wprowadzić więcej głębi w postaci głównego bohatera. Ma to sens - przez pierwsze dwa poziomy Carl starał się zaadaptować do nowej, pokręconej sytuacji, więc na trzecim, już przyzwyczajony do growej rzeczywistości, znalazł w końcu czas na przemyślenia. Autor nie do końca dobrze to oddał, ale też nie oczekujmy filozoficznej głębi od czysto rozrywkowej lektury.

Trudno się przejmować losami bohaterów. Mimo że wszystko wskazuje na to, że coś złego im się stanie, i tak znajdują wyjście z sytuacji albo okazuje się, że wcześniej przygotowali się na taką ewentualność. Najgorsze, co im się do tej pory przydarzyło, to nie otrzymanie super duper skrzynki oraz zapowiedź przyszłych konfliktów. Co również sprawia, że przynajmniej do dziewiątego poziomu lochu, dość mrocznie zapowiadanego, nic nie powinno im się stać.

Efekt świeżości zniknął, więc tę część oceniam niżej od poprzedniej.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #fantastyka #fantasy

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo MAG uaktualnia zarys planu wydawniczego na styczeń 2027 roku

8.01
Yoon Ha Lee - "Fortel kruka" (Uczta Wyobraźni)
Martha Wells - "Telemetria zbiegów / Zapaść systemu"

13.01
William Gibson - "Neuromancer" (nowe wydanie)
William Gibson - "Neuromancer" (serialowe)
Jack Finney - "Zmiana czasu" (Artefakty)

22.01
R.J. Barker - "Bogowie Dziwnolasu"

27.01
Brandon Sanderson - "Wyspy ciemnożaru"

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #mag #fantastyka

1368 + 1 = 1369

Tytuł: Dungeon Crawler Carl

Autor: Matt Dinniman

Tłumaczka: Sara Manasterska

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Czarna Owca

Format: ebook

ISBN: 9788383821917

Liczba stron: 536

Ocena: 7/10

Jakoś tak mam, że nie przepadam za rzeczami powszechnie wychwalanymi. Nie dlatego, że jestem jakimś outsiderskim snobem, który czyta wyłącznie niszowe tytuły, ale dlatego, że często nie wpadały w mój gust. Przed przeczytaniem „Dungeon Crawler Carl” pomyślałem, że jestem ciekaw, jak bardzo jest to złe, skoro tyle osób chwali. Dzięki akcji „Czytaj PL” mogłem się przekonać i... bardzo przyjemnie się zaskoczyłem.

Mimo że początek wcale tego nie zapowiadał. Na szczęście po paru stronach wsiąkłem w ogrom statystyk, zdobywanych przedmiotów i zabijanych stworków. To było moje pierwsze spotkanie z gatunkiem LitRPG, przynajmniej w postaci książkowej, bo wcześniej obejrzałem chociażby anime „Sword Art Online”, które pod pewnymi względami jest podobne do „Dungeon Crawler Carl”. Ponadto od wielu lat gram w crpgi, zdarzyły się także pisane sesje RPG, więc podobna przygoda nie była dla mnie zaskoczeniem, tym bardziej że autor pełnymi garściami czerpał z klasycznych motywów fantasy. Zdziwiłem się, że do tej pory nie trafił się ani jeden mimik w postaci skrzynki z lootem.

Humor jest jaki jest - raczej prosty, trochę nawet wyśmiewający. Mnie akurat bawi stupkarstwo, więc kilkukrotnie się uśmiechnąłem w momentach, w których autor do tego nawiązywał i chociażby podarował Carlowi zestaw do pedicure.

Jakoś w połowie powieści zadałem sobie pytanie, czy rzeczywiście formuła w tej postaci wystarczy na całą serię. Trochę się poczułem znużony kolejnymi opisami potyczek, otwierania skrzynek i tak dalej, ale na szczęście autor zdał sobie z tego sprawę i pod koniec skupił się na czymś innym, co pozwoli odetchnąć od typowego zwiedzania lochów.

