#strzelectwo

Popełnię elaborat, który zapewne odstraszy wiele Kasi i Tomków długością i formą, bo nie jestem osobą, która zajmuje się redagowaniem tekstów zawodowo i może to być ciężkie w odbiorze, za co przepraszam. Acz może w całej tej wrzawie powstałej po zamachu w Krakowie wyjaśnię osobom, które nie są związane ze strzelectwem i uwarunkowaniami tego sportu, jak również nie są biegłe w przepisach obowiązujących posiadaczy broni, jak to wygląda nieco bardziej od podszewki.

W strzelectwo wciągnęli mnie przyjaciele. Miałem wpierw opory, bo jednak to spora odpowiedzialność, a możliwe zmiany w przepisach mogą pogrzebać całość wysiłku. Dotychczasowym hobby była turystyka motocyklowa, jednakże grono osób, z którymi podróżowałem, z roku na rok się kurczyło ze względu na zmianę miejsca zamieszkania, sytuacji rodzinnej czy finansowej, pogorszenie stanu zdrowia, ogólne zmęczenie podróżami i tak dalej. Samemu to zdecydowanie mniejsza przyjemność i motywacja. Moto stoi w garażu coraz częściej i zastanawiam się, kiedy przyjdzie decyzja o sprzedaży i pożegnaniu się z turystyką na dwóch kołach, o ile to już nie nastąpiło.

Po wybuchu pełnoskalowej wojny na Ukrainie, po tym, co zobaczyłem, co działo się z cywilami m.in. w Buczy, gdzie ludzie byli prowadzeni pod bronią na rzeź, stwierdziłem, że umiejętność posługiwania się bronią oraz dostęp do niej w sytuacji wojny mogą pozwolić uniknąć śmierci poprzez zakatowanie przez dzikusa ze wschodu w jakiejś piwnicy, w strachu, upokorzeniu i poczuciu bezradności. Wyszedłem z założenia, że lepiej już polec w walce, aniżeli tak, jak ci ludzie.

W razie powołania do wojska zwiększy to też moje szanse na przeżycie oraz skuteczność w ewentualnej walce z wrogiem. W wojsku szkolenia są... W okolicach 2023 roku kumpel został wezwany na ćwiczenia rezerwy i potem zdał relację, jak to wyglądało. Jeżeli chodzi o obsługę broni, jak dobrze pamiętam dostał w przydziale jakiś archaiczny karabin z rodziny AK, no to dramat. Strzelania łącznie było na parę lub kilkanaście sztuk amunicji. Powiedzieć, że to mało, to nic nie powiedzieć. To tak, jakbyście dostali taki talon lub prezent w postaci okrążenia w sportowym samochodzie na torze (na stoiskach w galeriach handlowych takie prezenty marzeń sprzedają), a potem zostali wsadzeni w samochód klasy wyścigowej GT3 i kazano Wam się ścigać z innymi zawodnikami na Nürburgringu <machającypapaj.jpg>.

Zapisałem się do klubu sportowego, przeszedłem wewnętrzne szkolenia, zapisałem się na kursy dokształcające, zdałem wewnętrzne egzaminy. Od znajomych dostałem literaturę i linki do wartościowych merytorycznie filmów. Zacząłem w to wsiąkać. Z coraz większym zainteresowaniem oglądałem różne kanały na YouTube, czytałem publikacje, zastanawiając się, w jakich konkurencjach będę chciał startować i w jakim kierunku się rozwijać. Przeszedłem kurs i zdałem egzamin na patent strzelecki, uzyskałem licencję zawodniczą, zapisałem się na badania. Jak dobrze pamiętam, koszt wówczas wynosił około 700 zł i trwało to ze trzy-cztery godziny. Na badaniach wpierw była dość rozległa ankieta oraz test na inteligencję, a potem spotkania z lekarzami różnych specjalizacji: lekarzem ogólnym, okulistą i psychiatrą bądź psychologiem. Już nie pamiętam dokładnie, ale pamiętam, że nie było to traktowane na odwal się, w stylu pieczątka i leć dalej. Lekarze byli dość dociekliwi, pytali o relacje z żoną, różne sytuacje życiowe oraz o pracę. Widać było, że próbowali coś wyłapać.

