Manga

The Summer You Were There (2020-2024)
Moja ocena: 10
Ocena MAL: 8,53
6 tomów, 32 rozdziały
Autorka: Yuama (historia i ilustracje)
Wydawca ORG: Comic Yuri Hime
Wydawnictwo PL: brak

Wpis z wyjaśnieniem "co, jak i czemu?": https://www.hejto.pl/wpis/lubie-pisac-choc-nie-umiem-ogladam-sporo-jak-na-osoby-ktore-znam-i-czytam-mang-2
Tym razem w poprawnej społeczności, średnio to dla mnie intuicyjne ale postaram się zapamiętać (づ•﹏•)づ

Piątek wieczór, siadasz sobie do nowej mangi, historia jest ciekawa, postaci pięknie się rozwijają, przechodzą wewnętrzną przemianę i uczą się żyć ze swoimi błędami. Cieszysz się bo jest to bardzo dobra manga by następnie dość do końcowych rozdziałów. Dostajesz silny cios w brzuch i zaczynasz płakać. Sprawdzasz jeszcze raz tagi: Psychological, Drama, Tragedy. Zostaje tylko pytanie, dlaczego my nie możemy mieć fajnych rzeczy?

Shizuku Hoshikawa jest uczennicą szkoły średniej, unika kontaktu z rówieśnikami i pisze swoją pierwszą i ostatnią książkę w tajemnicy przed wszystkimi. Kiedy ją kończy, postanawia ją wyrzucić i skończyć ze wszystkim, łącznie ze sobą. Zbiegiem okoliczności w momencie próby utylizacji powieści trafia ona w ręce jej koleżanki z klasy Kaori Asaki. Ta bierze ją i obiecuje oddać następnego dnia. Przerażona Shizoku udaje się wcześniej do szkoły i czeka na wyrok, lecz ku jej zdziwieniu otrzymuje pochwałę i prośbę o pisanie więcej. Ta jednak nie miała w planach pisać już wcale, a już w ogóle romansu, o który Kaori prosi. Shizuku nigdy nie była romantycznie zaangażowana przez incydent który wywołała kilka lat temu, dla Kaori to jednak nie problem, proponuje by weszły w sztuczny związek na czas wakacji by Shizoku mogła zebrać materiał do nowej powieści, w której opisała by ich "miłość". Z czasem pomimo początkowej niechęci, po serii zwykłych spotkań i kilku randek zaczyna ona jednak coś czuć do Kaori, która poza pokazywaniem jej piękna miłości pomaga jej pokonać traumę z przeszłości. Nie wszystko jednak idzie po myśli bohaterek i kiedy wydaje się, że wszystko zaczyna już być na dobrych torach odzywają się demony trapiące Kaori, a Shizoku postanawia w końcu zacząć pisać.
Ta manga to jest jeden z moich największych błędów czytelniczych, nie dlatego, że była zła, tylko dlatego, że kompletnie nie byłam na nią gotowa. Wiedziałam, że manga jest dobra, jest yuri, ma dobrą kreskę i super oceny więc nie sprawdzałam tagów. To był błąd. Zrobiłam to w momencie kiedy następuje zwrot akcji, a nie jest on do końca taki jaki się spodziewałam, biorąc pod uwagę, że podnosi ona temat walki z depresją i odwodzenia od samobójstwa. Historia jest piękna i poruszająca, mamy dwie dziewczyny powoli zakochujące się w sobie, do tego podejmuje tematy przemocy psychicznej w szkołach, depresji, myśli samobójczych, szukania zrozumienia i pogodzenia się z demonami własnymi, a także osobami którymi wyrządzona została krzywda.

Teraz troszkę spoilerów więc jeśli chcesz je pominąć to zapraszam niżej do oceny.

Jeśli ktoś oglądał "Earl i ja, i umierająca dziewczyna", albo "Your Lie in April" (tego nie widziałam i bronie się rękami i nogami, MIMO że wiem, że jest dobre) to vibe jest podobny. Po tych porównaniach ktoś mógłby powiedzieć: "A więc mamy cliche, która ma po prostu wywołać łzę u bardziej emocjonalnego czytelnika, co w tym jest dobrego?". Jest to temat zrealizowany dobrze i z respektem do postaci. Nie mamy tutaj "zakochuję się w chorej dziewczynie bo jest chora i uleczę ją swoją miłością" tylko "Zakochałam się w dziewczynie, a ona później okazuje się śmiertelnie chora, nie mogę nic z tym zrobić poza próbą sprawienia, by jej ostatnie dni były najszczęśliwszymi w jej i moim życiu". Mamy bardzo dobrą historię poruszającą trudne tematy i robiącą to tak jak powinno się to robić, jednocześnie unikając wpadania w pułapki narracyjne w które takie proste wyciskacze łez często wpadają.