Ponarzekam trochę na tłumaczkę. Odnoszę wrażenie, że nie do końca dobrze sobie poradziła i raczej nie ma doświadczenia z gierkami. Zdziwił mnie chociażby „inwentarz” w odniesieniu do posiadanych przez Carla przedmiotów. Bardziej by pasował utarty przez wiele lat „ekwipunek”. To raczej drobnostki, jednak trochę wybijające z immersji.

Za to „cholerny świat, Pączuś” uważam za urocze. Nie wiem, co doprowadziło do przetłumaczenia „Goddamnit, Donut” na te właśnie słowa, ale bardzo mi się spodobało. xD

Finał pierwszej części zostawił mnie z ambiwalentnym uczuciem. Z jednej strony bardzo ciekawią mnie różne mechaniki i to, co autor wymyślił w kolejnych częściach, z drugiej strony obawiam się, że może być tego zbyt dużo jak na jeden raz i warto byłoby zrobić sobie dłuższą przerwę pomiędzy tomami. Zatem kolejna powieść nie jest na mojej liście priorytetów, ale gdyby pojawiła się kolejna okazja do przeczytania za darmo, niewątpliwie bym z tego skorzystał.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #fantasy #fantastyka

@ErwinoRommelo

#ksiazki #fantastyka #fantasy #stupki

1346 + 1 = 1347

Tytuł: Taniec ze smokami. Część 1

Autor: George R.R. Martin

Tłumacz: Michał Jakuszewski

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Format: książka papierowa

ISBN: 9788375068979

Liczba stron: 634

Ocena: 8/10

Kolejna część tej niesamowitej serii.

Cieszy powrót do lubianych bohaterów, dla których nie starczyło miejsca w poprzedniej książce. Jednocześnie przez to, że „Taniec ze smokami” również został podzielony na dwa tomy, miałem wrażenie, że akcja nie posuwa się zbytnio naprzód. To oczywiście wina tego, że obie części trzeba traktować jako jedną książkę.

Ku zaskoczeniu stwierdzam, że „Uczta dla wron” miała ciekawsze wątki. Może dlatego, że bardziej skupiała się na mniejszych lub większych intrygach, na ludzkiej psychice, a „Taniec ze smokami” idzie w bardziej mistyczne tony, między innymi Jona i Brana. Chociaż przypadek Fetora, człowieka złamanego, jest równie ciekawy z psychologicznego punktu widzenia.

Niezmiennie bardzo podobają mi się różne pogłoski słyszane przez określone postaci, a potem pokazanie ich z perspektywy innych. Sztandarowym przykładem jest cebulowy rycerz.

Mimo że ocena jest oczko niższa niż ostatnio, to wciąż serię czyta mi się naprawdę przyjemnie.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #fantastyka #fantasy

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo MAG uaktualnia zarys planu wydawniczego do końca 2026 roku

LISTOPAD

---------------------------

27.11

Brandon Sanderson - "Zaginiony metal" (wydanie jubileuszowe)

GRUDZIEŃ

---------------------------

4.12

Victoria Aveyard - "Królewska klatka"

James S.A. Corey - "Wiara zwierząt"

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #mag #fantastyka

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo MAG dodrukowało książkę ze świata Pierwszego Prawa. "Mądrość tłumu" Joe Abercrombie ponownie w księgarniach od 21 października 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie zawiera 752 strony, w cenie detalicznej 79 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Chaos. Furia. Zniszczenie.



Niektórzy mówią, że chcąc zmienić świat, trzeba go najpierw spalić. Teza ta zostanie za chwilę poddana weryfikacji w tyglu rewolucji: Destruktorzy i Podpalacze przejęli stery władzy, dym zamieszek wyparł przemysłowy smog i wszyscy są zmuszeni podporządkować się mądrości tłumu.



