#apod

Hej,

Wypadałoby w końcu wrócić do #apod
https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html
Sorki za taką przerwę we wrzutkach, ale jak raz nie miałem czasu się zebrać i ogarnąć opis, to już poleciało i potem było ciężko wrócić na właściwe tory :confused:

Przynajmniej wracamy z dobrym kadrem, a w komentarzach powrzucam wszystkie zaległe zdjęcia - już bez tłumaczonego opisu, same kadry.

I postaram się to robić regularnie, albo chociaż przy co ciekawszych wrzutach :grinning:

Wschód Drogi Mlecznej
Źródło i prawa autorskie: José Rodrigues

Centrum Drogi Mlecznej wschodzi za chilijskim obserwaturium La Silla. Na lewo od znajdującego się w konstelacji Wodnika centrum naszej galatyki, wznosi się New Technology Telescope, należący do Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO). NTT jest pionierskim rozwiązaniem w zastosowaniu aktywnej optyki do dokładnego kontrolowania kształtu zwierciadeł dużych teleskopów.
 Z kolei po prawej stronie znajduje się 3,6-metrowy Teleskop ESO, siedziba spektrografów HARPS i NIRPS polujących na egzoplanety. Po środku, w centralnym zgrubieniu galatyki, widzimy obłoki pyłu międzygwiazdowego, jasnymi gwiazdy, gromady i mgławice. A wśród tych ostatnich, nalepiej widoczna emisyjna mgławica Laguna, M8. Mgławica Trójlistna Koniczyna, M20, na lewo od Laguny, łączy w sobie niebieskie światło pyłowej mgławicy refleksyjnej z czerwonawą emisyjną. Oba te obiekty są popularnymi celami teleskopów.
Przedstawione zdjęcie to stack oddzielnych ekspozycji ziemi i nieba wykonanych w kwietniu 2023 r., wszystkie wykonane przy użyciu tego samego kadru i tego samego sprzętu fotograficznego.

#astrofotografia #astronomia #fotografia #oczkcontent

Hej

kolejny #apod
https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html

Dziś ciekawy obiekt, wymagający trochę więcej skilla do sfotografowania 😉

Wzdłuż obłoku molekularnego Byka
Źródło i prawa autorskie: Yuexiao Shen, Joe Hua

Maźnięcie kosmicznym pędzlem skomponowało to emisyjno-pyłowo-ciemno mgławicowe płótno. Mozaika o szerokości 5 stopni przedstawia obszar na północ od jasnej gwiazdy Aldebaran, wzdłuż jednej ze ścian chmury mokelularnej Byka. W lewym dolnym rogu, mgławica emisyjna skatalogowana jako Sh2-239 wskazuje na aktywność gwiazdotwórczą. Znajdujące się w regionie obiekty Herbiga-Haro, mgławice powiązane z nowo narodzonymi gwiazdami, są oznaczone charakterystycznymi czerwonawymi strumieniami wodoru. Powyżej i w prawo od T Tauri, znajduje się żółtawa mgławica historycznie znana jako Zmienna(Czy raczej Niestała? variable) Mgławica Hinda, NGC1555. Gwiazdy typu T Tauri są obecnie powszechnie uznawane za młode, mające mniej niż kilka milionów lat, gwiazdy podobne do Słońca, znajdujące się wciąż na wczesnym etapie formowania.

#astronomia #astrofotografia #oczkcontent

Hej,

#apod na dziś
https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html

Po raz kolejny obiekt głębokiego nieba, tym razem nawet taki trochę ukryty. Ciekawe ile podobnych, a nawet większych obiektów zasłania nam Droga Mleczna 😉

IC 342: Galaktyka ukryta w Żyrafie
Źródło i prawa autorskie: Steve Cannistra

Podobna rozmiarami do dużych galaktyk spiralnych w naszym sąsiedztwie(m.in. do Galaktyki Wiatraczek), IC 342 znajduje się zaledwie 10 milionów lat świetlnych od nas, w gwiazdozbiorze nieba północnego, Żyrafie. Mogłaby dzięki swoim rozmiarom być wyraźnie widocznym obiektem na naszym niebie, ale niestety jest ukryta za zasłoną gwiazd, obłoków gazu i pyłu wzdłuż płaszczyzny naszej własnej galaktyki - Drogi Mlecznej. Mimo że światło IC 342 jest przyćmione i zaczerwienione, to prezentowane zdjęcie przedstawia pył własny owej galaktyki, młode gromady i świecące obszary formowania się gwiazd wzdłuż ramion spiralnych, wijących się daleko od jądra. IC 342 przeszła niedawno gwałtowny wybuch aktywności gwiazdotwórczej i znajduje się na tyle blisko, że grawitacyjnie wpłynęła na ewolucję lokalnej grupy galaktyk i Drogi Mlecznej.

#astronomia #astrofotografia #oczkcontent

Hej,

Dziś #apod to obiekt, który sam miałem okazję tu zamieszczać, ale w zdecydowanie gorszej jakości :grinning:
https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html

Przed Wami

Trójkąt Fleming
Źródło i prawa autorskie: Cristiano Gualco

Te splątane włókna świecącego gazu rozprzestrzeniają się po niebie w kierunku gwiazdozbioru Łabędzia, jako część Mgławicy Welon. Sam Welon jest pozostałością po supernowej, rozszerzającym się obłokiem powstałym w wyniku śmiercionośnej eksplozji masywnej gwiazdy. Światło z pierwotnej eksplozji prawdopodobnie dotarło do Ziemi ponad 5000 lat temu. Znana również jako Pętla Łabędzia i skatalogowana jako NGC 6979, Mgławica Welon rozciąga się obecnie na około 6 razy większą średnicę Księżyca w pełni. Rozpiętość pętli to około 30 lat świetlnych, biorąc pod uwagę jego szacunkową odległość wynoszącą 2400 lat świetlnych. Często nazywany Trójkątem Pickeringa, od nazwiska dyrektora Obserwatorium Harvard College, w którym doszło do odkrycia - zgodnie z ówczesnym zwyczajem - być może lepiej będzie go nazwać na cześć swojej odkrywczyni, astronom Williaminy Fleming, Trójkątnym Fleming.

#astronomia #astrofotografia #oczkcontent

Po pierwsze witamy w astrospołeczności @m-q - jak ktoś jakimś cudem nie widział, to polecam zajrzeć na jego profil 😉

Po drugie, #apod na dziś to mój ulubiony obiekt i nie mogę się doczekać czystego nieba, żeby samemu spróbować na nim sił.

https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html

Mgławica Koński Łeb
Źródło i Prawa Autorskie: Mark Hanson & Martin Pugh, SSRO, PROMPT, CTIO, NSF

Wyrzeźbiony gwiezdnym wiatrem i promieniowaniem, ten obłok pyłu międzygwiezdnego przyjął niezwykły i znajomy kształt. Mgławica Koński Łeb znajduje się w odległości około 1500 lat świetlnych i jest osadzona w rozległym kompleksie skarbów Oriona. „Wysoki” na około pięć lat świetlnych ciemny obłok jest skatalogowany jako Barnard 33 i jest widoczny tylko dlatego, że w tle znajduje się świecąca mgławica emisyjna IC 434. W ciemnym obłoku tworzą się gwiazdy. W lewym dolnym rogu zdjęcia znajduje się niebieska mgławica refleksyjna NGC 2023, otaczająca gorącą, młodą gwiazdę. Prezentowane zdjęcie łączy w sobie obrazy wąskopasmowe i szerokopasmowe zarejestrowane przy użyciu kilku różnych teleskopów.

#astronomia #astrofotografia #fotografia #oczkcontent

Hej,

#apod na niedzielny wieczór
https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html

ISS, Słoneczne perturbacje, Słońce

To nie jest plama słoneczna. To Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS) przyłapana na przelocie przed Słońcem. Plamy słoneczne mają ciemne centrum, jaśniejszy półcień otaczający i nie mają przyczepionych kapsuł typu Dragon. Natomiast ISS to złożony mechanizm o wielu iglicach, będący jednym z największych i najbardziej skomplikowanych statków kosmicznych, jakie kiedykolwiek stworzyła ludzkość. Ponadto plamy słoneczne pojawiają się na powierzchni Słońca, podczas gdy ISS krąży wokół Ziemi. Tranzyt na tle Słońca nie jest czymś niezwykłym w przypadku ISS, która okrąża Ziemię mniej więcej co 90 minut, ale ustalenie właściwej lokalizacji, czasu i sprzętu w celu uzyskania świetnego kadru jest rzadkością. Przedstawione zdjęcie stanowi połączenie trzech zdjęć zrobionych w 2021 roku z tego samego miejsca i niemal w tym samym czasie. Jedno zdjęcie – prześwietlone – uchwyciło słabe wypukłości widoczne na szczycie Słońca, drugie zdjęcie – niedoświetlone – uchwyciło złożoną teksturę chromosfery Słońca, podczas gdy trzecie zdjęcie – najtrudniejsze do uzyskania – uchwyciło stację kosmiczną, która w ułamku sekundy przeleciała przez Słońce. Dokładna inspekcja sylwetki stacji kosmicznej ujawnia nawet zadokowaną kapsułę Dragon Crew.