Kreska jest bardzo dobra, pasuje do tego co jest przekazywane, nie ma w niej za dużo, nie ma za mało, a postaci się wyróżniają między sobą i mają wystarczająco detali by zapadać w pamięć i uwierzcie, zapadają.

Ocena 10 Skala Yuri 3
Pomimo tego, jakim wrakiem emocjonalnym zostawiła mnie ta manga nie jestem w stanie ocenić jej inaczej, historia i motywy są zrealizowane dobrze, postaci mają duszę, a kreska nie pozostawia zastrzeżeń. Tak wiem, nie mam "formalnego i prawdziwego" związku, przez cały czas bujamy się w tym "sztucznym" ale nie ma cienia wątpliwości, że obie dziewczyny kochały się naprawdę więc skala 3 jest jak najbardziej na miejscu.

#anime #animedyskusja #maxineintoyuri

Chaozu okazuje się dość słabym fighterem i Kuririn spuszcza mu bęcki. Posiada on jednak ciekawe zdolności telekinetyczne które po raz kolejny wykorzystuje, tym razym aby wywołać u swojego przeciwnika ból brzucha 😛

Cwany Kuririn zauważa że Chaozu skupia energię poprzez dłonie, i pokonuje go używając fortelu. Mianowicie każe mu dodać 3+4, a do takich skomplikowanych działań matematycznych Chaozu musi użyć swoich palców xD

#codziennydragonball (121/194)

Walka numer 3 to Kuririn vs. Chaozu. Uczeń Żurawiego pustelnika sprawia Kuririnowi nieco problemów głównie za sprawą tego że potrafi lewitować. Niespodziewanie Chaozu używa skądinąd znanej techniki pod nazwą Dodonpa - jak się okazuje najsławniejszy płatny zabójca Taopaipai był bratem Żurawiego Pustelnika. To tylko zaognia konflikt pomiędzy dwoma szkołami sztuk walk.

#codziennydragonball (120/194)

Druga walka turnieju to Jackie Chun kontra Man-Wolf. Ciekawy przypadek zmiennokształtnego który na codzień jest wilkiem a przy pełni księżyca zmienia się w człowieka. Ów jegomość jest na Jackiego mega cięty gdyż jak pamiętamy podczas poprzedniego turnieju Jackie wysadził księżyc żeby zapobiec przemianie Goku w małpę, no i kolega Man-Wolf utknął na stałe w postaci wilka co jest sporym problemem w kontaktach z płcią piękną.

Jackie wygrywa z nim bez problemu a że dobry z niego chłop to pomaga swemu przeciwnikowi używając hipnozy, oraz glacy Kuririna tak aby Man-Wolf uwierzył że jest to księżyc w pełni xD

#codziennydragonball (119/194)

Yamcha niestety dostaje srogi łomot od Ten Shin Hana i kończy ze złamaną nogą. Goku oczywiście poprzysięga zemstę za ten niezbyt uzasadniony akt okrucieństwa. Ten Shin po wygranej walki stwierdza że Yamcha musiał być najsilniejszym z uczniów Kame Sennina więc nic więcej nie stanie mu już na przeszkodzie do tytułu mistrza 😉

#codziennydragonball (118/194)

Dzięki manipulacjom Chaozu, walka otwarcia to Yamcha vs. Ten Shin Han którzy już podczas eliminacji się ostro na siebie napinali, więc adept Żurawiego pustelnika stwierdził że utrze pyskatemu Yamchy nosa.
Dość powiedzieć że od samego początku poziom jest o kilka poprzeczek wyższy niż na poprzedniej edycji Tenkaichi Budokai.

#codziennydragonball (117/194)

Podczas losowania finałowych walk okazuje się że Chaozu mimo dość mikrej postury posiada ciekawe zdolności telepatyczne. Za ich pomocą może na przykład wpłynąć na to kto wyciągnie jaki numer.

#codziennydragonball (116/194)

Eliminacje do Tenkaichi Budokai przebiegają bez większych problemów i cała ekipa kwalifikuje się do finału. Jak można się domyślać Ten Shin Han i Chaozu również przechodzą do fazy zasadniczej.

#codziennydragonball (115/194)

Nasi wojownicy są dość pewni siebie pamiętając poziom ich debiutanckiego turnieju więc eliminacje przebiegają w dość zrelaksowanej atmosferze. W pewnym momencie podbija do nich dziwny trzy oki koleś który przedstawia się jako Ten Shin Han, wraz z lewitującym Chaozu są oni uczniami żurawiego pustelnika i jak możecie się domyślać, nie pałają zbytnia sympatią do adeptów Żółwiego pustelnika.

