George_StarkGruba ryba
3piorunówNie tylko staram się, po stoicku, nie przejmować tym, co do mnie dociera, ale staram się też, żeby to w ogóle do mnie nie docierało, bo po co mam się denerwować czymś, na co i tak nie mam żadnego wpływu? Tyle tylko, że tak się nie da. Nie da się tak całkowicie odciąć od świata, tak jak i nie da się też całkowicie zignorować tego, co wbrew mojej woli i tak do mnie dociera. Poziom chamstwa, głupoty, absurdu i megalomanii jest tak olbrzymi, że trudno od tego nie zwariować, a żeby nie zwariować, to znam tylko dwa rozwiązania – alkohol i satyra. Za alkoholem nie przepadam, satyrę natomiast lubię. Tak samo jak i lubię satyrów, tych bożków lubieżników, choć to akurat temat na zupełnie inny wytwór:
*
Ponownie uczyńmy Poezję wspaniałą!
Polska Poezja, kurzem pokryta
już wyciągnęła niemal kopyta,
bo uchodziło z Poezji życie.
Wtedy pojawił się On – Wybawiciel.
Namieszał wówczas! – jak marzec w garncu!
Zyskał tym sobie kilku wyznawców
i poprowadził ich, jak potrafił –
wbrew gramatyce i ortografii.
A Ewangeliści, Poezji skrybowie
w czterech usiedli (choć w jednej osobie)
i zapisywali, strona po stronie,
aż wyszedł im z tego Poezji tomek.
Ewangelizacja się nie powiodła –
prezydent Norwegii nie dał mu Nobla
i Jerzy w świecie nie-był zasłynął.
Nikt nie dał mu nawet tronu z bursztynu
i tylko jego Apostołowie,
tak bezrozumni, jak stado owiec
beczeli: „Jerzy, ufamy tobie!”
*

@George_Stark Geppoetto, ufam Tobie
