#ukraina

Dobropilla -zamienia się w największą trwająca bitwa wojny ukraińskiej.

Codziennie siły rosyjskie wysyłają setki ludzi na szturm i setki są eliminowane. Przecież tej masie walczy 1. Korpus Azow - i nadal udaje się mu powstrzymać ofensywę.

Rosja obecnie gromadzi 4 armie na froncie o długości 50 km, aby zaatakować Dobropillę i posunąć się na zachód od Kramatorska, głównego kluczowego miasta pod kontrolą ukraińską w Donbasie. W tym kierunku Rosja wykorzystuje ogromną liczbę dronów i kierowanych bomb KAB, a także wielu żołnierzy.

W ostatnich tygodniach zdołali posunąć się na południe od Dobropilli i zdobyć przyczółek na północy i zachodzie linii obronnej 0.5 (niekompletnej). Pomimo ciężkich strat posunęli się naprzód (głównie 51. armia) i zagrażają miastu od południa. Dalej na północy 41. armia nie zdołała poczynić dużych postępów, pomimo wielu infiltracji. Doznała strat w wyniku niedawnych kontrataków sił ukraińskich, które zdołały oczyścić niektóre zainfiltrowane obszary.

Rosyjskie natarcie wokół Dobropilla pokazuje, jak mocno opiera się ono na masowych szturmach piechoty, by zrekompensować zdegradowany pancerz.

Skoncentrowanie czterech armii na tak wąskim odcinku frontu powoduje znaczne obciążenie logistyczne.

Wszystko – od zaopatrzenia artylerii, ewakuacji rannych po wsparcie dronami – staje się trudniejsze do utrzymania, gdy jednostki są upakowane tak ciasno.

Dlatego ukraińskie kontrataki na północ od miasta przynoszą efekty.

Małe taktyczne odwroty mogą zmusić Rosję do wstrzymania się i przegrupowania formacji, które i tak działają na granicy swoich możliwości wsparcia.

Obecnie sytuacja na froncie Drużkiwka została częściowo ustabilizowana, ale nie ten w pobliżu Dobropilli. To główne miejsce, gdzie Rosja obecnie naciera.

Mapa od Clementa Molina.

#wojna #rosja #ukraina #analizafrontu

https://www.rmf24.pl/fakty/swiat/news-budapeszt-badal-mozliwosc-wojskowego-zajecia-zakarpacia-wegi,nIdn,1020205

#ukraina #wojna #rosja #wegry #wiadomosciswiat

Chyba się dziś nie doczekam aktualizacji rafi bingo więc informuje że dziś w nocy zaatakowano rafinerię w obwodzie wołgogradzkim

https://streamable.com/sxfx2u

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #rafinerie #obwodwolgogradzki

z dedykacja dla @Kronos - dlaczego nas nie powiadomiles? #rosja #wojna #ukraina

I cos lekkiego na piateczek - historia rosyjskiego plakatu propagandowego z rosyjskiego portalu propagandowego:

Kto posłużył za model do plakatów „Ojczyzna-matka” i innych: mało znane fakty dotyczące najsłynniejszych radzieckich materiałów propagandowych – ZDJĘCIA

„Komsomolka” dowiedziała się, kto został przedstawiony na słynnych radzieckich plakatach

Władimir PEREKREST



Najsłynniejszy plakat z czasów wojny — „Matka Ojczyzna wzywa!”

Kim są ludzie, których twarze widnieją na najbardziej znanych dziełach? Kto zainspirował artystów do stworzenia tych arcydzieł? Temat ten jest słabo zbadany przez historyków i historyków sztuki. Wypełniamy te luki.

„STÓJ I NIE R⁎⁎⁎AJ SIĘ!”

Najsłynniejszy plakat z czasów wojny — „Matka Ojczyzna wzywa!” autorstwa Irakli Toidze. Oprócz niezwykle silnego ładunku emocjonalnego i patriotycznego wyróżnia się on również tym, że prototypem postaci przedstawionej na plakacie była żona artysty. To wielka rzadkość w tym gatunku.



– Artyści tworzący plakaty zazwyczaj posługiwali się obrazami zbiorowymi – powiedziała gazecie „KP” Liubow Rodionowa, kierowniczka działu wydawnictw plastycznych Rosyjskiej Biblioteki Państwowej (RGB). – A jeśli mieli konkretny pierwowzór, to nie rozgłaszali tego zbytnio. Natomiast w przypadku tworzenia dzieł malarskich zachowały się szczegóły i wspomnienia, a do plakatów podchodzono w sposób bardziej swobodny. Trzeba przyznać, że temat rzeczywistych pierwowzorów w tym gatunku jest dość słabo zbadany.