#astrofotografia #astronomia #fotografia #oczkcontent

Hej,

Dziś #apod trochę wcześniej
https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html

Tym razem zdjęcie wykonane na makiecie mającej dać rzekomy dowód na kulistość Ziemii :v

Planeta Ziemia z Oriona

Rok temu, 16 listopada 2022 r. o godzinie 1:47 czasu wschodnioamerykańskiego, rakieta Space Launch System opuściła Ziemię niosąc statek kosmiczny Orion w ramach misji Artemis I, będącej pierwszym zintegrowanym testem systemów eksploracji kosmosu NASA. Ponad godzinę po starcie z kompleksu startowego 39B w Centrum Kosmicznym im. Kennedy'ego, jedna z zewnętrznych kamer Oriona uchwyciła ten widok. Na pierwszym planie silnik Orbitalnego Systemu Manewrowego oraz silniki pomocnicze, na dole Europejski Moduł Serwisowy. Za jednym z 7-metrowych skrzydeł modułu słonecznego widać nasz piękny świat macierzysty. Wykonując bliskie przeloty obok powierzchni Księżyca i osiągając wsteczną orbitę 70 000 kilometrów za Księżycem, bezzałogowa misja Artemis I trwała ponad 25 dni, testując możliwości do załogowej eksploracji Księżyca i Marsa. Bazując na sukcesie Artemis I, nie wcześniej niż w listopadzie 2024 r. misja Artemis II z czteroosobową załogą wyruszy na orbitę Księżyca i z powrotem.

#astrofotografia #astronomia #fotografia #kosmos #oczkcontent

Hej,

#apod na dziś :smiley: Zorza nad lubelskim się kompletnie nie umywa do takiego widoku
https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html

#oczkcontent - tag dla tych którzy nie chcą widzieć moich wpisów a nie mogą mnie zablokować.

Nocne światła w Qeqertaq na Grenlandii
Źródło i Prawa autorskie: Dennis Lehtonen

Zanieczyszczenie światłem zwykle nie stanowi problemu w Qeqertaq. Ta odległa nadmorska wioska w zachodniej Grenlandii liczyła w 2020 roku raptem 114 mieszkańców. Mimo to, nawet na tak ciemnym niebie możemy w nocy zobaczyć światło.
6 listopada b.r., podczas intensywnej burzy geomagnetycznej, zasłony zorzy polarnej opadły na arktyczną krainę. W przeddzień nadchodzącej nocy polarnej, na 70 stopniach północnej szerokości geograficznej, inspirujący pokaz zorzy odbija się w wodach Zatoki Disko. Na zdjęciu wykonanym z odizolowanej osady, samotna góra lodowa dryfująca po lodowatym morzu jest oświetlona światłami brzegu.

#astrofotografia #astronomia #zorza

Hej,

#apod na dziś

Zupełnie inna tematyka i kadr, ale za to autorstwa pani Katarzyny Kaczmarczyk, osoby znanej i cenionej w środowisku :smiley:

Poranny Księżyc spotyka Poranną Gwiazdę

Wenus pojawia się teraz jako jasna gwiazda poranna, świecąca na południowym wschodzie przed świtem. W czwartek, 9 listopada o poranku, niebiańska latarnia znalazła się w bliskim połączeniu ze słabnącym sierpem Księżyca. Z dużej części Europy zakrycie Księżyca można było obserwować na dziennym niebie.
Złożone obrazy przedstawiają zbliżenie Księżyca i gwiazdy porannej na warszawskim niebem. Sekwencja ośmiu ostrych zdjęć teleskopowych, wykonanych pomiędzy godziną 10:56 a 10:58, biegnie od lewej do prawej, gdy Wenus znikła za jasną krawędzią Księżyca.

Źródło i Prawa autorskie: Katarzyna Kaczmarczyk

#oczkcontent
#astrofotografia #astronomia #ksiezyc

Hej,

Pogoda nie dopisuje, ale może by trochę rozruszać społeczność? 😉

Kojarzycie https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html ? To taka stronka, gdzie NASA prezentuje astronomiczne zdjęcie dnia, w skrócie APOD + krótkie objaśnienie od profesjonalnego astronoma, co my tam w ogóle widzimy.

Pomyślałem, że w celu zachowania ruchu w naszej społeczności, można by wrzucać to zdjęcie tutaj z przetłumaczonym (jako-tako, luźno) opisem.

Zawsze jedna strona do odwiedzenia mniej 😉

No więc, poczynając od dziś, 15.11.2023 mamy:

Mgławica Krab

Skatalogowana jako M1, Mgławica Kraba otwiera słynną listę nie-komet utworzoną przez Charlesa Messiera . Obecnie wiemy, że to pozostałość po supernowej, czyli rozszerzająca się chmura gazów powstała w wyniku eksplozji masywnej gwiazdy.
Gwałtowne narodziny Kraba były obserwowane przez astronomów w roku 1054 . Z obecną średnicą mniej-więcej 10 lat świetlnych, mgławica rozszerza się z prędkością 1500 kilometrów na sekundę (!).
Możemy nawet zobaczyć to rozszerzanie porównując zdjęcia wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a i Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba.
https://webbtelescope.org/contents/media/images/2023/137/01HBVBFT0VVMN8EP3TQVFMSPEQ
Hubble uchwycił włókna Kraba w świetle widzialnym w 2005 roku, zaś Web w podczerwieni w 2023.
Kosmiczny skorupiak znajduje się ok. 6500 lat świetlnych od nas, w konstelacji Byka.

Mam nadzieję, że pomysł się spodoba :smiley:
#apod - pod tym tagiem będę wrzucał zdjęcia
#oczkcontent #astrofotografia #astronomia