#kinozmahjongiem

910 + 1 = 911

Tytuł: Bezmiar sprawiedliwości

Rok produkcji: 2006

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Wiesław Saniewski

Czas trwania: 2h 8m

Ocena: 8/10

Namawiany przez ojca do podjęcia studiów prawniczych Łukasz słucha opowieści mecenasa Wilczka o procesie, który odbył się przed laty. W roli Wilczka - Jan Frycz.

Widziany z 3 perspektyw proces dziennikarza oskarżonego o zabójstwo swojej kochanki - widzimy sprawę z punktu widzenia Wilczka jako adwokata, jako prokuratora oraz jako sędziego.

Stąd prawdopodobnie tytuł o "bezmiarze sprawiedliwości", która topi w sobie prawdę. Znaczenie ma sama sprawa, a nie prawda - taka konkluzja wychodzi. Pokazówka jest mierna - bo śledczy spartolili sprawę, adwokat spartolił sprawę, prokurator nawet nie musiał dochodzić swego, sąd uchylał wszystko jak leciało.

Sprawiedliwość po polsku - można by smutno napisać.

Sama realizacja dość kiepska w sensie zdjęć - czasem miałam wrażenie, że oglądam jakiś teatr na żywo a nie film. Ale pan Frycz robi tu robotę i za to daję ósemkę. Warto obejrzeć, film wciąga, bo sama historia jest wciągająca.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

909 + 1 = 910

Tytuł: Kylie

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dokumentalny

Ocena: 7/10

O karierze Kylie Minogue 3-częściowy serial.

Ogólnie fajna babka, dość prosta, ale nie widać by gwiazdorzyła w real life - z pomysłem na siebie, bardzo lubiana w środowisku.

Nawet jeśli ktoś nie przepada za Kylie można sobie popatrzeć.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #seriale #kinozmahjongiem

905 + 1 = 906

Tytuł: Don't Let's Go to the Dogs Tonight

Rok produkcji: 2024

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Embeth Davidtz

Czas trwania: 1h 38m

Ocena: 7/10

Końcowa faza wojny rodezyjskiej. Życie w Rodezji Afrykanerów z perspektywy 8-letniej Bobo. Bobo przyjaźni się z Sarą, pracującą u nich na posesji. Matka Bobo to alkoholiczka, samolubna baba, która za wszelką cenę chce zostać w Afryce.

Kolonialna epoka umiera wraz z ostatnim kieliszkiem oraz ostatnią jazdą w nieznane. Mała Bobo nie jest jeszcze "rasistką", ale brytyjskie kolonialne naleciałości jej rodziców przenikają do jej zachowania. To też jest ciekawe do obserwacji, szczególnie jej relacja z Sarą, która rozumie, że Bobo jest tylko dzieckiem, i nie potrafi nie lubić tej małej białej łobuziary.

Bardzo dobrze się oglądało, duża w tym zasługa młodocianej aktorki. Do zobaczenia póki co na HBO.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

904 + 1 = 905

Tytuł: Caravaggio

Rok produkcji: 1986

Kategoria: Biograficzny / Dramat

Reżyseria: Derek Jarman

Czas trwania: 1h 33m

Ocena: 10/10

Moje uzupełnianie filmów Dereka trwa.

Biografia Michelangela Caravaggia w ujęciu Jarmanowskim. Malarz wspomina swoje życie, jak zaczynał, jak tworzył, jego miłości i problemy.

W sumie ten film to po prostu jeden wielki caravaggiowski obraz - ujęcia modeli, scen, które maluje Caravaggio są bardziej caravaggiowskie niż jego obrazy w tym filmie.

Jak to bywa u Jarmana, współczesne elementy przenikają do renesansowego żywota malarza. Miłość i nienawiść łączą się wiele razy w postaci Rannucia (w tej roli młodziutki Sean Bean) oraz jego partnerki Leny (tu, jak to bywa u Jarmana - Tilda Swinton).

Caravaggio nie jest tutaj rozbójnikiem jakiego znamy z jego biografii, to koleś skoncentrowany na swojej pracy, wrażliwy, choć wygląda jak emocjonalny chodzący chłód, a jednak jego jarmanowski odpowiednik zachowuje dużą porcję empatii, szczególnie to widać w relacjach z Rannucio i Leną.