Historia plakatu Toidze’a stanowi wyjątek. Oto, co opowiedział mi wnuk artysty, reżyser Georgij Toidze:

– Rodzinna legenda głosi: „Usłyszawszy 22 czerwca 1941 roku w radiu wiadomość o ataku faszystów na ZSRR, babcia wbiegła do pracowni Irakli Moisejewicza z okrzykiem: «Wojna!». Dziadek, poruszony wyrazem jej twarzy, zawołał: «Zatrzymaj się tak i nie ruszaj się!». I natychmiast wykonał kilka szkiców...

Tamara Teodorowna (dla uproszczenia nazywano ją „Fedorowna”) była piękną i zadbaną brunetką, która wyglądała na młodszą niż jej 37 lat. Jednak na plakacie artysta nadał twarzy bohaterki surowszy, starszy wyraz, prostszą fryzurę, wyprostował i rozjaśnił włosy, dodał siwiznę oraz złagodził charakterystyczne południowe rysy – wszystko to służyło stworzeniu wizerunku rosyjskiej matki, błogosławiącej swoich synów przed wyczynem.



– Do rana następnego dnia plakat był gotowy, a czwartego dnia wojny, jak opowiadano w rodzinie, 26 czerwca, wisiał już w powiększonej wersji na budynku Centralnej Telegrafii przy ulicy Gorkiego – kontynuował Georgij Toidze.

Nawiasem mówiąc, podczas przygotowywania artykułu okazało się, że ogromny plakat „Matka Ojczyzna”, zajmujący cały budynek, pojawił się na rogu ulic Gorkiego (obecnie Twerskiej) i Ogarewa (przeulku Gazetnym) dokładnie 85 lat temu – 2 października 1941 roku. Udało się odnaleźć potwierdzającą to wzmiankę wraz ze zdjęciem w gazecie „Moskiewski bolszewik” z 3 października.



– Budynek ten zachował się do dziś – poinformowano gazetę „KP” w Muzeum Moskwy. – Przełęcz Gazietnaja 17, budynek nr 2 (obecnie budynek ten został odrestaurowany – red.).

INNA WERSJA

Czy plakat „Matka Ojczyzna” został wydrukowany jeszcze przed wojną?

Istnieje jednak alternatywny punkt widzenia – że plakat został wydrukowany jeszcze przed atakiem Niemiec.

– Znajomy artysta z Kołomny, Nikolaj Stepanowicz Riabinkin, obecnie już nieżyjący, pokazał mi kiedyś swój obraz – w tle plakat „Matka Ojczyzna”, a na pierwszym planie stół, na którym leżą oficerska taca, plecak, tytoniowa torebka z makhorką i bukiet kwiatów – – opowiedział gazecie „KP” antykwariusz Andriej Goryaczew. – Według jego słów, gdy tylko 22 czerwca ogłoszono atak, udał się do komisariatu wojskowego, gdzie zobaczył ten plakat i, czekając na swoją kolej, naszkicował go. Zanim wyruszył na front, zdążył namalować ten obraz.



Nie wiadomo jednak, gdzie się obecnie znajduje.

Według antykwariusza fakt, że taki plakat mógł zostać namalowany z wyprzedzeniem, jest całkiem logiczny.

– Było jasne, że wojna jest tuż za rogiem – mówi Goryaczow. – W 1938 roku ukazał się film „Jeśli jutro wybuchnie wojna”, a rok później – książka Mikołaja Szpanowa „Pierwszy cios. Opowieść o przyszłej wojnie” – o tym, jak przepędzamy niemieckich najeźdźców po Europie...

– Być może tak właśnie było – nieoczekiwanie zgadza się wnuk Toidze. – Trudno sobie wyobrazić, że tak wielkoformatowe dzieło powstało w ciągu jednego dnia. W naszym domu zachowało się bardzo wiele szkiców do tego plakatu – oczy, twarz, inne detale... Jeśli ktoś uświadomi sobie wagę zadania i zabierze się do pracy, to teoretycznie można to narysować w ciągu dnia lub dwóch. Ale przecież szkic trzeba jeszcze zatwierdzić! Widziałem metadane dotyczące prac mojego dziadka – czerwona pieczęć, napis „zatwierdzono”, podpis osoby odpowiedzialnej… Czy to wszystko w ciągu 4 dni?

Jak więc rozwiązać tę zagadkę? To bardzo proste. Egzemplarz kontrolny każdej publikacji drukowanej wysyłany jest do RGB (dawnej „Leninki”). Jest na nim podana data druku. I oto odpowiedź.



– Tak, mamy egzemplarz referencyjny tego plakatu – potwierdziła mi Liubow Rodionowa. – Jest on datowany na 4 lipca 1941 roku.

