#starozytnyrzym

Na obrazku: Portret rodziny Septymiusza Sewera z zatartym wizerunkiem Gety.
> Damnatio memoriae (łac. „potępienie pamięci”) – zjawisko oznaczające usunięcia z dokumentów, pomników i innych świadectw kultury materialnej imion, nazw i wizerunków osób oraz wydarzeń skazanych na zapomnienie[1].
>
> Chociaż termin damnatio memoriae jest łaciński, to w czasach rzymskich stosowano na tę praktykę określenia memoria damnata lub abolitio memoriae, a po raz pierwszy we współcześnie używanej formie pojawił się w rozprawie napisanej w Niemczech w 1689 r.[2]
>
> ...
>
> Idea damnatio memoriae znana była w starożytnym Egipcie; jej ofiarą stał się m.in. faraon Aj, którego następca rozkazał zniszczenie wzmianek i pamiątek po swoim poprzedniku[3]. Celowemu zniszczeniu uległy także inskrypcje w Asyrii ok. 1000 lat p.n.e.[4]
>
> ...
>
> Ta kara była stosowana także w starożytnej Grecji[5][6]. W starożytnym Rzymie nakładana za przestępstwa przeciwko godności ludu rzymskiego (crimen maiestatis). Polegała na wymazaniu skazanego z pamięci potomnych, zakazie noszenia jego nazwiska przez potomków i na zniszczeniu jego wszelkich wizerunków[7][8][6].
>
> W okresie cesarstwa potępienie pamięci stosowane było wobec szczególnie znienawidzonych cezarów. Po uchwaleniu przez senat damnatio memoriae posągi potępionego cesarza były niszczone, jego imię skuwane ze wszystkich inskrypcji. Przestawały obowiązywać, ze skutkiem wstecz, wszystkie jego decyzje, zarówno dotyczące spraw indywidualnych jak i wydane przez skazanego prawa. Rzymianie, zdając sobie sprawę z ogromnego zamieszania, które wprowadziłoby rzeczywiste wykonanie ostatniego nakazu, wykazując tu również swój zmysł praktyczny poprzestawali na wymazaniu imienia skazańca z dokumentów i nazw aktów prawnych[potrzebny przypis].
>
> Pierwszym cesarzem, którego spotkała ta kara był Kaligula. Później dotknęła m.in. Nerona, Domicjana, Getę, Maksymina Traka wraz z synem, Pupienusa i innych. Niektórzy, jak Karakalla, Kommodus czy Gordian II byli później rehabilitowani.
>
> ...
>
> W Polsce kara ta spotkała księcia Bezpryma, którego Gall Anonim nie wspomina w swojej kronice[11]. Innym władcą Polski, opisywanym w kontekście damnatio memoriae, jest Wacław III z czeskiej dynastii Przemyślidów[11]. Zarówno Bezprym jak i Wacław III (władający Polską w latach, odpowiednio, 1031–1032 i 1305–1306) nie są wymienieni w większości popularnych pocztów władców Polski, takich jak poczet Matejki, i do dzisiaj należą do zapomnianych władców polskich[11].
>
> https://pl.wikipedia.org/wiki/Damnatio_memoriae

Co do Wacława III to został zamordowany w drodzę do Polski:
> Przygotowującego się do wyprawy na Polskę Wacława III zaskoczyła w Ołomuńcu na Morawach skrytobójcza śmierć z rąk najemnego niemieckiego żołnierza – Konrada z Botenštejnu, który zadał królowi, odpoczywającemu w gościnie u komornika morawskiego Albrechta ze Sternberga, trzy ciosy sztyletem.
>
> https://pl.wikipedia.org/wiki/Wac%C5%82aw_III

#historia #starozytnyrzym #starozytnyegipt #starozytnagrecja #ciekawostkihistoryczne

„Po dziennej porcji blisko 30 kilogramów mięsa gasi pragnienie, opróżniając kapitolińską amforę wina (ok. 25 l)”. Maksymin Trak, nieznany rzeźbiarz, między 235, a 238 r. n.e. domena publiczna #hejto #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historia #starozytnyrzym #ebook

Czy kryzys uczynił z Rzymu łatwy cel dla barbarzyńców, czy to ich najazdy osłabiły cesarstwo? Jak to możliwe, że starożytne imperium zostało rzucone na kolana? To, co dokładnie doprowadziło upadku Cesarstwa Rzymskiego, do dzisiaj jest kwestią sporną. Wojciech Jakubowski, Mariusz Włodarczyk i

#heheszki #starozytnyrzym

Nie wszystko w Pompejach zostało pogrzebane na zawsze. Wśród popiołów, gdzie śmierć miesza się z pamięcią, archeolodzy natrafili na ślad opowieści, której nie zapisano w żadnym rękopisie. Posągi kapłanki i mężczyzny naturalnej wielkości, wydobyte z monumentalnego grobowca, zdają się szeptać o

#starozytnyrzym #katolicyzm

#heheszkinauka #starozytnyrzym

Mosaika „Cave canem” (Strzeż się psa) z czasów rzymskich, przy wejściu do Domu Tragicznym Poety w Pompejach, Włochy, I wiek n.e.

https://en.wikipedia.org/wiki/Beware_of_the_dog

Historia
Ostrzegawcze znaki tego typu zostały znalezione w starożytnych rzymskich budowlach, takich jak Dom Tragic Poety w Pompejach, który zawiera mozaikę z napisem cave canem (wym. [ˈkäu̯eː ˈkänɛ̃ˑ]). Praca rzymska Satyrykon, napisana przez Petroniusza, zawiera fragment, w którym wspomniano frazę cave canem, namalowaną na ścianie dużymi literami, w rozdziale "Kolacja z Trimalchionem".

Werset z Listu do Filipian 3:2 jest tłumaczony jako "strzeżcie się psów" lub "strzeżcie się psów" w Biblii Króla Jakuba i wielu innych wydaniach. Na przykład: Strzeżcie się psów, strzeżcie się złych pracowników, strzeżcie się obrzezania.

Często interpretuje się to jako eufemizm, gdzie źli ludzie byli opisywani jako psy w wielu wcześniejszych fragmentach biblijnych. Niemniej jednak, znaki ogrodowe są czasami wspomniane w odniesieniu do tego fragmentu. Użycie takich znaków w rzymskim świecie mogło wpłynąć na autora tego fragmentu, a z kolei ten fragment mógł wpłynąć na sformułowanie bardziej współczesnych znaków ogrodowych.

#starozytnyrzym #wlochy #psy #smiesznypiesek

399 + 1 = 400

Tytuł: SPQR. Historia starożytnego Rzymu
Autor: Mary Beard
Kategoria: historia
Wydawnictwo: Rebis
Format: e-book
Liczba stron: 528
Ocena: 7/10

Autorka opisuje nam różne etapy i elementy historii Rzymu i jego społeczeństwa, zaczynając od legend o Romulusie, a kończąc na roku 212, gdy cesarz uczynił wszystkich wolnych mieszkańców imperium rzymskiego rzymskimi obywatelami.

Nie jest to spójna, dokładna opowieść. Autorka przedstawia historię w miarę chronologicznie, dość swobodnie dobierając omawiane tematy, a te tematy to dosłownie wszystko.

Zamysł jak najbardziej słuszny, celem ma być zafascynowanie czytelnika w niewymagający sposób starożytnym Rzymem, a nie edukacja historyczna. Tylko, że moim zdaniem nie do końca się to udało, treść momentami jest dość monotonna i nie wybrzmiewa ta fascynacja, książka nie sprawia, że w trakcie czytania szuka się kolejnych książek (a niektóre inne książki zdecydowanie to potrafią).

#bookmeter #ksiazki #historia #starozytnyrzym

#gotujzhejto #jedzenie #starozytnyrzym

Pierwsze podejście do #savillum

Schrzaniłem trochę temat formy i będę musiał kupić tortownice, która będzie miała średnica około 12 cm, ale poza tym podejście oceniam jako udane i w kilka chwil otrzymałem smaczny, prosty placuszek serowy.

https://youtu.be/DgoGtSJwrEs?feature=shared

ZWYCIĘZCY KONKURSU: „Salustiusz”

Książki "Sprzysiężenie Katyliny. Wojna z Jugurtą” trafiają do:

+ Wojciech Buzała
+ Piotr Szuba
+ Aleksandra Zaporowska

Zwycięzcom serdecznie gratuluję!
Nagrody zostaną nadane pocztą.

https://imperiumromanum.pl/konkurs/konkurs-salustiusz/

#rzym #starozytnyrzym #ksiazki #historia #imperiumromanum #konkurs

ZWYCIĘZCY KONKURSU: „Gladiator II”

Książki "Gladiator. Those About to Die” trafiają do:

+ Aleksandra Mszańska
+ Aleksandra Walkowiak

Zwycięzcom serdecznie gratuluję!
Nagrody zostaną nadane pocztą.

https://imperiumromanum.pl/konkurs/konkurs-z-okazji-premiery-filmu-gladiator-ii/

#rzym #starozytnyrzym #ksiazki #historia #imperiumromanum #konkurs

Cesarstwo bizantyńskie stanowiło zaledwie cień niepokonanego niegdyś Rzymu, ale w latach siedemdziesiątych VII wieku pozyskało tajną broń.