Oczywiście są nawiązania religijnie, w końcu tworzył wiele dzieł sakralnych.

Film jest po prostu PIĘKNY. Jeśli ktoś lubi twórczość Caravaggia to polecam gorąco, jeśli natomiast ktoś szuka wiernego biopica - to nie tutaj.

Tutaj oglądamy, z zachwytem, proces twórczy, emocje buzujące za chłodnym licem włoskiego malarza. Odkrywamy jego tajemnice i tajemnice innych. Zaglądamy za płótno.

Dziękuję panu panie Jarman za to niezwykłe doświadczenie. Było niesamowicie.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

903 + 1 = 904

Tytuł: The Transformers: The Movie

Rok produkcji: 1986

Kategoria: Animacja / Akcja / Sci-Fi

Reżyseria: Nelson Shin

Czas trwania: 1h 24m

Ocena: 1/10

Urgh. Film obejrzany w ramach klubu, więc...

Chłopaki bawili się chyba dobrze, ja pytałam się ciągle "where fabuła?", ale nie było. Nigdy więcej, nigdy nie lubiłam komiksów tych, serii filmowej też nie tykałam, ogólnie motoryzacja not my thing, a wątki SF nic a nic nie ratują i nie wzbudza to mojego zainteresowania.

Przeżyłam jakoś seans, ale nigdy więcej.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

902 + 1 = 903

Tytuł: Norymberga

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Dramat / Historyczny

Reżyseria: James Vanderbilt

Czas trwania: 2h 28m

Ocena: 7/10

Nie wiem na ile to dokładnie przedstawione wydarzenia, ale mi się podobał. Szczególnie rola psychiatry, który daje się Göringowi prowadzić jak na sznurku, ale mimo wszystko jego notatki pozwolą staranować misterną obronę nazistowskiego wiceszefa.

Fajna role Crowe w roli Göringa, świetna rola Maleka jako doktora. Drugi psychiatra uważał procesowanych za psychopatów, natomiast Kelley (grany przez Maleka) uważał, że to wytwór ludzki swoich czasów - że to zwykli ludzie, którzy poprzez warunki, środowisko dokonywali tego typu zbrodni.

Ta diagnoza oczywiście pomogła postawić zbrodniarzy przed norymberskim sądem, bowiem byli poczytalni, ale burzyła ludzkie wyobrażenie zła, jako czegoś innego, wyjątkowego.

Jest tam parę rzeczy, które mi nie grały, ale ostatecznie to fajny, wciągający dramat historyczny.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

901 + 1 = 902

Tytuł: 28 lat później

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Horror

Reżyseria: 1h 55m

Czas trwania: Danny Boyle

Ocena: 6/10

Jakoś nie podeszła mi ta część, jednak jedynka najlepsza so far.

Ralph Fiennes fajny jako twórca tronu z czaszek. W sumie film nie był jakiś zły, na pewno lepszy niż poprzednia część.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

900 + 1 = 901

Tytuł: Królowe dragu i zombie

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Komedia / Horror

Reżyseria: Tina Romero

Czas trwania: 1h 39m

Ocena: 7/10

Co się stanie gdy drag queens będą musiały zmierzyć się ze śmiertelnym zagrożeniem w postaci zombie?

Dre organizuje show w swojej knajpie. Liczy na największą dragową gwiazdę Yasmine (w tej roli Elektra z Pose, czyli Dominique Jackson). Może z pomocą przyjdzie Sam, który zarzucił karierę drag na rzecz bycia pielęgniarzem? Na pewno na stosie piętrzących problemów priorytetem stanie się plaga nieumarłych. Nasi bohaterowie zamykają się w knajpie by ratować się przed zombiakami. Tymczasem wciąż do lokalu nie dotarła żona Dre. Towarzyszy im jej brat (żony Dre), taki trochę prawacki Amerykanin, który z niechęcią pomaga "przebierańcom", ale ostatecznie wszyscy razem wesołą zgrają dadzą czadu.