Wychodzi więc na to, że rodzinna legenda jest prawdziwa i należy położyć kres sporom dotyczącym dat. To, co zrobił Irakli Toidze, jest rzeczywiście prawdziwym wyczynem twórczym.

Nawiasem mówiąc, artysta niejednokrotnie powracał do tego motywu. Tak więc popularność zyskał wydany w 1943 roku plakat „Za Ojczyznę-matkę!”, na którym ta sama kobieta w czerwieni jedną ręką obejmuje syna, a drugą trzyma czerwony sztandar.

„GODNY TYTUŁU BOHATERA”

Kolejny słynny plakat z czasów wojny – „Dotrzemy do Berlina!” autorstwa artysty Leonida Golowanowa. Przystojny, uśmiechnięty żołnierz z płaszczem-namiotem przewieszonym przez ramię, w elegancko nasuniętej czapce i z jasnobrązowym kosmykiem włosów wystającym spod niej, przykucnął przy drodze i zakłada but. Jeszcze sekunda – i rzuci się, by dogonić swoją kolumnę, odchodzącą na zachód.



To również prawdziwa postać. Na rysunku przedstawiono „wybitnego snajpera”, jak nazywano go w relacjach z frontu, instruktora i dowódcę kompanii snajperskiej – porucznika gwardii Wasilija Golosowa.

Szczególnie wyróżnił się w walkach o wyzwolenie obwodu charkowskiego. Dowództwo zgłosiło go nawet do nadania tytułu Bohatera. Oto, co czytamy w oficjalnym dokumencie z 26 czerwca 1943 roku:

„Towarzyszu Golosow osobiście zlikwidował 422 Niemców, w tym do 70 snajperów wroga. Wyszkolił do 170 snajperów, wyruszając z nimi na „polowanie” we wszystkich rodzajach walk; jego podopieczni mają na swoim koncie 3765 zlikwidowanych faszystów. Porucznika Gwardii Golosowa zna i szanuje cała dywizja, a nawet sąsiednie oddziały. W trakcie walk wielokrotnie wykazał się osobistym bohaterstwem i został czterokrotnie ranny. W pełni zasługuje na nadanie tytułu Bohatera Związku Radzieckiego”.



Niestety, snajper nie zdążył otrzymać „Złotej Gwiazdy” – 16 sierpnia, na tydzień przed wyzwoleniem Charkowa, zginął. „W drodze na kolejne polowanie t. Golosow został niespodziewanie zabity odłamkiem wrogiej miny” – tak dowództwo opisało śmierć bohatera. Doszło do tego w pobliżu wsi Dolgenkie w obwodzie charkowskim. Nie chodzi o to, które niedawno wyzwolili nasi żołnierze na froncie wschodnim – to w rejonie Kupjansk, a o inne – w rejonie Izium. Do niego jeszcze nie dotarli.

Dekret o nadaniu Głosowowi tytułu Bohatera Związku Radzieckiego został podpisany już po jego śmierci. Do tego czasu zdążył zlikwidować jeszcze 5 Niemców, zwiększając swój osobisty dorobek do 427. To jeden z najlepszych wyników tej wojny.



UŚMIECH SNIPERA

Jak i kiedy skrzyżowały się drogi artysty i snajpera? Ani historycy sztuki, ani historycy nie udzielają jednoznacznej odpowiedzi. Ale miałem szczęście — udało mi się znaleźć w bibliotece broszurę „Leonid Fedorowicz Golowanow. Mistrz radzieckiego plakatu”, wydaną w 1949 roku. Jest to niemal jedyna publikacja poświęcona twórczości tego słynnego plakacisty.

Starszy porucznik Golowanow, który już na początku wojny był znanym artystą, autorem ilustracji do dzieł Arkadija Gajdara, Lwa Kassila i innych pisarzy dziecięcych, od 1943 roku był oddelegowany do Studia Artystów Wojskowych im. Grekowa. „W ciągu ostatnich trzech lat wojny odbył pięć długich wyjazdów na fronty, z których każdy trwał co najmniej trzy miesiące” – pisze autor monografii Aleksiej Sidorow. Podczas jednej z takich podróży, na Froncie Południowo-Zachodnim, spotkał snajpera Golosowa i wykonał szkic, przedstawiający bohatera „o twarzy bystrego i pewnego siebie rosyjskiego wojownika”. Miało to miejsce w maju 1943 roku, pisze badacz. Rysunek ten, jak się wydaje, nie zachował się.

A rok później, kiedy wojska radzieckie zbliżały się już do granicy państwowej, przełożeni zlecili Gołowanowowi stworzenie plakatu pod hasłem: „Dotrzemy do Berlina!”. Oto jak sam opisał swój zamysł: „Wzorem dla żołnierza na plakacie »Dotrzemy do Berlina!« stał się uśmiechnięty rosyjski bohater, który w mojej wyobraźni uosabiał radzieckiego snajpera Głosowa”.