Nie mając nic do stracenia, obywatel Brock zamierza stać się bohaterem na miarę nowej ery. Obywatelka Savine musi swój talent do interesów przekuć w zdolność przetrwania, zanim będzie mogła walczyć o odkupienie win. Orso przekona się, że kiedy świat staje na głowie, nikt nie upada równie nisko jak dawny monarcha. Na krwawej Północy stojąca na czele kruchego Protektoratu Rikke stopniowo traci przyjaciół, gdy tymczasem Czarny Calder gromadzi sojuszników i snuje plany zemsty.



Banki upadły, słoneczne sztandary Unii zostały zerwane z masztów, a w zalegających za kulisami mrokach wątki demonicznego planu Tkacza powoli zaczynają się ze sobą splatać…

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #mag #fantastyka #pierwszeprawo #joeabercrombie

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Drugi news / 20.10.2026

Wydawnictwo MAG uaktualnia zarys planu wydawniczego na I kwartał 2027 roku

STYCZEŃ

---------------------------

R.J. Barker - "Bogowie Dziwnolasu"

William Gibson - "Neuromancer" (dwa wydania, nowe i filmowe)

Yoon Ha Lee - "Fortel kruka" (Uczta Wyobraźni)

Christopher Ruocchio - "Imperium ciszy"

Brandon Sanderson - "Wyspy Ciemnożaru"

Martha Wells - "Telemetria zbiegów / Zapaść systemu"

LUTY - MARZEC

---------------------------

Leigh Bardugo - "Dead Beat"

Laird Barron - "Cykl imago / Okultacja" (seria grozy)

Octavia E. Butler - "Clay's Ark" (Artefakty)

James Dashner - "Kompleks bogów"

William Gibson - "Graf Zero" (dwa wydania, nowe i filmowe)

William Gibson - "Mona Lisa Turbo" (dwa wydania, nowe i filmowe)

Ken Liu - "Dobroć królów"

Walter Moers - "13½ życia kapitana Niebieskiego Misia"

Rebecca Roanhorse - "Lustrzane niebiosa"

Alastair Reynolds - "Płomień Elizjum"

Brandon Sanderson - "Elantris" (nowe wydanie)

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #mag #fantastyka

1317 + 1 = 1318

Tytuł: Uczta dla wron. Sieć spisków

Autor: George R.R. Martin

Tłumacz: Michał Jakuszewski

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Format: książka papierowa

ISBN: 9788375069907

Liczba stron: 528

Ocena: 9/10

Przez całą pierwszą część zastanawiałem się, dlaczego Martin nie napisał ciągu dalszego przygód moich ulubionych bohaterów (Tyriona i Jona). Wyjaśnienie znajduje się na końcu drugiej części - chciał przedstawić „całe” historie postaci, żeby nie urywać ich w połowie. Chociaż w przypadku Brienne i Cersei zdecydowanie tak zrobił.

Pieśń rozrosła się do tego stopnia, że ten tom, podzielony na dwie części, i następny, również podzielony na dwie części, rozgrywają się mniej więcej w tym samym momencie. No nie udałoby się upchnąć tego wszystkiego w jednym tomie, co jest zrozumiałe, i co niestety prowadzi do tego, że napisanie kolejnych jest pewnie mocno utrudnione. Chociaż w dobie AI, które mogłoby pomóc przy organizacji notatek i sprawdzaniu, czy autor przypadkiem nie pomylił jakichś faktów, Martin mógłby się pokusić o dokończenie historii.

Ponownie przyszło mi się zachwycać, jak autor sprawnie potrafi przedstawić różne charaktery i perspektywy. Szczególnie dobrze wyszło mu to w wątku Cersei, która stworzywszy swoją sieć spisku, sama się w nią zaplątała. Myślała, że jest „synem” swojego ojca, ale mocno się przeliczyła.

Uwielbiam Martina także za masę drobnych sugestii, szczegółów, które pozornie nie mają znaczenia, a okazują się bardzo ważne. Chociażby przepowiednia, którą otrzymała Cersei - kobieta była na tyle pewna swojej interpretacji, że nie brała żadnej innej pod uwagę. Na przykład, że młodszym bratem, który doprowadzi do jej śmierci, na pewno jest Tyrion, a równie dobrze może to być Jaimie, który urodził się parę minut po siostrze.