Dziwią mnie niskie oceny, ale z drugiej strony nie każdy lubi drag queens, powiedzmy hm, z różnych powodów.

Nie wiem, ja w każdym razie bawiłam się wybitnie dobrze. Sporo śmiechu, kolory, makijaże, tańce, humor, no i Elektra w roli Yasmine! już w Pose ją uwielbiałam.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

899 + 1 = 900

Tytuł: Amores perros

Rok produkcji: 2000

Kategoria: Akcja / Dramat

Reżyseria: Alejandro González Iñárritu

Czas trwania: 2h 33m

Ocena: 7+/10

Witamy w Mexico City.

Wielowątkowa story, w jednym stycznym punkcie wiążą się losy postaci przedstawionych i w filmie oglądamy ich historie z ich perspektywy.

Mamy Octavio, narwanego nastolatka, który mieszka z matką i bratem i jego żoną. Postanawia uciec ze szwagierką w poszukiwaniu lepszego życia, ale do tego trzeba forsy. Wystawia więc w walkach psów swojego zwierzaka.

W drugiej historii facet w kryzysie wieku średniej, porzuca rodzinę i zamieszkuje z nową kochanicą, piękną modelką na topie, która ma swojego małego ukochanego pieska. Ta jednak traci zdrowie w wypadku i nagle ich życie w nowym mieszkaniu zmienia się diametralne, zamienia się w lekki koszmar.

Trzecim bohaterem jest bezdomny, który okazuje się być człowiekiem z przeszłością, dziś zarabia jako najemnik do zabijania. Na co dzień opiekuje się grupką bezdomnych psów. Stary zaczyna tęsknić za swoją córką.

Czyli ludzkie dążenia do szczęścia + psy, jako miernik ich losu.

Taki to Iñárritu zanim zaczął kręcić filmy w Stanach. Tym filmem właśnie wypłynął na szerokie wody, gdzie znów nakręcił wielowątkowe historię jak "21 gramów" czy "Babel".

Dla mnie Amores perros jest zbyt nierówny, choć czuję, że o to chodziło, w każdym razie każda historia angażuje, a to najważniejsze.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

898 + 1 = 899

Tytuł: Mortal Kombat II

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Akcja / Fantasy

Reżyseria: Simon McQuoid

Czas trwania: 1h 56m

Ocena: 6/10

Kolejny turniej, tym razem w uniwersum Mortal Kombat.

Dużo walczą, potem jeszcze trochę walczą i na koniec też walczą.

Po seansie Deathstalkera 4, gdzie choreografia walk stała na żenująco niskim poziomie, takie waleczki jak w tym nowym hicie wpadły idealnie. Tak się robi fajty w filmach!

Miła, prosta rozrywka, podszyta humorem, Najładniejsze ze wszystkiego w tym filmie były... suprise! suprise! - walki!

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

897 + 1 = 898

Tytuł: Łowca śmierci 4: Starcie z Tytanami

Rok produkcji: 1991

Kategoria: Fantasy

Reżyseria: Howard R. Cohen

Czas trwania: 1h 15m

Ocena: 4/10

W tej części Stoker, ruchacz księżniczek, ruchacz wieśniaczek, posiadacz potężnego miecza, turniejowy mistrz, chojrak i łobuz, najemnik, wojownik, pogromca złoli musi odzyskać swój miecz, bo nieopacznie zamienił się na oręż z kumplem. Rusza jego tropem, spotyka siostry, jedna ginie, z pozostałą rusza na turniej (a jakżeby inaczej?). Tam jest tym razem złolka, która dziwnym trafem zawsze upija turniejowych śmiałków i potem oni znikają.

Stoker oczywiście więc będzie musiał odgadnąć co tam się odpiernicza, w tym czasie okazuje się oczywiście, że baba jest księżniczką i chce odzyskać swój zamek przejęty przez złolkę.

Choreografia walk na wielki minus, w slow motion chyba machali tymi mieczami. W roli Stoker wraca aktor z pierwszej części - i to zapewne zaburza mocno komediowy wymiar serii - jakiś Rick Hill jest dla mnie zbyt sztywniacki i toporny. Miał rosnąć poziom w miarę kolejnych części ale tutaj wszystko raczej padło na pysk.