Trzy szkice — i rozwiązanie zostało znalezione. Tylko w swoim frontowym notatniku artysta przedstawił żołnierza jako „bystrych”, a do plakatu o tak optymistycznym tytule lepiej pasowałby uśmiechnięty. Jednak i z tym nie było problemu — wystarczyło przejrzeć archiwa: dziennikarze chętnie fotografowali tego uśmiechniętego snajpera.

Wizerunek ten zyskał sympatię całego kraju i nawiązywał do bohatera popularnego wówczas poematu Twardowskiego „Wasilij Terkin”. Artysta postanowił więc stworzyć całą serię rysunków przedstawiających tego dzielnego żołnierza. Najbardziej znanym, nie ustępującym popularnością pierwszemu, stał się plakat, na którym Gołowanow przedstawił swojego bohatera pod murami Reichstagu. Tylko że teraz ma on pierś obsypaną odznaczeniami, oficerskie naszywki, a za plecami widnieje napis „Dotarliśmy!”.

Na plakacie widzimy również wyrytą na ścianie datę: 2/V-45. To bardzo subtelny szczegół. Żołnierze podpisywali się na ścianach Reichstagu również później, nawet kilka miesięcy po bitwie. A 2 maja to właśnie ten dzień, w którym berliński garnizon się poddał, a przed Reichstagiem świętowali ci, którzy bezpośrednio brali udział w jego szturmie. Oznacza to, że ten wesoły chłopak nie tylko dotarł na miejsce, ale znalazł się w pierwszych szeregach.

Golanow, nawiasem mówiąc, sam był w Berlinie w tym zwycięskim maju. A napis „Chwała narodowi rosyjskiemu” umieszczony na plakacie, który po pierestrojce często nieśmiało zamazywano, nie jest domysłem autora, lecz faktem. Zdjęcie napisu z tymi słowami znajduje się na przykład w książce „Szturm na Berlin”, wydanej w 1948 roku.



ZNOWU W BITWIE

Artysta przedstawił swojego bohatera jeszcze co najmniej trzy razy. Na plakacie „Dobrze, że do nas przyszedłeś” z 1945 roku rosyjski żołnierz karmi chlebem głodne dzieci z krajów zachodniosłowiańskich. We wrześniu 1945 roku wydrukowano również plakat „Chwała Armii Czerwonej – wyzwolicielce” – ten sam burzowłosy żołnierz w nonszalancko nasuniętej czapce pilotce trzyma na rękach chińskiego chłopca, wyzwolonego spod jarzma japońskich militarystów. To również rzadkość – temat zwycięstwa nad Japonią był w radzieckiej propagandzie poruszany nie tak aktywnie, jak temat zwycięstwa nad Niemcami.

I wreszcie zwieńczenie cyklu – plakat z 1962 roku „I w pracy zwyciężamy”. Brawurowy żołnierz jest już w podeszłym wieku – to siwy weteran z przerzedzoną czupryną i gwiazdą Bohatera Pracy Socjalistycznej na piersi. A za jego plecami widnieją dwa słynne plakaty, przypominające o dawnych zwycięstwach.

O samym Golosowie wiadomo niewiele. Urodził się w 1911 roku w obwodzie tulskim, gdzie ukończył 5 klas. Po odbyciu służby wojskowej przeniósł się do Moskwy, gdzie pracował jako gospodarz w jednej ze szkół w dzielnicy Kijowskiej. Na froncie od 28 czerwca 1941 roku. Został pochowany niedaleko miejsca śmierci – w zbiorowej mogile we wsi Studenok w obwodzie charkowskim, przy granicy z DNR.

W lokalnej szkole istniało kiedyś nawet muzeum poświęcone temu bohaterowi. Jednak zła ironia losu sprawiła, że w 2022 roku w miejscu, gdzie znajdowało się muzeum rosyjskiego snajpera, utworzono stanowiska snajperów i karabinierów Sił Zbrojnych Ukrainy. Zniszczona ostrzałem osada przechodziła z rąk do rąk, a obecnie znajduje się w strefie ofensywnych walk armii rosyjskiej.



JAKIE JESZCZE PLAKATY PRZEDSTAWIAJĄ PRAWDZIWYCH LUDZI

1. Popularny podczas I wojny światowej plakat Leonida Pasternaka „Na pomoc ofiarom wojny”. Co prawda nazwisko modela nie zachowało się, a twarz rannego żołnierza na plakacie jest prawie niewidoczna. Jednak, jak twierdził sam artysta, „model” był niezbędny do jak najdokładniejszego odtworzenia szczegółów munduru.

