nbzwdsdzbcpsGURU

#piatek #pracbaza #memy #memyanime #memyzniebieskiminapisami

1221 + 1 = 1222

Tytuł: Tomodachi Game. Tom 6

Autor: Mikoto Yamaguchi

Kategoria: manga

Format: ebook

Ocena: 8/10

Jeśli jeszcze, ktoś miał wątpliwości to w tym tomie widać jak główny bohater potrafi być przerażający i to podczas gry w zmodyfikowane kamień, papier, nożyce. Jedno jest pewne, że po dotychczasowych rozdziałach, w nic bym z nim nie zagrał. Podoba mi się taki styl bohatera, który nie jest przerażający bo jest stereotypowym geniuszem z wybujałym ego tylko ma swoje inne cechy specjalne.

Krótki opis fabuły z tomu.

Shibe zostaje aresztowany i oskarżony o morderstwo ojca. Yuuichi i Tenji próbują wymyślić plan, jednak dostają telefon z informacją, że Kokorogi została porwana. Porywacze organizują grę, jeśli głównego bohatera nie będzie to będą ją torturować, jeśli przyjdzie to może przyjąć jej ból na siebie. Yuuichi po krótkiej rozmowie z Tenjim idzie na miejsce spotkania. Organizatorem gry jest Kuroki, który za plecami ma cały swój gang, a sama gra nie przypomina tych jakie mieli do tej pory. Jego celem jest udowodnienie, że słabsi wygrywają z silnymi bo ich żałosne zachowanie powoduje współczucie silnych.

W każdej rundzie oferuje mniejszy ból dla porwanej i większy dla naszego bohatera. Kokorogi ma przyjąć jedno uderzenie, a Yuuichi trzy. Przerażona nie jest w stanie zdecydować i pozwala mu się poświęcić ale obiecuje przyjąć ból w kolejnej rundzie za niego. Okazuje się, że tym razem będą wyrywane paznokcie. Gdy Kuroki próbuje wyrwać jej paznokieć ona płacząc prosi Yuuichiego o przejęcie kary i wyrywa mu aż trzy. Ostatnia runda jest jeszcze bardziej niesprawiedliwa. Dziewczyna ma zatańczyć nago przed gangiem albo główny bohater ma mieć trzy razy przebitą dłoń nożem. Dziewczyna nadal nie jest w stanie zdecydować i prosi go o decyzję, a on bez zastanowienia bierze to znowu na siebie. Po zakończeniu gry Kokorogi bardzo go przeprasza, obiecuje, że nie będzie się go już bała mimo jego przeszłości. Mógł być kiedyś złym człowiekiem ale dla niej jest dobry i zamierza go tak traktować.

Mimo, że ta gra się skończyła to widzimy Yuuichiego, który proponuje dodatkową grę Kurokiemu. Jeśli wygra z nim dostanie dużą nagrodę pieniężna dla siebie oraz mniejsze dla każdego z jego gangu. Gra to kamień, papier, ucięte palce. Jeśli przegra i wystawi kamień to nic nie straci, jeśli pokaże nożyce to straci dwa palce, a jeśli papier straci wszystkie pięć.

Bardzo dobrze widać jak dobrze manipuluje on przeciwnikiem i jego myślami. Pokazuje mu swoją zabandażowaną, okaleczoną dłoń mówiąc, że może wyrzucić nią tylko kamień i papier oraz, że w tej grze nie użyje papieru. Pewny siebie przeciwnik wybiera papier, a Yuuichi używa drugiej ręki, którą pokazuje nożyce. Przegrany próbuje się wycofać ale pojawiają się prawdziwi administratorzy jakich ściągnął Tenji i przytrzymują go. Swoim zachowaniem traci kompletnie szacunek całego swojego gangu po jednej z najprostszych gier.

