SpiderGruba ryba
8piorunówZimno wieje, herbatki zimowej to czas.

@Spider czas wypić te świąteczne herbatki, bo za chwilę święta i będą nowe
Kategoria: Jedzenie
Porady i przepisy dla miłośników dobrej herbaty
SpiderGruba ryba
8piorunówZimno wieje, herbatki zimowej to czas.

@Spider czas wypić te świąteczne herbatki, bo za chwilę święta i będą nowe
EndrevoirGURU
17piorunówKażdy świętuje dzisiejsze święto jak lubi 😛 Ja dziś piję herbatę! Zapraszam do spróbowania Yesheng Shai Hong 2026!
Jest to chińska herbata pochodząca z Yunnanu. Liście tej herbaty pochodzą z dzikich odmian krzewów, a podczas jej obróbki liście są suszone naturalnie na słońcu, nie jest to więc łatwy sposób obróbki, bo bardzo nieprzewidywalny i niejednorodny. A co z tej obróbki wyszło?
Zacznijmy od suszu, ładny, czarny z pojedynczymi brązowymi tipsami. Pachnie bardzo ładnie, coś pomiędzy śliwką a porzeczką. Herbatę zdecydowałem się parzyć po europejsku, 4g/250ml wody, parzenie wrzątkiem. I parzenie 2min, II 5min. Napar wyszedł bardzo ładny, czerwony, klarowny, o świetnym zapachu i smaku porzeczki, innych kwaśnawych owoców leśnych. Herbata jest dość mocno słodowa, sam smak i zapach długo pozostają na ustach. Jest to zdecydowanie herbata godna polecenia, myślę że to nie jest ostatnia torebka jaką zakupiłem :D

dzisiaj to by pasowal blend bialej z czerwona 😉
@5tgbnhy6 weź mi takich okropieństw nie życz xD
@5tgbnhy6 poza tym, że brzmi jak profanacja, to nigdy nie wiem o autor ma na myśli, gdy mówi o herbacie czerwonej. Czyt to jest hongcha, heicha, roibos czy może jeszcze co innego xD
@Fingal same, tylko jeszcze pu-erha dorzuć do tej listy bo większości o niego chodzi xD
@Endrevoir fakt puery mieszczę w kategorii heicha, ale tylko shu ewentualnie stare shengi. Jakby mi ktoś młodego shenga określił mianem czerwonej herbaty to bym się dopiero zdziwił xD
EndrevoirGURU
18piorunówUwaga uwaga Endrevoirowi smakuje zielona herbata xD Proszę nie regulować odbiorników, dobrze czytacie!
Cóż to za herbata? jest to chińska Anji Longjing #43 Lucha 2026. Otrzymałem ją w kolejnym zestawie herbat klubowych od eherbaty, który przyszedł do mnie chyba z 2 miesiące temu. Nie miałem jednak jakoś weny do próbowania tych herbat, nawet pomimo wiedzy że zieloną trzeba pić jak najszybciej, bo ten kolor herbaty po czasie bardzo mocno traci na wartości. Ale w końcu się przemogłem i jestem zadowolony!
Mamy tutaj jak zwykle w zestawie z kombinatoryką produkcyjną. Region Anji jest najbardziej znany z herbatą Anii Baicha, czyli “Białą herbatą z Anji”, która wbrew nazwie cały czas jest herbatą zieloną. Jej nazwa jest związana z albinoskim szczepem krzewu herbacianego z którego pochodzą liście tej herbaty. To skąd Longjing w nazwie herbaty? Bo w tym przypadku mamy do czynienia z liśćmi herbaty pochodzącymi z krzewów z kultywaru longjing #43, czyli najpopularniejszy kultywar wykorzystywany do produkcji tej słynnej zielonej herbaty. Proces produkcji zaś jest taki sam jak herbaty Anji Baicha. Taki to chiński misz masz!
Przejdźmy do tego co otrzymałem. Mamy tu bardzo ładne długie, płaskie sprasowane igiełki całych liści. Pachną delikatnie, słodkawo. Herbatę parzyłem następująco, 5g suszu/250ml wody, parzenia:
I: 2.5min woda 85 stopni
II: 3min woda 85stopni
III: 6min uwaga WRZĄTEK!!
Otrzymałem ładny, jaśniutki żółty napar, pachnący i smakujący jak zielona herbata. Ale ta kompozycja mi w końcu SMAKUJE. Są kwiaty, jest delikatne umami, trawiasto. No zielono, ale bardzo pozytywnie w końcu. Najlepsze było oczywiście pierwsze parzenie, dalsze już były dużo słabsze. Być może jakbym nie zwlekał ze spróbowaniem to herbata była by jeszcze lepsza. Nie oznacza to że polubię się w końcu z zielonymi herbatami, ale do tych chińskich być może będę miał trochę łagodniejsze oko i nie będę ich tak prokastynował jak tej xD