2. Główną postać słynnego plakatu z czasów wojny domowej „Zgłosiłeś się na ochotnika?” Dmitrij Moor namalował na podstawie własnego wizerunku. Plakat powstał w ciągu jednej czerwcowej nocy 1920 roku.

3. Jednym z najczęściej wydawanych plakatów podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej był plakat Wiktora Koreckiego „Żołnierzu Armii Czerwonej, ratuj!”. Do jego stworzenia pozowali bliscy artysty – jego przybrana córka Marina Gicewicz oraz chłopiec z sąsiedztwa.

4. Plakat „Nie gadaj!” autorstwa Niny Watolinowej i Mikołaja Denisowa (1941 r.). „Na terytorium ZSRR, zwłaszcza w regionach przygranicznych, działało wiele grup dywersyjnych i szpiegów niemieckich” – powiedział gazecie „KP” Valerij Kuliczkow, kierownik działu Muzeum Zwycięstwa na Pokłonnej Górze. – Postawiono przed nami zadanie uświadomienia społeczeństwu konieczności zachowania czujności, zwłaszcza w kontaktach z nieznajomymi. Praca była pilna, nie było czasu na szukanie modelki, dlatego artystka wykorzystała własne odbicie w lustrze”.

5. Główną postacią plakatu Arkadija Plastowa „Odbudujemy!” (1944 r.) jest barwny, siwy starzec o muskularnych rękach. Wygląda jak żywcem wyjęty z portretów Lwa Tołstoja! Okazuje się jednak, że tak nie jest. „To rodak artysty, stolarz z wsi Prislonichy w obwodzie uljanowskim, Matwiej Kondratjew” – poinformowała „KP” kierowniczka Muzeum Plastowa Svetlana Shatkina. „Bogatyr ciałem, a niemowlę duszą” – pisał o nim z czułością sam Plastow.

#rosja #rosyjskieplakatypropagandowe #wojna #propaganda #pravda #ukraina

Obwód samarski (Rosja)

02.10.2026

Filmik opublikowany przez Dowództwo Sił Systemów Bezzałogowych Sił Zbrojnych Ukrainy

https://streamable.com/yqs8oz

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #sbs #obwodsamarski

Trwa oczyszczanie państwa z brudu:call_me_hand:

Filmik opublikowany przez Biuro Bezpieczeństwa Ekonomicznego Ukrainy

https://streamable.com/mdo271

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #esbu #korupcja

[18+]

Filmik opublikowany przez 79. Brygadę Desantowo-Szturmową Sił Zbrojnych Ukrainy

https://streamin.link/v/fd85d7f7

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #79brygada

Witajcie w uroczy piateczek - a jak piatek to czas na Komsomolska Prawde, a w niej na glownej:

* Jądrowe ultimatum dla NATO i odpowiedź na propozycje zawieszenia broni z Ukrainą: 10 ważnych przesłań Władimira Putina dla świata na forum „Waldaj” – WIDEO

W odpowiedzi na agresję ze strony Ukrainy Putin przypomniał frazę o faszystach i granatach

* Europa błaga Moskwę o zawieszenie broni, a Waszyngton już dzieli ropę naftową po wojnie: trwają negocjacje w sprawie Ukrainy

Minister Reszetnikow skomentował negocjacje między Rosją, USA i Europą

* Pasażer, który uratował pociętego pilota samolotu FlyDubai: Związałem terrorystę słuchawkami i zatamowałem krew kapitana szmatami – WIDEO

Dentysta Szota Musaev opowiedział KP.RU, jak uratował życie pilotowi FlyDubai

* Trudniej będzie wziąć kredyt, ale też stracić swoje pieniądze: co kryje się za planami Banku Centralnego dotyczącymi rozwoju rynku finansowego na najbliższe trzy lata

KP.RU: Trudniej będzie wziąć kredyt, jeśli kredytobiorca otrzymuje dochody „pod stołem”

Milego dnia!

#rosja #wojna #ukraina #pravda

W skrócie : relikwie św. Dmitrija Dońskiego zostały 'odkryte na nowo' i zaprezentowane w okupowanych regionach Ukrainy, aby podnieść morale rosyjskich wojsk. Armia Rosyjska w pośpiechu opuszczając swoje pozycje koło Lymania, podobno je zgubiła:)

Albo zamieszanie w wycofaniu się na z góry upatrzone pozycję było niepodręcznikowe. Albo ktoś przytulił ciekawe artefakty.