#codziennydragonball (114/194)

3 lata mijają jak z bicza strzelił i zgodnie z planem paczka przyjaciół spotyka się podczas kolejnej edycji turnieju Tenkaichi Budokai. Wszyscy, nawet Kame Sennin aka Jackie Chun trenowali w pocie czoła i każdy jest pewien swego - co z tego wyniknie?

#codziennydragonball (113/194)

Po wypowiedzeniu życzenia smocze kule rozstrzeliwują się po całym świecie zamienione w kamień. Goku udaje się jednak złapać 4 gwiazdkową kulę która jest pamiątką po jego dziadku (w sumie śmieszne że nigdy potem nie użyli tego sposobu ponownie) aby zaoszczędzić sobie czasu z szukaniem jej za rok.
Po wszystkim chłopak wraca do przyjaciół zamierzając wznowić trening pod okiem Kame Sennina który stwierdza jednak że nie będzie on w stanie już niczego więcej go nauczyć i proponuje aby Goku trenował samodzielnie. Ekipa więc przyklepuje piąteczki i obiecuje spotkać się za 3 lata na kolejnym turnieju Tenkaich Budokai.

#codziennydragonball (112/194)

Yatta! Wszystkie smocze kule zebrane. Goku wraca do świętej ziemi Karin i wskrzesza Borę zamordowanego przez Tao Pai Paia, oprócz tego reszta odcinka przegadana 😉

#codziennydragonball (111/194)

Paczka Pilafa wiedząc na co stać Goku używa kapsułkowych mechów aby nieco wyrównać szanse.
Niestety albo stety, nawet po wykorzystaniu sztuczek rodem z Power Rangers, chłopak spuszcza im srogie manto i zabiera ostatnią smoczą kulę.

#codziennydragonball (110/194)

Okazuje się że ostatnia zaginiona smocza kula znajduje się w posiadaniu naszego starego znajomego Pilafa który trzyma ją w specjalnym pudle które pochłania fale wychwytywane przez smoczy radar.
Co więcej Goku był cały czas obserwowany przez szpiegowską satelitę - Pilaf wiedząc że ogon to słaby punkt Goku rusza więc pewnie po zwycięstwo.
Niestety jego gang skończył szpiegowanie kapkę zbyt wcześnie nie zdając sprawy że Gohan ów słaby punkt urwał 😛

#codziennydragonball (109/194)

Zamaskowanego dziadka trochę ponosi wykorzystywanie słabego punktu Goku co kończy się (ponownym) urwaniem ogona xD Po tym niefortunnym zajściu przeciwnik postanawia się poddać i ujawnić swoją tożsamość. Otóż jak się okazuje Goku walczył ze swoim zmarłym dziadkiem Son Gohanem.
Wiedźma Baba może swobodnie poruszać się pomiędzy światem żywych i umarłych, a będąc jasnowidzem ściągnęła sobie Gohana na jeden dzień do świata żywych dla checy.
Goku pyta czy Gohan nie chciałby zostać wskrzeszony przez smocze kule, ale dziadkowi bardzo podoba się w zaświatach bo jest tam pełno gorących lasek xD

#codziennydragonball (108/194)

Goku udaje się uniknąc Kamehamehy swojego przeciwnika i spuścić mu srogi łomot, ale kiedy wydaje się że walka jest już wygrana, okazuje się że zamaskowany dziadek wie że ogon Goku jest jego słabym punktem - co skwapliwie wykorzystuje.

#codziennydragonball (107/194)

Tejemniczy finałowy zawodnik Wiedźmy Baby wydaje się dotrzymywać Goku kroku. Co więcej, okazuje się że dziadzio umie również posługiwac się Kamehamehą.

#codziennydragonball (106/194)

Piąty przeciwnik na minitrunieju wiedźmy Baby to tajemniczy zamaskowany dziadek którego imienia nie poznajemy. Po kilku ciosach jednak widać że ten oponent to już trochę inna klasa niż pozostali.

#codziennydragonball (105/194)

Goku nawet i sam Diabeł nie straszny, po krótkim epizodzie i on ląduje wgniecony w ścianę.
Tym samym został tylko jeden, ostatni przeciwnik. Baba zabiera zawodników na poprzednią arenę pośrodku jeziora.

#codziennydragonball (104/194)

Goku wpada na arenę i powala mumiastego jednym ciosem... zieew. Następnym przeciwnikiem jest Ackman, czyli taki jakby diaboł.

#codziennydragonball (103/194)