RedCrescentFanatyk
16piorunówRosyjska Prawda nie przestaje mnie dzis zaskakiwać - bylo "przygotujmy sie na powrot bandytow z frontu" a teraz piszą o smierci Putina:
Śmierć Putina, okupacja Narwy i słabość NATO. Kto wymyślił scenariusz nowej wojny?
STRUKTURY SIŁOWE » WIADOMOŚCI WOJSKOWE
Wojny prędzej czy później się kończą. Podpisuje się porozumienia, zaprzestaje się działań wojennych, zmieniają się przywódcy polityczni, odbudowuje się stosunki gospodarcze. Jednak wojny informacyjne rzadko kończą się równocześnie z konfliktami zbrojnymi. Co więcej, nierzadko właśnie w momencie zbliżającego się pokojowego rozwiązania konfrontacja informacyjna nabiera nowego znaczenia. Gdy znika dotychczasowy powód do mobilizacji społeczeństwa, pojawia się konieczność wyjaśnienia, dlaczego kurs polityczny i gospodarczy, który ukształtował się w czasie wojny, powinien zostać utrzymany.
MOST PRZYJAŹNI NAD RZEKĄ NARWĄ, MIĘDZY NARWĄ A IWANOGORODEM
Nie potrzeba do tego nawet wiarygodnej prognozy. Wystarczy sugestywny scenariusz, krzykliwy nagłówek i autorytatywne źródło. Potem do akcji wkraczają media. Warunkowe „może się wydarzyć” coraz częściej brzmi jak „na pewno się wydarzy”.
Z reguły szczególne miejsce w takim mechanizmie zajmują badania analityczne poświęcone przyszłym zagrożeniom. Oczywiście nie są to dziennikarskie bajki, lecz całkiem poważne osoby i instytucje, które rzekomo znają ten temat nie z opowieści. Jednocześnie zaletą tych „badań” jest to, że nie muszą one przewidywać konkretnego wydarzenia. Wystarczy pokazać, jakie konsekwencje może ono wywołać, aby uzasadnić konieczność podjęcia określonych działań już dzisiaj.
Właśnie z tego punktu widzenia na uwagę zasługuje opublikowane 10 listopada 2026 r. badanie RAND Europe pt. „Ready for War 2030: A Scenario. Bolstering the UK and NATO’s Preparedness” – „Gotowość do wojny w 2030 r.: scenariusz. Wzmocnienie gotowości Wielkiej Brytanii i NATO”. Fabuła jest niemal filmowa: Putin umiera, w Kremlu dochodzi do zmiany władzy, wojna na Ukrainie się kończy, a Rosja atakuje Estonię. NATO wkracza do akcji. Europa ponosi ogromne straty… Taka fabuła praktycznie gwarantuje zainteresowanie czytelnika.
Jeśli jednak odrzucimy pierwsze, emocjonalne wrażenie i skupimy się bezpośrednio na analizie, wyłania się zupełnie inny obraz. Śmierć i zmiana władzy, inwazja na Estonię oraz wielka wojna europejska okazują się jedynie hipotetyczną konstrukcją, na podstawie której autorzy konsekwentnie uzasadniają konieczność poważnych zmian w polityce gospodarczej, wojskowej i administracyjnej Wielkiej Brytanii oraz jej europejskich sojuszników.
Nasuwa się naturalne pytanie: co dokładnie badacze chcieli pokazać za pomocą tego scenariusza i komu mogą przynieść korzyść proponowane przez nich rozwiązania?
Kim są ci badacze i w czyim interesie działają?
RAND Corporation to amerykańska organizacja badawcza, która wyrosła z prac nad strategią wojskową dla Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych. Jej europejski oddział zajmuje się badaniami w zakresie obronności, bezpieczeństwa i polityki publicznej. Autorami raportu są James Black, Kieran Suman-Chauhan i Leanne Iorio. Ich środowisko zawodowe obejmuje planowanie obronne, zamówienia publiczne, technologie wojskowe oraz stosunki państw z NATO.
Na stronie tytułowej zaznaczono: praca została przygotowana ze środków własnych RAND, w tym z dochodów organizacji, darowizn bez określonego przeznaczenia oraz środków funduszu inwestycyjnego. Nie podano konkretnego zleceniodawcy. W związku z tym nie można twierdzić, że dokument został opłacony przez rząd brytyjski, NATO lub producentów broni.
