bojowonastawionaowcaMistrz
14piorunów1440 + 1 = 1441
Prywatny licznik: 44+1=45
Tytuł: Góry śpiewają
Autor: Nguyễn Phan Quế Mai
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Albatros
Format: książka papierowa
ISBN: 9788383610870
Liczba stron: 464
Ocena: 8/10
Literatury wietnamskiej w Polsce za wiele nie mamy - a szkoda! Z moich skojarzeń jest tylko Sympatyk i Wspaniali jesteśmy tylko przez chwilę - ale to mimo wszystko dosyć mocno zamerykanizowane spojrzenia. Tymczasem Mai daje chyba po raz pierwszy możliwość spojrzenia na wojnę w Wietnamie od strony wietnamskiej. I to najlepsze co można nam dać literatura i czego ja osobiście w książkach szukam - nowe spojrzenie na świat.
Góry śpiewają to rodzinna saga dziejąca się w ważnych dla historii Wietnamu momentach. Dieu Lan, która dzięki swojej pracowitości, ale również okazywanemu dobremu sercu, buduje rodzinny majątek, z dnia na dzień zostaje jego pozbawiona w wyniku reformy rolnej wprowadzonej przez nowy komunistyczny rząd. Wraz z majątkiem traci również najstarszego syna, a ona sama musi z piątką dzieci uciekać przed wymiarem niesprawiedliwości. Kilkadziesiąt lat później krajem wstrząsają kolejne fale wojny z USA i tym razem wnuczka próbuje sobie poradzić w takich warunkach, podczas gdy rodzice udają się na południe by walczyć z Amerykanami i ich sojusznikami.
Wydarzenia te są pretekstem do tego, by babcia zaczęła zaznajamiać wnuczkę z trudną przeszłością, z poświęceniami, które musiała w swoim czasie przedsięwziąć (m.in. tymczasowe podrzucanie swoich dzieci losowym ludziom, by umożliwić sobie przeżycie), a także z losem tychże dzieci gdy już dorosły i każde z nich poszło w swoją stronę. Zmieniająca się rzeczywistość i zjednoczenie kraju umożliwi jednak niespodziewane zjednoczenie się rodziny.
No i cóż mogę powiedzieć - przez moje azjatyckie ciągoty mogę być nieobiektywny, ale to jest znakomita książka, szybciutko wchodząca i dla mnie przynajmniej na długo zostająca w pamięci. Nie mogę się doczekać drugiej książki autorki :grinning:

@bojowonastawionaowca - choćby góry śpiewały a skały srały...






