To już ostatnia część. To znaczy jest jeszcze jakaś z 2025, ale to zapewne remake.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

888 + 1 = 889

Tytuł: Między marzeniem i nadzieją

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Farnoosh Samadi

Czas trwania: 1h 46m

Ocena: 7/10

Filmu nie tylko bawią, ale i uczą.

Wiedzieliście na przykład, że w Iranie można legalnie przejść tranzycję płci? Tak, islam dopuszcza pewne przypadki - oczywiście życie takich ludzi tam to koszmar, ale sama możliwość jest. Ja w każdym razie nie wiedziałam.

Między marzeniem i nadzieją może zdarzyć się wiele rzeczy. Na przykład taka, że sprawia, iż realizacja płynie. Relacja, obserwacja z punktu widzenia zakochanej partnerki Azad, która szuka swojego ukochanego, który zaginął nagle, próbując uzyskać zgodę ojca na zmianę płci. Iran.

Hańba rodziny, z której nie mogą się otrząsnąć mężczyźni, to oni uprowadzają córkę, a ta partnerka go szuka.

Film trochę skręca gatunkowo, co nadaje mu fajnego, ostrzejszego rysu. Nie czułam jakieś super chemii między Azadem a jego partnerką, ale sam fakt, jak dziewczyna była uparta i lojalna to sztos - nie bała się wpaść w sam środek tego Iranu na obrzeżach, gdzie baba to przedmiot i starać się uratować swojego ukochanego.

Film mimo wszystko wydaje się trochę wybrakowany, ale dobrze się oglądało. Są różne smaczki, typu gdy na początku Azad dowiaduje się, że jednak uzyskanie zgody na tranzycję nie jest takie proste i narzeka na to przed urzędnikami oni kwitują to "płacze jak baba, a chce być facetem" - czy coś w tym stylu.

To był mój ostatni film festiwalu!

Od teraz będę wrzucać na bieżąco już :smiley: Dziękuję za cierpliwość! ❤️

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

887 + 1 = 888

Tytuł: Kiedy zimową nocą

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Sanju Surendran

Czas trwania: 1h 40m

Ocena: 3/10

Młoda para z Delhi. Gdy popadają w finansowe tarapaty... No niestety brak chemii, ciężko polubić bohaterów. Snuje się to i nie wciąga. W tle podobne problemy rówieśników głównej pary.

Można olać.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

886 + 1 = 887

Tytuł: Twierdza cnoty

Rok produkcji: 1973

Kategoria: Thriller / Dramat

Reżyseria: Arturo Ripstein

Czas trwania: 1h 50m

Ocena: 8/10

Zanim powstał "Kieł" Lanthimosa, była "Twierdza cnoty".

Tutaj zamknięta rodzina wytwarza domową trutkę na szczury. Trójka dzieci, w tym dorastający syn i córka, całe życie żyją w zamknięciu, nie wychodzą z domu. Ojciec uczy ich sam, bo świat jest do d⁎⁎y i to ma niby ich ochronić.

Ale kto ochroni ich przed samym ojcem? Oprawcą, cholerykiem i przemocowcem? Na pewno nie stłamszona matka, która stara się jak najbardziej przypodobać mężowi, któremu wciąż jest za mało jej uczuć.

Dla mnie bardziej thriller niż dramat, szaleństwo ojca pogłębia się, a może zawsze takie było, ale rodzina wierzy mu na słowo, więc wytrzymuje wszystko, nawet jego bezpośrednie groźby, że ich zabije.

Zaskakująca końcówka, ładny smash tam mamy - choć ja podejrzewałam, że skończy się jednak trochę inaczej i co innego rozwali ową "twierdzę cnoty". Polecam film, warto nadrobić.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

885 + 1 = 886

Tytuł: Czarna kula

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat / Historyczny

Reżyseria: Javier Calvo, Javier Ambrossi

Czas trwania: 2h 35m

Ocena: 6/10

"Czarna kula" to tytuł zaginionej, niedokończonej sztuki teatralnej hiszpania, poety i dramaturga Federica Garcíi Lorki.

