#teatr

Był pierwszym czarnoskórym tragikiem szekspirowskim i światowej sławy aktorem dramatycznym.
O jego talencie entuzjastycznie pisali Walter Scott, Hans Christian Andersen, Charles Dickens i Lew Tołstoj. W 1867 roku przyjechał do Łodzi, by zagrać swoją popisową rolę – Otella. Niestety zamierzony występ udaremniła śmierć aktora, dla którego Miasto Łódź okazało się ostatnim przystankiem na drodze życia i artystycznej kariery.

Ira Aldridge, bo o nim mowa, urodził się 24 lipca 1807 roku w Nowym Jorku w rodzinie pastora Daniela Aldridge’a. Życzeniem ojca było, aby młody Ira został duchownym. Jednak to aktorstwo okazało się jego prawdziwą pasją.
Ira Aldridge początkowo występował na deskach African Grove Theater na Manhattanie.
11 maja 1825 roku zadebiutował w londyńskim teatrze Royalty rolą Otella. Sławę przyniosła mu tytułowa rola w sztuce „Oronooko, czyli królewski niewolnik” Thomasa Southerne’a. Później aktor grywał główne role m.in. w „Ryszardzie III” oraz „Kupcu weneckim”. W 1828 został pierwszym w dziejach czarnoskórym dyrektorem teatru w Wielkiej Brytanii – Coventry Theater.

W latach 1852–1867 Ira Aldgridge odbywał tourne na kontynencie europejskim. Grywał na deskach teatrów dzisiejszej Belgii, Niemiec, Francji, Danii, Szwecji, Szwajcarii, Czech, Rosji oraz Polski. W 1852 roku przyjechał do Szczecina, Poznania i Wrocławia. W 1862 roku dwukrotnie pojawił się w Warszawie. Odwiedził także Radom.

Pięć lat później aktor, którego sceniczna gwiazda świeciła pełnym blaskiem, zawitał do Łodzi. Na jego występ miejscowa publiczność oczekiwała z wielkim zainteresowaniem. Ira Aldridge przygotowywał się wraz z lokalnym zespołem do wystawienia „Otella” w nieistniejącym już dziś teatrze „Paradyż” przy ulicy Piotrkowskiej. Do wystawienia sztuki jednak nie doszło na skutek nagłej śmierci aktora w dniu 7 sierpnia 1867 roku. Przypuszczalnie powodem zgonu było zapalenie płuc.

W pogrzebie Iry Aldridge’a wzięły udział tysiące łodzian. Konduktowi pogrzebowemu przewodził prezydent miasta Edmund Pohlens. Ciało złożono do grobu na ewangelickiej części Starego Cmentarza w Łodzi przy ulicy Ogrodowej. Niemal ćwierć wieku później, jego córka primadonna Suranah Aldridge ufundowała ojcu nagrobek z honorarium za koncert, który dała w łódzkim teatrze „Thalia” 11 maja 1890 r.

O pobycie tego wybitnego aktora w naszym mieście przypomina również tablica wmurowana na ścianie kamienicy przy ulicy Piotrkowskiej 175, w pobliżu miejsca, w którym w XIX wieku mieścił się zajazd i teatr „Paradyż”. Została ona odsłonięta w listopadzie 2014 r.

Poniżej prezentujemy zdjęcie Iry Aldridge’a w stroju Otella, pochodzące ze Zbioru ikonograficznego APŁ.

źródło: Archiwum Państwowe w Łodzi

#lodz #aktorzy #teatr #sztuka #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne

#filmy #teatr #metoo #kevinspacey

#animacja #sztuka #filmy #teatr #oretywizyjnetaborety

Założyłem nowy tag do obserwowania - #oretywizyjnetaborety , jeśli ktoś lubi zjawiskowe filmy krótkometrażowe, dziwne animacje i te znane i te mniej znane, to zachęcam do odwiedzania :smiley: Nie wiem, czy mam duży zapas pamięci w głowie 😉 by sobie przypominać większość tego co widziałem w życiu, ale jestem pewny, że będę tu zamieszczać, to co lubię :smiley:
W pierwszym poście z tym tagiem zamieściłem wpis opisujący artystę, więc zarzucam drugi film z jego repertuaru.
Poza tym, pierwszy raz się spotykam z tą wersją - znaczy - z dodanym instrumentarium, które mógłbym zaliczyć do innego mojego tagu #oretymuzycznetaborety (autoreklama :stuck_out_tongue_winking_eye: ). Świetnie dla mnie to brzmi!