Mając już pozytywną opinię lekarską, złożyłem do swojego WPA papiery o wydanie pozwolenia i dopuszczenia do posiadania broni. Z racji tego, że moje miejsce zamieszkania było inne niż miejsce zameldowania, wygrałem wizyty u dzielnicowych w obu miejscach. XD Swoją drogą, bardzo miło je wspominam. Poszedłem z lekkim stresem, a w sumie skończyło się w obu przypadkach na przeszło dwugodzinnej rozmowie. Dowiedziałem się paru anegdotek o okolicy, w której mieszkam, oraz o różnych nietypowych sytuacjach. Oczywiście też mnie sprawdzili i przepytali, ale ogólnie nie były to wizyty z cyklu przykrej konieczności.

Z racji tego, że spełniłem warunki i wymagania, otrzymałem to, o co wnioskowałem. Wystąpiłem o promesy na zakup broni, otrzymałem je i udałem się na zakupy. Wpierw kupiłem pistolet typowo sportowy w kalibrze .22 LR, zarejestrowałem go i co tydzień jeździłem na strzelnicę klubową. Zapisałem się na kursy, by nauczyli mnie prawidłowej pozycji, pracy na spuście, oddychania oraz technik uspokojenia ciała, by uzyskać celność i skupienie grup przestrzelin. Potem zainteresowałem się strzelaniem dynamicznym, kupiłem pistolet w kalibrze 9x19 mm Parabellum, zapisałem się na treningi PIRO :), startowałem w lokalnych zawodach i dalej w tym się rozwijam z bardziej lub mniej satysfakcjonującymi wynikami, jednakże jest progres.

No i teraz tak... personalizacja i przygotowanie broni, czyli skrajanie sprzętu pod zawodnika. Po tym, jak już wybrałem model pistoletu, który pasował do anatomii mojej dłoni i spełniał wymagania, zaczęło się poprawianie fabryki. Polerowanie i szlifowanie niedoskonałości poprodukcyjnych, wygładzanie niektórych krawędzi, polerka bieżni podawania naboju do komory nabojowej, dobranie sprężyn, wymiana elementów mechanizmu spustowego na akcesoryjne, dołożenie optyki, a potem dorabianie customowych elementów, takich jak niskoprofilowa, lekka płytka pod kolimator, dalszy tuning, zmiany okładzin czy wykonanie stipplingu. Im więcej doświadczenia, tym broń podlegała większemu dopieszczaniu, personalizacji i układaniu pod styl strzelania. W domu dochodziły treningi na sucho z nabojami treningowymi i systemem laserowym Mantis, treningi pozycji, treningi usuwania zacięć, szybkiej wymiany magazynków oraz treningi pracy na spuście, a także regulacja, czyszczenie, smarowanie i konserwacja. Wszystko to po to, by broń była niezawodna, dobrze i niezawodnie pracowała, była ułożona pod strzelca, jego anatomię i technikę strzelania, by na zawodach urywać kolejne dziesiąte części sekundy.

Do tego dochodzi wytwarzanie amunicji, czyli elaboracja. Prawdziwa alchemia, praca na maszynach i cierpliwość mające na celu zmniejszenie kosztów treningów, uzyskanie powtarzalności, niezawodności oraz odpowiedniej pracy broni z elaborowaną amunicją. A piszę tu tylko o jednej konkurencji strzeleckiej, czyli PIRO kompakt optyk. Jeżeli chodzi o dziurawienie papieru z pistoletu sportowego w stylu tureckiego hitmana, strzelam bardziej rekreacyjnie i w to aż tak nie wchłonąłem. Koszta i nakład pracy przy tym są jednak przeogromne, bo przygotowanie siebie fizycznie i psychicznie oraz przygotowanie sprzętu i broni pochłania od groma kasy i czasu. Ktoś, kto podchodzi na poważnie do tej konkurencji, nie opierdziela się też z dietami, właściwie wchodząc już na poziom międzynarodowy lub olimpijski. Od osób, które uprawiają tę dyscyplinę, wiem, że koszty samego pistoletu i jego przygotowania to już paręnaście lub parędziesiąt tysięcy złotych.