Hiszpańska wojna domowa. Historie kilku mężczyzn, które się łączą. Carlos chce być członkiem kasyna, ale chodzą plotki, że jest gejem, więc przy każdym głosowaniu dostaje tzw. czarne kule. Żołnierz po stronie nacjonalistów poznaje Rafaela, jeńca, który walczy dla drugiej strony hiszpańskiej. Są ze sobą blisko, ale zbliża się dzień, gdy Rafael będzie rozstrzelany.

Ma prośbę do żołnierza, by przechował sztukę jego przyjaciela (to sztuka o Carlosie – Czarna kula). Równocześnie obserwujemy czasy współczesne, wnuka tego żołnierza, który sam jest gejem i w spadku przypada mu ta sztuka.

Mimo rozmachu, pięknych zdjęć i charyzmatycznych aktorów nie miał jednak dla mnie ten film ducha czy tam serca, albo może miał za dużo serca? Nie znam też żadnej twórczości Lorki, może dlatego mi nie siadł ten film?

Ale realizacyjnie jest top, więc oglądalny.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

884 + 1 = 885

Tytuł: Czarna godzina

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Komedia

Reżyseria: Filip Bojarski

Czas trwania: 1h 15m

Ocena: 5+/10

Dzień świra trochę? Ale poziom amatorski, niskobudżetowy.

Dwie młode nauczycielki, które są parą, z dnia na dzień tracą mieszkanie i ruszają w odyseję poszukiwań nowego lokum, co okazuje się okazją do zrewidowania swoich oczekiwań wobec życia.

Dużo gagów słownych, jazda samochodem z rejestracją KWA 2137, neutralne relacje z rodzicami.

Ogólnie film śmieszny, choć po zastanowieniu te sytuacje, z jakimi borykają się młode dziewczyny, wcale nie są w gruncie rzeczy śmieszne. Śmieszne teksty lecą, ale reszta realizacyjna nie do końca styka się z dziełem filmowym, można wybaczyć, bo debiut za małą kasę.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

883 + 1 = 884

Tytuł: Gorzkie święta

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Pedro Almodóvar

Czas trwania: 1h 51m

Ocena: 7/10

Nowy Almodóvar.

Obserwujemy dwie równoczesne historie: opowiadaną w 2004 roku historię (opisywaną przez scenarzystę) Elsy, reżyserki reklam i jej boyfrienda, strażaka i striptizera, oraz dziejący się współcześnie proces twórczy starszego nieco reżysera i scenarzysty, który coraz więcej zaczyna czerpać z życia innych niż ze swojego, jak np. z życia swojej przyjaciółki agentki, co naraża ich na spory konflikt.

Zaczyna też nieco olewać swojego partnera, co ma swoje odbicie w książce. Proces twórczy wybucha z siłą po kłótni z przyjaciółką.

Można się wściekać na wiele niewspółmiernych rzeczy w obu historiach, ale warto wziąć pod uwagę, że to samokrytyczny film Almodovara, w którym rozlicza się z samym sobą, z tego jak pracuje, jak mu to idzie coraz toporniej i on jest tego świadomy i jak wybuch inspiracji bierze go w posiadanie mimo wszystko.

Ta kwestia bardzo mi podwyższyła ocenę filmu - wiadomo, bez zrozumienia tego, kim jest Almodovar, może być ciężko, chociaż konkluzja wciąż pozostaje ta sama: twórca mierzy się z rzeczywistością w ten sposób, że bierze sobie z niej co chce i przekształca na swój wzór. I chociaż często wydaje się to złe, to dla twórcy zawsze będzie takie samo - proces twórczy musi się toczyć bez względu na wszystko.

Ciekawy był to seans zaraz po "Historiach równoległych", które przecież również opowiadają o tworzeniu w oparciu na obserwacji, tego co widzimy.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

882 + 1 = 883

Tytuł: Historie równoległe

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Asghar Farhadi

Czas trwania: 2h 19m

Ocena: 7+/10

Baaaardzo luźna adaptacja "Krótkiego filmu o miłości" Kieślowskiego.