Szczątki wielkiego księcia Dymitra Dońskiego – średniowiecznego władcy słynącego z pokonania wojsk mongolskich w bitwie na Kulikowym Polu w 1380 roku – zostały ekshumowane w lipcu 2026 roku podczas prac restauracyjnych w kremlowskiej Katedrze Archangielskiej. Wówczas rosyjski parlamentarzysta zaproponował ich przekazanie żołnierzom na froncie.

Nic tak nie podniesie morale żołnierza jak kolejne fragmenty trupa, kiedy wokół kosci ludzkich nie brakuje.

4 lata temu Marynarka Wojenna Rosji zgubiła fragment Prawdziwego Krzyża Jezusa.

https://streamable.com/zzmp1c

#wojna #rosja #ukraina #religia

Ruskie straty na dzień 02.10.2026r.

#wojna #ukraina #rosja #rosyjskiestraty

Obwód samarski (Rosja)

Dzień dobry:sunny:

#ukraina #wojna #rosja #obwodsamarski

:flag-ua:

Filmik opublikowany przez Wołodymyra Zełenskiego

https://streamable.com/x6zytm

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #zelenski

Obwód moskiewski (Rosja)

Lecimy!!!!

#ukraina #wojna #rosja #obwodmoskiewski

I aby Wam sie dobrze wiodlo to dzien koncze tym (ponad 10k "piorunow" w 14h):

Bańki⁠⁠

14 godzin temu

374 tys.

Twoje wnioski oznaczają jedynie to, że znajdujesz się w bańce. Otaczają cię ludzie, którzy nie głosują na Jedną Rosję. I to jest normalne – sam wybierasz sobie krąg znajomych, z którym czujesz się swobodnie. Ale z punktu widzenia statystyki twoja próba jest do bani

Masz rację, opowiem ci o bańce. Moją bańką jest miasto Nowočerkask. Kiedyś było to miasto robotników, wojskowych i studentów.

Zaczęto je niszczyć jeszcze za czasów Gajdara.

Jako pierwsze na złom poszły Zakłady Obrabiarki i fabryka im. Nikolskiego.

A za rządów Jednej Rosji… Policz na palcach:

– Trzy piekarnie. Miasto liczące 160 tys. mieszkańców nie piecze sobie chleba.

– Mleczarnia. Mleko nam nie potrzebne.

– Zakład mięsny. Produkowano tam kiełbasy i tym podobne.

– Zakład spożywczy. Cukierki. Ciastka.

- Zakład likierowo-wódkowy. No i ten też zdołali „doprowadzić do bankructwa”. A jakie likiery i koniaki tam produkowano, ooo! Cały region zaopatrywał się u nas w wódkę. Przyjeżdżali po nią specjalnie z Rostowa.

- „Neftemash”

- Zakład produkcji wyrobów syntetycznych, będący częścią ogólnego zakładu chemicznego, zatrudniający 9000 pracowników i oferujący ponad 400 pozycji asortymentowych. Sucha krew przydałaby się teraz szczególnie, jeśli wiesz, o czym mówię. Z jej odpadów produkowano ołówek klejący, który – co dziwne – nie tylko kleił, ale także leczył wszelkie zadrapania lepiej niż jakikolwiek babka lancetowata. No cóż, Erich Krause przecież tego potrzebował.

Obecnie partia „Jedna Rosja” próbowała stworzyć w tym miejscu 150 miejsc pracy, ale wycofali się, twierdząc, że uda im się zapewnić tylko 100. Dlaczego „Jedna Rosja”? To oni sami się reklamowali, ja tu nie mam z tym nic wspólnego.

– Zakład produkcji lakierów i farb

Cóż, to jeden z większych. A poza tym jeszcze około 20 nieco mniejszych.

Wszystkie zostały sprzedane za grosze, pocięte na kawałki i przekazane w wagonach jako złom.

Z tych, które przetrwały, pozostały dwie połowiczne fabryki:

– fabryka lokomotyw elektrycznych – nie zdążyli oddać jej w całości na złom.

– A fabrykę elektrod kupił Wekselberg. Niech sobie ten łajdak zabrał ją do Moskwy. Emituje tyle grafitu, że połowa miasta nie może oddychać. Razem z Wołgodońskiem zdecydowanie zajmujemy pierwsze miejsca pod względem zachorowań na nowotwory.

Dlaczego do Moskwy? Bo tam płacą podatki. Tak więc my tu żyjemy gorzej niż Papuasi – gówno i niskie pensje dla nas, a dochody trafiają do Moskwy.

Nie układamy tu płytek ani nie wymieniamy krawężników. Administracja co miesiąc pożycza pieniądze z banku na pensje dla urzędników.

Mamy kilka kilometrów asfaltu – to prezent od gubernatora na wybory.

40–60 tys. uważa się za dobrą pensję. 100 to już w ogóle oligarcha. Dziewczyny z numeru 112 dostają po 25 tys.

