Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#astronomia

Lider

w Hydepark

27piorunów

Piękny obraz NGC 2841 wykonany z wykorzystaniem zdjęć zarejestrowanych w ciągu 32 pogodnych nocy w listopadzie i grudniu 2021 roku oraz styczniu 2022 roku

Jest to galaktyka spiralna, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy w odległości około 46 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 9 marca 1788 roku przez Williama Herschela. Galaktyka ta ma ponad 150 000 lat świetlnych średnicy.

Źródło i prawa autorskie: Vitali Pelenjow

Lider

w Hydepark

33piorunów

Earthrise (z ang. Wschód Ziemi)– zdjęcie Ziemi wynurzającej się zza horyzontu Księżyca, wykonane na orbicie wokółksiężycowej 24 grudnia 1968 r. przez Williama Andersa podczas trwania misji Apollo 8. Zanim Anders zdążył wykonać to sławne zdjęcie (miał problem z odnalezieniem kolorowego filmu), dowódca misji Frank Borman zdążył zrobić czarno-białą fotografię pokazującą moment zetknięcia się ziemskiego terminatora z horyzontem. I właśnie to zdjecie w wersji zremasterowanej jest poniżej.

Lider

w Hydepark

32piorunów

NGC 4945 (PGC 45279) – spiralna galaktyka z poprzeczką położona w gwiazdozbiorze Centaura, oddalona o około 13 milionów lat świetlnych od Ziemi. Odkryta 29 kwietnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Należy do grupy galaktyk M83. Jej jasność obserwowalna wynosi 8,24 magnitudo

Lider

w Hydepark

27piorunów

Kolejne zdjęcie wykonane przez kosmiczny teleskop Euclid. Po lewej stronie w centrum obrazu są dwie oddziałujące ze sobą galaktyki (ESO 364-G035 i ESO 364-G036), znajdujące się 420 milionów lat świetlnych od nas. Po prawej stronie zdjęcia widoczna jest gromada galaktyk Abell 3381, oddalona o 678 milionów lat świetlnych.

Lider

w Hydepark

20piorunów

Wiry pyłowe (ang. dust devils) to zjawiska atmosferyczne na powierzchni Marsa. To jeden ze sposobów, w jaki pył jest unoszony do cienkiej atmosfery Czerwonej Planety i transportowany z jednego miejsca do drugiego.

Kamera stereoskopowa o wysokiej rozdzielczości (HRSC) na pokładzie sondy Mars Express należącej do ESA śledziła tego diabła pyłowego po powierzchni Marsa 20 listopada 2018 roku. Naukowcy wykorzystali 20 lat zdjęć z europejskich orbiterów Marsa, aby za pomocą diabłów pyłowych śledzić silne wiatry powierzchniowe na Czerwonej Planecie.

https://www.esa.int/var/esa/storage/images/esa_multimedia/images/2025/10/mars_express_sees_a_dust_devil_dancing_across_mars/26900419-1-eng-GB/Mars_Express_sees_a_dust_devil_dancing_across_Mars_pillars.gif

Pokaż więcej komentarzy (7)

Lider

w Hydepark

30piorunów

NGC 1841 to gromada kulista w gwiazdozbiorze Góry Stołowej, odkryta przez Johna Herschela w 1836 roku. Choć na niebie leży z dala od Wielkiego Obłoku Magellana, znajduje się w podobnej odległości od Ziemi – około 160 tysięcy lat świetlnych. Prawdopodobnie jest z nim fizycznie powiązana i położona znacznie bliżej niego niż Drogi Mlecznej.

Osobistość

w Astronomia

67piorunów

Wczoraj pogoda nad Lublinem się zlitowała i miałem szansę zobaczyć oraz sfotografować słynną kometę C/2025 A6 Lemmon.

Pokaż więcej komentarzy (4)

Autorytet

w Hydepark

30piorunów

Powiem Wam, że lubię gapić się w niebo. Jest w tym coś magicznego. Lubię też jak niema pełni, bo podczas pełni mam problem z zasypianiem.
Dziś akurat pogoda w miarę ładna z rana, natężenie światła w mieście nie jest na poziomie conajmniej jak podczas jakiegoś tommorowlandu (pozdrawiam warszafke XD), więc można zobaczyć jeszcze nie oświetloną część tarczy księżyca. Zawsze robiło to na mnie wrażenie i dawało mi do myślenia, jak mało znaczący jesteśmy w skali chociażby naszego rodzimego układu słonecznego.