Jan Svankmajer - Food (music by I'M ANITa)

https://www.youtube.com/watch?v=6Sq-IbFTE1Y

#animacja #sztuka #filmy #teatr #oretywizyjnetaborety

Nazywany "alchemikiem surrealizmu", Jan Svankmajer, to nie tylko twórca animacji i reżyser, ale również pisarz i rzeźbiarz.
Ukończył Instytut Sztuki Użytkowej i wydział dramatyczny na praskiej ASP. Fascynacja filmem zaczęła się, kiedy rozpoczął realizację krótkich, surrealistycznych lalkowych animacji (już w latach 60.). Zdobyły one uznanie na całym świecie. Pierwsza pełnometrażowa produkcja Svankmajera to "Coś z Alicji" z 1988 roku, która zapoczątkowała kolejne, wśród których znajdują się takie filmy jak "Lekcja Fausta", "Spiskowcy rozkoszy", czy "Mały Otik".

Charakterystyczne w jego dziełach jest łączenie animacji lalkowej z techniką fabularną.

Twórczość Czecha inspiruje wielu artystów potwierdzając jego oryginalność i wyjątkowość. (źródło: Filmweb)

Jan Svankmajer - Dimensions of Dialogue

https://www.youtube.com/watch?v=L-gGpWpra-g

Edward Stachura: Życie to nie teatr

https://www.youtube.com/watch?v=8AW8aHimMnk

#zycie #teatr #muzyka #stachura #smierc

Temat świętości papieża okazał się mniej nośny niż PiS oczekiwał, ale jeszcze próbują.

Tym razem afera w Toruniu. W toruńskim teatrze odbyć się ma spektakl "Śmierć Jana Pawła II", który ma pokazywać ostatnie chwile życia Karola Wojtyły.

Wywołało to oburzenie radnych pisu. Oburzenie nie wynika z tego, że spektakl im się nie podoba, bo nie oglądali, nie podoba im się, bo nadzór nad teatrem ma marszałek województwa, który jest z PO.

Także do tematów marszu możecie dopisać walkę o wolność kultury.

https://kultura.onet.pl/teatr/smierc-jana-pawla-ii-radny-pis-zada-usuniecia-spektaklu-zamach-na-wolnosc/6y90hrq

#polityka #teatr #torun

A to ciekawe. Utwór z musicalu 1989, który jest połączeniem musicalu, rapu i historii Polski. Muzyka to robota Webbera czyli połowy duetu Łona i Webber:

1989 to tytuł spektaklu muzycznego zwanego musicalem. Musical to taki spektakl, w którym aktorzy śpiewają. W spektaklu 1989 aktorzy śpiewają swoje role rapem. Rap to gatunek muzyczny. To rytmiczne wypowiadanie tekstu 1989 opowiada historię 3 par. Te pary to: Lech i Danuta Wałęsa, Jacek i Gajka Kuroń oraz Władysław i Krystyna Frasyniuk. 1989 opowiada o ich życiu w czasie wielkich zmian w Polsce. W 1989 roku w Polsce zmienił się ustrój na demokratyczny. Ustrój demokratyczny to udział ludzi w sprawowaniu władzy.

#muzyka #rap #historia #teatr

https://youtu.be/16gg47PpvuU

Jeśli ktoś chociaż trochę lubi Queen, to cholernie polecam najnowszy spektakl „We Will Rock You” w teatrze muzycznym ROMA w Warszawie. Nie jestem fanem musicali, ale to co odjebali wbiło mnie w fotel, ze aż dwa razy już byłem xd

#warszawa #queen #bohemianrhapsody #teatr

Spektakl Sprawiedliwy #konkursnanajbardziejgownianymemznosaczem #sztukadlasprawiedliwych #teatr #teatrdlasprawiedliwych

https://www.youtube.com/watch?v=EdmZYu9Lths

#teatr #heheszki

#wiadomoscipolska #kultura #teatr #wspomnienia

1978 rok, przechodzisz koło teatru "Osterwy" w Lublinie i masz ochotę na kawę, której aromat wydostaje się przez szczeliny okna z kawiarenki przy teatrze.