Główny bohater mdleje zanim jest w stanie uciąć jakikolwiek palec i trafia do szpitala na operację. Administracja nie zamierza na niego czekać. Dlatego w tej grze zagra tylko Tenji oraz Kokorogi, mają uratować oskarżonego o morderstwo Shibe. Jedyne co trzeba zrobić to zebrać pieniądze od kolegów ze szkoły, których wcześniej okradli i trzeba dostać konkretnie te pieniądze jakie otrzymali w zwrocie. Na koniec tomu dowiadujemy się również czemu zniknęła Sawaragi. Przyjaciółka odwiedziła Shibe, którego chciała pocieszyć po drugiej grze, a ten rzucił się na nią i próbował ją zgwałcić.

Moje wnioski po tym tomie.

Kokorogi w tym tomie stała się tak podejrzana jak nikt. Nie potrafię sobie wyobrazić, by ktokolwiek z minimum empatii nie wybrał poniżenia samego siebie w celu oszczędzenia przyjaciela przed ogromnym bólem i potencjalnym kalectwem. Widzę dwie opcje albo autor dał ciała albo ona rzeczywiście nie ma w sobie empatii.

Tenjiego czeka trudna gra, obiecał on głównemu, że zrobi wszystko by uratować Shibe. Oskarżenia odnośnie Shibe i jego próby gwałtu na Sawaragi zniechęcają mnie by mu pomagać ale obiecał jednak Yuuichiemu, który bez mrugnięcia okiem dla nich robił wiele rzeczy. Mam nadzieję, że dowiemy się jak było na prawdę i czy to nie jest jakaś manipulacja administracji by jeszcze zniechęcić ich do pomocy.

#bookmeter #manga #komiksy #tomodachigame

Dzisiaj kolejna ciekawostka prosto z mema. Myślę, że większość z nas kojarzy chińską kampanię walki z czterema plagami (jedną z nich były wróble) i wie, jak tragicznie skończyło się to dla zwykłych ludzi. Tutaj będzie walka z innymi ptakami i na szczęście bez podobnych skutków.

Ten mem nawiązuje do "wojny z emu" z 1932 roku. Australia użyła wojska by rozprawić się z plagą tych ptaków (około 20 tysięcy) niszczących uprawy. Wysłano żołnierzy uzbrojonych w ciężkie karabiny maszynowe, by zredukować ich liczebność. Okazało się jednak, że to, co miało być proste w teorii takie nie było.

Przede wszystkim gęste pióra i gruba skóra sprawiały, że część pocisków nie była śmiertelna. Poza tym są szybkie i potrafią biec z prędkością około 50 km/h gdzie ich nieprzewidywalne ruchy sprawiają, że są trudnym celem. Ptaki po usłyszeniu wystrzału rozbiegały się i dzieliły na grupki, co uniemożliwiało ostrzał dużego stada.

Po około miesiącu działań podzielonych na dwie fazy udało się zabić około tysiąca sztuk. Pierwsza faza trwająca prawie tydzień skończyła się ze względu na słabe rezultaty oraz wyśmiewanie pomysłu przez dziennikarzy. Spróbowali jednak i drugi raz przez kilka tygodni gdzie jednak wydano jeszcze więcej pieniędzy, a końcowy efekt był bardzo słaby. Finalnie wpadli na bardziej skuteczne rozwiązania jak odpowiednie ogrodzenia czy nagrody dla rolników za samodzielny odstrzał tych ptaków.

#memy #humorobrazkowy #memyanime #ciekawostki #memyzniebieskiminapisami

Nocna lista obecności. Czy to już postmemizm?

#nocnazmiana #listaobecnosci #memy #memyanime

Robi się późno, czas zamknąć stragan z memami.

#memy #memyanime #humorobrazkowy #memyzniebieskiminapisami

Za długo dzisiaj byłem w pracy i muszę odreagować memami.

#memy #humorobrazkowy #humorinformatykow #memyanime #memyzniebieskiminapisami

Lubię gdy memy czasami niosą ze sobą wiedzę na tematy historyczne lub pozwalają nam poznać jakąś ciekawostkę. Czasami jednak odrobinę wyolbrzymiają rzeczywistość.

