Nauka Domyślna

@boogie szczerze zapytam: to AI?

@Jakub_Hermann oczywiście, że tak :slightly_smiling_face: Ale miło, że zapytałeś :smiley:

Komentarz usunięty przez moderatora

@ataxbras

Cześć, bardzo dziękuję za odpowiedź.

Powiem to tak po swojemu, wiem, że to zapewne nie ma sensu.

Mój "pomysł" jest taki, że fala grawitacyjna "walnie" w "elektron" czy falę elektronu z taką siłą, że zmusi jego "falę" do kolapsu.
"Obserwacja" która załamie tą falę to może np. być interferencja z falą grawitacyjną elektronu? Sam nie wiem do końca. No w każdym razie będzie takie (jeszcze bardziej jak dziecko powiem) "uderzenie" falą grawitacyjną w elektron. Bo skoro fala grawitacyjna ma energię... to może można nią, tą energią w fali "uderzyć" jakoś w ten elektron (celowo teraz pisze o elektronie jako o punkcie, a nie fali, bo mam braki w wiedzy i nie umiem tego inaczej opisać).

Po prostu zamiast elektromagnetyzmu używamy "fali grawitacyjnej" do wykrycia cząstki. Ma to jakiś sens?

I z drugiej strony dlaczego nie miałoby mieć? tzn. te mikro-fale grawitacyjne, jeżeli były na początku wszechświata, to też mogły, biorąc pod uwagę jego gęstość, robić takie "uderzenia"? kolapsy? ew. fale grawitacyjne z primordial black holes hawkinga? ale ta kwestia to już takie moje chłopskorozumowanie^2.

Generalnie można przyjąć, że "chciałem wykazać", że ta grawitacja właśnie jest kwantowa i ten "grawiton napakowany b. wysoką energią" wchodzi w interakcję z elektronem.

Wiem, że to tak głupiutko wygląda jak laik o tym pisze :smiley: tak czy siak dziękuję za odpowiedź.

@ataxbras Jeżeli sobie wyobrazimy taką bardzo dużą falę grawitacyjną, dajmy na to jak te morskie to czy przez moment nie będzie tak, że dla wagi "przed szczytem fali" jabłko leżące na tej wadze i jednocześnie będące wyżej, tj. "na szczycie fali", przez chwilę będzie lżejsze, a potem cięższe? może waga to zły obraz, można użyć np. odległości albo siły grawitacji między dwoma obiektami w różnym miejscu fali

To czy to nie jest oddziaływanie swego rodzaju? Zmiana wartości a'la w double slit experiment, gdzie jest elektromagnetyzm?

@Jakub_Hermann Widzisz, problem z falami grawitacyjnymi jest taki, że one nie przekazują wprost energii do materii (mogą nie wprost, ale o tym za chwilę). Z tego powodu, jeśli bierzemy pod uwagę elektron w próżni, nie dojdzie do przekazania energii - zmieni się jedynie charakterystyka ośrodka, w którym ten elektron podróżuje. Twoja analogia do fali na morzu jest chybiona, bo masz tam dwa źródła siły (w tym jedno pozorne - grawitacja).

Fale grawitacyjne mogą kształtować interakcje w materii, zmniejszając odległości pomiędzy cząsteczkami. To jest fakt. Ale nie przekazują jej wprost.

W jakoś tam izolowanym układzie nie powinno być żadnego efektu, elektron dalej będzie się poruszał w przestrzeni, jedynie przestrzeń będzie się ściskać i rozszerzać.

Niemniej, rzeczywisty wpływ na elektron jest w tej chwili trudny do opisania. Nie mamy jeszcze odpowiedniego narzędzia opisu dla grawitacji w skali kwantowej. Osobiście, nie sądzę by doszło do kolapsu funkcji falowej w takim przypadku - moje przekonanie wynika z bardzo wielu powodów, na które braknie tu miejsca. Zaznaczyłem je jednak w poprzednim poście - wspomnienie o nieistnieniu elektronu podczas podróży nie jest przypadkowe.