@Endrevoir oooo zestaw klubowy, na biednego nie trafiło
jak jeszcze masz trochę to polecam zrobić porówanie z anji baichą i longjingiem
Tai Ping Hou Kui – herbata hojnie obdarzona. Jej nazwę należałoby wymawiać jako tajping choukłej. Pierwszy człon pochodzi od rejonu geograficznego i oznacza niebiański spokój, a drugi jest nazwą własną i znaczy król małp. Została wymyślona w połowie XIX w. w prowincji Anhui i ostatecznie udoskonalona do obecnej postaci na początku XX. Początkowo chodziło o herbatę z jak najdłuższymi liśćmi, a później aby pączki i liście były jak najbardziej mięsiste. Tą specyfikę widać na obrazku ze strony producenta, nr 1; pędy tej herbaty mają ok. 10 cm długości. Tai Ping Hou Kui jest herbatą zieloną, czyli po zbiorze oksydację przerywa się wyprażając ją na patelniach, a swą płaską formę zyskuje gdy jest układany na ramkach z siatką, przekładany tkaniną i delikatnie wygładzany ręcznie lub wałkiem i na końcu powoli w paru cyklach suszony (zdj 2).
Z racji na swą długość herbata nie mieściła się w czajniczku. W związku z tym zaparzałem ją tak, że końcówki wystawały, co dawało zaparzenia kombinowane – dla większej części liści zaparzenia były cztery, ale dla końcówek trzy. Przechodząc do zaparzania właściwego. Jego temperatura wynosiła zawsze 80 stopni, ale miałem dwa tryby preparowania Taipinga - zwykły i mocny. Tryb pierwszy to dwa razy po minucie, trzecie 2,5 i ostatnie 3,5 minuty. Dawał on nuty owocowe, może jakby arbuzowe. Dwa ostatnie zaparzenia był delikatniejsze i bardziej ogólnie zielone. Drugi tryb to dwa zaparzenia: 2,5 minuty i 3,5 minuty. Dawało to wyraźne nuty zielone i słodkie. Porównywalne do herbat zielonych japońskich, ale bez trawiastości, a z kwiatowością. Była bardzo słodka, ale też szybko traciła moc, stąd tylko dwa zaparzenia, potem była płaska. Niezależnie od trybu pozostawało patrzenie jak zmieniają się w czajniczku w coś w rodzaju alg (zdj 3 - widać też rozłożony pączek i liść).
Od dawna chciałem spróbować tej wielkolistnej herbaty. Warto było - Tai Ping Hou Kui - smakuje jak modliszka.

@Augustyn_Benc-Walski nawet hejto mi przypomina, że wciąż nie skończyłem tegorocznej partii zielonych xD
mi się taiping najbardziej kojarzy z grejfrutem.
WujekAlienLider
14piorunówŚniadanie u Tiffanego, mam nadzieję, że herbaciana policja nie wpadnie mi na chatę ( ͡~ ͜ʖ ͡°)
#herbata #smacznejherbaty