Przejdźmy do broni długiej i strzelb. Mam strzelbę samopowtarzalną, nie mylić z samoczynną. Strzelam najczęściej do rzutek i poperów, bo w okolicy mam taką możliwość i jest to moim zdaniem turbo fun. Ze strzelby strzelam rzadziej niż częściej i w gruncie rzeczy nie robiłem w niej jakichś większych modyfikacji poza wymianą przyrządów celowniczych na trytowe i przedłużeniem magazynka podlufowego.

Z kolei karabin na bazie AR-15 w kalibrze .223 Rem / 5,56x45 NATO służy mi głównie do strzelania mid-range na dystansie 200-500 metrów, statyki z pozycji leżącej oraz mid-range semi-auto PRS, przy czym trenuję głównie pod zawody Mykita. Mój AR-15 posiada precyzyjną, grubościenną lufę ze stali nierdzewnej o długości 20 cali, regulowany blok gazowy, dzięki któremu strzelam wymiennie z moderatorem dźwięku jak i z hamulcem wylotowym, niskoprofilowe łoże 15 cali, trzy wymienne dwójnogi w zależności od rodzaju konkurencji takich jak F-class, PRS czy statyka ze zmianą celów, wysokiej klasy optykę 4,5-30x56 na montażu z przesunięciem typowo pod karabinki z rodziny AR, dokładany dalmierz, poziomicę elektroniczną, lżejsze suwadło z powierzchnią redukującą tarcie, dwa chwyty pistoletowe, gdzie jeden jest odlany pod anatomię mojej dłoni, a drugi prosty i bardziej uniwersalny, oraz dwie kolby w zależności od konkurencji, z których jedna ma pełną regulację baki, długości, przesunięcia, regulację w dwóch płaszczyznach stopki kolby oraz możliwość montażu monopodu pod statykę, a druga jest prostsza i lżejsza, choć też z dość rozbudowaną regulacją. Do tego dochodzą dorabiane na drukarce 3D elementy zwiększające ergonomię, akcesoryjny powiększony kabłąk, akcesoryjny i regulowany mechanizm spustowy pod strzelanie precyzyjne, hydrauliczny buffer tube, który czasem zmieniam na klasyczny z miękkszą sprężyną zważywszy na akcesoryjny zespół suwadła, zmienione manipulatory, dźwignia przeładowania z wentylacją i powiększoną dźwignią bezpiecznika, różne pierdoły kasujące luzy i pewnie parę drobiazgów, o których zapomniałem. Dodatkowo posiadam sprzęt do obserwacji klasyczny w postaci lunety obserwacyjnej oraz elektroniczny z kamerą, retransmiterami i odbiornikiem z ekranem, a także stację pogodową, wiatromierz z kalkulatorem balistycznym bardziej do strzelania na dystansach 400-800 metrów, magazynki, siatki wyłapujące łuski, trójnóg oraz sprzęt do elaboracji amunicji precyzyjnej i taniej.

Mam też karabin w kalibrze .22 LR repetier, czyli czterotakt, wykorzystywany głównie w PRS, ale dobrze idzie mu też statyka do papieru z grupami pięciostrzałowymi rzędu 0,6-0,8 MOA na 50 i 100 metrów. Kupiłem system z ciężką lufą varmint o długości 24 cali, do tego łoże oraz optykę. Dwójnogi akurat wykorzystuję te same co w AR, ale zmieniam system montażowy z szyny Picatinny na szynę ARC, więc trzeba będzie albo pokombinować z adapterami, albo zakupić nowe dwójnogi. Do tego przyzwoita optyka 6-30x56, montaż monoblock na szynie skośnej 30 MOA, osada poprzerabiana z dużym wkładem drukarki 3D, dodane ciężarki, by wyważyć karabin, barier stop oraz thumb rest. Do kategorii bench rest używam tunera lufy, czyli urządzenia modyfikującego harmoniczne drgania lufy, jej częstotliwość i amplitudę. Wymieniłem również mechanizm spustowy i dźwignię przeładowania, a w planach mam jeszcze parę detali, jak również kolejną lufę. Oczywiście tam, gdzie elaboracja amunicji precyzyjnej, tam musi być chronograf balistyczny. Potem dochodzi ochrona słuchu i oczu: ochronniki słuchu aktywne na strzelnicę zamkniętą, niskoprofilowe do strzelania na strzelnicy otwartej, ochronniki douszne oraz okulary ochronne. Do tego mata strzelecka, worki strzeleckie, środki do czyszczenia i konserwacji broni oraz narzędzia.

Zważywszy na to, ile wpakowałem w te dyscypliny czasu i pieniędzy, nie trenuję i nie dotykam się do wariacji IPSC i innych, nie ćwiczę wojskowych manewrów, czarnej czy zielonej taktyki, żadnych weekendowych komandosów czy innych wannabe specjalsów. Do tego potrzebna jest kolejna tona sprzętu, bardziej poręczny i inaczej skonfigurowany karabin, inna optyka, inny zestaw akcesoriów i masa szpeju: kamizelki, ładownice, wkłady, hełmy, łączność, urządzenia laserowe, doświetlacze IR, latarki, noktowizja, termowizja, drony i masa innego sprzętu. Tu też są wyjadacze uczestniczący potem w zawodach takich jak lekka piechota, na które zjeżdżają się ekipy z całego świata, bo jest to parodniowa impreza na najwyższym poziomie przygotowania. Tacy ludzie szkolą się w wolnym czasie i nabywają bardzo istotnych umiejętności niezwykle cennych w czasie kryzysu i wojny. Wiedza i umiejętności, jakie mogą przekazać, są bezcenne w sytuacji, w której zachodzi potrzeba przeszkolenia dużej ilości osób w relatywnie krótkim czasie. Podobnie jest z innymi strzelcami, którzy mogą w obozach i bazach szkoleniowych przekazywać wiedzę, korygować błędy oraz uczyć umiejętności przydatnych w czasie działań zbrojnych. To są istotne aktywa, które znacząco wpływają na potencjał obronny państwa, co zresztą widać po wojnie u naszych sąsiadów.

Nie da się uprawiać tego sportu bez możliwości ciągłego obcowania z bronią, poznawania jej budowy i doglądania. Treningi w domu, dbanie o broń, czyszczenie, konserwacja, bardzo przemyślana personalizacja, tuning i akcesoria, tego wszystkiego nie da się wykonać, gdy nie ma się dostępu do broni. O usługach rusznikarskich czy innych nawet nie wspominam. Tak samo jest z wieloma innymi dziedzinami sportu, tam gdzie dopasowanie sprzętu i człowieka stanowi duży element sukcesu. W wyścigach MotoGP zespół i mechanicy nanoszą poprawki i zmiany w ustawieniach, wszystko we współpracy z zawodnikiem, badana jest telemetria, a zawodnik przekazuje swoje obserwacje i bierze udział w ustawianiu motocykla tak, by ten miał jak najlepsze osiągi pod kontrolą i specyfiką kierowcy. Rowery też się tuninguje, ulepsza i stroi pod siebie. Każdy, kto traktuje sport poważnie, wie, że sprzęt musi być skrojony pod zawodnika.

Sam także udałem się na kursy pierwszej pomocy oraz medycyny pola walki TCCC. Warto też wspomnieć, że w Polsce z roku na rok wydawane jest coraz więcej pozwoleń na broń, a obywatele posiadają po kilka lub kilkanaście sztuk sprzętu. Pomimo tego statystyki jasno świadczą o tym, że nasze społeczeństwo jest stabilne emocjonalnie, ponieważ do tak tragicznego zdarzenia jak to w Krakowie doszło w zasadzie raz. Moim zdaniem system jest dobry, a prawo rozsądne. Przy dzisiejszych uwarunkowaniach geopolitycznych po prostu nie możemy sobie pozwolić na pozbycie się tak cennego aktywa, jakim są strzelcy sportowi oraz zorganizowane grupy proobronne, do wstąpienia w szeregi których droga otwarta jest dla każdego. Zresztą chociażby ćwiczenia pod nazwą Powiat 2023 w Pruszkowie powinny dawać dużo do myślenia, że to jest istotny potencjał obronny. Wtedy chłopaki ze stowarzyszeń obronnych związanych ze strzelectwem sportowym w trakcie symulacji pokonali Wojska Obrony Terytorialnej oraz inne służby mundurowe. Po tej całej chryi i artykule opublikowanym bodajże w Onecie już ich nie zapraszano i użyto statycznych pozorantów. XDDD

Czemu o tym wszystkim piszę? W związku z tym tragicznym wydarzeniem w Krakowie wielu internautów domaga się zmian. Pojawiają się pomysły, by broń była trzymana tylko na strzelnicach, co tworzy oczywiste problemy logistyczne, generuje ogromne koszta i każdorazowo zjada bezcenny czas, bo wyjazd na strzelnicę w innym województwie wiąże się z wycieczką do miejsca, w którym broń jest trzymana. A co w przypadku wyjazdu na zawody, które trwają cały weekend? Gdzie składować taki ogrom sprzętu i kto tego będzie pilnował całą dobę? Kto pokryje koszty budowania i utrzymania takiej infrastruktury? Jeżeli miałoby to być przerzucone na kluby, czyli zawodników, to właściwie żegnamy się ze strzelectwem sportowym w Polsce, bo tego nikt nie udźwignie finansowo i organizacyjnie. Będzie to sport jedynie dla uprzywilejowanych, głównie przez wzgląd na majątek, a nie umiejętności czy pasję. Generalnie jest to poroniony pomysł, przez wzgląd także na to, o czym pisałem wyżej. Nadmienię przy tym, że strzelnic ubywa, bo są uciążliwe dla mieszkańców nowo budowanych blokowisk i domów. Podobna sytuacja dotyka też torów motocyklowych, samochodowych, a nawet gokartowych.

Pojawiają się też głosy o badaniach lekarskich co rok. Fajnie, tylko znowu to ogromny koszt, obecnie pewnie przeszło 1000 zł, a już teraz bywają spore kolejki i samo badanie trwa parę godzin. Zamachowiec miał bodajże przeprowadzone badania w marcu lub styczniu bieżącego roku i najwyraźniej nie daje to stuprocentowej pewności, że komuś coś nie odwali. Nie jestem psychiatrą, może jakaś zmiana metodologii badania byłaby skuteczna, choć pytanie, czy w ogóle jest możliwa. Może bardziej dogłębny wywiad środowiskowy by pomógł, ale też pytanie, czy tam były jakieś przesłanki, które by go zdyskwalifikowały.

Pytanie, co zatem z osobami, które mają ogromny wpływ i odpowiedzialność za funkcjonowanie państwa, bezpieczeństwo, gospodarkę... czy te osoby potencjalnie nie mogą wyrządzić albo nie wyrządzają szkód jeszcze bardziej tragicznych w skutkach aniżeli taki zamachowiec? Lećmy zatem z badaniami od góry do dołu, według odpowiedzialności i potencjalnych skutków, bo tak na pałę pod dyktando histerii to droga donikąd, więcej szkód niż pożytku.

Kolejnym pomysłem jest ograniczenie ilości możliwych do posiadania egzemplarzy broni. Co to zmieni poza wykluczeniem możliwości konkurowania w pewnych dziedzinach strzeleckich i uniemożliwieniem kolekcjonowania? Sam mam parę sztuk broni typowo pod sport, a w przyszłości planuję rozszerzenie kolekcji o repetier do strzelania na daleki dystans do 1500 metrów, karabin samopowtarzalny oraz pistolet do IPSC. Do tego dochodzą kolekcje broni rzadkiej, z okresów wojen, z filmów takich jak Magnum Brudnego Harry'ego, MP5 czy Beretta 92 przewijająca się w Szklanej Pułapce, Desert Eagle, jakieś rewolwery, strzelby np. Franchi SPAS-12 z filmu Park Jurajski, i tak dalej. Kolejna sprawa, taka kolekcja to też dobra lokata pieniędzy.

Wraz z ilością broni nie rośnie przecież zagrożenie.

Po sobie powiem, że ten sport uczy pokory, ale jest też bardzo dobry na psychikę. Przy treningu strzeleckim człowiek się relaksuje, odpręża, skupia na celu, na oddechu i na ciele, a daleko z tyłu zostają wszelkie problemy oraz stres po całym tygodniu pracy.