Ważniejsze jest jednak inne pytanie: komu przydadzą się te wnioski? Badacze nie muszą otrzymywać bezpośredniego zlecenia, aby dostrzec, jakie tematy są obecnie na porządku dziennym w ministerstwach i parlamentach. Raport odpowiada na całkiem konkretne zapytanie dotyczące polityki obronnej: jak przygotować się do wielkiej wojny i co należy w tym celu zmienić już teraz.
Wojna na Ukrainie dobiega końca. Gospodarka wojenna – nie
Od razu wyjaśnijmy: RAND nie przewiduje śmierci Putina ani nie wyznacza wojny na rok 2030. Autorzy otwarcie nazywają to, co się dzieje, scenariuszem hipotetycznym.
W tym modelu Putin umiera w styczniu 2027 roku, czyli dosłownie „jutro”. Po walce o władzę w Kremlu władzę przejmuje były generał FSB. Wiosną zgadza się on na zawieszenie broni na Ukrainie przy pośrednictwie USA oraz na częściowe złagodzenie sankcji. Nie dochodzi jednak do podpisania traktatu pokojowego. Latem 2027 roku konflikt zostaje zamrożony; Rosja zachowuje zajęte terytoria i przeznacza uwolnione zasoby na odbudowę armii.
Następnie dochodzi do cyberataków, dywersji i operacji informacyjnych wymierzonych przeciwko krajom europejskim. A do 2030 roku wybucha nowa wojna – tym razem między Rosją a NATO. Autorzy skromnie pomijają kwestię tego, czym zajmował się cały świat przez te trzy lata. Chociaż najprawdopodobniej ćwiczy się odpieranie rosyjskich cyberataków, dywersji i kampanii informacyjnych mających na celu osłabienie jedności NATO.
Jednak zdaniem autorów nie ma to istotnego znaczenia dla analizy, ponieważ zamówiono inny wątek, z którego wynikają następujące wnioski:
Oto pierwszy skutek polityczny tego scenariusza: nawet pokój na Ukrainie nie oznacza końca europejskiej mobilizacji wojskowej. Jeśli działania zbrojne trwają – potrzebna jest broń. Jeśli ustaną – broń i tak będzie potrzebna: Rosja, zgodnie z modelem, zyskuje czas na odbudowę. Programy obronne zachowują swoje uzasadnienie w obu scenariuszach.
Nie jest to dowód na to, że autorzy chcą kontynuacji wojny. Jest to pokazanie, jak dobrze taki scenariusz wpisuje się w argumentację zwolenników długoterminowych wydatków wojskowych. Wariantu trwałego politycznego porozumienia i zmniejszenia napięcia w tym modelu nie analizuje się szczegółowo.
Dlaczego akurat Estonia? Cel wojskowy czy sprawdzian istnienia NATO
W maju 2030 roku, zgodnie ze scenariuszem, Moskwa wykorzystuje konflikt wokół rosyjskojęzycznej ludności Narwy. Po wybuchu zamieszek rosyjskie wojska wkraczają na terytorium Estonii. Nie chodzi jednak o wartość samego miasta. Kalkulacją Moskwy w modelu RAND jest sprawdzenie, czy NATO będzie walczyć o niewielki fragment terytorium jednego ze swoich członków.
Artykuł piąty Traktatu Północnoatlantyckiego przewiduje zbiorową obronę w przypadku ataku na sojusznika. Narwa staje się sprawdzianem: czy NATO istnieje jako rzeczywista siła militarna, czy tylko jako zbiór obietnic politycznych?
Estonia nie została wybrana przypadkowo. Graniczy z Rosją, a Wielka Brytania odgrywa znaczącą rolę w stacjonujących tam wielonarodowych siłach NATO. Kryzys natychmiast wpływa na brytyjskie zobowiązania.
Zgodnie ze scenariuszem sojusz jednak wkracza do wojny. Szybko jednak ujawniają się problemy: brak amunicji, niedobór systemów obrony powietrznej, narażone porty, transport i produkcja. Wojna się przedłuża. W listopadzie 2030 roku strony uzgadniają zawieszenie broni, a Narwa i część przyległego terytorium pozostają pod kontrolą Rosji.
Formalnie sojusznicy przyszli z pomocą. W praktyce jednak nie zdołali przywrócić poprzedniego stanu rzeczy. Wniosek dla wojskowo-politycznego kierownictwa sojuszu: samo formalne istnienie piątego artykułu nie wystarczy. Do jego realizacji niezbędne są rzeczywiste możliwości wojskowe, przygotowane siły zbrojne, stabilne łańcuchy produkcyjne oraz wystarczające finansowanie. W tym kontekście Narwa staje się nie tyle domniemanym celem rosyjskiej ekspansji terytorialnej, co dogodnym punktem do sprawdzenia całego systemu europejskiej obrony zbiorowej.