Do 1979 roku w Szwecji homoseksualizm był określany jako choroba psychiczna. Z tego powodu część aktywistów działających na rzecz osób LGBT postanowiło wykorzystać to do otrzymania zwolnień lekarskich. Realnie tylko mała grupa ludzi dostała zasiłek chorobowy z powodu swojej orientacji. Dzięki dalszym protestom z okupowaniem siedziby ichniejszego "NFZ" jako pierwszy kraj na świecie wykreślili homoseksualizm z rejestru chorób jeszcze w tym samym roku.

U nas zmieniło się to dopiero w 1990 ze względu na nowe wytyczne WHO.

#memy #humorobrazkowy #memyanime #ciekawostki #memyzniebieskiminapisami

#memy #humorinformatykow #memyanime #memyzniebieskiminapisami

Dobrze, że ktoś dba tutaj o porządek dla nas wszystkich.

#justhejtothings #owcacontent #memy #humorobrazkowy #memyzniebieskiminapisami #memyanime

Wizyty w biurze stały się jeszcze gorsze. RIP.

#hejto #memy #humorobrazkowy #pracbaza #memyzniebieskiminapisami

Gdy w kalendarzu masz więcej spotkań niż czasu na pracę.

#memy #humorobrazkowy #memyanime #charlotte #pracbaza #memyzniebieskiminapisami

1214 + 1 = 1215

Tytuł: Tomodachi Game. Tom 5

Autor: Mikoto Yamaguchi

Kategoria: manga

Format: ebook

Ocena: 8/10

W tym tomie lepiej poznajemy głównego bohatera i widać jak dobrze potrafi balansować między tym co robi, a tym co pokazuje innym. Dostajemy tutaj finał gry w chowanego (dobra gra, dużo się działo) oraz trochę więcej informacji co stało się z pozostałymi przyjaciółmi po poprzedniej grze. Na koniec znowu otwieramy cliffhanger. Bardzo na plus, że akcja nie dzieje się tylko tam gdzie jest główny bohater ale również pozostałe postacie nie siedzą z założonymi rękami tylko mają swoje cele i zmartwienia.

Krótki opis fabuły z tomu.

Po zepchnięciu Marii z klifu udało mu się uciec i spotkać Tenjiego na skraju omdlenia, którego ratuje Yuuichi przynosząc mu zapasy. Główny bohater tłumaczy jak mu się to udało i czego przez te dni szukał w ich zespole, a raczej kogo. Szukał najmilszej osoby w przeciwnym zespole, kogoś kto nie byłby w stanie zostawić kogoś na śmierć i był to Hyakutarou.

Po powrocie do pozostałych graczy dalej prowokuje przeciwników szarpiąc i tuląc Marię wyciągając nogi na stół. Wychodzi na to, że agresja jest niedozwolona tylko przeciwko drugiemu zespołowi. Hyakutarou po konsultacji z kapitanem decyduje się zmienić strony by stanąć w obronie dziewczyny co jednak kończy się jego szybkim unieruchomieniem i związaniem przez głównego bohater. Pomimo gróźb potencjalnych tortur odkrywa, że nie da rady go złamać i wydobyć kryjówki bo on jej nie zna. W tym momencie Yuuichi zdaje sobie sprawę, że kto inny jest prawdziwym kapitanem zespołu i nie jest to ten sam kapitan koszykówki który się ukrywa, a geniusz Kei Shinomiya. Wielki kapitan jest tylko fasadą przez którą przekazuje on swoje polecenia. Podczas krótkiej rozmowy telefonicznej między nimi Kei deklaruje swoje zwycięstwo bo wie, że nie może odejść na krok od związanego zawodnika. Jeśli go zostawi i uda mu się uwolnić to uderzy kogokolwiek by zdyskwalifikować jego zespół.

Chwilę później Kei namawia Marię do zdrady obiecując jej satysfakcjonujący widok pokonanego Yuuichiego, na który przystaje. Ona dzwoni do głównego bohatera i wyciąga lokalizacje Tenjiego, którą wyjawia przechodząc do drugiego zespołu. Dzięki nowej informacji Kei znajduje przeciwnika, a gra się kończy. Przy ogłoszeniu wyników okazuje się, że wygrała jednak drużyna Yuuichiego, a wygrali dlatego, że ukrywający się kapitan zespołu koszykówki poddał się.