Proszę, nie traktujcie strzelców jak wariatów czy zagrożenie. Całe środowisko strzeleckie jest niewyobrażalnie wkurwione i ubolewa, że doszło do takiej tragedii. Setki tysięcy ludzi jest w ten sport i środowisko mocno zaangażowanych, poświęciło kupę czasu, pieniędzy i włożyło w to wiele wysiłku. Myślę, że tym bardziej większa liczba strzelców będzie wyczulona na podejrzane zachowanie i mam nadzieję, że to właśnie zredukuje ryzyko wystąpienia takich tragedii w przyszłości.

#bron #przemyslenia #sport #strzelectwo #mojpunktwidzenia

Chińscy instruktorzy uczą Kenijskich policjantów Jak strzelać ze strzelby.

Podobno, może to gdzie indziej

(Może te strzelby nie mają kolb ale przynajmniej magazynki im wypadują).

Biały pan sobie poszedł, ciekawe jak się spodoba nowy, żółty

#afryka #strzelectwo #bron #bronpalna #czarnyhumor

Pijcie za mną kompot, po roku przerwy wracam do gry 😁

Zawody Ksp mini snajper 100m oraz test ammo Lapua Center-X.

#strzelectwo #chwalesie

#strzelectwo #bronpalna #bron #warszawa

Dobra koniec pitu pitu jade po pozyczke XD. Na zawody se jade dzisiej żeby nie było ( ͡° ͜ʖ ͡°).

#strzelectwo #sport

16-latek z warszawskiej Woli przygotowywał się do zamachu. W jego domu funkcjonariusze znaleźli gotowy arsenał. #wiadomoscipolska #warszawa #piknikstrzelecki #zamach #strzelectwo #bron #bronpalna #szkola #kryminalne #policja #polska #napad

#strzelectwo #bronpalna #bron #pozwolenienabron #wroclaw

Przyszedł dzielnicowy na kontrolę przechowywania a gościu miał załadowaną broń w szafie. WPA Wrocław

A Wy jak przechowujecie?

#strzelectwo #bron #sport #terapiaodrzutowa

Od kwietnia chodzę na strzelnicę w Trondheim w klubie strzeleckim. Strzelanie do tarczy na 25m. Z pistoletu sportowego kal. 0.22LR (te malutkie).

Pierwsze czy drugie strzelanie po wakacjach.

Nie robiłem ćwiczeń na mięśnie do strzelania (teraz poznałem kilka) i nie jestem żadnym koksem, więc ręka trochę lata po przerwie.

A bez okularów poziomą kreskę na tarczy widzę podwójnie xD Ale na szczęscie widzenie to tylko jakieś 20% strzelania.

Mimo przerwy jest już dużo łatwiej wyczuć spust, pozycja przychodzi sama z siebie. I nie mam takiego parcia na wyniki (chodzę na treningi też w ramach terapii, żeby posiedzieć z innymi chłopami i bo fajnie się strzela). I dzięki temu mam te wyniki lepsze niż ludzie, którzy potrzebują sobie coś udowodnić, albo po prostu się spinają i nie akceptują tego, że czasem zdarza się gorsza seria.

Zaczynam też łapać o co chodzi z kategoriami duel i szybkiego strzelania. Cieżko było się na początku odnaleźć z zasadami. Zwykłe strzelanie, gdzie jest nawet do 2 min na serię 5 strzałów jest bardzo wybaczające. Można opuścić rękę jak się męczy, albo czujemy, że próbujemy wymusić strzał (zawsze wtedy pudłuję albo trafiam daleko od 10).

Duel jest najtrudniejszy, bo trzeba dobrze orientować się z czasem.

Jak w innych konkurencjach, jest 60s na ładowanie. Ale potem 7s czerwonego światła (kiedy nie wolno podnosić broni ponad 45°, czyli trzymamy ramię równo z linią 45* z boku toru), i tylko 3s zielonego światła na strzał. Potem znowu 7s czerwonego i 3s na strzał, w sumie 5 strzałów. 3s to bardzo krótko.

Ostatnie 5s z minuty ładowania najlepiej wykorzystać, żeby podnieść broń i wycelować (i trzymać wzrok na celu), bo potem mając <3s na strzał nie ma czasu na długie celowanie. A stres ogranicza spokój i skupienie i łatwiej o odruch spinania się na strzał, albo inne błędy techniczne jak klikanie strzałów - prawidłowo po strzale palec idzie dalej do końca, a potem puszcza spust tylko do poziomu kliknięcia (które oznacza, że teraz naciskając strzelimy ponownie). A skupiając się na innych rzeczach łatwo o tym zapomnieć i tylko klikać i od razu puszczać, co ściąga strzały w bok.

