#heheszki

@evilonep wierzę na słowo... bo drugiego gościa nie kojarzę...

@KsRobag

Co Cię zniechęciło?

@cyberpunkowy_neuromantyk Gra się składa z kilku (bodaj pięciu?) historii powiązanych ze sobą, ale te powiązania są na początku ukryte i dopiero potem powoli się ta "większa" fabuła odkrywa z pomniejszych, zazębiających się elementów, obszar gry się nakłada/powtarza, ale protagonista się zmienia. Więc jak kolejny już raz kazali zaczynać od zera to jakoś tak... entuzjazm się gdzieś zgubił, a nowych mechanik czy innych wynalazków żeby utrzymać świeżość niestety zabrakło. No i z gameplayem się jakoś nie polubiliśmy, strzelanie mi nie podpasowało, ciężko ocenić czy coś jest na linii strzału jak jest kamera tak wysoko, osłony działają mocno średnio, a większość umiejek zdawała się niewarta paska żeby je odpalać, w zasadzie z samego bullet-time'u korzystałem. Granie pod "z buta wjeżdżam" było przez to na dłuższą metę mało satysfakcjonujące i nawet nieco irytujące. Skradanie z kolei zajmuje za dużo czasu, przeciwników jest dużo, więc olać ich i śmignąć od razu do celu nie bardzo się da, ale nie są za sprytni i eliminacja wszystkich po jednym nie stanowi większego wyzwania, więc całość się robi powolna i monotonna.

No ale dwie pierwsze fabułki zrobiłem w zasadzie ciągiem, dopóki było świeże to było świetne. Klimacik fajny, grafika prosta ale ładna, ciekawa mechanika Vendetty i ludzi z długiem wdzięczności. Niestety na trzeciej postaci się monotonia rozlała i ostatecznie do czwartej nie dotarłem. Może na pierwszych dwóch za dużo czasu poświęciłem na lizanie ścian i sprawdzanie wszystkiego, a trzeba było sprawniej główny wątek pchać? A może przejście z bardzo ciekawej postaci nr 2 do mało ciekawej postaci nr 3 zabiło tempo? Ogólnie gra dobra, kiedyś do niej jeszcze wrócę.

@parabole nieprawda! @ErwinoRommelo nigdy by się nie krył ze swoimi fantazjami!

@sireplama W sumie... :thinking_face:

@DexterFromLab Serio, przepraszam, nawet do głowy mi nie przyszło że tak może to zabrzmieć. Nie robię sobie nigdy tego typu żartów.

Nawet nie zalane, mąż wszedł akurat po coś do gospodarczego praktycznie zaraz jak tylko zaczęło lecieć.

Żeby było śmieszniej to w nocy wróciliśmy z wyjazdu. Całe szczęście, że zakręcamy zawsze wodę jak wyjeżdżamy, bo by wywaliło zaraz po wyjeździe. No ale też moglibyśmy być poza domem akurat, np. na zakupach. Niby są czujniki i automatyczne zamykanie zaworu, no ale zawsze lepiej byłoby tego nie testować jednak jak jesteśmy poza domem.

Tak więc kompletnie nic złego się nie stało, można pożartować. Choć mąż może mniej, bo się narobił, dzień zmarnował na jeżdżenie i grzebanie, bo trzeba było zmiękczacz odsuwać i odpinać, przerobił to przy okazji trochę inaczej i wymienił filtr. Dzień bez wody, miałam trochę w konewkach akurat do mycia rąk, w czajniku była na kawę, a na obiad pizza 😉

@GazelkaFarelka elegancko! A ja to straumatyzowany jestem tymi nowotworami. Teraz dziadek na koniec też miał jeszcze raka do kolekcji żeby mieć już pełen wachlarz chorób. I tak to jest, dlatego właśnie wiem jak to jest przechodzic przez coś takiego i nikomu tego nie rzycze. Nawet jak kogoś znam po nicku z internetu to jest dla mnie wystarczająco żeby mu tego nie życzyć. Nawet obcymz szczerze powiedziawszy nie życzę takiej choroby. Także cieszę się że to tylko wężyk