Za Filmweb: Gdy eksplozja w norweskich górach budzi wiekowego trolla, władze wysyłają nieustraszoną paleontolożkę, która ma powstrzymać siejącą zniszczenie istotę.
Za mną: chyba najfajniejszą rzeczą o tym filmie jest fakt, że został nakręcony przez Norwegów. Nie jest to Hollywood, nawet nie jest to Francja, UK czy Niemcy. Norwegia! To chyba jedyny film norweski jaki widziałem.
Historia jest ok. Nic odkrywczego, ale pokazują nieco kultury i wierzeń (?) z tamtego kawałka Świata. Efekty nadspodziewanie spoko (widywałem gorsze w filmach z The Rockiem :slightly_smiling_face:
Można oglądnąć...
ps. właśnie znalazłem, że powstała druga część. Oglądnę :slightly_smiling_face:
Sam nie wiem czy mi się podobał czy nie. Jakoś taki dziwny. Trochę straszne (kilka razy podskoczyłem bo coś gwałtownie pojawiło się na ekranie). Większość "strachu" to taka "niewygoda" bo pokazują dziwne i niemal puste pomieszczenia. Wszystko na żółto. Taki trochę film o niczym...
Trochę podobny do Blair Witch Project, część filmu jest pokazane z perspektywy kamery amatorskiej.
Trochę Stranger Things, dwa światy, w którym ten drugi jest bardzo pokręcony.
Trochę Lost, ze względu na tajemniczą korporację, która wszystkim rządzi.
Trochę Cube, labirynt "bez wyjścia" z czyhającymi strasznościami w każdym kolejnym pomieszczeniu.
Trochę Lśnienie, ogromne i puste pomieszczenia, długie i puste korytarze.
Trochę Severance, tylko tutaj jest na żółto.
Jeżeli chcesz się posikać ze strachu to tutaj tego nie znajdziesz. Jeżeli chcesz jakiegoś konkretnego zakończenia to tutaj tego nie znajdziesz. Jeżeli szukasz wybitnego aktorstwa, to tutaj tego nie znajdziesz. A co znajdziesz wypisałem wyżej :slightly_smiling_face: Można oglądnąć.
No to bardziej horror psychologiczny, wizualne doznanie subliminalnego napiecia backroomsow, uwazam ze 5 jest surowe, ja bym dal 7 ale lubie tworczosc Parsonsa i jak na pierwszy pelnometrazowy film idealnie ; tak jest troche zbyt “alternatywnie” zeby to bylo kino dla kazdego, ale to dzieciak nauczy sie jeszcze streamlinowac swoja narracje nie tracac tego specifycznego smaczku ktorego mozna tutaj posmakowac.
Bond wybrany. Tera trza obstawiać dziewczynę Bonda i czarny charakter :) Chciałbym Sydney Sweeney i Dorocińskiego, a pewnie będzie Anya Taylor-John albo Anne Hathaway i Cillian Murphy albo Tom Hardy
Kurde, kiedyś kino miało tę zaletę, że byly filmy, ktorych nie da się dostać na dvd czy online. A teraz niemal połowa repertuaru to odgrzewane kotlety xD
Policzmy: dwa bilety na Diunę 76.20, plus parking 5zl, paliwo 15zl, popcorn i napoje 60zl. Razem 150zl za jednorazowe obejrzenie filmu, ktory w lutym kupiłem na bluray za niecale 50zl, to tego napoje 5zl i smaczne przekąski niech będzie z 15zl.
Jeszcze żeby chociaż to była jakaś wyjatkowa wersja jak w Multikinie (offowe czwartki były super) jak na przykład wersja reżyserska, ale kurna zwykly film sprzed dwóch czy czterech lat? XD
Odyseję kosmiczną oglądałem w Multikinie i to akurat fajnie, bo premierę miał parę lat przed moimi narodzinami.
Poogladasz reklamy, posluchasz jak obcy ludzie żują popcorn i omawiają glosno każdą scenę (dina dobra, bo tam długie sceny bez gadania), może nawet ktoś ci ucho skarpetą posmyra :smiley:
Lubię mieć fizyczne wydania ulubionych filmów. Tylko nie wiem czy DVD czy jednak Blu-ray. W domu mam odtwarzacz DVD, uczciwy sony sprzed 20 lat ale działa jak trzeba.