Z czwartkowego programu NAIS udało się dostać złotą odznakę (ale jeszcze nie medal), chociaż to było tylko 231/300 punktów. To nawet mniej niż 80%. Ale zawsze fajnie coś wygrać. NAIS to 2 serie na wolno, 2 duel i 2 szybkiego.

SCAR stock vs AR stock

#heheszki #humorwideo #bron #strzelectwo #bronpalna #scar

#piknikstrzelecki #strzelectwo #bronpalna #bron #warszawa

Piknik strzelecki - impreza dla osób bez pozwolenia na broń palną.

15 sierpnia 2026, godz. 13:00 - 15:00,

ul. Waldorffa 23; 01-494 Warszawa

https://piknikstrzelecki.pl/

#piknikstrzelecki #strzelectwo #bronpalna #bron #warszawa

Piknik strzelecki - impreza dla osób bez pozwolenia na broń palną.

1 sierpnia 2026, godz. 11:00 - 15:00,

ul. Waldorffa 23; 01-494 Warszawa

https://piknikstrzelecki.pl/

Dzień dobry!

Trochę mnie tu nie było a sporo się strzelecko u mnie działo. Niestrzelecko zresztą też! Ale ja nie o tym. Dwie najważniejsze sprawy: kupiłem strzelbę (IŻ-12) i brałem udział w swoich pierwszych zawodach w formule IPSC.

Co do strzelby, to jest świetna i uważam, że to bardzo dobrze wydane 450 zł, ale ona doczeka się własnego wpisu. Dziś chciałbym się skupić na tym drugim tj. zawodach IPSC lvl 1.

Do samych zawodów czy ich organizacji nie mam absolutnie nic, ale muszę powiedzieć, że sama formuła IPSC i entourage totalnie do mnie nie trafiają. Ale może od pozytywów - tory bardzo fajne i wymagające. Różne cele, różne odległości, które wymuszają też mniej standardowe postawy - cele ukazujące się czy "no shoot'y", no coś naprawdę fajnego, co na standardowej wizycie na strzelnicy jest rzadkością. Oczywiście generalizuje, bo nie raz i nie dwa udało mi się wstrzelić w pustą strzelnicę, gdzie mogłem sam ustawić sobie cele wedle uznania. Ale tutaj dochodzimy do tego, co mi się niestety nie podobało. Otóż... zawodnicy i cała koncepcja tego sportu jako taka do mnie nie przemawia.

Liczenie kroków, planowanie torów i wyścigi o atomowe części sekundy - to po prostu nie jest dla mnie. Wywodzę się po prostu z innych strzelań i rozbijanie całego przebiegu na dokładne punkty, w których należy zmienić magazynek (w tym wyrzucanie załadowanych magazynków), wspomniane liczenie kroków czy nawet wykorzystywany sprzęt. Nie trafia to do mnie. Wieszaki zamiast standardowych kabur, magnetyczne ładownice na magazynki i oczywiście broń dokręcona do takich wartości, że może zakrawać wręcz o niebezpieczeństwo. No to po prostu nie dla mnie. Tutaj mała uwaga. Tak, wiem, że to sport i tak ma być - po prostu spusty są tak delikatne, że dla mnie jest to aż przesadą.

Co do zawodników, to przeszkadzało mi wszechobecne gadżeciarstwo i pewne mitologie, gdzie krążyła opinia, że bez klamki za XX tysięcy nie da się strzelić w tarczę. Ewidentnie ich broń poza czysto sportowym przeznaczeniem była też oznaką statusu. Dało się wyraźnie wyczuć bucostwo. Oczywiście nie wśród wszystkich, a ja teraz ordynarnie generalizuje, ale takie odniosłem wrażenie.

Co do mnie i moich wyników - w mojej grupie wiekowej i sprzętowej uplasowałem się mniej więcej w połowie stawki, co uważam za duży sukces. Startowałem z Canikiem TP9 SFx mod. 2, w czasie przebiegów skupiłem się na celności, jednak kosztem prędkości pokonywania toru. Strzelanie dynamiczne to bardzo fajna sprawa, jednak formuła IPSC nie jest dla mnie, ale hej, kto powiedział, że to koniec zawodów w ogóle. Mamy jeszcze IDPA, PIRO, 2/3GUN czy bardziej taktyczne zawody jak Lekka Piechota. No cóż, wszystko przede mną.