Adam pomaga odzyskać portfel młodej kobiecie, a ona zatrudnia go do pomocy przy pakowaniu i sprzątaniu mieszkania ciotki, z którego ta ma się wyprowadzić. Ciotka to pisarka, która inspiracje czerpie z obserwacji sąsiadów przez teleskop. Sama sobie interpretuje to, co widzi, dopisuje do tego pseudohistorie.

Ale wydawczyni nie podoba się książka, więc ciotka podrzuca ją Adamowi: „Przeczytaj, jak chcesz, i wyrzuć”.

On jednak poznaje sekret podglądania i w pobliskiej kawiarni udaje pisarza przed sąsiadką podglądaną przez ciotkę. Sąsiedzi to ekipa dwóch braci i żona starszego z nich. Ekipa robi dźwięk do filmów. Gdy rękopis książki ciotki trafia w ich ręce, ich relacje ulegają przeobrażeniom.

W filmie Kieślowskiego podglądanie miało ukoić samotność i dać fikcyjny strzęp bliskości, u Farhadiego podglądanie to przede wszystkim interpretacja. Tutaj mamy takie wymieszanie, że rzeczywistość obserwowana wpływa na fantazję, a ta znów wpływa na rzeczywistość.

Wielu widzę po ocenach to nie pasuję, ale mi się wiele wątków podobało - sam aspekt pisarski i jak to przerzuca się na świat zastany w postaci Adama, który postanawia przedstawić fantazję rzeczywistości i jak wypada ta konfrontacja.

Ogólnie można mieć wrażenie, że historia przerzuca się z wątku na wątek, ale musimy zrozumieć, że poruszamy się po różnych obszarach, a nic nie jest takie, jakie się wydaje (jak np. to że były złodziej ratuje przypadkową kobietę przed aktem złodziejstwa w wybuchu niespodziewanego bohaterstwa, a potem sam kradnie powieść).

Gdyby drogim krytykom chciało się oceniać skutki i powiązania, zamiast koncentrować się na porównaniu do filmu Kieślowskiego, to może miałby lepsze oceny ten film. Ale nawet, tam gdzie krytycy odpuszczają porównania to określają to miszmaszu, artystycznej soap-opery.

Szkoda, bo fakt, film jest pomieszany na maksa, ale nie jest wcale trudno definiować co się dzieje na ekranie, a można by z tego wyciągnąć wiele rzeczy na temat twórczości i relacji ludzkich.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

881 + 1 = 882

Tytuł: Pieśń zapomnianych drzew

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Anuparna Roy

Czas trwania: 1h 17m

Ocena: 5/10

Smutny los młodych dziewczyn w Mumbaju. Jedna pracuje w call center IT, druga jest sexworkerką. Są współlokatorkami i odnajdują w sobie przyjaźń i bliskość. Krótki film, nie wiadomo, czy przesuwa granice kobiecej bliskości. Jest tu sporo niedopowiedzeń, broni się klimatem, ale głównie mamy średnie aktorstwo i film, który nie wiadomo do końca co chce nam przekazać.

Spore rozczarowanie, przyciągało zdjęciami, a niestety - to niewybuch.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

880 + 1 = 881

Tytuł: Ceny zwycięstwa

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Sportowy

Reżyseria: Giorgos Georgopoulos

Czas trwania: 1h 53m

Ocena: 8/10

Młoda Daphne ma talent do judo i trafia do zespołu uznanego trenera Yuriego, który ma na koncie jedną zawodniczkę ze złotym medalem. Zoe jest w przeciwnej drużynie i na sparingu szybko i łatwo pokonuje Daphne, ale po wszystkim zawiera z nią bliską relację.

Daphne łatwo daje się manipulować dziewczynie, przez co traci zaufanie do trenera. A jednak w końcu dowiaduje się prawdy i zostaje powołana do pierwszego zespołu. Tam pokonuje wszystkich i w finale czeka ją pojedynek z Zoe.

Miły, lekki grecki film o odkrywaniu siebie i tego, co się liczy. Wysoka ocena, bo lubię filmy sportowe. No i naprawdę dobrze się bawiłam.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty