#zamki

Cześć, Kilka miesięcy temu objechaliśmy wszystkie najważniejsze zamki gotyckie Warmii i Mazur, które wchodzą w skład Szlaku Zamku Gotyckich tej części Polski. Zamki na Warmii i Mazurach oraz na Pomorzu tworzą unikat na skalę światową. Na Warmii i Mazur jest ich kilkanaście, część

Zamek w Mosznej.

#zamki #moszna #polska

cześć
Nidzica jest niewielkim, ale bardzo ciekawym miastem położonym w województwie warmińsko-mazurskim. Znana jest z zamku krzyżackiego, a dodatkowo równie często mylona jest z położoną na południu Polski Niedzicą. Chociaż właściwie to bardziej zamki są mylone.

Zapraszam do artykułu na blogu

* W Nidzicy zachował się zamek krzyżacki z XIV wieku, który kilka dni przed bitwą pod Grunwaldem został zdobyty przez wojsko polskie praktycznie bez walki
* Miejscowy Klasztorek, który powstał w średniowieczu był częścią obwarowań
* Będąc w Nidzicy warto odwiedzić rezerwat Źródła Rzeki Łyny
* Nidzica posiadała mury obronne w przeszłości, ale do czasów obecnych się nie zachowały
* W muzeum na zamku można zobaczyć, jak w przeszłości mieszkańcy izolowali swoje chaty od bagiennego podłoża, co jest ewenementem w skali Europy.

#antekpodrozuje #polska #warminskomazurskie #podroze #podrozujzhejto #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #zainteresowania #wakacje #zamki #turystyka

-------------------------------------------
Jeśli chcesz być na bieżąco z moimi znaleziskami to zapraszam do śledzenia hashtagu #antekpodrozuje
Jeśli chcesz, żebym Cię wołał w przyszłości, to zostaw piorun pod odpowiednim komentarzem poniżej :smiley:

Zamek De Haar, lokalnie znany jako Kasteel de Haar, leży obok niewielkiej wioski Haarzuilens w prowincji Utrecht w Holandii.

Ten gotycki zamek, który widzimy dzisiaj, został zbudowany w latach 1892-1912 z wykorzystaniem dużych XV-wiecznych ruin pierwotnego założenia, którego początki sięgają XIV wieku. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi bowiem z 1391 roku.

Pierwotnie właścicielem obiektu był członek rodziny Van de Haar, który jako służący księcia-biskupa Utrechtu miał na tyle prestiżu, że kazał wybudować ufortyfikowaną rezydencję dla siebie i swojej rodziny. W 1449 roku zamek przeszedł na własność rodu Van Zuylen poprzez małżeństwo Josyny van de Haar i Dirka van Zuylen.

W XVII wieku potomkowie Josyny i Dirka wymarli, a zamek odziedziczyła rodzina Van Stembor mieszkająca w południowych Niderlandach (dzisiejsza Belgia). W latach 1672/1673 zamek został uszkodzony przez wojska francuskie. W 1890 roku baron Etienne van Zuylen van Nijevelt, odziedziczył imponujące ruiny zamku De Haar. Zawsze fascynowała go historia jego rodziny i marzył o odbudowie obiektu jako pomnika rodzinnej historii.

W 1887 roku ożenił się z francuską baronową Helene de Rothschild (członkinią niezwykle zamożnej rodziny De Rothschild), co umożliwiło mu urzeczywistnienie fantazji. W 1892 roku rozpoczęto odbudowę zamku pod kierunkiem słynnego holenderskiego architekta dr. PJH. Cuypers, który przebudował także zamek Oude Loo. To właśnie on zaprojektował neogotycką interpretację średniowiecznego zamku De Haar, którą możemy podziwiać obecnie.

Wnętrza zamku przebudowano w luksusowym stylu, doprowadzono do niego elektryczność, a dawny dziedziniec, nakryty dużym dachem, zamieniono na dużą salę. Przeniesiono również wejście na ścianę północno-wschodnią. Na pierwotnych fundamentach odbudowano nowe przedzamcze z bramą wjazdową. Obecnie zamek De Haar służy jako muzeum.

#zamkipalace4sfor #zamki #holandia #podroze #zwiedzanie

Zamek i byłe więzienie w Jedburghu, Scottish Borders
#uk #szkocja #historia #zamki

Pierwsza wzmianka na temat zamku w Edynburgu (stolica Szkocji) pochodzi z VI wieku naszej ery. W tamtych czasach figurował pod celtycką nazwą "Din Eidyn", co oznacza Fort Eidyn. W tym okresie był to niewielki fort na wzgórzu zajmowany przez kilka rodzin. Jednak w X wieku stał się stolicą Królestwa Szkocji, a tym samym królewską rezydencją szkockich królów i królowych.

W 1174 roku król Wilhelm I rozpoczął budowę nowego pałacu królewskiego w obrębie zamkowych murów. Sam zamek zaś był rozbudowywany i ulepszany przez kolejne stulecia.

Najsłynniejszy incydent w historii zamku w Edynburgu miał miejsce w 1314 roku, kiedy to szkocki król Robert Bruce poprowadził swoje wojska do zwycięstwa nad znacznie większą armią angielską w bitwie pod Bannockburn. Zwycięstwo to podniosło morale Szkotów i wzmocniło pozycję Roberta Bruce'a jako króla.

Zamek ostatecznie przeszedł pod całkowite szkocie władanie w 1424 roku, kiedy to król Jakub I zlikwidował angielskie fortyfikacje. Od tego czasu jest on ikonicznym symbolem szkockiej narodowości, pojawiającym się na wszystkim, od etykiet kruchego chleba po butelki whisky.

Główne budynki zamku ulokowane zostały wokół dwóch centralnych dziedzińców, Górnego i Dolnego. Górny dziedziniec to lokum królewskich apartamentów, podczas gdy dolny zawiera obiekty produkcyjne i magazynowe oraz słynną Wielką Salę. Pomiędzy dziedzińcami znajduje się kaplica św. Małgorzaty - najstarszy budynek w zamku pochodzący z XII wieku.

Dziś zamek jest jedną z największych atrakcji turystycznych Szkocji, co roku odwiedzaną przez ponad milion turystów z całego świata.

#zamkipalace4sfor #zamki #zwiedzanie #podroze #szkocja

Historia zamku w Baranowie Sandomierskim (woj. podkarpackie) sięga XV wieku, kiedy to starosta łęczycki Jan Baranowski zlecił wzniesienie obronnej wieży mieszkalnej. Kolejny właściciel dóbr, Rafał Leszczyński, w okresie 1569-1583 zdecydował się na budowę okazałej siedziby, wykorzystując prawdopodobnie fragmenty starej gotyckiej budowli i nadając jej renesansowy charakter. W latach 1591-1606 budynek został rozbudowany przez Andrzeja Leszczyńskiego, który do istniejących skrzydeł zachodnich dodał jeszcze dwa kolejne skrzydła na północ i wschód, połączone krużgankami. Wówczas zamek nabrał wyglądu zbliżonego do dzisiejszego. Jego architektura i detale wskazują na związek z twórczością manierystycznego architekta i rzeźbiarza Santi Gucci, który działał głównie w Krakowie i Pińczowie.

W 1620 roku zamek został wzmocniony czworobocznymi fortyfikacjami bastionowymi. Po 1682 roku, staraniem Józefa Karola Lubomirskiego, obiekt został przekształcony w stylu barokowym. W trakcie prac prowadzonych pod kierunkiem Tylmana z Gameren dodano galerię w kondygnacji piętra, pomiędzy dwiema wieżami na zachodniej elewacji, a także wprowadzono dekoracje stiukowe.

W 1849 roku zamek został dotknięty pożarem. Usuwanie zniszczeń rozpoczęto dopiero po 1867 roku.

W latach 1944-1956 budynek zamku został zaadaptowany na stajnie i magazyn GS. Kolejna renowacja obiektu rozpoczęła się po 1956 roku, dzięki funduszom kombinatu „Siarkopol”, a następnie Agencji Rozwoju Przemysłu. Od lat 60. XX wieku prowadzono prace przy zagospodarowaniu terenu wokół zamku. Zmodyfikowano układ dróg, a budynki gospodarcze przekształcono na hotel. Wprowadzono także nową kompozycję parkową według projektów profesora Gerarda Ciołka i Alfreda Majewskiego. W zdegradowanym drzewostanie dokonano wielu nowych nasadzeń.

Zamek w Baranowie Sandomierskim uważany jest za jeden z najwybitniejszych przykładów architektury późnego renesansu w Polsce, przez co dość często określa się go mianem "Małego Wawelu".

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #zwiedzanie #podkarpackie

Zamek Moulbaix, znany lokalnie jako Château de Moulbaix, Château de la Forêt lub Château du Chasteler, położony jest w prywatnym, zalesionym parku w miejscowości o tej samej nazwie, w prowincji Hainaut w regionie Wallonia w Belgii.

Pod koniec średniowiecza rodzina Chastelerów posiadała większość wioski Moulbaix oraz średniowieczny zamek.

Około 1860 roku tenże został zastąpiony nowym, zbudowanym w stylu określanym jako renesans angielski, zaprojektowanym przez architekta Désiré Limbourga, na zlecenie markiza Oswalda du Chasteler. W 1889 roku budynek doznał uszkodzeń w wyniku pożaru, jednak później został odbudowany przez Limbourga.

Zamek Moulbaix ostatnio zamieszkiwany był przez hrabiego Aymara d'Ursela i jego żonę hrabinę Nadinę de Spoelberch. Po śmierci hrabiego w 2005 roku i hrabiny w 2007 roku, obiekt był w pełni umeblowany, lecz niezamieszkały, gdyż ich pięcioro dzieci nie mogło dojść do porozumienia, które z nich odziedziczy zamek. W ciągu następnych dziesięciu lat opuszczony zamek popadał w ruinę.

W 2016 roku został ostatecznie sprzedany na aukcji przez potomków hrabiego i hrabiny za kwotę 3,725 miliona euro rodzinie Govaert.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #belgia

Początki zamku Kreuzenstein - położonego niedaleko Leobendorfu w powiecie Korneuburg w Dolnej Austrii - sięgają XII wieku. Pierwotnie zbudowany przez hrabiów Formbach (obecnie Vornbach), zamek przeszedł w posiadanie hrabiów Wasserburg poprzez małżeństwo. Przez Ottokara II z Czech, zamek wszedł w posiadanie Habsburgów w 1278 roku.

Aż do wojny trzydziestoletniej zamek nigdy nie został zdobyty. Później wpadł w ręce szwedzkiego feldmarszałka Lennarta Torstenssona, który podczas swojego wyjazdu w 1645 roku wysadził w powietrze trzy części budynku - niektóre źródła mówią o czterech.

W XVIII wieku zamek przeszedł w posiadanie hrabiów Wilczek, którzy zgromadzili duży majątek dzięki kopalniom węgla na Śląsku. W 1874 r. hrabia Johann Nepomuk Wilczek, znany jako badacz polarny, rozpoczął odbudowę zamku, ale w stylu całkowicie odmiennym od pierwotnej romańsko-gotyckiej architektury. Istniejące ruiny zostały włączone do nowego konceptu, w szczególności części muru zewnętrznego, wieży wschodniej i części kaplicy. Wprawne oko może łatwo odróżnić zachowane średniowieczne mury od XIX-wiecznych dodatków.

Rekonstrukcja była nadzorowana przez architekta Carla Gangolfa Kaysera, nadwornego architekta Maksymiliana I Meksykańskiego, aż do jego śmierci w 1895 roku. Następnie budynek został przejęty przez Rittera Humberta Walchera z Molthein i artystę Egona Rheinbergera.

Kreuzenstein jest o tyle ciekawy, że został zbudowany z fragmentów średniowiecznych budowli skupowanych z terytorium całej Europy. W ten sposób zamek można uznać zarówno za "neo-", jak i "oryginalną" średniowieczną budowlę.

Obecnie właścicielem zamku i posiadaczem tytułu szlacheckiego jest Johan-Christian hrabia Wilczek.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #zwiedzanie #austria

Zamek Bodiam to średniowieczna forteca zbudowana w 1385 roku przez Sir Edwarda Dalyngrigge, byłego rycerza króla Edwarda III. Budowla znajduje się w mieście Robertsbridge, około 20 km od miasta Hastings, na południowym wybrzeżu Anglii.

Ponoć celem budowy zamku było zapewnienie obrony okolicy przed ewentualną inwazją Francuzów podczas wojny stuletniej (1337-1453). Badania nie potwierdzają jednak tego faktu ze względu na swoją konstrukcję. Przyjmuje się więc, że został zbudowany bardziej jako obiekt ozdobny niż praktyczny, ponieważ zwyczajnie jego mury nie przetrwałaby zbyt długo w przypadku jakiejkolwiek inwazji.

Prawda jest taka, że obecnie nie ma to żadnego znaczenia. Zamek cieszy oczy turystów, a jego fosa zasilana przez źródło wody zapewnia niesamowity widok.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #anglia

Dziś udamy się do wsi Sucha w gminie Leśna w województwie dolnośląskim, by odwiedzić tamtejszy zamek Czocha (niem. Tzschocha). Zdjęcia jeszcze świeżutkie, bo wczorajsze. Jakoś ciągle było mi tam nie po drodze, ale wreszcie się zmobilizowałem i stwierdziwszy, że pewnie nigdy mi tam po drodze nie będzie, ruszyłem swoje cztery kółka i odhaczyłem na liście kolejny nietuzinkowy obiekt. A że pogoda sprzyjała, postanowienie zostało zrealizowane w 100% pomyślnie.

Zamek Czocha został zbudowany w drugiej połowie XIII wieku jako warownia obronna na północnej granicy Czech z inicjatywy króla czeskiego Wacława II. W roku 1315 książę piastowski Henryk Jaworski poślubił Agnieszkę, córkę Wacława II, w wyniku czego otrzymał zamek wraz z przyległymi ziemiami jako wiano. Niestety, Henryk nie miał potomstwa, dlatego 1 lipca 1345 roku zawarł porozumienie z siostrzeńcem Bolkiem II Świdnickim, które umożliwiło mu przejęcie księstwa Jaworskiego i zamku Czocha rok później.

Po śmierci Bolka II w 1368 roku i żony Agnieszki w 1392 roku, księstwo wraz z zamkiem zostały włączone do królestwa Czech. Zamek stracił wówczas swoje strategiczne znaczenie jako warownia graniczna i stał się siedzibą rodów rycerskich. Od 1420 roku zamek był w posiadaniu możnowładcy i radcy cesarskiego Hartunga von Klüks. W czasie jego nieobecności zamek został opanowany przez husytów pod wodzą Czirina. Jednak na wiosnę następnego roku Hartung wrócił z Bazylei, zgromadziwszy oddziały wojskowe odzyskał zamek krwawo rozprawiając się z husytami.

W 1453 roku zamek został przejęty przez Kaspera von Nostitza, którego to ród sprawował władzę nad obiektem przez 250 lat. W XVI wieku, zwłaszcza za panowania Abrahama Nostitza, zamek został gruntownie przebudowany w stylu renesansowym. Wówczas to zostaje wyposażony w dzieła sztuki oraz przystosowany do skutecznego operowania w nim bronią palną.

Następna przebudowa miała miejsce około roku 1611. Po zakończeniu wojny trzydziestoletniej zamek został przekształcony w okazałą rezydencję, a głęboką fosę zamieniono na zwierzyniec. Niestety, w 1793 roku wielki pożar zamienił zamek w ruiny, pozbawiając go dawnej świetności oraz niszcząc jego bogate zbiory. Właściciele jednak podjęli się odbudowy rok później.

Kolejną rekonstrukcję przeprowadzono w latach 1909-1914 po zakupie zamku przez Ernsta Gütschowa, drezdeńskiego przemysłowca i zarazem dyrektora Jasmatzi Werke w Dreźnie. Prace te były nadzorowane przez samego Bodo Ebchardta - znanego z rekonstrukcji zamku Haut-Kœnigsbourg niedaleko alzackiej Orschwiller - o którym swego czasu pisałem.

Po II wojnie światowej zamek przeszedł pod tzw. polską jurysdykcję doświadczając różnych kolei losu. Był wielokrotnie okradany przez Sowietów, którzy wywozili meble oraz inne cenne wyposażenie. Część zbiorów bibliofilskich została zabrana do Wrocławia w ramach akcji rewindykacyjnych.

Od 1952 roku zamek przekształcono w Wojskowy Dom Wczasowy - w związku z tym budowla została utajniona i próżno było znaleźć ją wówczas na mapach. Od września 1996 roku zamek jest dostępny dla wszystkich jako ośrodek hotelowo-konferencyjny.

Polecam wizytę w okolicach godziny 9:00, ponieważ o tak wczesnej porze jest tam pusto - zarówno wokół zamku jak i na parkingu. Dzięki czemu można na spokojnie obejść cały obiekt bez zbędnych tłumów oraz bezproblemowo zaparkować samochód. Zwiedzanie z przewodnikiem zaczyna się zaś od godziny 10:00.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #dolnoslaskie

Ogrody zamku Cawdor, północna Szkocja.

#szkocja #zamki #ogrodnictwo #ogrod #zwiedzanie

Zamek Cawdor, północna Szkocja.

#szkocja #uk #historia #zamki #zwiedzanie

Początki zamku Oberhofen, znajdującego się na terytorium Szwajcarii w miejscowości Oberhofen am Thunersee, nad brzegiem jeziora Thun, sięgają prawdopodobnie początku XIII wieku, kiedy to Freiherr von Oberhofen zbudował zamek Balm na wzgórzu nad wsią.

W 1200 r. córka rodu, Ita, poprzez małżeństwo weszła do rodziny von Eschenbach, której to przekazała zamek oraz wieś. W XIII wieku rodzina von Eschenbach rozpoczęła budowę nowego, otoczonego fosą zamku nad brzegiem jeziora Thun.

Obiekt może poszczycić się dość barwną historią. Przez wieki przechodził we władanie kilku arystokratycznych rodzin - między innymi Habsburgów. W latach 1849-52 rodzina Pourtàles odnowiła i rozbudowała zamek do obecnego wyglądu. W 1940 roku Amerykanin William Maul Measy założył fundację Oberhofen Castle w celu administrowania i utrzymywania zamku. W 1952 roku stał się częścią Muzeum Historycznego w Bernie.

W nowym budynku nad brzegiem morza, który stanowi pomost między przeszłością a XXI wiekiem, w 2013 roku otwarto restaurację Schloss Oberhofen.

#zamkipalace4sfor #zamki #zwiedzanie #podroze

Wznoszący się dumnie na wzgórzu nad malowniczym przełomem doliny Nysy Szalonej, Zamek w Bolkowie (miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim), stanowi imponujące świadectwo historii. Jego korzenie sięgają drugiej połowy XIII wieku, a prawdopodobnym fundatorem był książę legnicki Bolesław Rogatka, znany również jako Łysy. Jednakże, zamek szybko przeszedł w ręce książąt świdnickich (a później świdnicko-jaworskich) - Bolka I i Bolka II, którzy zlecili rozbudowę fortyfikacji.

W pierwszej połowie XVI wieku zamek przeszedł gruntowną przebudowę, w wyniku której zyskał zewnętrzne mury z zaokrąglonymi basztami. Niestety, w XVIII wieku obiekt został opuszczony i popadł w ruinę. Na szczęście, w XIX wieku ruiny zostały udostępnione zwiedzającym, a w 1900 roku otwarto tu niewielkie muzeum. Obecnie zamek w Bolkowie jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc tego typu w Sudetach.

Twierdza składa się z kilku części, z których każda skrywa swoje unikalne atrakcje. Na najwyższym punkcie wzgórza znajduje się najstarsza część zamku, pochodząca z XIII wieku. Wyłaniająca się dumnie ku niebu wieża obronna o wysokości 25 metrów góruje nad okolicą. Między zamkiem górnym a zewnętrznymi murami znajduje się rozległy dziedziniec turniejowy, który od wieków był miejscem niezliczonych rycerskich pojedynków. Dzisiaj, ten rozległy plac stanowi idealne miejsce do organizacji imprez plenerowych, w tym corocznego Castle Party - spotkania miłośników muzyki gotyckiej.

W trakcie zwiedzania nie można przegapić Domu Niewiast, dobrze zachowanego budynku pochodzącego z XVI wieku. Wewnątrz znajduje się muzeum, którego zbiory zajmują aż trzy kondygnacje. Zabudowę wokół dziedzińca zwieńczono attyką, która została dobudowana zarówno do wieży głównej, jak i otaczających go zabudowań.

#zamkipalace4sfor #zamki #zwiedzanie #dolnoslaskie #podroze

Dziś odwiedzimy zamek-pałac Peleș znajdujący się w miejscowości Sinaia w Rumunii, w dolinie potoku Peleș, u podnóży gór Bucegi.

W 1873 r. król Rumunii Karol I zlecił europejskim architektom Johannesowi Schultzowi, Karolowi Beneschowi i Karelowi Limanowi zaprojektowanie pałacu jako letniej rezydencji dla rumuńskiej rodziny królewskiej.

Pod kierownictwem Karela Limana, który nadzorował prace na zamku w okresie od 1896 do 1924 roku, zakończono szereg projektów, w tym budowę wieży centralnej, na której zamontowano zegar z trzema tarczami, kaplicę królowej Elżbiety (żony Karola I) oraz salę koncertową. W 1906 roku otworzono również pierwszą w Rumunii salę kinową. Po bezdzietnej śmierci Karola I, tron rumuński przejął jego bratanek Ferdynand I, który był mężem Marii Koburg. To ona kontynuowała pracę nad upiększaniem zamku i przyległych doń ogrodów, sprowadzając wiele cennych dzieł sztuki. Mechaniczne urządzenia zamku Karola I zostały wykonane przez polskiego wynalazcę Franciszka Rychnowskiego z Lwowa, za co otrzymał on od króla rumuński złoty medal zasługi I klasy w uznaniu swego wkładu.

Budowa zamku zakończyła się w 1883 roku. Następca króla Karola I, król Ferdynand, zbudował w pobliżu mniejszy pałacyk o nazwie Pelișor.

Zamek-pałac Peleș pozostał rezydencją królewską do 1947 r., kiedy to po zakończeniu II wojny światowej i abdykacji króla Michała I, Socjalistyczna Republika Rumunii przejęła kontrolę nad posiadłością.

W 1990 r. obiekt został ponownie otwarty jako muzeum i przekształcony w atrakcję turystyczną.

Dziś Peleș odwiedza rocznie od 250 000 do 500 000 turystów.

#zamkipalace4sfor #zwiedzanie #zamki #podroze #rumunia

W Niemczech, a dokładniej  na terenie gminy Schwangau (w dzielnicy Hohenschwangau), niedaleko Füssen w południowej Bawarii, wysoko u podnóża Alp, znajduje się jeden z najsłynniejszych zamków w Europie. Ta olśniewająca budowla, figurująca pod nazwą Neuschwanstein, została wzniesiona z inicjatywy tzw. "bajkowego" króla - Ludwika II Bawarskiego, który pragnął uciec od życia publicznego po utracie władzy w wojnie austriacko-pruskiej. Zamek ten był centralnym elementem wyimaginowanego królestwa, w którym Ludwik był prawdziwym władcą.

Neuschwanstein stał się prawdziwym światem fantazji, inspirowanym średniowiecznymi legendami. Na ścianach zamku znajdują się obrazy wyrażające miłość, winę, skruchę i zbawienie, szczególnie ukazujące kochanków, poetów, rycerzy i królów.

Budowę rozpoczęto w 1869 roku. Robotnicy pracowali nieprzerwanie przez ponad dziesięć lat, aby ukończyć dom na tyle, żeby Ludwik II mógł się do niego wprowadzić. Mimo że planowano 200 pokoi, zamek ten został zbudowany tylko dla jednej osoby.

Król Ludwik II zadedykował budowlę Richardowi Wagnerowi, słynnemu kompozytorowi, który przez wiele lat był jego bliskim przyjacielem i powiernikiem. "Miejsce jest jednym z najpiękniejszych, jakie można znaleźć, święte i niedostępne, godna świątynia..." pisał Ludwig do Wagnera.

Jednak fantastyczna wizja Ludwika II dotycząca jego królestwa, wkrótce zaczęła się rozsypywać w proch. Zagraniczne banki zagroziły przejęciem jego ogromnego majątku w 1885 roku, ale on odmówił udzielenia racjonalnej odpowiedzi. W odwecie rząd ogłosił go niepoczytalnym i zmusił do opuszczenia tronu.

Król został znaleziony martwy zaledwie kilka tygodni po przeprowadzce do nowego domu w 1886 roku. Jego zwłoki odkryto w pobliskim jeziorze Starnberg; wielu wierzyło, że było to samobójstwo, ale inni uważali, że było to zabójstwo. Jego psychiatra, który uznał go za niepoczytalnego, został znaleziony martwy wraz z nim.

Siedem tygodni po tajemniczej śmierci ekscentrycznego króla, Neuschwanstein został otwarty dla zafascynowanej publiczności i pozostaje najczęściej odwiedzanym zamkiem w Niemczech i stanowi jedno z najpopularniejszych miejsc turystycznych w Europie.

Bajkowy design i malownicze otoczenie zainspirowały Walta Disneya do stworzenia zamku Śpiącej Królewny w Disneylandzie. Mówi się również, że był on inspiracją dla zamku w filmie Disneya Kopciuszek z 1950 roku.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #zwiedzanie #niemcy

Zamek Hohenschwangau to XIX-wieczne arcydzieło architektury położone w Bawarii w Niemczech. Znajduje się kilkaset metrów od Neuschwanstein, innego znanego na całym świecie zamku i jest dość popularny ze względu na niebiańskie widoki i domową atmosferę. Nazwa zamku Hohenschwangau pochodzi od niemieckiego słowa oznaczającego „kraj wysokich łabędzi”.