Technicy wojskowi służący cesarzowi Konstantynowi IV (668–685) wynaleźli pod kierunkiem Kallinikosa – inżyniera z południowej Syrii – śmiercionośną miksturę na bazie oliwy, nazywaną rzymskim ogniem, morskim ogniem, sztucznym ogniem lub (najpowszechniej) greckim ogniem.

Kiedy łatwopalny płyn, rozpylony pod ciśnieniem, wystrzeliwano z przypominających miotacze ognia dysz przymocowanych do dziobów specjalnie przystosowanych okrętów, substancja zmieniała wszystko, do czego przylgnęła, w oleistą kulę ognia.

Ogień grecki palił się w powietrzu i na wodzie, można było go ugasić tylko poprzez zasypanie piachem lub rozcieńczenie octem. Pozwalał zniszczyć całą flotę w trakcie jednego starcia.

Broń ta miała przełomowe znaczenie, a skład mikstury przez blisko pięćset lat pozostawał państwową tajemnicą wojskową Bizantyńczyków, tak pilnie strzeżoną, że wiedza na temat produkcji broni i jej wykorzystania uległa zapomnieniu.

Tymczasem jednak zyskała złą sławę jako jedna z najgorszych okropności średniowiecznej bitwy – ekwiwalent gazu bojowego z czasów pierwszej wojny światowej, napalmu używanego w Wietnamie czy białego fosforu wykorzystanego przeciwko cywilom w czasie niedawnej wojny domowej w Syrii.

Poligonem doświadczalnym jej użycia była wojna przeciwko Umajjadom. W 678 roku cesarz skierował ogień grecki na muzułmańskie okręty i zmusił je do wycofania się – z dymiącymi masztami i płonącymi żaglami – poza morską linię obrony Konstantynopola. W czasie odwrotu od strony Azji Mniejszej w żaglowce uderzył potężny sztorm. Utonęło nawet trzydzieści tysięcy ludzi. „Flota została rozbita w pył i unicestwiona” – napisał Teofanes. Był to triumf Bizancjum, punkt zwrotny w historii wojskowości i upokorzenie dla muzułmanów.

_

Dan Jones Świt królestw

#ciekawostki #historia #starozytnyrzym

Profesor Kathlen Coleman, konsultantka historyczna filmu „Gladiator” załamała ręce, gdy zapytano ją o to, czy pancerz gladiatorek powinien mieć… zaostrzone sutki. Ile przekłamań i dowodów na ignorancję twórców zawiera słynny film Ridleya Scotta? Fot. Russel Crowe jako Maximus w filmie „Gladiator”

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Bellona zapowiada nowy tom z nieoficjalnej serii rozmyślań.  "O wojnie domowej" Gajusza Juliusza Cezara w sprzedaży od 30 października 2024 roku. Wydanie w twardej oprawie obejmuje 156 stron, w cenie detalicznej 49,90 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Pamiętniki Gajusza Juliusza Cezara „O wojnie domowej" obejmują wydarzenia lat 49 i 48 przed Chrystusem, kiedy to, po przekroczeniu Rubikonu, kiedy„kości zostały rzucone“, rozpoczął walkę o władzę w Imperium Rzymskim z senatem i Pompejuszem Wielkim.

Cezar – dalekowzroczny polityk, świetny dowódca i strateg, a często bezpośredni uczestnik walk – relacjonuje wydarzenia wojny, która przyniosła kres ustrojowi republikańskiemu na Półwyspie Apenińskim.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°) ⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
#ksiazki #czytajzhejto #bellona #historia #juliuszcezar #starozytnosc #starozytnyrzym

Dzięki wpisowi @imperiumromanum zamówiłem, przyszła i będzie czytane. We wrześniu pękły 3 tytuły, od dawna nie miałem tyle czasu na czytanie. Mam nadzieję że w październiku chociaż wyrównam. Parę książek czeka w kolejce.
#ksiazki #czytelnictwo #starozytnyrzym

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Dom Wydawniczy REBIS wyda nową książkę Mary Beard. "Cesarz Rzymu" w sprzedaży od 12 listopada 2024 roku. Wydanie w twardej oprawie zawiera 456 stron, w cenie detalicznej 99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Nowe spojrzenie na cesarstwo rzymskie

Jak wyglądała władza w Rzymie z perspektywy rządzących – i rządzonych?