Arte et Marte!

#strzelectwo #bron #strzelectwodynamiczne #ipsc

#piknikstrzelecki #strzelectwo #bronpalna #bron #warszawa

Piknik strzelecki - impreza dla osób bez pozwolenia na broń palną.

18 lipca 2026 godz. 13:00 - 15:00,

ul. Waldorffa 23; 01-494 Warszawa

https://piknikstrzelecki.pl/

Wydrukowałem ponaddźwiękowy śrut do wiatrówki, głównie z ciekawości. Raz, że drukarka bez problemu ogarnęła z resztek (PLA, dysza 0,4), a dwa, że faktycznie działa. Z wiatrówki łamanej jest dość charakterystyczne klaśnięcie przy wystrzale, trochę jak przy strzeleniu batem. Oczywiście z celnością jest słabo, więc sprawdziłem na szybko wiatrówkę pompowaną - tu nie przekroczę prędkości dźwięku, więc powinno być lepiej. Nie jest. Oczywiście mógłbym próbować bez wiatru, ustawić dobrze lunetę, ale już pierwsze strzały pokazują, że to raczej niewiele pomoże - sieje straszliwie.
No nic, taka ciekawostka for fun za 1,5 m filamentu.
#druk3d #strzelectwo #wiatrowki

Znalazłem model naddźwiękowego śrutu do wiatrówki, a że miałem resztkę 2 m filamentu PLA, to sobie wydrukowałem. Śrut. Do wiatrówki.

Co ciekawe, faktycznie jest ponaddźwiękowy - bardzo głośny. Z łamanego Hatsana przebija pierwszą ścianę stalowej puszki po fasoli, z celnością jest tak sobie: z bliska to jeszcze, ale już ponad 10 m to jest toto-lotek. I chyba jest dość wytrzymały, bo znalazłem jeden odbity bez żadnego defektu.
[fotka kradziona, nie chciało mi się robić własnej]
#druk3d #wiatrowki #strzelectwo

Chciałbym sobie kupić wiatrówkę :smiley: Krótką, licząc że jak mi się spodoba kupię sobie jakiś pistolet PCP z wyższej półki - jak Walthera @pizzzamonter

Co mi radzicie na początek, żeby nie było to jakiś szmelc ale też bez wydawania kilku tysięcy?

Kolega namawia na tani pistolet na CO2, mnie się podoba HW40.

Ale w sumie nawet taniej można mieć taką https://allegro.pl/produkt/pistolet-wiatrowka-pcp-diana-bandit-4-5-mm-diabolo-lufa-gwintowana-drewno-6b1a9412-be2c-4d0c-916d-206d2ba78f78?offerId=16604516796 ale jest też tania na CO2 https://serwiswiatrowy.pl/pl/p/Pistolet-wiatrowka-CO2-Diana-Airbug-4%2C5mm/2464

Teraz to wiadomo, strzelanie do jakiś puszek, ale i tarczy. Dla sprawdzenia czy to moja zajawka (kiedyś na pewno, sporo się dziurawiło z długiego łamanego Hatsana) i typowo dla rekreacji, ale może jakiegoś pierwszego treningu bo chciałbym w przyszłości zrobić sportowe pozwolenie na krótką i varmint jak się wkręcę. Albo do PZŁ :upside_down_face:

#strzelectwo #airgun

#piknikstrzelecki #strzelectwo #bronpalna #bron #warszawa

Piknik strzelecki - impreza dla osób bez pozwolenia na broń palną.

4 lipca 2026 godz. 11:30 - 15:00,

ul. Waldorffa 23; 01-494 Warszawa

https://piknikstrzelecki.pl/

#strzelectwo #bronpalna #bron #krzysztofrutkowski

Postrzelane! 😎

#strzelectwo

Ja się pytam! Po siusiak nam ten potworek - Polski Związek Tomasza Kwietnia aka. PZSS?! pzss #strzelectwo #bron #sport