MordiOsobistość
14piorunów168 + 1 = 169
Tytuł: Cronos: The New Dawn
Developer: Bloober Team
Wydawca: Bloober Team
Rok wydania: 2025
Gatunek: survivalowa, horror
Użyta platforma: PC
Czas do ukończenia: ukończona
Ocena: 6.5/10
Lubię pograć od czasu do czasu w porządny survival horror, więc kiedy Bloober wypluł kolejną produkcję mającą zjeżyć włosy na d⁎⁎ie, niecierpliwie zacierałem rączki i... Czekałem na promocję:) Cronos został zakupiony, włączony jakoś latem i... Dopiero teraz wróciłem do gry tylko po to, żeby ją skończyć, odhaczyć i mieć czas na coś ciekawszego (np. ponowne przejście Silent Hill 2 Remake:)).
W grze wcielamy się w Podróżniczkę - istotę przemierzającą zniszczony i zawieszony w jednej chwili świat - szukającą odpowiedzi na pytanie, którego gra na początku nie zadaje. Karty są odkrywane dość powoli, powodując że cała historia do samego końca pozostaje dość... Enigmatyczna, choć finalnie prosta. Nie porwała mnie i prawdę powiedziawszy do samego końca miałem w pompce historię.
O wiele ciekawsze były same znajdowane tu i ówdzie notatki, nagrania i... Koty:)
Akcja gry dzieje się w jakimś nieco rozklekotanym miejscu, które być może mogło być Krakowem, na pewno zaś jest ruinami świata, który z jakiegoś powodu postanowił umrzeć i w chwili śmierci trwać. Zniszczone, zatrzymane w jednej konkretnej chwili ulice i budynki, wraki rozrzuconych samochodów budują całkiem przyjemny klimat, choć grafika ogólnie jest... Taka sobie. Wszystko jest ciemne, bure, zakurzone, zamglone... Czyli chyba faktycznie jak Kraków latem. Trochę nadrabiają wnętrza - akcja gry dzieje się w świecie, w ktrym lata 80 nadeszły i trwają zawieszone w jednej chwili, więc w przemierzanych mieszkaniach mamy meblościanki, boazerię, wielkie pudła telewizorów, radia Unitry, farelki, paskudne tapety... W fabrykach i warsztatach walą się sporo rdzewiejącego sprzętu, w alejkach stoją rowery składaki i motorynki, tu i ówdzie znajdziemy milicyjne wozy... Jest fajnie.
Gameplay jest typowy do bólu - włóczymy się po lokacjach, szukamy kluczy/bezpieczników żeby otworzyć kolejne drzwi i przejść dalej. Rozrywka jest dość liniowa z kilkoma większymi obszarami, służącymi trochę jako huby z których przechodzimy do kilku różnych miejsc i do których kilka razy wracamy. Gra próbuje to jakoś urozmaicić wprowadzając jakieś magnetyczne platformy, których używamy aby przemieszczać się bardziej wertykalnie - mają trochę formę łamigłówek środowiskowych , ale są proste jak swoje mózgowe posła konfederacji. Poza tym gra nie posiada w zasadzie jakichkolwiek zagadek, bo znalezienie klucza, który coś otwiera to żadna zagadka. Dopiero w klasztorze napotykamy coś na kształt łamigłówki z która jesteśmy w stanie rozwiązać w maksymalnie 30 sekund.
W grze są też maszkary, z którymi trzeba sobie radzić a jak maszkary to i narzędzia, dzięki którym będziemy mogli się z nimi zmierzyć.
Mamy kilka standardowych rodzajów broni - pistolet, dwa rodzaje strzelby, karabiny i kuszę robiącą duże bum - które możemy ulepszać w specjalnych warsztatach za znajdowaną tu i tam energię służącą tutaj za walutę. Do tego mamy granat zbliżeniowy oraz możliwość podpalenia wrażego przyjemniaczka lub walnięcia go w ryło z pięści. Te ostatnie wraz z naszym kombinezonem również możemy ulepszać za pomocą znajdowanych gdzieniegdzie rdzeni. Co bardziej wartościowe fanty zostawiają nam spotykane w świecie gry... Koty:)
O wrażych adwersarzach słów kilka.
Przeciwnicy to połączenie wytworów rodem z filmu Coś z aparycją wujka Józka i ciotki Elżbiety - niezbyt ładne, niezbyt mądre ale potrafiące pożerać swoich ubitych chwilę wcześniej braci aby zwiększyć nie tylko swoją siłę i odporność, ale też wygląd i możliwość ataków. Potrafią pożerać nie tylko ciała zabitych przez nas przeciwników, ale też zalegające tu i tam, martwe na pierwszy rzut oka, zwłoki. Walka potrafi być dość wymagająca kiedy w ciasnej przestrzeni mamy kilku takich gagatków, choć zwykle jest też kilka wybuchowych beczek i kanistrów, które bardzo pomagają w sprzątaniu świata na wiosnę.
W grze jest też kilku bossów. Walka z nimi jest prosta i nudna jak przemówienie Madame Thatcher. Wyjątek stanowi tutaj tylko ostatni Boss, z którym walka nie dość że jest wieloetapowa, to w ostatnim etapie łachudra potrafi się teleportować pod samą naszą mordę i walnąć nas ciosem karate w ryło - ot, irytujący truteń który nieco oszukuje.
Czy polecam? Tak, jeśli ktoś lubi horrory. Czy sam wrócę do gry (manwyksc dodatek)? Szczerze wątpię. Gra do przejścia jeden raz i do zapomnienia.
Wpis wygenerowany za pomocą https://gamesmeter.bieda.it/

Mnie ta gra jakoś wymeczyła, według mnie to nie kwestia gameplayu bo mamy tutaj klasykę która się sprawdza w wielu innych tytułach tylko lokacji, w pewnym momencie zdecydowałem że obejrzę gameplay zamiast grać bo ile można. Wszystko utrzymane w tej samej stylistyce, zbyt niską zmienność środowiska, może i jest to realistyczne ale nudne do bólu.
A brak zagadek jest dla mnie na plus, nie cierpię tej mody zwłaszcza w grach AAA na dodawanie zagadek/gier logicznych/skradania, takie urozmaicenie to dla mnie coś przez co rezygnuje z wielu tytułów.



