Kontrola zaparzacza, proszę pokazać co to za liście!
EndrevoirGURU
44piorunówJesień jest już pełną parą, to może w końcu zacznę regularnie wrzucać herbatki... Spróbuję 😛
To na początek tej jesieni może herbatą z którą musiałem się dotrzeć. Opowiadam wam o 4 próbie zrobienia dobrego jej parzenia, więc to chyba najtrudniejsza herbata jaką mi było dane parzyć :grinning: Oto Yongde Lao Cha Tou 2022!
Jest to bardzo ciekawy pu-erh Shu w kształcie takich grudek. W jaki sposób powstają? Żeby to wyjaśnić musimy się trochę zagłębić w proces przyspieszonego dojrzewania pu-erhów ;)
Pu-erhy mogą dojrzewać na dwa sposoby: tradycyjny, długi proces leżakowania, dzięki czemu powstają pu-erh sheng - tzw surowy, bardzo ceniony przez wszystkich herbaciarzy. Młode shengi mają ziołowy, owocowy smak, a dobrze wysezonowany sheng ma wspaniały smak apteczny, ziemny. Takie stare shengi to po pierwsze pyszna, a po drugie niewiarygodnie droga herbata. Dlatego nie ma co się dziwić że ludzie wymyślili sposób na szybsze dojrzewanie herbaty. Liście herbaciane układa się w stosy, gdzie one w wilgotnym, gorącym środowisku fermentują kilka miesięcy, a nie leżakują kilka-kilkanaście lat. Po tym czasie liście albo idą bezpośrednio do sprzedaży jako sypany pu-erh jaki możecie znać np z herbat Big Active(swoją drogą polecam je jako początek przygody z pu-erhami), albo są prasowane w ciastka i tak sprzedawane.
No dobra, tak w skrócie wiemy już jak powstają pu-erhy Shu. To skąd takie grudki? Ano ze stosu! Te stosy są dość duże i na samym jego dole te liście samoczynnie się sklejają ze sobą. Stosy po dojrzeniu są przesiewane, żeby te grudki wyłapać. Kiedyś te grudki były wyrzucane jako odpad, ale oczywiście po co coś wyrzucać skoro można to zaparzyć? Tylko jak?
Parzyłem oczywiście w gongu cha. Tutaj nie ma co żałować, ja wrzuciłem 6-7g/100ml, wrzątek. Budzenie liści 30s, parzenia: I: 90s, II:60s, III: 60s, IV: 90s, V: 2min, VI: 3min, VII:3,5min, VIII:4min, IX:6min, X:10min
Otrzymałem ciemny, czerwony, prawie czarny napar, bardzo ładnie pachnący i smakujący ziemią, orzechami. Jest naprawdę super. Dlaczego udało mi się ją zaparzyć dobrze dopiero za 4 razem? Bo ją totalnie niedoparzałem, byłem przyzwyczajony do duuuuuużo krótszych parzeń, a tej herbaty chyba nie da się przeparzyć. Wymaga ona bardzo długiego wybudzenia, bo te grudki są niewiarygodnie mocno zbite. Wyciągnięcie z nich aromatu wymaga czasu, dlatego te parzenia w gongfu cha są tak niewiarygodnie długie. Tą herbatę podejrzewam że równie dobrze można by wzorem Tybetańczyków gotować, dzięki czemu dużo lepiej wyciągnęłaby swój smak i aromat.

@Endrevoir polecam wziąć po trzecim parzeniu ją porozwalać np nożem do puerów, wtedy kolejne szybciej idą
No dobra, ale jak smakuje? xD
@Earl_Grey_Blue już poprawiłem 😛
@Endrevoir No dobra, ale gdzie herbaciany alfabet? xD
@Earl_Grey_Blue daj mi się trochę rozkręcić, to też wróci! Widm że literka E już blisko i liczysz na wołanie xD
@Endrevoir Haha, tak!
WujekAlienLider
18piorunów
To już nie smacznej kawusi, a... smacznej herbatusi? Herbatki?
@Lopian ziółek.
Dziadek tak mówił o sąsiedzie: ka sie taki ulung.
@Lopian i kawka i herbatka jest grana ( ͡~ ͜ʖ ͡°)
Earl_Grey_BlueFanatyk
12piorunówLapsang Pai Mu Tan - Biały lapsang? No trzeba było to sprawdzić. Wędzona biała herbata wydaje się dosyć abstrakcyjna, ale Chińczycy z Fuding dali sobie z tym radę. Młode liście są suszone na słońcu i wędzone na dymie sosnowym i cyprysowym przez bambusowe maty. Ponieważ pąki są młode, a dymienie jest ograniczone susz jest lekko pożółkły, ale zgoła odmienne niż standardowy, ciemny lapsang souchoung. Herbatę parzyłem ok. 3 min w ~85'C. Kolor naparu słomkowy przechodzący delikatnie w ciemniejsze (szare?) tony.
No i teraz najważniejsze, zapach i smak. Wącham raz, dwa... gdzieś to już grali. Wziąłem kilka łyków, AHA! To przecież Tongmuguan Lapsang Souchong. Różnica taka, że Tongmuguan kosztuje 160 zł za 50g, a Pai Mu Tan 22 zł za 50 g i jest jaśniejsza xD Serio, przy blind teście miałbym naprawdę duży problem, żeby powiedzieć, która jest która. To po prostu klarowny, jasny napar o łagodnym dymie i wędzonce, który mimo odczuwalności nie wykręci języka herbacianym śmiertelnikom.
Mam w zanadrzu jeszcze jednego, nowego lapsanga do testów, tym razem już ciemnego skurczybyka. Jeśli będzie warto to podzielę się opinią :grinning:

@Earl_Grey_Blue tak zniszczyć dobrego Bai Mu Dana :grimacing:
@Endrevoir Ta, zniszczyć od razu (▀̿Ĺ̯▀̿ ̿)
@Earl_Grey_Blue a tak całkowicie szczerze chciałbym mieć odwagę spróbowania prawdziwego Lapsanga, to musi być niewiarygodne przeżycie xD
Earl_Grey_BlueFanatyk
34piorunówJeden piorun i ta #czekolada z dodatkiem czarnej herbaty i przypraw idzie na strzała.

@Earl_Grey_Blue skąd taka masz???? :open_mouth: DEJ!!
@Endrevoir Robiłem swoje pierwsze zamówienie na czajnikowy i mi to wpadło w oko xD Ciekawe w smaku, choć sama czekolada nie jest najwyższych lotów.
@Earl_Grey_Blue zdradziłeś eherbate! Co ci tam wpadło w oko? Ja jakoś jestem tak przyzwyczajony do eherbaty że nie mogę w innych sklepach odnaleźć xd
@Endrevoir eherbata ma niestety ten minus, że przesadzają z cenami. Nadal będę tam kupował, ale chciałem trochę poszerzyć horyzonty o coś ciekawego i zamówiłem np. białego lapsanga, albo earl greya z popcornem xD No i chciałem jakaś torebkową do pracy, bo odkąd nam zmienili to większość to popłuczyny. Akurat w tym sklepie coś tam mieli, więc wypróbuję.
WujekAlienLider
22piorunówBrzydkie kaczątko
#herbata #ceramikaboleslawiec

Czasem rzucają do sklepów mających partnerstwo w większej ilości przedmiotów związanych z czymś. Np. lubiany przeze mnie wzór U 4916 pojawił się w jednym ze sklepów w Krakowie w dużej liczbie wzorów, w Gdańsku były tylko w lipcu kubki, a we wrześniu pojawił się znów obejmował przedmioty mające stworzyć zestaw do kawy; talerzyki, filiżanki, podgrzewacze itp.
WujekAlienLider
21piorunów
Oolong bywa nazywany herbatą turkusową jak się klasyfikuje herbaty ze względu na kolor suszu. Ten jest bardziej turkusowy niż normalnie?
@Augustyn_Benc-Walski nie, choć na opakowaniu jest wymieniony turkusowy
WujekAlienLider
18piorunówThe Misty Peaks od Leaf Liturgy
Biała herbata Pai Mu Ta z prowincji Fujian
#herbata #herbatacodzienna

@WujekAlien Wygląda ładnie. Ale napisz jak smakuje. Jak oceniasz wg. smaku?
@Djnx dla mnie to chyba najbardziej czarna z białych herbat jakie piłem, jest dość mocna, trochę kwiatowa, trochę owocowa. Przywodzi na myśl bardzo słabego earl greya.
@WujekAlien @Earl_Grey_Blue jesteś bardzo słaby? Bo nie wiem czy o tobie mówio
@npnptcn xD
@npnptcn dzisiaj tak, prawie nie spałem w pociągu na 12 godzinnej trasie, więc wujek ma rację.
@Earl_Grey_Blue @npnptcn @WujekAlien Lepszy nawet najsłabszy Earl Grey, niż mocno zaparzona Saga 😉
@Djnx ja piję tylko twarogowa od Bimbersteina
EndrevoirGURU
15piorunówRozpoczynam sezon jesienny, wracamy do regularnego picia hektolitrów herbaty :grinning:
Dzisiaj zapraszam po raz kolejny do Gruzji. Po raz pierwszy piję stamtąd białą herbatę, a mianowicie Białe Kvenobani. Jak sama nazwa wskazuje jest to herbata z ogrodu Kvenobani, które jest mi bardzo dobrze znane ze świetnej czarnej herbaty, a który czasami robi eksperymenty herbaciane i dziś mamy jeden z nich w czarce :smiley:
Jak już kiedyś wspominałem, proces tworzenia białej herbaty nie jest bardzo skomplikowany, to w zasadzie odpowiednio ususzone liście herbaty. I kluczem jest tu słowo “odpowiednio”, bo od tego zależy czy herbata jest smaczna czy niestety nie. W przypadku tej herbaty połączono dwie metody - naturalne suszenie na słońcu oraz suszenie dmuchawami ciepłego powietrza albo w piecach. Tutaj najpierw liście leżą spokojnie przez noc na poddaszu suszarni, następnie suszą się na słońcu, a na końcu były poddane suszeniu w piecach z obrotowymi półkami - wszystko żeby odpowiednio i równomiernie wysuszyć liście. Producent podał nawet ile dokładnie się suszyły liście w piecu: jest to 8 tur w temperaturze 35 stopni oraz 2 tury w temperaturze 60 stopni, każda tura po pół godziny.
No to co z tego wyszło? Zacznijmy od samych liści, które są bardzo ładnie wysuszone, długie, delikatnie połamane(efekt pewnie pakowania i transportu). Fajnie został zachowany zielony kolor liści, pojedyńcze są odbarwione na żółto/brązowo. Pachną bardzo świeżo, jak delikatnie wysuszona trawa. Herbatę parzyłem w 90 stopniach, pojedyńcze parzenie trwające ok 5min, 4g/250ml wody. Wyszedł z tego delikatny, żółtawy, wpadający w zielone barwy napar, który pachnie i smakuje bardzo delikatnie, ale orzeźwiająco ziołami, bardzo delikatnie czuję jakieś jabłuszko. Herbata ciekawa, ale zdecydowanie dla osób które już mają doświadczenie z herbatami białymi, ktoś niezaznajomiony mógłby powiedzieć że mu wodę zaserwowałem xD

Stówą zaparzaj, jeśli jeszcze raz.
@Augustyn_Benc-Walski za mało liści, więcej już nie mam
Earl_Grey_BlueFanatyk
15piorunówGolden Pu-erh - Pachnie jak stajnia. Taka zasrana. Albo śnięta ryba. Smakuje jak suchy pył. To chyba dobry pu-erh. Koniec recenzji.
Jeśli Ci smakuje dobry, chociaż zasrana stajnia nie brzmi dobrze.
@Augustyn_Benc-Walski Różne pu-erhy piłem, mają swój specyficzny aromat, ale rozgrzany golden sztyni okrutnie :upside_down_face:
@Earl_Grey_Blue Raz piłem pu-erha co pachniał starymi szmatami, ale miał dodatek chińskiego ziółka* i to było stąd.
@Earl_Grey_Blue krótka, treściwa recenzja, czego chcieć więcej xd
WujekAlienLider
17piorunów
@WujekAlien Ceramika z Bolesławca, zaparzacz ze złota.
Każda herbata musi smakować. 😊
Earl_Grey_BlueFanatyk
7piorunówThai Handmade Shu Cha - Próbuję sięgnąć pamięcią, ale nie przypominam sobie żebym kiedyś pił herbatę z Tajlandii. Mimo tak herbacianych okolic, jak Indie od zachodu, Malezja od południa i przede wszystkim Chiny od północy Tajowie nie skupili się tak mocno na uprawie tej rośliny przedkładając soki i inne wywary ponad herbatę. Jak się myśli o Tajlandii i herbacie to pierwsze skojarzenie mam z Cha Yen. To popularna na ulicach zmrożona cejlonka z mlekiem i cukrem.
Sytuacja wygląda trochę inaczej w położonej na północy prowincji Chiang Rai. Król Tajlandii skorzystał z pomocy chińskich uchodźców, z Kuomintangu i rozporządził zmianę uprawy z opium na herbatę. Większość uprawy stanowią tajwańskie odmiany robione pod oolongi (chociażby Jin Xuan), ale starają się też produkować herbaty zielone, czy pu-erh.
Ja właśnie miałem okazję spróbować pu-erhowy eksperyment, bo w sumie ciężko sklasyfikować herbatę Shu Cha. Z jednej strony jest lekko fermentowana z drugiej nie jest to typowy pu-erh. Fermentuje się ją na szybko w wodzie, przez co traci gorycz, a liście mocno ciemnieją. W ogóle to zwróciłem uwagę na to, że niektóre są naprawdę duże, więc mimo, że herbata rzemieślnicza to ten przyśpieszony proces produkcji i większe liście stawiają te górskie społeczeństwa w pozycji leniuszków haha.
Sam susz praktycznie nie pachnie. Walory dopiero uaktywniają się po zaparzeniu i jest no... dziwnie. Aromat ziemisty i zapach mokrych ścian przy remoncie. Barwa całkiem fajna, pomarańcz przechodząca lekko w bursztyn. W smaku trochę ziemisto, trochę drzewnie, ale na szczęście nie aż tak tragicznie jak z Liu Bao. Nie wiem jak to ująć, ale czuć, że te liście były robione na szybko ;D Jest lekka cierpkość, troszkę słodyczy, ale wszystko jest takie wypłycone.
W styczniu jadę do Chiang Rai to może uda mi się trochę popróbować na miejscu i przekonać do ich lokalnych wyrobów 😉