Nie jest to miejsce, w którym zmieszczą się tłumy. Dwa, albo trzy stoliki - nie pamiętam i coś w rodzaju półki - lady.

Kawa palona na miejscu i mielona w ręcznym młynku na korbkę.

Udało się, wszedłeś.

Po chwili podchodzi do mini stolika człowiek z pytaniem, czy może przysiąść się na chwilę.

Fajna pogawędka, ale czas leci. Kompan od kawy wychodzi.

Mija miesiąc, albo półtora. Jesteś na spektaklu i widzisz, że ten miły pan od wspólnej kawy jest na scenie. Jego donośny głęboki głos wibruje w przestrzeni teatru.

Mija rok, ty znów na kawie i "znajomy" pan od kawy ponownie szuka miejsca. Zapraszasz i znów miła pogawędka.

Zaczynasz pojawiać się częściej na jego spektaklach.

Okazuje się, że jest to świetny kompan do rozmowy i najnormalniejszy w świecie człowiek.

Nie jest celebrytą, ani nie gwiazdorzy, chociaż jest wspaniałym aktorem na deskach teatru.

Mijają lata, relacje stają się bliższe.

Wyjeżdżasz i z ogromną przyjemnością wspominasz pogaduchy przy kawie i innych napojach. Czas umyka i uderza cię w oczy po latach smutna wiadomość, nie żyje aktor Piotr Wysocki.

Pamiętam Piotrze tamte nasze rozmowy. Ty żyjesz, w pamięci tych, którzy Cię znali.

Na zdjęciu jako Jan Kochanowski z okazji Dni Lublina.

KUPA

Teatr Muzyczny Capitol · Gracjan Roztocki · Tomasz Leszczyński · Justyna Antoniak

#srajzhejto #gownowpis #poezja #poezjaspiewana #teatr #muzyka #heheszki #humorobrazkowy #memy #kultura #sztuka #sztukasprawiedliwa #benc

https://www.youtube.com/watch?v=Y3qtrfh_-Lc

Gx

#teatr #czechy #praga I pomyśleć że człowiek nie był w teatrze prawie 5 lat:slightly_frowning_face: jak zwierzę. W Czechach jeśli chce się liznąć trochę kultury to tylko Praga może troszkę Brno i tyle. https://youtu.be/yfUwyBsWtzE

Tęsknię za kabaretami których nie wstyd oglądać... Hrabi to za mało.

#kabaret #rozrywka #teatr #lata90 #heheszki

Był ktoś w teatrze Kochanowskiego na "akompaniatorze"? Bo na poprzedniej sztuce tych samych aktorów żarty były mocno przaśne i na trzeźwo ciężko się oglądało.

Z innych rzeczy które widziałem, to z takich bardziej rozrywkowych to mogę polecić "instytut" i "pół na pół"

#opole #teatr

Jest tu ktoś po szkole teatralnej, po kierunku aktorstwo/reżyseria ? Albo po prostu, posiada dużą wiedzę o teatrze/kinie (chodzi mi o drugą połowe XX wieku, Polska).

Miałbym w sumie jedno pytanie xd

#film #kino #teatr #studbaza #pytanie #kiciochpyta #pytaniedoeksperta

#krakow #fanatyk #teatr #wykop #wedkarstwo #kuktura

#teatr #aktorstwo #spoleczenstwo #klub

Jak myślita, jak ciężko byłoby założyć jakąś grupkę teatralną non-protif albo coś w ten deseń np. podciagajac to pod jakąś oazę czy inną społeczność :thinking_face: W moim mieście jest jedna ale tylko dla studenciaków :pleading_face:

Czy mając 27 lat jest w ogóle sens zdawać do szkoły teatralnej? Ponoć limit wieku już jest zniesiony, a zamierzam dokonać w życiu ważnej zmiany i to może ostatni taki moment.

Ma ktoś jakieś doświadczenia, lub wiedzę? Temat dla mnie ważny, więc fajne jakby osoby "którym się wydaje, że jest tak, a nie inaczej" wstrzymały się od dyskusji

#pytanie #pracbaza #studia #teatr

Kto się wybiera ( ͡° ͜ʖ ͡°) ? #heheszki #fanatyk #teatr #sztuka