Gruba ryba1piorunów

@l100e to się nazywa światło popielate i w takich fazach księżyca jest widoczne nawet gołym okiem. Jest to światło odbite od naszej planety, Ziemi i to ono oświetla księżyc :smiley:

Pokaż więcej komentarzy (3)

Gruba ryba

w Hydepark

59piorunów

Minęło już sporo czasu od zakończenia misji Slawosza Uznanskiego, jednak to on był niejako ogniskiem zapalnym wszystkich mych perypeti, które chce wam przybliżyć, wiec pasuje o nim wspomnieć. Dlaczego dopiero teraz o tym piszę tez wyjaśnie na końcu, mam nadzieje, ze post nie będzie dzie zbyt długi.

Otóż, przy materiałach o nim, o jego misji w kosmosie niejednokrotnie spotkałem się z twierdzeniem, ze "astronauci skarżą się na dziwne błyski w oczach". Początkowo olalem temat, bo takie błyski towarzyszą mi odkąd pamiętam, od najmłodszych lat, wybuchające, białe światło. Przeważnie przy zasypianiu, po zamknięciu pewiek, ale niekiedy i w ciągu dnia. Wiesz, jak z czymś żyjesz całe życie, uznajesz to za normalne, ze tak po prostu jest i każdy tak ma, wiec nawet do głowy mi nie przyszło drążyć, a oni opisywali je, jak cos niezwykłego. Zacząłem zgłębiać temat i okazało się, ze widocznie to nie do końca taka pospolita przypadłość jak sądziłem, nie każdy tego doświadcza, gdyż po rozpytaniu rodziny i znajomych okazało się, ze nikt na nic podobnego się nie skarży.

Przyszedł czas na wizyte u rodzinnego lekarza, dokładny opis, skierowanie do okulisty, nic więcej. Miejscowy okulista tez nic nie powiedział, zrobił konkret badań, wyniki po tygodniu, wszystko w normie jednak, te błyski nie dawały im spokoju. Powtórka, bardzo dokładne badania, skan 3d, rozłożone na czynniki pierwsze całe oczy, rogówka, siatkówka, kantówka, no wszystko, jakiś wycinek pobrany z dna oka, wszystko rozesłane do analizy na całą europe. Były konsultacje on line ze specjalistami z Niemiec i Hiszpanii, nie było jednak cały czas odpowiedzi:/

Sprawa trochę zaczęła żyć swoim życiem, sam już nie widziałem gdzie moje wyniki krążą, ja wróciłem do życia, jak wcześniej, zapomnialem lekko o niej. Jednak finalnie okazało się, ze moim przypadkiem zainteresowal się Bascom Palmer Eye Institute (część University of Miami Health System), a później już w linii prostej sprawa trafila do o NASA, jako chyba ekspertow najczęściej obcujacych i najbardziej obeznanych w takich błyskach ocznych. Jestem właśnie po kolejnej rozmowie z jakimś ich doktorem i wydaje się, ze ostatecznie rozwiązali zagadkę. Po przeanalizowaniu mojego przypadku, całej dokumentacji, sprawa dla nich była jasna i oczywista, całe te błyski w oczach i w ogóle zamieszania przez to, ze...

Jestem wyjebany w kosmos!!

P.S. tak, sam wymyśliłem te brednie, jako potwierdzenie powyższej tezy

Pokaż więcej komentarzy (20)

Lider

w Hydepark

40piorunów

Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba uchwycił centralny obszar Gromady Pocisk za pomocą kamery NIRCam. Obraz pokazuje dwa masywne skupiska galaktyk po obu stronach dużej, jasnoniebieskiej galaktyki spiralnej w centrum. Widać też pomarańczowe łuki – zniekształcone galaktyki tła, których światło zostało zakrzywione przez grawitację gromad.

Lider

w Hydepark

25piorunów

Poniższa fotografia z teleskopu Jamesa Webba ukazuje niezwykły widok obiektu IRAS 04302+2247 – dysku formującego planety, oddalonego o ok. 525 lat świetlnych w obłoku gwiazdotwórczym w Byku. Webb pozwala naukowcom badać właściwości i wzrost ziaren pyłu w takich dyskach, co pomaga zrozumieć początki tworzenia się planet.