Natomiast z tego co zauważyłem to wydania Blu-Ray oprócz lepszej rozdzielczości mają też lepszą korektę kolorów i ogólnie lepszą jakość. I się waham czy nie kupić np. jakiegoś taniego, używanego Xboxa poprzedniej generacji aby mieć odtwarzanie blu-ray i kupować tylko B-R.
Nie no stary... dvd to jeśli dobrze pamiętam się liczyło w liniach (700linii?) a nawet jeśli w pikselach to porównanie czegokolwiek na BD w wersji 4K daje ~20 krotnie lepszą jakość... Przeskok ze starych divixów na dvd był duży ale z dvd na BD to już ogromna różnica. No i nie wiem czy każdy xbox ogarnia płyty 4K UHD a to jest ważne bo to inny format i dużo filmów już jest tak wydawanych więc zrób research przed zakupem żebyś się nie zdziwił że połowy filmów nie odpalisz. Zwykły Blu-ray (BD) oraz Ultra HD Blu-ray (UHD BD) to są dwa różne nośniki fizyczne.
W amerykańskiej telewizji i na platformach streamingowych zachodzą wyraźne zmiany. Z najnowszego raportu organizacji GLAAD wynika, że liczba bohaterów LGBTQ w serialach zmniejszyła się w ciągu zaledwie roku o niemal 25 procent.
W sezonie 2025/2026 w analizowanych produkcjach pojawiło się 369 takich postaci, podczas gdy rok wcześniej było ich 489. Dla porównania, w rekordowym sezonie 2021/2022 odnotowano aż 637 bohaterów LGBTQ.
Jeszcze większy spadek dotyczy postaci transpłciowych. Ich liczba zmniejszyła się z 33 do zaledwie siedmiu, co oznacza spadek o blisko 79 procent. Co więcej, żadna z tych siedmiu postaci nie powróci w kolejnym sezonie, ponieważ seriale, w których występowały, zostały zakończone, anulowane lub były miniserialami.
Zmiany są szczególnie widoczne na platformach streamingowych, takich jak Netflix czy HBO Max. To właśnie tam odnotowano największy liczbowy spadek, choć serwisy streamingowe nadal odpowiadają za około trzy czwarte wszystkich postaci LGBTQ uwzględnionych w badaniu.
@4pietrowydrapaczchmur Zdziwieni? Ludzie w PL chyba nie zdają sobie sprawę jaka potężna wojna kulturowa ma obecnie miejsce w USA, bo jesteśmy skupieni na własnych problemach i wojnie na Ukrainie.
Ogladam Marguerites Theorem fajne indie kino, opowiada historie mlodej badaczki w dziedzinie matematycznej, troche na spectrum ale grana przez fajna szara myszke, jej swiat sie zawali kiedy ktos znajdzie problem w teori nad ktora pracowala cale zycie. https://www.imdb.com/title/tt26699529/ #filmy#kino
Lucjusz (Paul Mescal) jako dziecko był świadkiem śmierci Maximusa z rąk swojego wuja Commodusa. Teraz decyduje się walczyć w Koloseum jako gladiator, aby przeciwstawić się dwóm cesarzom, rządzących Rzymem żelazną pięścią. Z wściekłością w sercu i z nadzieją na lepszą przyszłość Cesarstwa Lucjusz musi spojrzeć w przeszłość, aby znaleźć siłę i honor, by zwrócić chwałę Rzymu jego ludowi.
Ode mnie: ja nie wiem po co ten film powstał. W sumie nie jest to zły film, ani złe kino, tylko niepotrzebne. Efekty ok, choć czasami sztucznie niektóre wyglądają. Rozmach na całego, walki spoko. Jakby to się nazywało inaczej, np. Upadek Rzymu czy coś w tym stylu to chyba widownia by przyjęła taką historię nieco lepiej. Jak nie wiesz co oglądnąć to spokojnie możesz, miło spędzisz czas. Tylko nie nastawiaj się na wielkie dzieło pop-kultury.
Dokument ukazujący Elizabeth Holmes, skazaną za oszustwa założycielkę firmy Theranos, i jej ostatnie 34 dni na wolności.
Co za jazda. Co-za-jazda. Mam wiele, wiele myśli po obejrzeniu tego filmu, wiele pomysłów, których jeszcze do końca nie przetrawiłem, ale mimo wszystko postaram się je w jakiś sposób tu przedstawić.