Mimo że nie przepadam za nią, to jej wątek był najciekawszy spośród innych obecnych w tej części.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #fantastyka #fantasy #sciencefiction

Hej! Zapraszamy! Mamy dużo skarbów :grinning:

#Starfest #rpg #dnd #fantastyka #konwent #lublin

Westworld

Tradycyjnie cały tekst wrzucam na Hejto, ale ~gdyby ktoś chciał skomentować na blogasku~ przeczytać na blogasku, to można tutaj: https://cyberpunkowyneuromantyk.blogspot.com/2026/10/westworld.html

A tu mój tag: #cyberpunkstories

Zapraszam do czytania!

---

Myślę, że ludzkość nie tyle boi się sztucznej inteligencji,  co skutków jej powstania, jak utrata pracy czy, w bardziej pesymistycznych dziełach kultury, życia. Jednak trudno obawiać się samej AI, skoro jako taka jest mało namacalna. Na przykład ChatGPT, z którym mogę „rozmawiać” za pośrednictwem smartfona, swoje „ciało” w postaci serwerów ma na innym kontynencie. To dość spore uproszczenie, jednakże nie widzimy ich na własne oczy.

Co innego w przypadku androidów.

I z tego właśnie korzysta film „Westworld” z 1973 roku, w Polsce być może lepiej znany jako „Świat Dzikiego Zachodu”. Początkowo nikt nie obawia się androidów, wręcz przeciwnie, stanowią jedną z największych atrakcji horrendalnie drogiego parku rozrywki. Spragnieni pełnej immersji klienci mogą wybrać jeden z trzech światów, wcielić się w dowolną postać, a potem cieszyć się wiarygodnie przedstawionymi realiami bez obaw o własne bezpieczeństwo.

W osiągnięciu pełnej immersji pomagają specjalnie zaprogramowane androidy, reagujące na zachowanie ludzi. Można z nimi grać w karty, wypić whiskey, pójść na piętro z kurtyzaną czy nawet zabić napastliwego jegomościa. W drugą stronę to nie działa, ponieważ broń została zabezpieczona i nie wystrzeli w stronę człowieka. Klienci mogą się wyżyć, nikogo nie krzywdząc.

Tylko że jak to bywa w tego typu historiach, do czasu.

Gdy pojawiają się informacje o poważniejszych usterkach, pracownicy postanawiają zignorować potencjalne niebezpieczeństwo. W końcu nic nigdy się nie wydarzyło, a po co psuć klientom dobrą zabawę? Jeszcze by poprosili o zwrot pieniędzy, nie mówiąc już o stratach firmy poniesionych w wyniku zamknięcia parku rozrywki na czas naprawy. Usterka zamienia się w poważną awarię, zabezpieczenia wyłączają się, a to skutkuje masakrą.

W przypadku „Westworld” nie mamy do czynienia ze sztuczną inteligencją, która chce zniszczyć ludzkość. Androidom wgrano określone zachowania, powstrzymywane przez zabezpieczenia. Gdy te zniknęły, androidy zachowywały się zgodnie z tym, jak zostały zaprogramowane. To ludzka chciwość, lekkomyślność, może też naiwność, doprowadziła do masakry, a także do desperackiej ucieczki głównego bohatera przed zawziętym rewolwerowcem. Ta ostatnia sekwencja przypomina mi „Terminatora”, chociaż trudno powiedzieć, czy Cameron zainspirował się „Westworldem”.

Trudno ten film jednoznacznie przypisać cyberpunkowi, jednakże pewne jego elementy zostają rozwinięte w przyszłych utworach. Oprócz androidów, warto zwrócić uwagę na sam pomysł parku rozrywki, który zmienia się w śmiertelną pułapkę. Według mnie to protoplasta wirtualnej rzeczywistości, w której ludzie zanurzają się w pełni za pomocą gogli VR i kombinezonów symulujących odczucia. A w tej często umierają wskutek usmażenia mózgu przez złowrogiego hackera czy podobnych.