Co więc mamy: inflację, „shrinkflację”, żałosne pensje i emerytury, stale rosnące opłaty za media i inne powszechne bolączki.

A do tego mamy tu rolników, którzy zaciągnęli kredyty i zebrali plony. A teraz nie wiedzą, co z nimi zrobić, bo według ich obliczeń koszt produkcji jednego kilograma wynosi 10 rubli, a państwo płaci tylko 1,5 rubla. Półtora rubla, Karolu!!!

Radziłbym teraz porozmawiać z nimi o bańkach – kto w jakich żyje. Oni to wiedzą.

A poza tym całym sercem popieram Jedną Rosję.

A jeśli myślisz, że moje miasto jest jakoś wyjątkowe, to po prostu wystaw nos poza obwodnicę Moskwy (MKAD).

No, ale prowadza przeciez zwycieską "operację wojskową" i tępią faszystów na Ukrainie...

...rosyjska dusza ich mać

#rosja #wojna #ukraina #pikabu

Edit: rzucilem okiem na google maps - ten Nowoczerkask to calkiem piekne miasto (dodaje drugi obrazek - ale poklikajcie sami, bo moze tylko mi sie taki wylosował)

Obwód moskiewski (Rosja)

Teraz🔥

https://streamable.com/2gd1mt

#ukraina #wojna #rosja #wideozwojny #obwodmoskiewski

I na dokladeczke z rosyjskiego wykopu wrzucam opowiesc o dobrym Rosjaninie (skroce, bo szkoda mi deepl'a i mojego/naszego czasu - wiec bedzie tylko poczatek i koniec dla Was):

Dmitrij Poliwin, Bohater Federacji Rosyjskiej⁠

Dmitrij Wasiljewicz Poliwin (29 lipca 1992 r., miejscowość Stepana Razina, rejon Leninski, obwód wołgogradzki – 15 października 2025 r., obwód sumski) — dowódca kompanii desantowo-szturmowej batalionu szturmowego 810. oddzielnej gwardyjskiej brygady piechoty morskiej Floty Czarnomorskiej Rosji, odznaczonej Orderami Żukowa i Uszakowa, starszy porucznik gwardii. Bohater Federacji Rosyjskiej (2026, pośmiertnie).

Od 2011 roku służył w Siłach Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, do których został powołany na służbę zasadniczą, którą odbywał przez rok w 810. oddzielnej gwardyjskiej (od 2018 roku) brygadzie piechoty morskiej Floty Czarnomorskiej Federacji Rosyjskiej, odznaczonej Orderami Żukowa (od 2016 r.) i Uszakowa (od 2023 r.) Floty Czarnomorskiej, nazwanej na cześć 60. rocznicy powstania ZSRR (miejsce stałej stacjonowania – miasto Sewastopol). Jeszcze przed upływem okresu służby podjął decyzję o kontynuowaniu służby w tej samej jednostce i 30 stycznia 2012 r. zawarł umowę z Ministerstwem Obrony Rosji.

(...)

Zginął bohaterską śmiercią podczas wykonywania zadania bojowego 15 października 2025 roku w okolicy wsi Konstantinówka w obwodzie sumskim. Został pochowany w Sewastopolu na cmentarzu „Kalfa” (Aleja Bohaterów).

Dekretem Prezydenta Federacji Rosyjskiej („niejawnym”) z dnia 9 czerwca 2026 r. za męstwo i bohaterstwo wykazane podczas pełnienia obowiązku wojskowego starszemu porucznikowi Gwardii Dmitrijowi Wasiljewiczowi Poliwinowi nadano tytuł Bohatera Federacji Rosyjskiej (pośmiertnie).

Medal „Złota Gwiazda” został przekazany rodzinie Bohatera 3 sierpnia 2026 r. przez głównodowodzącego Flotą Wojenną, admirała floty A. A. Moisejewa.

Starszy porucznik Gwardii (2023). Odznaczony Orderem Odwagi (20.10.2023), medalami Orderu „Za zasługi dla Ojczyzny” II stopnia z mieczami (17.01.2023), Orderu Suworowa (25.02.2025), Żukowa (15 sierpnia 2022 r.) oraz innymi medalami.

#rosja #wojna #ukraina #pikabu

Ps: chodza plotki (tak slyszalem na Kremlinka Show), zeby wyciszac w mediach rosyjskich jakiekolwiek (nawet pozytywne) informacje dotyczace wojny na Ukraini

Jeden tekst na rosyjskim wykopie a tyle ciekawostek (moze Wy dodacie swoje ponizej):

Weteran działań wojennych z Sachalinu znalazł się w reprezentacji Rosji w snowboardzie paraolimpijskim⁠⁠

8 godzin temu



30-letni weteran operacji wojskowej na Ukrainie Jewgienij Loginow pochodzi z Aleksandrowska na Sachalinie.