@Earl_Grey_Blue eherbata jeszcze jakieś oolongi ma z tajlandii. oriental beauty jest bardzo fajna. z tymi innymi oolongami, które piłem to były ok, ale tylko ok.
PS co masz do liu bao, odwal się od mojego bagna ( ͡° ͜ʖ ͡°)
@Fingal Dzięki, nie jestem fanem lizania ścian w piwnicy xD
@Earl_Grey_Blue liu bao Ci nie smakuje, niemożliwe, różne są, pewnie złe piłeś, ja Ci dobre zaparzę. Ale serio są takie co idą w buraki, mak albo groszek.
WujekAlienLider
20piorunówJaśminowy oolong
#herbatacodzienna #herbata

WujekAlienLider
27piorunówTym razem turecka do kebsa 😎
#herbatka #herbatacodzienna #herbata

Woda z liśćmi 🤮
@Lubiepatrzec a mi smakuje ;)
@WujekAlien bo Ty to jakiś dziwny jesteś 😉😉😉
@Lubiepatrzec nigdy nie zaprzeczałem ( ͡~ ͜ʖ ͡°)
EndrevoirGURU
18piorunówNo to mamy piątek, to się herbatki napijmy!
Dzisiaj zapraszam was do degustacji herbacianej ciekawostki. Przed wami Chenpi Shou Mei, czyli prasowana biała herbata z dodatkiem mandarynki. Chenpi, czyli właśnie suszona i sezonowana skórka z mandarynki jest dość popularnym w Chinach dodatkiem do herbaty, głównie pu-erh oraz właśnie białej. Tutaj mamy białą Shou Mei, zebraną w 2018 roku, przesezonowaną kilka lat. W przypadku tej herbaty połączeniem z chenpi oraz sprasowanie ich w małe 6g ciasteczka nastąpiło w 2024r.
Przejdźmy do herbaty. W składzie jest 80% białej herbaty i 20% Chenpi. Ciasteczka są bardzo cieniutkie, na oko z 0.5cm, widać bardzo dobrze kawałki tej mandarynki. Zdecydowałem się ją parzyć w gongfu cha, jedno ciasteczko do gaiwana o pojemności ok 100ml, parzenie oczywiście wrzątkiem. Cechą charakterystyczną parzenia takich małych, bardzo mocno sprasowanych ciastek jest ich przedłużone płukanie. Tutaj również się na coś takiego zdecydowałem, u mnie to było aż 30s. Później parzenia szły następująco: I:20s; II:20s; III: 30s, IV: 45s, V: 60s, VI: 90s, VII:2min15s, VIII: 3min30s, IX: 5min, X:8min
Parzyłem sezonowaną białą herbatę, więc nie dziwne że napar wyszedł dość ciemny, taki czerwonawo-brązowy. Na pierwszym planie jest smak i aromat Shou Mei, herbata wyszła mocno ziołowa, mało jest sianowatości świeżej, więc to na plus. Z mandarynki wychodzi delikatna kwaskowatość. Powiedziałbym że całkiem fajna herbata. Niestety, jak to Shou Mei, ma ona bardzo drobne liście więc parzenie w gaiwanie to udręka, zawsze ucieknie sporo drobnych kawałków liści, więc dla niewprawionych w gaiwanie polecam jednak parzenie po europejsku, albo w małym czajniczku.