#tworczoscwlasna #filmy #fantastyka #sciencefiction

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo MAG uaktualnia zarys planu wydawniczego na 2027 roku

Nowości - pewniaki

---------------------------

Joe Abercrombie - "Heretycy"

Victoria Aveyard - "Wojenna burza"

Victoria Aveyard - "Niszczyciel ostrzy"

Leigh Bardugo - "Dead Beat"

Robert Jackson Bennett - "A Trade of Blood"

Cassandra Clare - "The Last King of Faerie"

Cassandra Clare - "Better in Black"

James Dashner - "Kompleks bogów"

James Dashner - "Nieskończona głębia"

Deborah Harkness - "The Falcon and the Rose"

Jay Kristoff - "Bastards"

Ken Liu - "Dobroć królów"

Ken Liu - "Ściana burz"

Rebecca Roanhorse - "Lustrzane niebiosa"

Alastair Reynolds - "Płomień Elizjum"

Alastair Reynolds - "Inhibitor Phase"

Christopher Ruocchio - "Imperium ciszy"

Christopher Ruocchio - "Bezkresna ciemność"

Christopher Ruocchio - "Demon in White"

Brandon Sanderson - "The Fires of December"

Brandon Sanderson - "Wyspy Ciemnożaru"

Michael J. Sullivan - "Esrahaddon"

Michael J. Sullivan - "Zamek Blythin"

Jen Williams - "The Poison Song"

Nowości - opcjonalne

---------------------------

Victoria Aveyard - "Broken Throne"

R.J. Barker - "Mortedant's Peril"

R.J. Barker - "Mortedant's Enigma"

R.J. Barker - "Bogowie Dziwnolasu"

Ray Bradbury - "Październikowa kraina / Drzewo Halloween"

Sunyi Dean - "The Girl with a Thousand Faces"

Steven Erikson - "Nie na marne"

Chloe Gong - "Eyes of Kings"

Seanan McGuire - "Where the Drowned Girls Go / Lost in the Moment and Found"

Walter Moers - "13½ życia kapitana Niebieskiego Misia"

Walter Moers - "Miasto śniących książek"

Alastair Reynolds - "House of Suns"

A.S. Tamaki - "Księga opadłych liści"

Tui T. Sutherland - "The Poison Jungle"

Tui T. Sutherland - "The Dangerous Gift"

Tui T. Sutherland - "The Flames of Hope"

Martha Wells - "Telemetria zbiegów / Zapaść systemu"

Nowe wydania (minimum 14 z poniższych)

---------------------------

Leigh Bardugo - "Cień i kość"

Leigh Bardugo - "Oblężenie i nawałnica"

Leigh Bardugo - "Zniszczenie i odnowa"

Leigh Bardugo - "Szóstka wron"

Leigh Bardugo - "Królestwo kanciarzy"

Leigh Bardugo - "Król z bliznami"

Leigh Bardugo - "Rządy wilków"

Ray Bradbury - "Green Town"

William Gibson - "Neuromancer"

William Gibson - "Graf Zero"

William Gibson - "Mona Lisa Turbo"

David Mitchell - "Czasomierze"

David Mitchell - "Tysiąc jesieni Jacoba de Zoeta"

Philip Pullman - "Delikatny nóż"

Philip Pullman - "Bursztynowa luneta"

Philip Pullman - "La Belle Sauvage"

Philip Pullman - "Tajemna wspólnota"

Brandon Sanderson - "Elantris"

Dan Simmons - "Hyperion"

Dan Simmons - "Upadek Hyperiona"

Dan Simmons - "Endymion"

Dan Simmons - "Triumf Endymiona"

Brent Weeks - "Czarny pryzmat"

Brent Weeks - "Oślepiający nóż"

Seria grozy

---------------------------

Laird Barron - "Occultation and Other Stories / The Imago Sequence and Other Stories"

Christopher Buehlma - "The Lesser Dead"

Chuck Wendig - "Sad nad Czarną Rzeką"

Artefakty

---------------------------

Octavia E. Butler - "Clay's Ark"

Octavia E. Butler - "Patternmaster"

Sheri S. Tepper - "Sideshow"

Vernor Vinge - "Dzieci Nieba"

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #mag #fantastyka

Październik zapowiada się tak, jak lubimy najbardziej, czyli dużo eventów, dużo fantastyki i jeszcze więcej okazji, żeby spotkać się na żywo!