Cesarz Rzymu zgłębia fakty i mity o tych, którzy sprawowali władzę, i stawia pytania: co robili, w jakim celu i dlaczego ich historie tak często opowiadano w konwencji przesady i sensacji. Autorka porusza kwestie władzy, korupcji, dworskich intryg, ale też przybliża szczegóły dotyczące życia codziennego cesarzy. Jak i gdzie się żywili? Z kim sypiali? Jak podróżowali? Czy byli równi bogom?

Poznajemy również barwną galerię postaci, dzięki którym system ten mógł funkcjonować: arystokraci, niewolnicy, wyzwoleńcy, żołnierze, kupcy, rzemieślnicy, lekarze…

Cesarstwo rzymskie jako ustrój nie przetrwałoby, gdyby rządzili nim sami obłąkani autokraci. Autorka bada, skąd brały się historie przypisujące im szaleństwo, jak w rzeczywistości zarządzano imperium, a także obawy Rzymian, że władza cesarzy jest nie tyle krwawa (czego się spodziewano), ile że stanowi niepokojącą dystopię zbudowaną na fundamencie oszustwa i podstępu.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°) ⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
#ksiazki #czytajzhejto #rebis #marybeard #historia #starozytnosc #starozytnyrzym #cesarstworzymskie #rzym

:scissors:🪮:person_with_blond_hair:
>Janet Stephens (z domu Scott) jest amerykańską fryzjerką i amatorską archeolog fryzur, która bada historyczne fryzury, dążąc do udowodnienia, że nie były one osiągane za pomocą peruk, jak powszechnie się uważa, lecz poprzez układanie własnych włosów danej osoby.
>
>Zainteresowała się starożytnymi stylami fryzur w 2001 roku, kiedy odwiedziła Walters Art Museum w Baltimore i zobaczyła niektóre posągi z greckich i rzymskich kolekcji, które obejmowały popiersia, które można było oglądać z każdej strony. Stephens powiedziała:
>„Nigdy wcześniej nie widziałam tyłu rzymskiego posągu – zazwyczaj są umieszczone wysoko na półkach/podestach, z tyłem ciasno przylegającym do ściany. Gdy okrążyłam portrety, zobaczyłam logikę tych fryzur i postanowiłam wypróbować je w domu.”
>
>W swoich badaniach odkryła, że naukowcy głównie uważali, że skomplikowane starożytne fryzury, przedstawiane na ówczesnych dziełach sztuki, były perukami. Na podstawie swoich obserwacji, Stephens postanowiła przeprowadzić własne badania. W 2005 roku, studiując tłumaczenia rzymskiej literatury, zdała sobie sprawę, że łaciński termin "acus", który ma kilka znaczeń, w tym „jednopunktowa szpilka do włosów” lub „igła i nić”, był konsekwentnie błędnie tłumaczony jako „jednopunktowa szpilka do włosów” w kontekście starożytnego rzymskiego fryzjerstwa. Jednopunktowe szpilki nie mogły utrzymać skomplikowanych fryzur starożytnego Rzymu, ale igła i nić mogły. W 2008 roku Stephens opublikowała tę teorię w artykule „Ancient Roman Hairdressing: On (hair) pins and needles” w Journal of Roman Archaeology, Vol. 21.
>
>W 2012 roku jej wideo „Julia Domna: Forensic Hairdressing” zostało zaprezentowane w Filadelfii na dorocznym spotkaniu Archaeological Institute of America. W 2013 roku jako pierwsza odtworzyła fryzurę rzymskich westalek na współczesnej osobie.
>
>https://en.wikipedia.org/wiki/Janet_Stephens

#starozytnyrzym #fryzjerstwo #ciekawostkihistoryczne

Potężne imperium Hunów powstało w Europie w mgnieniu oka, budząc przerażenie, ale i podziw zamieszkujących ją ludów. Koczownicze plemię, dzięki wykorzystaniu potężnego łuku refleksyjnego i taktyki pozorowanego odwrotu, nie miało sobie równych na ówczesnych polach bitew. Wiodącym osiadły tryb życia

Nie znamy dokładnej daty narodzin Juliana Apostaty. Miało to miejsce prawdopodobnie pod koniec 331 r. lub wiosną 332 r. Jego ojcem był Juliusz Konstancjusz, przyrodni brat cesarza Konstantyna Wielkiego. Matka, Bazylina, była córką wysokiego dworskiego urzędnika. Kobieta zmarła wkrótce po urodzeniu