Może dla niej się przełamię z niechęcią do dodatków
PS
okej wiem już, że nie jesteś z Poznania, nikt w Poznaniu nie robi 30 sekund płukania xD
EndrevoirGURU
16piorunówDzień dobry bardzo! Zapraszam do kolejnego wpisu z cyklu #herbacianyalfabet :grinning: Przenosimy się do kolejnej literki, czyli D! Zanim przejdziemy do tego o czym wszyscy myślą, najpierw zagłębimy się troszeczkę w świat oolongów. Zaparzmy dziś Danconga!
Dancongi to oolongi pochodzące z Chin, dokładnie z prowincji Guangdong – Gór Feniksa (Fenghuang Shan 鳳凰山). Żeby herbata z tej prowincji mogła być nazwana Dancongiem, musi pochodzić dokładnie z okolic miasta Chaozhou.
W ramach ciekawostki, podzielę się z wami bardzo ładną legendą, skąd wzięła się nazwa Gór Feniksa. Otóż Zhao Jing, ostatni cesarz z dynastii Song, uciekając z prowincji Fujian przed Mongołami zatrzymał się ze swoją świtą na górze Wudong. Wtedy z nieba sfrunął feniks niosący gałązkę herbaty, na której znajdowało się też 8 ziaren. Cesarz Zhao Jing posadził ziarna, z których wyrosły pierwsze krzewy herbaty w tej okolicy – od tej pory nazywanej Górami Feniksa. Historia bardzo ładna, ale oczywiście nieprawdziwa 😉 Takowy cesarz istniał, ale udokumentowane jest hodowanie herbaty na długo przed jego żywotem.
A co dokładnie oznacza słowo “Dancong”? Dosłownie “Pojedyńczy krzew”, ponieważ liście każdego krzewu są poddawane obróbce osobno, a dopiero przetworzone herbaty miesza się, aby otrzymać finalny produkt.
Czym się więc charakteryzują oolongi spod Gór Feniksa? To herbaty średnio oksydowane, nie zwijane tradycyjnie w kuleczki, tylko w strączki. Są mocne, aromatyczne. Wszystkie krzewy herbaciane z których powstają Dancongi pochodzą lub są spokrewnione z pewną odmianą zwykłej herbaty(Camelia Sinensis), dokładnie Fenghuang Shui Xian. Dancongi tradycyjnie są palone nad gorącym węglu drzewnym, ale współcześnie są albo w ogóle nie palone, albo palone delikatnie.
A jak smakują Dancongi? Tutaj bardzo dużą podpowiedzią są nazwy danych herbat, ponieważ utarło się że nazywa się je po ich aromacie i tak na przykład mamy:
– Mi Lan Xiang – o zapachu miodowej orchidei
– Yu Lan Xiang – o zapachu magnolii
– Zhi Lan Xiang – o zapachu irysa
– Jiang Hua Xiang – o zapachu kwiatu imbiru
– Ya Shi Xiang – o zapachu kaczych odchodów
Tą ostatnią musiałem podać bo nazwa jest świetna :grinning: Oczywiście ten ostatni Dancong nie ma takiego zapachu, jest to w tym momencie bardziej chwyt marketingowy. Ogólnie Dancongi są bardzo kwiatowymi herbatami, acz wyraźnie goryczkowymi. Mi do tej pory było dane pić tylko Kaczą Kupę, bo niestety Dancongi nie są w Polsce bardzo popularne.
Dancongi mogą być zbierane przez cały rok, ale na najlepszy uznaje się ten wiosenny. Zrywa się zwykle 3 do 4 liści na łodyżce i takie liście idą do obróbki.
A jak się parzy Dancongi? Tradycyjnie w gongfu cha! To właśnie miasto Chaozhou jest uznawane za kolebkę tego stylu parzenia herbacianego. Tak więc herbaty z Gór Feniksa uwielbiają krótkie, intensywne parzenia, dzięki czemu można odkryć najwięcej aromatów płynących z tych liści. To nie jest herbata dla każdego, ponieważ jej wyraźna gorycz może odrzucić - to coś zupełnie innego niż lekkie, niepalone oolongi z Tajwanu. Ja się chętnie w ten świat jeszcze raz zagłębię, jak tylko jakiegoś Danconga uda mi się kupić!

Zanim przejdziemy do tego o czym wszyscy myślą
Tak jest, to prawda, akurat o tym pomyślałem. Haha, kiedy pomyślałem o De od razu o tym pomyślałem. Jak każdy. Jak my wszyscy. No bo przecież to oczywiste, że słysząc o De o tym myśli, czyż nie? Myślenie o tym w kontekście De jest takie naturalne. I niech żaden dzban nie myśli o czymś innym na De!