W tym miesiącu możecie nas złapać na: NiuCon / Games & Vintage Days (10 - 11 października, Wrocław), Starfest (16 - 18 października, Lublin), Poznań Game Arena (23 - 25 października... Poznań!).

Jeśli będziecie na którymś z tych wydarzeń, to wpadajcie się przywitać! Pogadamy, pokażemy skarby, pooglądamy razem kostki! :grinning:

Do zobaczenia!

#RGFK #NiuCon #Starfest #PoznańGameArena #rpg #dnd #fantastyka #konwent #wrocław #poznań #lublin

16-18 października w #bielskobiala odbędzie się BBOOK Festiwal #ksiazki.

Niestety, mnie tam nie będzie, ale za to będzie mój kolega - Maciej Para.

Jest autorem dwóch książek #fantasy o krasnoludach.

Pierwsza to zbiór opowiadań „Cena honoru”, którą zrecenzowałem tutaj: https://www.hejto.pl/wpis/40-1-41-tytul-cena-honoru-autor-maciej-para-kategoria-fantasy-science-fiction-wy

A druga to powieść „Ścieżki zwątpienia”. Także napisałem o niej opinię: https://www.hejto.pl/wpis/795-1-796-tytul-sciezki-zwatpienia-autor-maciej-para-kategoria-fantasy-science-f

Książki zostały bardzo porządnie wydane. Serio, jak porównałem książkę Macieja, która jest selfpubem, z najnowszą powieścią Sapkowskiego, to SuperNOWA mogłaby się bardziej postarać. xD

#fantastyka

1278 + 1 = 1279

Tytuł: Uczta dla wron. Cienie śmierci

Autor: George R.R. Martin

Tłumacz: Michał Jakuszewski

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Format: książka papierowa

ISBN: 9788375069884

Liczba stron: 512

Ocena: 9/10

Zauważyłem, że początkowy entuzjazm, towarzyszący mi przy pierwszych dwóch książkach, powoli opada.

Autor mnoży wątki, zamiast kontynuować te już zaczęte. Z jednej strony to dobrze, ponieważ możemy dogłębniej poznać wydarzenia, które niewątpliwie będą miały ogromny wpływ na sytuację w Królestwie - czy to wybranie nowego króla żelaznych ludzi czy próbę wywołania buntu na południu.

Jednak cierpią na tym wspomniane już zaczęte wątki i wielu bohaterów ma dla siebie mało miejsca. Chociaż patrząc na to, że jedna postać, której perspektywę często mogliśmy przeczytać w poprzedniej części, obecnie zeszła na margines powieści, można stwierdzić, że Martin traktuje niektórych bohaterów dość epizodycznie. Mają odegrać przewidzianą rolę i tyle, dziękujemy, a światło reflektorów kierujemy na innego aktora.

Niby trochę marudzę, ale nie zmienia to faktu, że siedziałem do drugiej w nocy, żeby skończyć ten tom i ani przez chwilę się nie nudziłem.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #fantastyka #fantasy

1277 + 1 = 1278

Tytuł: Ostatni strzał

Autor: Różni autorzy

Tłumacz: Szymon Dubyk

Kategoria: Antologia opowiadań

Wydawnictwo: PulpBooks

Format: ebook

ISBN: 9788368848175

Liczba stron: 622

Ocena: 7/10

Antologię otrzymałem za darmo od wydawnictwa, jednakże nie miało to wpływu na moją opinię.

