Wiadomość od kumpla ze stolicy:
„Siedzę na ochronie, spokojna służba, aż tu nagle jeb — zasilanie padło. Awaryjne wstaje, monitory odżywają, patrzę, co tam na kamerach, a w jednym z open space’ów chłop najwyraźniej odprawia egzorcyzmy nad UPS-em. Najpierw się nad nim pochyla, jakby słuchał, co ten ma mu do powiedzenia. Potem zaczyna wyrywać kable. Myślę: dobra, informatyk, zna się. Ale nie — bierze dymiące gówno pod pachę i zapierdala przez klatkę schodową. No k⁎⁎wa, saper. Tylko zamiast kombinezonu ma koszulę i nadzieję.
Przełączam kamery, śledzę akcję. Chłop wypada za budynek, stawia UPS-a na środku parkingu i gapi się na niego jak szpak w p⁎⁎dę. UPS dymi, chłop patrzy. UPS piszczy, chłop dalej patrzy. Myślę: może go wypuścił i czeka, aż odleci.
Jeszcze gaśnicę sobie ogarnął. Czyli jakiś plan jest. Wprawdzie zaczyna się od „przytul płonący akumulator”, ale nie wymagajmy od razu wszystkiego.
W końcu dzwoni do kogoś. Dźwięku na monitoringu nie mam, ale po minie widzę, że właśnie mu wyjaśnili, czym się różni ewakuacja od sztafety z pożarem.
W raporcie wpisałem: „Pracownik samodzielnie wyprowadził zagrożenie na spacer. Zagrożenie pozostaje na parkingu. Pracownik najwyraźniej oczekuje, aż się wysra”.
#pracbaza #heheszki