Latem 2023 roku, podczas usuwania skutków pożaru na swojej pozycji, Jewgienij nadepnął na minę wroga i stracił nogę.

Został szybko ewakuowany, przewieziony do szpitala, a następnie do sanatorium, gdzie przyleciała jego żona. Dzięki jej wsparciu żołnierz szybko wrócił do zdrowia. Po powrocie do domu pod koniec 2023 roku poznał pracowników fundacji „Obrońcy Ojczyzny” w swoim mieście, którzy pomagali weteranowi w zebraniu dokumentów niezbędnych do ustalenia stopnia niepełnosprawności.

Latem 2024 roku Jewgienij otrzymał już drugą protezę, która była wygodniejsza od pierwszej, i zdał sobie sprawę, że chciałby ponownie powrócić do swojej dawnej pasji – snowboardu.

Ciągłe treningi przyniosły pierwsze sukcesy na zawodach, a obecnie nasz weteran jest członkiem reprezentacji obwodu sachalińskiego oraz rezerwowym reprezentacji Rosji w snowboardzie paraolimpijskim, zajmuje się tym, co kocha, i marzy o złotym medalu na Igrzyskach Paraolimpijskich.

1. Sluzba zdrowia dziala tak doskonale, ze rodzina (w tym przypadku zona) jest niezbedna by zadbac o leczenie

2. Przez poł roku koles bez nogi nie jest w stanie "zebrac dokumentow" niezbednych do ustalenia stopnia niepelnosprawnosci (mial szczescie, ze o kulach nie ruszyl do ponownego szturmu)

3. Protezy oferowane weteranom nie sa najlepszym co moze im dac matuszka Rasija - dopiero po roku udaje sie zdobyc odpowiednia (nie, nie jest to ta ze znalezionych i posklejanych butelek plastikowych)

4. Zolnierz-najezdzca teraz bedzie swiecil triumfy dla czerwonego raju w duchu idei olimpijskiej - czyz to nie wspaniala przemiana?

#rosja #wojna #ukraina #pikabu

:candle:

Od Dowództwa Sił Powietrznych Sił Zbrojnych Ukrainy

#ukraina #wojna #rosja #kpszsu #samoloty #lotnictwo

Dzien jak dzien w czerwonym raju:

W Nowouralsku aresztowano 48-letniego Tarasa Gradila, którego 29 września brutalnie zatrzymali zamaskowani funkcjonariusze służb bezpieczeństwa. Mężczyzna jest oskarżony o kradzież pieniędzy od żołnierza Sił Obronnych. Ponadto Gradila określa się mianem organizatora zorganizowanej grupy przestępczej (informacje te nie zostały oficjalnie potwierdzone).

„Sąd Miejski w Nowouralsku zastosował wobec oskarżonego środek zabezpieczający w postaci aresztu tymczasowego do 28 listopada” – poinformowano serwis E1.RU w prokuraturze obwodu swierdłowskiego.

Wobec Gradila wszczęto postępowanie karne na podstawie artykułu dotyczącego oszustwa na dużą skalę (część czwarta artykułu 159 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej). Śledztwo wskazuje, że w okresie od października 2024 r. do października 2025 r. wraz ze wspólnikami wyłudził z konta bankowego 705 tysięcy rubli od uczestnika SVO. Do zdarzenia doszło w Nowouralsku.



Oto jak przebiegało zatrzymanie Tarasa Gradila. Źródło: czytelnik serwisu E1.RU

„Ponadto ustalono, że oskarżony przekonał pokrzywdzonego do zawarcia fikcyjnego małżeństwa z lokalną mieszkanką w celu uzyskania w przyszłości świadczeń przysługujących pokrzywdzonemu. W związku z tym prokuratura złożyła w sądzie pozew o uznanie małżeństwa zawartego z poszkodowanym za fikcyjne. Pozew jest obecnie rozpatrywany przez sąd” – zaznaczono w prokuraturze.

Źródło serwisu E1.RU w kręgach sił porządkowych poinformowało, że Gradil jest również podejrzany o organizowanie grupy, która przez długi czas zajmowała się kontrolą wstępu w klubach nocnych w Nowouralsku i Werch-Nejwinsku, rekrutując do tak zwanej „rodziny” głównie młodzież.

Według wstępnych szacunków służb bezpieczeństwa grupa liczy około 20 osób. Młodzież zwerbowana przez Gradila wywołuje sytuacje konfliktowe, bije i zastrasza obywateli.

#rosja #wojna #ukraina #pikabu