Ostatni raz z czeską literaturą miałem do czynienia w nastoletnich latach, kiedy wujek pożyczył mi kilka powieści Miroslava Žambocha, o Koniaszu i Mrocznym Zbawicielu. Szczególnie ten drugi zrobił wtedy na mnie duże wrażenie, na tyle duże, że zainspirował mnie do napisania własnej historii z podobnym charakterem. Z czasem jednak wyrosłem z uwielbienia do „edgelordów”, nieco kontrowersyjnych, pozujących na bardzo groźnych, czasem mrocznych i jednocześnie „cool”. Szkoda, że nie spotkało to niektórych autorów i autorek tekstów z tego zbioru.

W przypadku antologii tak różnorodnej gatunkowo jak „Ostatni strzał” trudno oczekiwać, że spodobają się wszystkie opowiadania. Moim zdaniem jest to niemożliwe, jednak nie spodziewałem się, że zostanę zniechęcony już pierwszym opowiadaniem, Kristýny Sněgoňovej. Sam pomysł był ciekawy, jednakże wykonanie, w tym styl autorki, ani trochę nie przypadło mi do gustu. I to jest mój największy zarzut wobec antologii – często naprawdę świetne pomysły na fabułę zostały przedstawione w mało atrakcyjny sposób.

Chociażby opowiadanie Wojciecha Chmielarza „Ostatnia akcja”. Bardzo ciekawe, dość pobieżnie poruszające dość poważny problem gorszego traktowania mężczyzn podczas rozwodów, szczególnie w przypadku małżeństw z dziećmi. Główny bohater na zlecenie klientów pomaga im, uwodząc ich żony, tym samym dostarczając karty przetargowej w postaci dowodów na zdradę i jak sam zauważa, nagle można się rozstać w cywilizowany sposób. Czy to jest moralne – oczywiście, że nie. Szkoda tylko, że przy tym główny bohater ani trochę nie wzbudził we mnie sympatii. No nie da się gościa lubić, a niestety narracja jest pierwszoosobowa.

Nie chcę jednak zbyt dużo narzekać. Gdy przymknąłem oko na nie do końca pasujący mi styl pisania (z którego, jak wspomniałem, wyrosłem w czasach nastoletnich), zacząłem się dobrze bawić. Autorom i autorkom nie można odmówić umiejętności dobrego opowiadania historii, a to one są moim zdaniem najważniejsze.

Za to znalazło się parę perełek, o których chcę napisać.

Przede wszystkim o „Bój to jest nasz ostatni” Leoša Kyša. To czwarte opowiadanie z kolei i pierwsze, które naprawdę mi się spodobało. Od początku autor zasypuje czytelnika masą zabawnych scen, w których pierwsze skrzypce grają rezolutni staruszkowie, dawni czescy esbecy. To też zabawne, że niby inny kraj, a równie dobrze akcję można by przenieść do Polski i niewiele by się zmieniło. Ot, współdzielony komunistyczny ustrój zrobił swoje.

Przy okazji zastanawiam się, czy autor konsultował się z Kristýną Sněgoňovą przy pisaniu opowiadań do tej antologii. W notkach biograficznych można wyczytać o podjętej przez nich współpracy, a zauważyłem, że w obu tekstach pojawia się motyw niedosłyszącej starszej osoby, z którą wiążą się całkiem zabawne dialogi.

Jeśli chodzi o najlepsze opowiadanie w zbiorze, to są dwa, które za takie uważam, ale nie mogę się zdecydować, które podoba mi się bardziej.

Pierwszym kandydatem jest „Międzygalaktyczne nieporozumienie” Jana Kotouča. Autor ujął mnie nie tylko umiejscowieniem akcji na szpitalnym statku kosmicznym, ale także tym, że bohaterami są medycy. Dorzucił do tego próbę Pierwszego Kontaktu pomiędzy głównym bohaterem a przedstawicielem obcej rasy, dość mocno kojarzącej mi się z Kroganami z serii „Mass Effect”. Trudno wyobrazić sobie lepsze połączenie.