Przede wszystkim chyba nie skategoryzowałbym tego filmu do końca jako dokument. Jego pierwsza część działa świetnie jako thriller psychologiczny: mnóstwo zbliżeń na twarze (i to jakich zbliżeń!), ciągła gra w kotka i myszkę, różne rewelacje zmieniające co chwilę optykę. Druga część to już meta komentarz funkcjonujący na kliku płaszczyznach. Ogólnie przed wybraniem się na seans polecam zapoznać się z innymi produkcjami Nathana, zwłaszcza z serialem Rehearsal, ale także z samą jego postacią.
W You Can See Everything rzeczywistość i fikcja mieszają się ze sobą, plączą i przeplatają do tego stopnia, że jako widzowie zaczynamy kwestionować praktycznie każdy aspekt tego, co widzimy i słyszymy. Już samo pojawienie się tytułu na ekranie jest dość obrazowe i samo w sobie oddaje ducha filmu, bo mimo, że widzimy praktycznie cały tekst, to jego mały dolny fragment jest skryty za horyzontem. Sam udział Nathana, sposób, w jaki staje się częścią kręconego przez siebie dokumentu, jest ciekawym zabiegiem i skojarzyło mi się to z zagadnieniem z mechaniki kwantowej, gdzie samo wykonanie pomiaru zmienia wynik badań (eksperyment z dwiema szczelinami). To jak wpływa na dynamikę między Elizabeth a jej mężem i rodziną, a także na to jak sam jest odbierany i jak my go odbieramy (kadrowanie, słowa i zachowania, których używa przy obydwu z nich), no to jest pieprzony majstersztyk. Doświadczenie Nathana w poprzednich komediowych serialach, gdzie wyrobił się w dead pan comedy, tutaj jest po prostu wzmacniane przez to, jak niesamowicie odklejonymi i odjechanymi postaciami są główni bohaterowie. Dobrze też widać, że w dalszym ciągu najskuteczniejszą metodą wydobywania z człowieka najskrytszych informacji jest pozwolenie mu na to, by mówił.
W drugiej części jest już totalny odjazd Ta część jest znacznie wolniejsza i może znudzić, ale stawia najciekawsze pytania.
You Can See Everything to film świerzy i pomysłowy. Działa w wielu wymiarach i można go analizować na różne sposoby: próbować dociec prawdy co do osoby Elisabeth i jej zaangażowania w oszustwo, zrozumieć funkcjonowanie Elizabeth i Billiego jako pary, zastanowić się nad tym jak łatwo można zmienić narrację zmieniając tylko jedno słowo. Nathan kręcąc dokument o obecnie najsławniejszej manipulantce sam manipuluje widzem i nawet się z tym nie kryje. Co właściwe jest prawdą? Do końca nie wiadomo.
Fun fact: Film jest nakręcony w proporcji 4:3. Lance Oppenheim tłumaczył ten wybór tym, że przy większych proporcjach i kręceniu materiału w zamkniętych pomieszczeniach widz mógłby za bardzo rozkojarzyć się tym, co działo się dookoła, zamiast skupić na twarzach bohaterów, które były najważniejsze.
Pradawne Zło budzi się do życia. W jego pokonaniu pomóc może tylko połączenie Pięciu Elementów.
Luźna komedia z fajną rolą Bruce'a Willisa. Humor na ogół w porządku, choć niektóre żarty zestarzały się w mojej opinii kiepsko. Jestem lekko uprzedzony do reżysera i w filmie nie obyło się bez rzeczy, które mi u niego przeszkadzają , jednak poza tymi mankamentami w dalszym ciągu ogląda się to ok, przynajmniej osobie w moim wieku. Polecam millenialsom wzdychającym do lat 90.
Dzieciństwo czwórki nierozłącznych przyjaciół kończy się, gdy po nieprzemyślanym wybryku trafiają do zakładu poprawczego pod opiekę sadystycznych strażników.
Pamiętam, że fragmenty tego filmu oglądałem już kilka razy w telewizji, ale nigdy nie obejrzałem go od początku do końca. Powiem tak: pierwsza część, czyli wszystko co dzieje się do momentu ukazania dorosłych bohaterów, to świetnie zrealizowane kino, z łatwością dałbym tu 9 punktów na 10. Historia niesamowicie wciąga, widz czuje się częścią wydarzeń i przedstawionej rzeczywistości. Immersja jest fantastyczna i bardzo pomaga tu format narracji z offu, opowieść w formie wspomnień i świat pokazany z perspektywy młodych chłopaków (młodzi aktorzy spisali się na medal). Sceny z zakladu poprawczego trzymają w napięciu, a Kevin Bacon w roli sk⁎⁎⁎⁎syna jest po prostu tak naturalny, że ma mu się ochotę dać w pysk. Wielka szkoda, że później film traci impet, fabuła robi się już trochę przekombinowana i nie ma takiego kopa, jak wcześniej. Tutaj na mój gust zawiedli dorośli aktorzy odtwarzający głównych bohaterów, którzy byli jacyś miałcy, bez charakteru. Była to też już typowo gangsterska wersja sprawiedliwości, gdzie ulica musi ją wziąć we własne ręce, żeby pomóc dobrym chłopakom. Polecam tak czy siak, spodoba się fanom filmów takich jak Chłopaki z Ferajny, czy Dawno Temu w Ameryce.