Otrzymujemy wytłumaczenie tego plot twista. Gdy załamany główny został sam na sam z Hyakutarou od razu się uspokoił i zadzwonił do ukrywającego się przeciwnika. Domagał się od niego poddania bo inaczej przekreśli karierę koszykarską przyjaciela łamiąc mu palce. Po odliczeniu do dziesięciu usłyszał przez telefon trzask łamiącej kości co spowodowało jego natychmiastowe poddanie się. Sam miał kontuzję i dobrze zna ten dźwięk, a poza tym to jego długi próbuje spłacić cała drużyna. Podczas ogłoszenia wyników wściekły chowający się z drużyny koszykarzy rzucił się na Yuuichiego i uderzył go kilka razy ale w trakcie Hyakutarou go powstrzymał bo przekonał go łamiąc własny palec.

Tenji jest pozytywnie zaskoczony, mimo że grał nieczysto to nie zniszczył więzi przyjaciół. Widać jednak myśli Yuuichiego, który gdyby przeciwnik zwlekał chwilę dłużej to połamałby mu wszystkie palce. Zastanawia się czy gdyby tylko znał jego myśli to czy nadal miałby go za dobrego człowieka przyjaciela. Po tej grze mają przerwę i mogą wrócić do domów dlatego odwiedzają również szkołę by zobaczyć co dzieje się z resztą. Spotykają tam Kokorogi, która mówi o nienawiści jaka wylała się na brakującą dwójkę, którą wszyscy mają za złodziei. Dowiadujemy się, że to Sawaragi upierała się, żeby pieniądze były zbierane w gotówce, a nie przelewem. Postanowili odwiedzić Shibe ale pod jego domem był tłum gapiów, a detektyw (ojciec Sawaragi) wyprowadzał właśnie skutego i brudnego od krwi przyjaciela swojej córki. Okazuje się, że ojca Shibe zamordowano, a podejrzany o to jest jego syn.

Przemyślenia po przeczytanym tomie, głównie odnośnie każdego z przyjaciół.

Najciekawsze w tym tomie jest w sumie to, że mimo bezwzględności Yuuichi wykazał się ludzkimi odruchami i złamał sobie palec by nie wypaść źle przed Tenjim. Wszystko mimo jego wewnętrznego monologu, który wskazuje, że nie ma hamulców ale z jakiegoś powodu dla swojego przyjaciela zadał sobie dodatkowy trud. Widać też troskę gdy rozmawia z Kokorogi żeby utrzymać dystans od kiedy zaczęła się go bać. Nie wygląda to na udawane i jasno widać, że wysoko ceni swoich przyjaciół. Dowiadujemy się więcej o samej kradzieży gdzie sama Sawaragi naciskała na to by zbierać je w gotówce. Musiał być ku temu jakiś powód jakiego jeszcze nie znamy ale to rzeczywiście bardzo podejrzane. Poza tym jej ojciec aresztował Shibe co rzeczywiście może wskazywać na ich powiązanie z samą grą. Sam Shibe był widoczny przez chwilę ale śmierć ojca i oskarżenia o morderstwo to duża zmiana jak dla kogoś kto wyglądał jak naiwny bogacz. Trudno ocenić czy jest winny ale z jakiegoś powodu jest brudny od krwi. Kokorogi w sumie była tutaj znowu bezradna i niezbyt się pokazała to trudno napisać coś nowego, widać, że jakoś się trochę bardziej oswaja z myślą by stać bliżej Yuuichiego. Gdy grali wspólnie to informacja o tym, że jest mordercą sprawiła, że zaczęła trzymać od niego dystans.

#bookmeter #manga #komiksy #tomodachigame

To już teraz.

#niedzielawieczur #memy

#memy #humorobrazkowy #memyzniebieskiminapisami

#memy #memyanime #memyzniebieskiminapisami #piracidrogowi #jojosbizzareadventure

Więcej tagów nie pamiętam.

#memy #anime #memyanime #hunterxhunter #pdk #doslownememy #memyzniebieskiminapisami

Zaczynamy nocną.