Jednak Grzegorz Brudnik udowadnia, że lepsze połączenie może istnieć. W „Oczach Temidy” opowiada historię z perspektywy… niewidomego mężczyzny. W dodatku zwerbowanego przez policję do pomocy przy rozwiązaniu sprawy morderstwa. Co mi się spodobało, to próba sprawdzenia, na co detektyw mógłby zwrócić uwagę, gdyby pozbawiono go wzroku. Często to są zupełnie prozaiczne szczegóły jak… liczba schodów. Liczenie ich to przecież rzecz normalna dla niewidomych, kiedy mapują nową drogę i wykorzystanie tego w kryminalnej historii mnie oczarowało. Mimo że kończy się iście holmesowsko (bohater wychodzi i wraca z rozwiązaniem sprawy), to Brudnikowi bardzo udało się to opowiadanie.

Podsumowując, antologia spełniła swój cel. Oprócz dostarczenia ciekawych opowieści, przedstawiła także czeskim odbiorcom próbki twórczości niekoniecznie znanych tam polskich autorów i vice versa, nam pozwala zapoznać się z twórczością Czechów. W ten sposób przypomniałem sobie chociażby o serii „Underground” napisanej przez Leoša Kyša pod pseudonimem, którą miałem kupić do mojej cyberpunkowej kolekcji i którą nabyłem jeszcze przed opublikowaniem tego tekstu. Chętnie też bym przeczytał cykl Sektor Hirano autorstwa Jana Kotouča, gdyby tylko został przetłumaczony na język polski.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki między innymi #fantastyka #sciencefiction #fantasy

Nabór do Rocznika Fantastycznego 2027

Pozwolę sobie wykorzystać tag #naopowiesci, bo to do nich skierowany jest nabór na #tworczoscwlasna.

W imieniu Bartka Biedrzyckiego (który nic o tym nie wie xD) zapraszam do składania propozycji tekstów do „Rocznika Fantastycznego 2026”. To corocznie ukazująca się antologia/zbiór tekstów fantastycznych, zarówno prozaicznych, komiksowych czy publicystycznych.

W poprzednich latach na jego łamach publikowali chociażby Paweł Majka (tegoroczny zwycięzca nagrody im. Janusza A. Zajdla za powieść), Agnieszka Hałas, Romuald Pawlak czy Krzysztof Rewiuk.

Zasady, terminy i inne można przeczytać tutaj - > https://www.fahrenheit.net.pl/aktualnosci/rozpoczyna-sie-nabor-do-rocznika-fantastycznego-2027/

#ksiazki #fantastyka #fantasy #sciencefiction

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Trylogia MAGicznych newsów - drugi

Wydawnictwo MAG zapowiada nietypową powieść grozy. "Zjadacze książek" Sunyi Dean rozpoczną ucztę 30 października 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie obejmuje 416 stron, w cenie detalicznej 59 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Gdzieś na wrzosowiskach Anglii i Szkocji żyje sześć starych rodów Zjadaczy Książek. Dla nich powieści szpiegowskie są pikantną przekąską, romanse – słodką rozkoszą dla podniebienia, a zjedzenie mapy pozwala zapamiętać przedstawione na niej miejsca. Niegrzeczne dzieci za karę muszą zaś jeść pozbawione smaku, pachnące stęchlizną kartki słowników.

Devon należy do Rodziny – starego, żyjącego w odosobnieniu klanu. Jej bracia dorastali, karmiąc się opowieściami o męstwie i przygodach, podczas gdy Devon – podobnie jak inne kobiety – pochłaniała baśnie i opowieści ku przestrodze.

Jednak w prawdziwym życiu nie wszystkie historie mają szczęśliwe zakończenie. Devon przekonuje się o tym, gdy jej syn przychodzi na świat z dziwną i mroczną przypadłością – nienasyconym głodem ludzkich umysłów.

Zjadacze książek to opowieść o ucieczce, matczynym oddaniu i miłości. Książka, która zachwyci czytelników poszukujących czegoś urzekającego, ekscytującego, osobliwego i na wskroś świeżego.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #mag #fantastyka #sunyidean