4 listopada 2026 roku, w wieku 93 lat, zmarł Tinto Brass, włoski scenarzysta, reżyser i aktor. Najbardziej znany był z reżyserii śmiałego filmu "Kaligula", od którego próbował odciąć się przez całe życie. O śmierci artysty poinformowała jego rodzina - żona Caterina Varzi i dzieci Bonifacio i
Znany stróż prawa, Wyatt Earp, wraz ze swoimi braćmi przenosi się do małego miasteczka, by rozkręcić biznes. Wkrótce dochodzi do pierwszych zgrzytów między nimi a lokalną bandą rewolwerowców.
Bardzo surowy western z prostą fabułą, bez jakichś widowiskowych scen pościgów czy trwających długo pojedynków strzeleckich. Większość potyczek rozwiązuje się stosunkowo szybko, a działania głównych bohaterów ciężko jednoznacznie skategoryzować jako dobre. To, co zdecydowanie ciągnie ten film, to fenomenalnie dobrana obsada: Kurt Russell, Val Kilmer i Sam Elliott w roli wąsatych rewolwerowców zwyczajnie zachwycają. Kostiumy również na plus, dobrze oddają estetykę i ducha tamtych czasów oraz miejsca. Mimo wszystko ten gatunek nie jest jakoś specjalnie bliski memu sercu, nie czułem się zaangażowany w historię, nie odczuwałem napięcia, mimo że w teorii atmosfera powinna być gęsta. Polecam fanom westernów, powinni być zadowoleni.
Bardzo mocne 7.5, blisko 8.0, jakby zaokrąglić to jest 8 :slightly_smiling_face:
Historia dzieje się jakoś 20 lat po 8 Pasażer Nostromo i jest to w filmie wspomniane, co mnie, fana numerów, bardzo się spodobało :slightly_smiling_face:
Film jest bardzo dobry i warty oglądnięcia. Na filmweb ma 6.4 i jest to jakaś pomyłka bo historia jest prowadzona w bardzo podobny sposób to wcześniej wspomnianego 8 pasażera. Jest mrocznie, jest mało ludzi, a na koniec jeszcze mniej.
Technicznie ten film jest rewelacyjny. Wnętrza statków, pomieszczeń, pojazdy, Obcy, gadżety. Wszystko bardzo ładnie zrobione i nie bardzo wiadomo, gdzie kończy się rekwizyt, a gdzie zaczyna CGI.
Świetnie zagrana rola Andiego (David Jonsson), który jest androidem, ale bez spoilerów to ciężko napisać dlaczego tak bardzo mi się on spodobał.
Reszta ekipy zdecydowanie gorzej i to główny powód, dlaczego obniżyłem moją ocenę. Do takich ról preferuję "dojrzałych" z wyglądu aktorów. Trochę oglądało się jakby to była jakaś wersja Gen Z :slightly_smiling_face: Bo w sumie tyle mają lat. Główna bohaterka (Cailee Spaeny, grała 14 letnią Priscilla w filmie o Priscilla Presley) ma urodę 14 latki i wzrost 12 latki. Aktorzy z tego filmu mięli podczas kręcenia pomiędzy 19, a 25 lat (tylko David Jonsson miał 29 i może dlatego lepiej grał i lepiej pasował do swojej roli). W pierwszym Alien najmłodsza była Sigourney Weaver, która wtedy miała 28 lat. Cała reszta ekipy około 40-50 lat.
To jest chyba jedyna, choć nieco sporawa, wada tego filmu. Tak, czy siak. Warto oglądnąć.
@sireplama mnie trochę też, ale z drugiej strony podobał mi się pomysł "powtórzenia" historii. Zazwyczaj mnie takie coś nudzi i irytuje, ale tutaj jakoś mi to pasuje. Sam nie wiem dlaczego.