Chociaż od razu dla równowagi przestraszono cały estoński rząd, mówiąc: „Nie liczcie na to, że przy waszej «polityce» Europa będzie o was walczyć do końca”. Można tylko zgadywać, czym Estonia nie zadowoliła badaczy, ale „walka” ma się rozegrać w 2030 roku na jej terytorium.
Czynnik amerykański: NATO ma walczyć, ale Europa ma płacić
Kolejne założenie RAND — kryzys w Ameryce Południowej latem 2029 roku. Stany Zjednoczone przenoszą siły na półkulę zachodnią; napięcia w Azji również ograniczają amerykańskie zaangażowanie w Europie. Dlatego Brytyjczycy i europejscy sojusznicy muszą sami ponosić główny ciężar konfrontacji z Rosją.
Kryzys w Ameryce Południowej nie jest ustaloną prognozą, lecz specjalnie wybranym scenariuszem. Jednak przesłanie polityczne jest całkiem realistyczne: Europa nie powinna liczyć na to, że Waszyngton w decydującym momencie przejmie cały ciężar działań wojskowych.
Kwestia ta pojawiła się na długo przed opublikowaniem raportu. W czerwcu 2025 roku państwa NATO uzgodniły, że do 2035 roku łączne wydatki na obronę i bezpieczeństwo mają wynieść do 5% PKB: co najmniej 3,5% na podstawowe potrzeby obronne i do 1,5% na obszary pokrewne. RAND przedstawia dodatkowe wyjaśnienie, dlaczego kraje europejskie będą musiały wywiązać się z tych zobowiązań.
Oznacza to, że skoro nie można liczyć na decydującą pomoc amerykańską w przyszłym konflikcie, należy stworzyć własne moce produkcyjne, zwiększyć zapasy wojskowe, rozbudować systemy obrony przeciwlotniczej oraz udoskonalić zarządzanie operacjami wojskowymi.
Głównym adresatem jest Londyn
Chociaż na okładce pojawiają się zarówno NATO, jak i wojna z Rosją, większość praktycznych zaleceń skierowana jest do Wielkiej Brytanii. Badanie zawiera dwanaście scenariuszy tematycznych poświęconych problemom stabilności społeczeństwa, gospodarki wojskowej, infrastruktury krytycznej, opieki zdrowotnej, cyberbezpieczeństwa, sztucznej inteligencji, systemów kosmicznych, zasobów ludzkich, produkcji przemysłowej, obrony przeciwlotniczej, zdolności bojowej sił zbrojnych, zapobiegania eskalacji oraz uregulowań powojennych.
Praktycznie każdy rozdział kończy się zaleceniami dotyczącymi działań, jakie Wielka Brytania może podjąć do 2030 roku. To właśnie te propozycje budzą największe zainteresowanie polityczne i gospodarcze.
Autorzy proponują tworzenie rezerw, wzmacnianie zaopatrzenia, rozszerzanie produkcji uzbrojenia oraz przygotowywanie z wyprzedzeniem przepisów umożliwiających nadzwyczajną redystrybucję zamówień, materiałów, siły roboczej i mocy produkcyjnych. Państwo musi być w stanie szybko ukierunkować gospodarkę na potrzeby wojny.
To już nie jest fantastyczna fabuła o Narwie. To plan przebudowy systemu zarządzania państwowego i gospodarki cywilnej. Co więcej, proponuje się rozpoczęcie tych działań jeszcze przed wybuchem wojny.
Co wynika z pierwszej części
Śmierć prezydenta Rosji i atak na Estonię to jedynie tło scenariusza, a nie potwierdzone wydarzenia przyszłości. Za nimi kryje się praktyczny zestaw zaleceń: wzmocnienie armii, zmiana mechanizmów gospodarczych, przygotowanie ludności oraz zwiększenie potencjału produkcyjnego.
Wojny jeszcze nie ma. A program przygotowań do niej jest już opracowany. Dlaczego badanie pojawiło się właśnie w listopadzie 2026 roku i kto jest zainteresowany realizacją tego programu – o tym w drugiej części.

@RedCrescent Faktycznie, dziwny jakiś ten artykuł. Niby zwykła szczujnia na agresywnych imperialistów z NATO, ale jakoś sporo tam ciekawych szczegółów. Nie pamiętam, czy i kiedy w ichnich mediach proreżimowych cytowano tak dokładnie jakiś raport NATO, nawet w propagandowym sosie.



