#nocnazmiana #memy #listaobecnosci #memyzniebieskiminapisami

#memy

1203 + 1 = 1204

Tytuł: Tomodachi Game. Tom 4

Autor: Mikoto Yamaguchi

Kategoria: manga

Format: ebook

Ocena: 8/10

Zaczynamy trzecią grą w chowanego gdzie dwójka głodujących bohaterów mierzy się z pięcioosobowym, wypoczętym zespołem koszykarzy, którzy wszyscy przeszli poprzednią grę. Kończymy tom clifthangerem i potwierdzeniem, że Yuuichi nie kłamał i rzeczywiście zrobi wszystko by wygrać.

Poniżej rozbudowany skrót wydarzeń z tomu.

Trzecia gra zaczyna się od rozmowy Yuuichiego z Tenjim. Główny bohater prosi Tenjiego o to by przeprosił pozostałych jak tylko będzie miał okazję ich znowu zobaczyć bo może i zachowywali się naiwnie ale zawsze traktowali go jak przyjaciela. W zamian obiecuje wygrać tę grę za wszelką cenę.

Poznajemy najważniejsze zasady gry w chownego. Każdy zespół ma wytypować jednego kogo pozostali będą szukać. Co ważne chowający się po znalezieniu miejsca nie może go już opuścić. Nie można używać przemocy fizycznej do przeciwników oraz każdy szukający po zgodzie przeciwników może zmienić zespół. Zamiast przegrać i pogłębić długi może oddać je na swojego chowającego i wyjść z czystym kontem ale nie można wziąć udziału w drugiej grze. Jedzenie i woda znajduje się na środku lasu, tylko szukający mogą zanieść jedzenie chowającym. Gra się kończy jak chowający się podda wciskając przycisk albo jak szukający przeciwnej drużyny go znajdą.

Dwójka bohaterów staje na przeciwko pięcioosobowej drużynie koszykarzy, którzy wszyscy razem przeszli poprzednią grę. Dzięki czemu mogli jeść i pić do woli w trakcie przygotowań. Administratorka jaka zajmowała się nimi podkreśla, że mają w swoim zespole prawdziwego geniusza. Z powodu dużej dysproporcji sił dostają propozycję dodatkowego gracza. Yuuichi się zgadza tylko po potwierdzeniu, że to będzie kobieta. W rzeczywistości jest to administratorka gry, która ma obserwować głównego bohatera. Chowającymi zostaje Tenji oraz kapitan zespołu koszykówki, który mówi, że nie podda się chociażby miał umrzeć.

Mijają dwa dni. Tenji, który głoduje już w sumie od pięciu ciągle czeka. Yuuichi ignoruje go, gada z przeciwnikami, śpi, je razem z dziewczyną. Gdy Tenji próbuje zadzwonić do kolegi to jego telefon odbiera przeciwna drużyna mówiąc, że przyjaciel mści się na nim i chce go zagłodzić za to, że w poprzedniej grze ich zdradził. Pomimo resztek sił postanawia nadal czekać. W między czasie główny prawie sprowokował rywala do użycia przemocy co dałoby im wygraną ale to się jednak nie udaje.

Dowiadujemy się również, że dokładny taki przebieg gry był zaplanowany podczas rozmowy Yuuichiego z ich dodatkową zawodniczką. Wymagał od niej bezwzględnego posłuszeństwa w zamian za wygraną. Wysłała tylko jeden raport do pozostałych administratorów o treści "Yuuichi jest bardziej szalony, niż myślałam".

Tom kończy się gdy podpuszcza jednego z przeciwników by nakrył dziewczynę podczas przebierania się. Krzyczy, że znalazł to czego szukał i ucieka z jedzeniem. Uciekają we dwójkę ale goni ich również dwóch przeciwników, którzy są jednak wysportowani przez co ich doganiają. Gdy biegną wzdłuż urwiska Yuuichi popycha dziewczynę ze swojej drużyny w przepaść gdzie tom kończy panel z jej zdziwionym wyrazem twarzy.

#bookmeter #manga #komiksy #tomodachigame

#memy