Wpis użytkownika mateusz-sobieraj-1 w Stare Odmiany

typ: Jabłko deserowe

cox's orange pippin koksa pomaranczowa

Synonimy: Cox, Cox’s Orange (istnieje również odmiana Cox Orange Otago, która nie jest tą samą odmianą), Cox’s Orange Reinette.

Opis: Najlepiej smakuje świeże. Uważane za jedno z najlepszych jabłek deserowych.

Cechy charakterystyczne: Średniej wielkości, okrągłe i lekko stożkowate. Skórka ma barwę od żółtawozielonej do złocistożółtej z pomarańczowo-czerwonym rumieńcem i przerywanymi paskami. Oko jest średniej wielkości lub duże, częściowo otwarte, z długimi, spiczastymi i smukłymi płatkami, osadzone w średniej głębokości, szerokiej miseczce otoczonej lekko guzowatą koroną. Łodyga jest średniej długości i średniej grubości, często z mięsistym zgrubieniem po jednej stronie, osadzona w umiarkowanie głębokim, lejkowatym zagłębieniu, które zazwyczaj jest pokryte rdzawymi plamami, a promienie rozciągają się na bark. Jasne, rdzawoplamiste przetchlinki są rzadko rozrzucone w kierunku końca łodygi.

Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kremowy kolor, jest drobnoziarnisty i jędrny. Bardzo soczysty i słodko-cierpki tuż po zbiorach, ale w miarę dojrzewania staje się słodki. Aromatyczny. Smak jest nieco pikantny, bardzo złożony, z nutami gruszki, melona i pomarańczy. Wysoka zawartość witaminy C – 10,5 mg/100 g.

Pochodzenie: Wyhodowana przez emerytowanego piwowara i brytyjskiego ogrodnika-amatora Richarda Coxa, który w 1825 roku zasadził kilka drzewek odmiany pippin o otwartym zapylaniu, pochodzących z drzewa Ribston Pippin, w swoim ogrodzie hobbystycznym o powierzchni jednego akra w Colnbrook Lawn niedaleko Slough w hrabstwie Buckinghamshire (Wielka Brytania). Dwa nasiona przyjęły się: z jednego powstała odmiana Cox’s Orange Pippin, a z drugiego – Cox’s Pomona. Odmiana została wprowadzona do sprzedaży w 1850 roku przez szkółkę Smales & Son Nurseries, a w 1962 roku otrzymała nagrodę Royal Horticultural Society Award of Merit oraz certyfikat pierwszej klasy. Pierwotne drzewo zostało zniszczone przez burzę w 1911 roku.

Uprawa: Drzewo o umiarkowanym przyroście i wyprostowanym pokroju. Owoce rozwijają się na krótkich pędach. Kwitnie późno, jest odporne na przymrozki. Trudne w uprawie poza suchym klimatem i ogólnie dość wybredne pod względem warunków uprawy; w mniej niż idealnym środowisku ma tendencję do wytwarzania małych owoców. Dobrze nadaje się do uprawy na szpalerze. Wymaga nawożenia potasem.

Potomstwo: Odmiana Cox jest szeroko wykorzystywana do tworzenia nowych odmian; do tej pory wyhodowano ponad 60 jej bezpośrednich potomków, wśród których znajdują się m.in. Gala i Sansa.

Przechowywanie w chłodni: Dobrze przechowuje się do trzech miesięcy, zyskując na smaku, ale ostatecznie tracąc chrupkość.

Podatność na choroby: Podatna na choroby w wilgotnych i zimnych obszarach, zwłaszcza na parcha i raka. Bardzo podatna na mączniaka prawdziwego. Wysoce podatna na zarazę ogniową.

Zbiór: Późny w czwartym okresie (130–160 dni po opadnięciu płatków).

Uwagi: Po potrząśnięciu w pełni dojrzałym jabłkiem słychać grzechotanie nasion.

Grupa zapylania: C papierówka

Szczyt zapylania: 11

Ploidyzm: Diploidalna. Samopłodna, ale plony poprawiają się przy zastosowaniu kompatybilnego zapylacza.

Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 12

Brix: 12,9

Kwasowość: 9,2

Okres zbiorów: 4 koniec wrzesnia

Odporność na mróz: 4

Gęstość właściwa: 1,0521

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #polska #niemcy #botanika

https://pomiferous.com/applebyname/coxs-orange-pippin-id-2133