IRAS 04302 to młoda gwiazda (protogwiazda) wciąż gromadząca materię, otoczona ogromnym dyskiem o średnicy 65 miliardów kilometrów, czyli kilkakrotnie większym niż nasz Układ Słoneczny. Z naszej perspektywy dysk jest ustawiony bokiem, przez co widać go jako wąski, ciemny pas pyłu i gazu – materiał, z którego mogą właśnie rodzić się nowe planety.

Lider

w Hydepark

39piorunów

Teleskop Hubble’a uchwycił spiralną galaktykę NGC 4900 i jasną gwiazdę w gwiazdozbiorze Panny. Pozornie blisko siebie, dzieli je ogromna odległość — gwiazda znajduje się 7109 lat świetlnych od Ziemi, a galaktyka aż 45 milionów. Obraz powstał z danych dwóch instrumentów Hubble’a, zebranych w odstępie ponad 20 lat.

Lider

w Hydepark

25piorunów

Teleskop Hubblea sfotografował galaktykę NGC 45, oddaloną o 22 miliony lat świetlnych w gwiazdozbiorze Wieloryba. Zdjęcie pokazuje jej delikatne ramiona spiralne oraz różowawe obszary, w których powstają nowe gwiazdy. NGC 45 należy do rzadkiego typu galaktyk o niskiej jasności powierzchniowej — są one tak słabe, że trudne do wykrycia nawet na tle nocnego nieba. Choć zawierają dużo gazu i ciemnej materii, mają stosunkowo niewiele gwiazd. Badanie takich galaktyk pomaga naukowcom lepiej zrozumieć proces powstawania i ewolucji galaktyk.

Lider

w Hydepark

28piorunów

Poniższy obraz z Kosmicznego Teleskopu Hubblea ukazuje szczegóły galaktyki M82, zwanej Cygaro, położonej 12 milionów lat świetlnych od nas w Wielkiej Niedźwiedzicy. Galaktyka ta tworzy gwiazdy dziesięć razy szybciej niż Droga Mleczna, dlatego nazywana jest galaktyką gwiazdotwórczą. W jej centrum znajdują się ogromne gromady gwiazd, z których każda zawiera setki tysięcy słońc. Obserwacje Hubble’a, Chandra i Spitzera w różnych długościach fal — od widzialnego po podczerwień i promieniowanie rentgenowskie — pozwoliły uzyskać pełniejszy obraz procesów zachodzących w tej galaktyce. Najnowsze dane z Teleskopu Jamesa Webba z 2024 roku jeszcze bardziej poszerzają naszą wiedzę o jej strukturze i narodzinach gwiazd.

Fanatyk

w Fotografia

76piorunów

Hejka, (prawie) pelnia ksiezyca nad Civic Centre i zamkiem w Carlisle (w komentarzu).

Zdjecia totalnie nie planowane, bo wedlug prognozy mialo byc pochmurnie, takze jak zaczelo sie przejasniac, to szybko spakowalem sprzet i wybieglem szukac kadrow 😆 Bylo juz troche ciemno na tego typu zdjecia ale udalo sie uratowac sytuacje strzelajac HDRy x 5 z roznica 2ev.

Pokaż więcej komentarzy (3)

Lider

w Hydepark

35piorunów

Teleskop Hubblea uchwycił moment, gdy księżyc Jowisza — Ganimedes — „bawi się w chowanego” z olbrzymią planetą. Na zdjęciu widać go tuż przed tym, jak znika za tarczą Jowisza.

Gruba ryba7piorunów

@Rzeznik niewiele osób wie, że badając krzywiznę tego cienia na zasłoniętym ganimedesie można dowieść, że Jowisz jest kulisty.

Pokaż więcej komentarzy (7)

Lider

w Hydepark

29piorunów

Na tym zdjęciu z teleskopu Jamesa Webba widać ogromną gromadę galaktyk oraz dwie jasne gwiazdy z naszej własnej Galaktyki rozpoznawalne po charakterystycznych, sześcioramiennych rozbłyskach dyfrakcyjnych.

Pokaż więcej komentarzy (2)

Lider

w Hydepark

24piorunów

Arp 273 to para oddziałujących ze sobą galaktyk spiralnych, znajdujących się około 300 milionów lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Andromedy. Większa z nich, UGC 1810, jest około pięć razy masywniejsza od mniejszej UGC 1813.

Pokaż więcej komentarzy (4)