Jednak wracając do obecnego stanu wiedzy - spójrz na ten model: https://en.wikipedia.org/wiki/Diósi–Penrose_model. Został on sfalsyfikowany, to znaczy wykluczono skale cząstek elementarnych, a co za tym idzie możliwość wpływu grawitacji na dekoherencję w skali kwantowej. W każdym razie w ramach tego modelu.
Ale raz jeszcze - nie mamy jeszcze rzetelnego opisu dla grawitacji w tych skalach.

W każdym razie, pytania podobne do Twojego są rozważane, bez efektu jak dotąd.

@ataxbras Bardzo dziękuję!! A jedno pytanie: co się dzieje z energią fali grawitacyjnej? Gdzie jest ona "przekazywana"?

@Jakub_Hermann Energia jest rozpraszana poprzez opór materii. Są dwa tryby tego rozpraszania, czy też absorbcji przez materię. Pierwszy to przez zderzenia: https://arxiv.org/abs/2405.07743. Drugi przez tłumienie Landaua: https://en.wikipedia.org/wiki/Landau_damping. W gęstych ośrodkach ta energia może być zaabsorbowana całkowicie (czyniąc fale grawitacyjne swego rodzaju radarem).
I w skali makro prowadzi do dekoherencji, właśnie na skutek tych trybów. Ale w skali molekularnej to nie działa (jest zaniedbywalnie małe).

The interaction of gravitational waves with matterIt is well-known that gravitational waves undergo no absorption or dissipation when traversing through a perfect fluid. However, in the presence of a viscous fluid, GWs transfer energy to the fluid medium. In this paper, we present a review of our recent series of results regarding the interaction between gravitational waves and surrounding matter. Additionally, we examine the impact of a viscous fluid shell on gravitational wave propagation, focusing particularly on GW damping and GW heating. Furthermore, we explore the significance of these effects in various astrophysical scenarios such as core-collapse Supernovae and primordial gravitational waves.arXiv.org

@ataxbras Ciekawe, przeczytałem ten artykuł, raczej tylko częściowo zrozumiałem tekst. Czyli np. fale grawitacyjne mogą podgrzać tą strukturę, wprawić ją w "tarcie" jeżeli dobrze to rozumiem, więc to nie jest takie bezpośrednie przekazywanie energii a'la "światło", tylko energia fali graw. jest przekształcana w energię kinetyczną, ale tak naprawdę ta energia kinetyczna wynika z samych cząstek które zaczynają się trzeć, a nie z przekazania energii bezpośredno przez falę (bezpośrednio, tj. np. światło z żarówki).

Bardzo jest to hmm... nieintuicyjne. Taka mikrofala, tylko że zamiast bezpośrednio przekazywać energię, to porusza samą czasoprzestrzenią.

Bardzo ciekawe, dziękuję za wszystkie odpowiedzi, idę szukać dalej teorii kwantowej grawitacji! :grinning:

@ataxbras A ps, teraz to już nie będę o tym myślał, bo mi głowa pęknie, ale jak to jest, że fala grawitacyjna jest nośnikiem energii, ale jednocześnie jej nie przekazuje... głowa by pękła, a są inne obowiązki!!

@Jakub_Hermann To jest oddziaływanie pływowe - tak to się chyba nazywa po polsku (tidal). I jest łatwo obserwowalne w naturze - Księżyc, przypływy. Nie ma bezpośredniego przepływu energii (to wymagałoby medium). A jednak Księżyc został z Ziemią sprzężony i zwalnia ziemską rotację. Efekt jest mały, ale widoczny.

Stąd zresztą poszukiwania grawitonów (no może nie tylko stąd). Bo to tak nieładnie wygląda - przepływ energii bez transportujących ją mediatorów. I to pasuje: https://arxiv.org/pdf/2301.06325, choć wiele rzeczy może pasować przy braku związku...

Grawitony to taka konieczność teoretyczna. Ale być może trzeba zmienić teorie :grinning:

@onpanopticon Dragan jest głupi, bo najwyraźniej nie potrafi się wysłowić 😛 zresztą sam pisałem, że to nic innego niż działanie matematyczne, które służy opisowi zjawiska