Zamek został zbudowany w XII wieku przez Rycerzy Schwangau, wasali Guelphów, którzy mieszkali tam przez mniej więcej cztery wieki. Niestety, został zniszczony podczas kilku kolejnych wojen. W XVI wieku zmarł ostatni żyjący rycerz. Wówczas to zamek Hohenschwangau staje się opuszczoną fortecą.

Średniowieczna twierdza kilkakrotnie przechodziła z rąk do rąk, by w końcu popaść w ruinę.

W kwietniu 1829 roku król Maksymilian kupił to, co pozostało po zamku - wówczas znanego jeszcze jako Schwanstein. W lutym 1833 roku rozpoczęto odbudowę obiektu i kontynuowano ją do 1837 roku, a z uzupełnieniami do 1855 roku. Pracami budowlanymi kierował architekt Domenico Quaglio, który nadał budowli neogotycki styl. To właśnie Maksymilian nadał obecną nazwę budowli.

Zamek Hohenschwangau był oficjalną letnią rezydencją króla Maksymiliana, jego żony i dwóch synów. Kiedy Maksymilian zmarł w 1864 roku, a jego syn Ludwik wstąpił na tron, przeniósł się do pokoju ojca. Ponieważ nigdy się nie ożenił, jego matka Maria mogła nadal mieszkać w zamku. Po wybudowaniu własnego zamku Ludwik opuścił Hohenschwangau.

Podczas I i II wojny światowej zamek nie ucierpiał. W 1923 roku uznano prawo do pobytu w zamku byłej rodziny królewskiej. W latach 1933-1939 książę bawarski Ruppert i jego rodzina używali twierdzy jako letniej rezydencji.

Obecnie odwiedzany jest każdego roku przez ponad 300 000 gości z całego świata.

Zamek Hohenschwangau, pomimo swojego piękna i wyjątkowej historii, pozostaje jednak w tle oddalonego o około kilometr w linii prostej, a będącego prawdopodobnie najsłynniejszym zamkiem na świecie, zamku Neuschwanstein, o którym niebawem również pojawi się wpis.

#zamkipalace4sfor #zamki #zwiedzanie #podroze #niemcy

Zamek Fürstlich Drehna znajduje się w Niemczech, na Dolnych Łużycach, około 12 kilometrów na południowy wschód od Luckau, 10 kilometrów na zachód od Calau i 15 kilometrów na północ od Finsterwalde.

Fürstlich Drehna został pierwotnie zbudowany w połowie XVI wieku przez rodzinę Minckwitz. W 1521 r. wokół zamku utworzono fosę oraz wzniesiono wieże obronne. W 1697 r. obiekt został przejęty przez rodzinę von Promnitz, która to zleciła dalszą jego rozbudowę.

Hrabia Moritz von Lynar, który został podniesiony do rangi księcia w 1807 r., przemianował miasto i zamek na Fürstlich Drehna.

W 1877 r. bremeńska rodzina żeglarska Wätjen stała się panami zamku, najpierw przez Christiana Heinricha Wätjena, a następnie przez jego najmłodszego syna Karla.

Ostatnią damą dworu była Elisabeth von Wallenberg-Pachaly, z domu von Loebenstein, wdowa po von Wätjenie.

Po II wojnie światowej zamek został wywłaszczony i wykorzystywany jako obóz pracy dla młodzieży w czasach NRD.

Obecnie zamek i około 50-hektarowy park krajobrazowy należą do Brandenburgische Schlösser GmbH - organizacji non-profit, której zadaniem jest renowacja, konserwacja i utrzymanie zamków oraz dworów w Brandenburgii.

#zamkipalace4sfor #zamki #podroze #zwiedzanie #niemcy

Cześć, Odwiedzając ostatnio Kraj Ustecki w Czechach Północnych doszliśmy do wniosku, że gdyby Peter Jackson urodził się w Czechach to Kraj Ustecki, a właściwie Czeska Szwajcaria, byłaby miejscem, w którym nakręcono by Władcę Pierścieni i Hobbita. Zresztą filmowych miejsc jest tam